"Σε βλέπω σαν μια αγκαλιά. Μια αγκαλιά που ζητά να με ξαναπεριλάβει. Να χωνευτώ μέσα στη ζέστα σου. Και μετά την τελευταία φορά, ξάπλωσες πάνω στα πόδια μου, απ' την αντίθετη πλευρά της καρδιάς σου. Τίποτα δεν πρόλεγε πως ήταν η τελευταία. Δεν είχες προλάβει να γεράσεις. Τις πρώτες, τις ελάχιστες άσπρες τρίχες που εμφανίστηκαν στους κροτάφους σου τις αγαπούσες. Το ότι θα σου δινόταν να γεράσεις για σένα ήταν ευτυχία. Γιατί σήμαινε πως θα ζούσες".
Σημείωμα συγγραφέα: Το κείμενο αυτό, ουσιαστικά το πρώτο από τη σειρά των έργων που είναι αφιερωμένα στη Μιμί, (τα διηγήματα ''Το τελευταίο αντίο'' και το μυθιστόρημα ''Foco d' amor'' ακολούθησαν), σκοπό έχει να δείξει τι αισθάνεται ένας άνθρωπος μπροστά στο αναπάντεχο του ξαφνικού θανάτου, όχι ενός κοντινού προσώπου του, αλλά του πιο κοντινού. Ελπίζω πως εκφράζω συναισθήματα και αντιδράσεις που όλοι οι άνθρωποι λίγο-πολύ τα έχουν δοκιμάσει, αλλά που δεν είναι σε θέση ίσως όλοι να τα εκφράσουν με λόγια. Δουλειά του συγγραφέα είναι ακριβώς αυτή: η έκφραση του ανέκφραστου. Κι η μόνη ανταμοιβή του από θεράπων του λόγου να γίνει θεραπευόμενος. Οι ένθετες ιστορίες, θα'θελα να μοιάζουν, με εκείνα τα γλυπτά -καλά ή άσχημα αυτό είναι άλλο θέμα- όπου η μορφή δεν έχει ξεχωρίσει ακόμα απ' το υλικό της κατασκευής της και δείχνει έτσι την ταλαιπωρία του δημιουργού να τη λαξέψει, την αγωνία του, να δώσει ένα ''πρόσωπο'' στην ακατέργαστη πρώτη ύλη των αισθημάτων. Θέλησα να 'μαι πιστός στην αλήθεια της στιγμής εκείνης κι όχι στην αλήθεια όπως αργότερα μου φανερώθηκε. Άλλο τίποτα δεν έχω να προσθέσω και γράμματα γνωρίζω.
Ο Βασίλης Βασιλικός (English: Vassilis Vassilikos) ήταν βραβευμένος Έλληνας συγγραφέας, από τους πιο γνωστούς παγκοσμίως, ένας από τους δέκα πιο μεταφρασμένους Έλληνες συγγραφείς. Το μη μυθοπλαστικό μυθιστόρημά του Ζ του 1966, που αναφέρεται στα γεγονότα της δολοφονίας του βουλευτή της Ε.Δ.Α. Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1969 σε σκηνοθεσία Κώστα Γαβρά, αποσπώντας διεθνή βραβεία με τον ομώνυμο τίτλο.
βγήκα με πρησμένα μάτια από το κλάμα στο τέλος του νυχτερινού δρομολογίου Αστυπάλαια - Πειραιάς / μια ματιά στη δύναμη της συγγραφής να συγκρατεί, για μένα, ένα αριστούργημα