* Αλήθεια, αναρωτηθήκατε ποτέ πόσο αλλόκοτα αινιγματικοί είναι οι ελληνικοί θρύλοι και για ποιο λόγο;
* Σκεφτήκατε ποτέ πόσο «πραγματικά» μπορεί να είναι πλάσματα όπως οι νεράιδες, οι βρικόλακες, τα τελώνια, οι αράπηδες και τα αερικά που στοιχειώνουν τις σελίδες της Λαογραφίας μας;
* Εξετάσατε ποτέ τη σχέση που μπορεί να έχουν οι θρύλοι με αυτά που σήμερα αποκαλούμε παραφυσικά φαινόμενα -τα φορτεανά περιστατικά, τα ΑΤΙΑ, τα φαντάσματα και τα στοιχειώματα;
* Ψάξατε ποτέ σε βάθος για να δείτε σε ποιο σημείο και βαθμό οι ελληνικοί θρύλοι συναντούν μια απίστευτα αρχαιότερη, ανατριχιαστική παράδοση;
* Ήταν μαζί μας, είναι μαζί μας και θα εξακολουθήσουν να μας συντροφεύουν στις περιπλανήσεις μας στην πραγματικότητα. Τα Πλάσματα της Σκοτεινής Πλευράς στοιχειώνουν τις ερημιές της υπαίθρου, τα ψηλά βουνά, τις παραλίες και τις σύγχρονες πόλεις μας.
* Ένα συναρπαστικό ταξίδι στους κόσμους που αχνοφέγγουν μέσα από κάποιες απροσδιόριστες πύλες -που είναι πιο κοντά απ` όσο τολμούμε να υποθέσουμε.
* Η πρώτη έρευνα του είδους της γεμάτη συγκλονιστικές αποκαλύψεις, απίστευτους συσχετισμούς και στοιχεία από το αρχείο του γράφοντα που βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας.
* Όταν διαβάσετε αυτό το βιβλίο, θα δείτε την ελληνική γη με άλλα μάτια. Ίσως να το μετανιώσετε, αλλά θα είναι πια πολύ αργά...
Ο Θανάσης Βέμπος γεννήθηκε το 1963 στην Αθήνα. Ή τουλάχιστον έτσι γράφουν τα πιστοποιητικά. Έτσι κι αλλιώς είναι πολύ αργά για να το αλλάξει. Από μικρός εμφάνισε μια περίεργη τάση να ασχολείται και να παθιάζεται με διάφορα «φευγάτα» και «περιθωριακά» θέματα. Αργότερα συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν μια απλή τάση, αλλά μια ανίατη πάθηση. Σπούδασε Προγραμματισμό Η/Υ και Δημόσια Υγιεινή, αλλά ταυτόχρονα ενδιαφέρθηκε και μελέτησε ένα σωρό ετερόκλητα πράγματα με αποτέλεσμα να έχει χαρακτηριστεί ως Πολυτεχνίτης κι Ερημοσπίτης –πράγμα εντελώς ανακριβές αφού από το Πολυτεχνείο έχει περάσει μόνο απέξω ενώ το σπίτι του μόνο έρημο δεν είναι. Στην Εφορία δηλώνει «συγγραφέας», αλλά οι χαρακτηρισμοί «δημοσιογράφος», «ερευνητής», «ταξιδευτής», «μελετητής», «μεταφραστής» και αρκετοί άλλοι, είναι επίσης δόκιμοι.
Έχει μεταφράσει πάνω από 60 βιβλία –επιστημονικά και λογοτεχνικά- και έχει γράψει καμιά χιλιάδα άρθρα με αντικείμενο τη διαστημική τεχνολογία, την αστροναυτική-αστρονομία, τα παράξενα φαινόμενα, την έρευνα του παραφυσικού και του αγνώστου, την ανθρωπολογία-εθνολογία-λαογραφία, την οικονομία, τις επιπτώσεις της τεχνολογίας στην ανθρώπινη κοινωνία και ψυχολογία και κάμποσα άλλα που δεν επιδέχονται εύκολα περιγραφής.
Mέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί δεκαεννιά βιβλία του -δεκαπέντε non fiction και τέσσερα fiction (συγκεκριμένα science fiction). Κείμενα και διηγήματά του έχουν επίσης εμφανιστεί σε ανθολογίες και συλλογικά έργα. Εχουν εκδοθεί επίσης και έξι μονογραφίες. Το χειρότερο είναι ότι έπεται και συνέχεια.
Ταξιδεύει (όποτε μπορεί), αναζητά και γράφει ανταποκρινόμενος στο Κάλεσμα, προσπαθώντας να ιχνηλατήσει τις μυστικές διαδρομές του κόσμου, με όλα τα αινίγματα και τα μυστήρια που αυτός περιέχει. Η μεγάλη του αυταπάτη είναι ότι νομίζει ότι μπορεί να τα καταφέρει.
Θυμάμαι κάποτε πιο πιτσιρικάς που έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο για την "Κούφια Γη". Δεν νομίζω να έχω ξαναπαρατήσει βιβλίο πιο γρήγορα στη ζωή μου (δεν πρέπει να διάβασα πάνω από τις 5 πρώτες σελίδες). Ήταν βλέπετε και η εποχή που ο Λιακόπουλος ήταν στα ντουζένια του και μας βομβάρδιζε καθημερινά με τις πιο ευφάνταστες ιστορίες, οπότε δεν ήθελε και πολύ.
Ερχόμενος στο σήμερα, δεν πίστευα ποτέ ότι διαβάζοντας κάποιο βιβλίο σχετικά με το παραφυσικό θα άλλαζε τόσο έντονα η κοσμο-αντίληψή μου (και δεν υπερβάλλω καθόλου) και πράγματα τα οποία είχα ακούσει από κοντινούς μου ανθρώπους και απέρριπτα, τα αντικρίζω πλέον διαφορετικά. Ίσως επειδή δεν έχω διαβάσει κάτι που να είναι ουσιωδώς σοβαρό σχετικά με το θέμα, αυτό να με προκαταβάλει υπερβολικά θετικά αλλά δεν έχει και τόσο πολύ σημασία.
Ογκωδέστατο, αναλυτικό αν και χαώδες, όμως πάνω απ' όλα καθηλωτικό. Υπήρχαν στιγμές που αναρωτιόμουν "τώρα που το πάει", "που κολλάει τώρα αυτό..." και άλλα τέτοια, αλλά δεν μπορούσα να σταματήσω να διαβάζω. Κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι σε όλη αυτή τη διαδρομή υπήρχε ένα μονοπάτι μέσα σε αυτό το χάος, το οποίο βέβαια ανακαλύπτεις αφού το έχεις διαβεί και πλησιάζεις προς το τέλος.
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα ακόμα και στον πιο ορθολογιστή. Μέσα από την ανάγνωσή του κάτι θα αποκομίσει και ίσως είναι περισσότερα από αυτά που πιθανόν να αναμένει...
Ποιος είχε αμφιβολία για το τι θα γεννήσουν οι δαιμονικοί σπόροι που είχε στο μυαλό του χρόνια τώρα ο εν λόγω συγγραφέας. Κρίνοντας λοιπόν και απο τα υπόλοιπα έργα του , οι ρυπαροί αυτοί σπόροι ενσάρκωσαν νέα δαιμονικά τέκνα , τα οποία απειλούν να μολύνουν την υγιή πνευματικότητα οποιου κάνει το λάθος και διαβάσει αυτο το βιβλίο. Αυτή τη φορά το όνομα των δαιμόνων είναι Πύλες του Αλλόκοσμου ή καλύτερα θα έπρεπε να ονομαστεί Πύλες του Σατανοσεξόκοσμου. Και τι δεν κάνει παρέλαση απο το βιβλίο του συγγραφέα, όλη η κόλαση με τα καζάνια της και τα λοιπά δαιμονικά οράματα! Ακόμα και το κλιπφοθικό δέντρο της ακατανόμαστης Καμπάλα.
Λάμιες, χαμοδράκια , τελώνια και τζίνια, σεξουαλικοί δαίμονες , υπερφυσικό σεξ , incubi και succubi , μεταστοιχειώσεις , δρυάδες , Αρπυιες , Αμαδρυάδες, φαύνοι, σάτυροι και άλλες τραγοπόδαρες παγανιστικές εφιαλτικές προκαταλήψεις.
Σε κάποιο σημείο ο συγγραφεας αναρωτιέται μάλιστα τι είδους βλαστάρια θα μπορούσαν να προέλθουν απο υπερφυσικές επαφές με δαίμονες. Δεν ξέρω πως έπεσε το βιβλίο στα χέρια μου , μάλλον ο Θεός δοκιμάζει τις αντοχές μου και την πίστη μου καθώς έχασα τον ύπνο μου για αρκετά βράδια . Επαγρυπνείτε εν Χριστώ αδελφοί , ο διάβολος έχει πολλά ποδάρια και καμιά φορά φυτρώνει και σε φαινομενικά λευκές αθώες σελίδες!