De jonge Zamak (Zam) Klopperszoon komt als Fikser in dienst van de Luchtmagiër en Stadsmagister Sadusin. Hij dient die zaken te regelen waarin zijn Meester geen zin heeft, of niet erg goed is, zoals bijvoorbeeld de realiteit. Als betaling ontvangt Zam vrije magie, die hij opslaat in zijn persoonlijke “Wolk”. Die magie wil hij gebruiken om zijn ware ouders te vinden. Zams dienst brengt hem tijdens vele reizen in evenzovele problemen die hij dient op te lossen. Totdat hij zijn hoofd stoot bij de veile IJzermagiër Micander, in wiens burcht hij op het schavot belandt. Micander ronselt hem in zijn geheime dienst en houdt hem in bedwang door een ijzeren ring die alleen Zam kan zien, maar waaraan hij onmogelijk kan ontsnappen. Als er dan nog een derde opdrachtgever verschijnt, in de vorm van de vrouwelijke en hyperactieve magiër Mandrahinasha met haar lastige dochter Duny, ontstaat een probleem, dat zelfs met behulp van alle tovenaars van de Magisterij onoplosbaar lijkt te zijn. En dan is er nog de geheimzinnige Witte Wolf met haar jongen.
Samenvatting: Zam de fikser is in dienst van Sadusin, een magiër. Zam moet in opdracht van Sadusin letterlijk van alles fiksen. In ruil daarvoor ontvangt hij vrije magie. Hij verzameld deze vrije magie om daar uiteindelijk zijn echte ouders mee terug te kunnen vinden.
Tijdens een missie komt hij in handen van Micander, een ijzermagiër die Zam in dienst neemt. Zam krijgt een ijzeren ring, waardoor Zam alles moet doen wat Micander van hem vraagt.
Zam moet uiteindelijk op zoek naar een witte wolf en haar jongen, waarbij hij tijdens deze zoektocht van alles meemaakt. Maar waar hij uiteindelijk terecht komt?
--
Nieuwe fantasy wereld Zamak Klopperszoon, oftewel Zam de fikser, leeft in een magische fantasy wereld. Direct vanaf het begin word je meegenomen door Zam in zijn wereld, waarbij veel nieuwe termen en magische wezens benoemd worden. Als lezer wordt er direct vanaf het begin van je verwacht goed op te letten, aangezien het tempo vrij hoog ligt en er direct erg veel gebeurd.
Doordat er al vrij snel veel gebeurd, word je als lezer direct geprikkeld om verder te lezen, je wil immers weten hoe het af zal lopen. Een keerzijde hiervan is dat er zo ontzettend veel gebeurd, dat je de draad kwijtraakt en uiteindelijk geen idee meer hebt waar het nu precies over gaat. Na het omslaan van een bladzijde kan het weer heel ergens anders overgaan, waardoor je als lezer het gevoel krijgt veel te missen.
Dit is jammer en zorgt ervoor dat je regelmatig terugbladert, om erachter te komen wat je gemist hebt. Vervolgens erachter komend dat je niets gemist hebt, maar dat het verhaal gewoon érg snel gaat. Dit haalt het leesplezier jammer genoeg wel naar beneden.
In combinatie met de vele nieuwe termen en wezens maakt dit dat het overkomt als een heel chaotisch fantasy verhaal, waar veel zijweggetjes gebruikt worden en er geen duidelijk beeld gevormd wordt over deze nieuwe fantasy wereld.
De schrijfstijl van Peter Schaap komt ouderwets over. Ouderwetse woorden en verwarrende zinnen helpen niet mee met het leesplezier te verhogen. Een aantal meningen en gesprekken tussen de personages zijn ook niet passend bij deze tijd, waardoor een stukje ergernis ontstaat, wat wederom niet goed doet aan het verhaal.
"'Ik begrijp je reactie, meisje van me,' vervolgde de stem van Mandrahinasha. 'Maar vergeet niet: Zam is een man. Van zo iemand kun je niet verwachten dat hij spontaan zijn best doet, laat staan dat hij daarin slaagt. '"
In het verhaal worden er ook regelmatig situaties vanuit het verleden beschreven, die de verwarring eigenlijk alleen maar groter maken. Daarbij worden er regelmatig situaties kort beschreven waar de auteur "Maar daarover later meer" bij benoemd, wat wederom voor onduidelijkheden zorgt, gezien er veel situaties en gebeurtenissen door elkaar benoemd worden.
Zam de fikser is een fantasyroman met een prachtige en opvallende cover die spijtig genoeg niet aan de verwachtingen voldoet. De achterflap klinkt veel belovend, echter stelt de inhoud teleur. Hoe verder je in het verhaal komt, hoe verwarrender het verhaal van Zam en zijn zoektocht eigenlijk wordt.
7,8 Peter Schaap was in de jaren '80 en '90 een van de weinige Nederlandse fantasyschrijvers die bij een grote uitgever verscheen en wiens boeken in de boekwinkel te vinden waren. En er komen van hem nog steeds nieuwe boeken uit. Dit is volgens de achterflap zijn 25ste roman en zijn 40ste boek! Schaap is een van de hoekstenen van het fantastische genre in ons taalgebied. Daarom verbaast het mij ook dat ik op deze site alleen recensies tegenkom die het boek twee of drie sterren toekennen. Vooral na het lezen van het boek zelf. Als je kijkt wie de recensenten zijn, komt het vermoeden op dat het gaat om boekbloggers in het fantasygenre, wellicht zelfs jonge boekbloggers. Dat zij zo enthousiast zijn over boeken in het algemeen en over fantasy in het bijzonder valt toe te juichen, maar hier schuilt volgens mij het probleem. Ik ga er nu even vanuit dat deze jonge boekbloggers vooral moderne fantasy lezen, a la de boeken van Brandon Sanderson. 'Zam de Fikser' is echter geen moderne fantasy. Naar wat ik las van de auteur de afgelopen tijd wilde hij met dit boek terugkeren naar het type fantasy en de sfeer van zijn eerste boeken, 'De Schrijvenaar van Thyll' en 'Ondeeds de Loutere'. En zelfs al kwamen deze boeken uit in de jaren '80, ze grepen terug op een nog wat ouder soort fantasy, die van schrijvers als Jack Vance en zijn 'Stervende Aarde'-boeken. Het gaat om fantasyboeken waarin de verbeelding onbegrensd is. Het zijn verhalen vol tovenaars in hun kastelen, die spreuken moeten memoriseren en die letterlijk in lettertekens voor zich zien als ze die uitspreken. Verhalen vol magische voorwerpen en monsterlijke wezens. De grenzen worden hier niet bepaald door de van te voren vastgelegde begrenzingen van de magie in een magiesysteem, waar de schrijver zich maar aan heeft te houden, of in een tot in de puntjes uitgewerkte wereld die de schrijver niet mag verlaten. Nee, de grenzen worden gevormd door de verbeelding van de schrijvers - wat kan die nu weer uit zijn hoed toveren? Dat leidt tot verbazing en verwondering bij de lezer om de fantasie van de schrijver in plaats van om zijn slimmigheid in het omgaan met (door hemzelf) vastgelegde regels. Bij dit type fantasy hoort ook een bepaald soort bloemrijk taalgebruik, met uitgebreide beschrijvingen en gevoel voor spektakel - niet een alledaagsheid die in moderne fantasy wordt toegepast onder het mom van 'toegankelijkheid'. Recensenten die dit boek lezen in de verwachting een modern fantasyboek tot zich te nemen, komen daarom bedrogen uit. Als je dit boek echter leest met het vooruitzicht jezelf onder te dompelen in een ouderwets toververhaal, zul je een goede tijd beleven. Ikzelf keek ernaar uit weer een fantasievol verhaal te lezen in de lijn met de eerste boeken van de auteur (die ik zelf heel onderhoudend vond). En die verwachting kwam helemaal uit. Natuurlijk had ik er wel wat op aan te merken. Het boek had wellicht vijftig of zeventig pagina's korter kunnen zijn - vooral aan het eind had ik wat moeite om de concentratie vast te houden. De hoofdpersoon was ook nog eens geen aangenaam heerschap, die ook in zijn verhouding met het andere geslacht nogal eens manipulatief te werk ging. Verder was ik niet helemaal gecharmeerd van alle 'vooruitwijzingen' in het verhaal - maar ik vond de flashbacks wel goed werken, vooral omdat uiteindelijk in de laatste pagina's duidelijk werd waar die toe dienden en welk geheim de hoofdpersoon met zich meedroeg. Het was geen diep verhaal, maar wel een mooi avontuur. Aan te raden voor wie open staat voor fantasy in een oudere stijl, en niet bezorgd is of de auteur zich wel houdt aan de grenzen, maar wil zien met wat voor moois hij nog meer kan komen aanzetten. Een levendig verhaal van een verteller die duidelijk lol heeft in wat hij doet.
Je volg de avonturen van Zam de Fikser, de probleemoplosser van de magister Sadusin. Het verhaal begint al goed, met dat Zam zijn vege lijf moet redden als hij op wordt opgehesen met een strop om zijn nek. Maar zoals het Zam betaamd weet hij zich niet geheel ongeschonden er weer uit te redden. Nu met een meester rijker, de ijzer magiër Micander, en gebonden met een ijzeren ring gaat hij op zoek naar de legende van de Wolvin met haar zeven welpen. Onderweg krijgt hij hulp van Duny, de dochter van droommagiër Mandrahinasha. Op zijn zoektocht door fabelachtige landen met de meest wonderlijke volkeren en monsters ondervind hij tegenslag na tegenslag, maar komt hij ook meer te weten over zijn afkomst en wat zijn ultieme taak is als Fikser.
Een tweede verhaallijn, over de jeugd van Zam, die als vondeling is gevonden, is verweven met het verhaal van de zoektocht van de oudere Zam. Je ziet hoe Zam opgroeit in erbarmelijke omstandigheden bij zijn pleegouders. Hoe hij de eerste klussen doet als Fikser voor magister Sadusin en geluk vind bij een nieuwe pleegouder en dat ook weer verliest. Langzaam brengt Peter de twee verhaallijnen bij elkaar en zo ontstaat een spannend einde, want Zam blijkt de spil te zijn om de wereld te redden.
Ik heb dit boek met plezier gelezen. Peter heeft een mooie en fantasierijke wereld opgebouwd, bevolkt met de vreemdste volkeren en wonderlijkste personen. Zelfs zijn zelfgemaakte stad Amosa, die ik bij hem thuis heb mogen aanschouwen, heeft een plekje gevonden in dit boek. Het verhaal heeft de sfeer van de Fantasy uit de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw. Het deed mij denken aan de boeken van Jack Vance en de vroege werken van Tanith Lee. Zam heeft wel wat weg van Cugel.
Verwacht geen grote veldslagen of bloedige intriges aan het hof, zoals we heden ten dagen zo veel tegen komen, maar een degelijk in elkaar gezet verhaal in een wonderlijke wereld vol magische zaken. Peter is een rasverteller. Hij weet je in het verhaal te zuigen en ja verwonderd achter te laten als je het boek weglegt. En verder wat ik ook graag zie, er zit subtiele humor in het boek. Een paar voorbeelden. De jeugdige Zam zit er eventjes doorheen als Fikser en gaat op een boerenhoeve werken, waar hij mest schept uit een schuur. Maar de schuur is bewoond door een stalgnoom die het maar niets vind dat de mest uit zijn schuur wordt gehaald. En elke avond brengt de gnoom, al foeterend, de mest weer terug en het maakt niet uit dat Zam de mestbalen als slaapplaats gebruikt. Ook de gnomen die werken voor de magiër Fatoshka brengen menig humor in het verhaal, want deze gnomen zijn verzot op poetsen van zilver en dat doen ze altijd en overal, want het maakt ze gelukkig, en het maakt niet uit of de wereld rondom hun instort en vergaat.
Het is een boek geworden die niet iedereen zal aanspreken, maar als je van avontuur houd, van een puzzel hoe het verhaal in elkaar steekt, van een goed uitgebouwde Fantasy wereld met een verhaal die je blijft boeien en tot een spannende climax komt is dit een aanrader voor je.
De jonge Zamak (Zam) Klopperszoon komt als Fikser in dienst van de Luchtmagiër en Stadsmagister Sadusin. Hij dient die zaken te regelen waarin zijn Meester geen zin heeft, of niet erg goed is, zoals bijvoorbeeld de realiteit. Als betaling ontvangt Zam vrije magie, die hij opslaat in zijn persoonlijke “Wolk”. Die magie wil hij gebruiken om zijn ware ouders te vinden. Zams dienst brengt hem tijdens vele reizen in evenzovele problemen die hij dient op te lossen. Totdat hij zijn hoofd stoot bij de veile IJzermagiër Micander, in wiens burcht hij op het schavot belandt. Micander ronselt hem in zijn geheime dienst en houdt hem in bedwang door een ijzeren ring die alleen Zam kan zien, maar waaraan hij onmogelijk kan ontsnappen. Als er dan nog een derde opdrachtgever verschijnt, in de vorm van de vrouwelijke en hyperactieve magiër Mandrahinasha met haar lastige dochter Duny, ontstaat een probleem, dat zelfs met behulp van alle tovenaars van de Magisterij onoplosbaar lijkt te zijn. En dan is er nog de geheimzinnige Witte Wolf met haar jongen.
Bij het lezen van dit verhaal kom je in een magische wereld terecht vol magie. Maar ook in een wereld waar gevaar dreigt en niet alles is zoals het lijkt. Om Zam zijn ware ouders te vinden heeft hij dat er graag voor over en gaat op avontuur. Onderweg komt hij vele mensen tegen die opdrachten voor hem hebben. Sommige daarvan hebben niet zo’n goede bedoelingen en brengen hem nog verder in gevaar. Zal het Zam lukken om alle vrije magie te krijgen en daarmee zijn ware ouders te kunnen vinden?
voor uitgeverij Zilverspoor mocht ik het boek Zam de fikser recenseren. De cover is echt magisch met alle gave kleuren die erop te zien zijn. En de flaptekst vond ik enorm interessant.
En dan moet ik vertellen wat ik van dit boek vind, nooit eerder vond ik dit zo moeilijk.. je begint in het boek en word meteen al geconfronteerd met enorm veel mensen, wezens en verhalen. Dit word naar mijn mening veel te weinig uitgelegd en daardoor enorm in het diepe gegooid. Ik snapte het begin van het verhaal amper, je gaat ineens naar het verleden en hup weer terug naar het heden zonder dat dit duidelijk omschreven word, de schrijver uit dit alleen door erbij te zeggen, maar daarover later meer. En dan ga je gelijk weer door naar een heel ander deel van het verhaal. Dit was voor mij erg verwarrend en ik snapte het totaal niet. Ik vind dit heel jammer want het verhaal is namelijk wel super interessant, maar door dat dingen niet duidelijk worden uitgelegd en ook niet duidelijk is wanneer je nu in het verleden leest, en in het heden word het een onsamenhangend geheel.
de schrijfstijl van Peter vond ik helaas ook niet erg fijn, hij gebruikt erg veel ouderwetse woorden waardoor het voor lezers ook minder aantrekkelijk word. Ook de onsamenhangende stukken maken het er niet beter op.
ik geef het boek daarom helaas maar 2 sterren.
uitgeverij Zilverspoor bedankt voor het beschikbaar stellen van dit e-book.
De manier waarop magie wordt gebruik in Zam de Fikser is letterlijk en figuurlijk fantastisch. Het is erg fantasierijk en indrukwekkend. Magie leeft in een soort wolk waar iedereen met magische aanleg bij kan en tegelijk heb je ook een eigen wolk. Er is vrije magie waar je van alles mee kan doen en sommige magiërs hebben ook specifieke krachten. Aan de ene kant is het tof dat bijna alles mogelijk is, maar aan de andere kant lijkt de magie onbegrensd te zijn. Necromancy is gaaf, maar móést dat er echt ook nog bij? En de dubbele werkelijkheden snapte ik al helemaal niet. Ik miste nog wat regels voor het gebruik van magie, naast dat het in balans moet blijven. Het uurwerk van Zam heeft bijvoorbeeld ook weer een eigen set van regels. Complimenten voor dit gave, unieke object trouwens! Maar... een origineel magiesysteem heeft vaak ook een nadeel. Meestal komt er veel exposition bij kijken en daar kan het verhaal traag en verwarrend van worden. Helaas is dat én meer aan de hand waardoor Zam de Fikser niet lekker wegleest. Mijn volledige review kun je hier lezen: https://www.geekish.nl/boeken/zam-de-...