Als priesters hun pensioen aanvragen blijft het doorgaans stil. Na een poosje volgt dan het verzoek van de bisschop die plannen nog een paar jaar uit te stellen. Toen Rik Devillé in 2009 zijn aanvraag deed, kreeg hij na een week het bericht: ‘’t Is in orde!’ Het zegt alles over zijn populariteit bij de toenmalige kerktop. Want Devillé was en is de man die met zijn werkgroep Mensenrechten in de Kerk het seksueel en ander misbruik aanklaagde. Toen in 2010 de affaire-Vangheluwe uitbarstte, kreeg hij gelijk: de Kerk hééft een structureel probleem. Tien jaar na zijn pensioen schrijft Devillé zijn gevecht van zich af. Want zeker, de erkenning voor de slachtoffers lijkt in zicht. Maar is de onderste steen echt boven water gekomen? In de kelder van de priester zijn huis staan drie wanden vol kasten met dossiers. Ze bevatten meer dan duizend getuigenissen van slachtoffers. In dit boek blikt Devillé niet alleen terug, hij laat ook honderd en een van die slachtoffers aan het woord. Want theorieën en cijfers zijn één zaak, individuele verhalen een andere. Een boek als een testament voor het nageslacht.
Rik Devillé (°1944) was priester en hekelt al decennialang wantoestanden in de Kerk. Hij is medeoprichter van Mensenrechten in de Kerk en ontving en behandelde vele honderden getuigenissen over misbruik door geestelijken.
In naam van de Vader: misbruik in de Kerk Auteur Rik Devillé Uitgever EPO, 2019 ISBN 9462671761, 9789462671768 Lengte 407 Vier afleveringen lang heeft heel Vlaanderen met een gevoel van gruwel en afschuw geluisterd naar de getuigenissen over kindermisbruik in de kerk in de reeks "Godvergeten" op VRT Canvas. De programmamakers Schildermans en Daniëls hebben ongeveer drie jaar aan "Godvergeten" gewerkt. Ze hebben een heel parcours afgelegd. In het boek "In de naam van de vader" van Rik Devillé lazen ze alle verhalen zwart op wit neergeschreven en die verhalen waren de aanzet voor de serie “Godvergeten”. Priester Rik Devillé komt al decennia lang op voor slachtoffers van misbruik in de Kerk. In zijn confronterend boek “In naam van de Vader: misbruik in de Kerk”maakt hij met 101 getuigenissen de balans op. In zijn voorwoord schrijft Rik Devillé het gevecht van zich af: decennialang werd zijn verontwaardiging over seksueel misbruik door kerkelijke en religieuze oversten al te vaak weggehoond.
Toen de bom in 2010 definitief barstte met de ontmaskering van Roger Vangheluwe, kwam het tot een point of no return, schrijft Devillé in zijn boek. In de werking van meer dan een kwarteeuw Mensenrechten in de Kerk werden meer dan duizend concrete verhalen van slachtoffers van seksueel en ander misbruik in de katholieke kerk gehoord. Om nooit te vergeten wat is gebeurd wil dit boek, ook al gaat het maar om amper tien procent van hen, deze mensen aan het woord laten. Alle verhalen brengen is onmogelijk. Bovendien worden in de meeste getuigenissen maar deelaspecten van de ervaringen of de problematiek aangebracht. Elk verhaal op zich zou al een boek kunnen zijn dat voldoende reflectie mogelijk maakt voor een degelijke aanklacht van een historisch scheefgegroeid kerksysteem. In het eerste deel verzamelt Devillé 101 getuigenissen. Ze bevatten niet enkel de vaak gruwelijke verhalen van slachtoffers, maar ook getuigenissen van kerkelijke en religieuze oversten, van medewerkers van Mensenrechten in de Kerk, van familieleden en ook van advocaten van slachtoffers. Samen schetsen ze een beeld van de complexiteit van het verwerkingsproces. Hoewel hier en daar erkenning doorklinkt voor de stappen in de goede richting sinds 2010, blijven pijn en wantrouwen vaak overheersen. In het tweede deel, waarin Devillé de balans opmaakt sinds 1992, worden grote vraagtekens geplaatst bij de invulling van het priesterschap en de toekomst van de Kerk.
Ik kan geen score geven aan dit boek of het beoordelen. Dan zou het lijken alsof er punten te plaatsen zijn op misbruik wat natuurlijk niet het geval is. Wel heeft het boek voor mij toch verschillende zaken duidelijk gemaakt omtrent de toekomst van de kerk en hoe zij er toch nog stoïcijnse praktijken op nahouden. Ik had voor het lezen van dit boek de serie godvergeten nog niet gezien. Door het lezen van dit boek ben ik hier aan begonnen omdat het een verhaal is dat leeft en nog steeds zijn de slachtoffers nog onvoldoende herkend.
klootzakken. aan degenen die het deden: wal-ge-lijk aan degenen die het wisten en toedekten: wal-ge-lijk aan degene die het wisten en niets deden: wal-ge-lijk
ik hoop dat ze allemaal eeuwig verpletterd worden door een verzwaard geweten.
en ja. opdoeken die Kerk. wat een schaamtevlek voor de mensheid is het. degoutante onschendbaarheid ook.