Πειράματα

Στα Άκρα #4

by John Killian

Η νέα διάσταση του τρόμου είναι εδώ
Αυτό που ήθελε ο Ντον Μπάρκερ ήταν να πάει επιτέλους στο εξοχικό σπίτι που τόσο ανέλπιστα κληρονόμησε έξω από μια μικρή πόλη του Τέξας, και να κάτσει εκεί ολομόναχος για να γράψει το βιβλίο του. Δεν ήθελε ούτε το φίλο του τον Πρινς ούτε τα δυο κορίτσια που εκείνος επέμενε να φέρει μαζί του. Όμως έπρεπε να τους ανεχτεί πια, και να περιμένει υπομονετικά να περάσει μια ολόκληρη εβδομάδα. Η Σάιρα, μάλιστα, ήταν τόσο όμορφη. Πώς μπορούσε να της αντισταθεί;
Αλλά εκείνο που ξεκινά σαν ανέμελη εκδρομή θα γίνει η φυλακή τους όταν μια ομίχλη θα κυκλώσει την περιοχή, και σύντομα θα εξελιχθεί σε μια εφιαλτική κατάβαση στην Κόλαση. Γιατί το σπίτι δεν είναι μόνο του. Κάτι παλιό, μυστικό και σκοτεινό μοιάζει να το κατοικεί –κάτι που επιφυλάσσει στους τέσσερίς τους μια σειρά από ανείπωτους τρόμους. Πράγματα που δεν μπορεί να τα χωρέσει ο ανθρώπινος νους. Πράγματα που μπορούν να σε τρελάνουν και να σε σκοτώσουν.
Για να μη χαθούν μέσα σ’ έναν εφιάλτη, ο Ντον και οι τρεις φίλοι του θα πρέπει να τα βάλουν με τους δαίμονές τους –θα πρέπει να ζήσουν και να πεθάνουν στα άκρα.

Genres: Horror

320 pages, Mass Market Paperback

First published June 24, 2022

Reviews

[Μιχάλης Δαγκλής · Rating 4 out of 5]

Η κριτική μου θα φιλοξενηθεί στο επόμενο Αλλοκοσμες Ιστορίες

[Book sniffer GR · Rating 5 out of 5]

Μεταφυσικός τρόμος. Πολλές περιγραφές ήταν απλά σοκαριστικές και τόσο τρομαχτικές που σου άφηναν έναν κόμπο στο στομάχι. Ο Συγγραφέας μας έδωσε μια νέα μορφή τρόμου που θα ζήλευαν μέτρ του είδους. Και φυσικά το βιβλίο αυτό δεν θα μπορούσε παρά να ήταν αφιερωμενο στον Βασιλιά! Way to go Killian

[Giota Kariofilla · Rating 5 out of 5]

Α Φ Ω Ν Η !!!!!!!!!
SPEECHLESS
Καθαρός ΤΡΟΜΟΣ, Καθαρή ΦΑΝΤΑΣΙΑ
ΟΛΗ η Παράνοια μεσα σε 320 σελίδες....
ΚΑΘΑΡΟ ΠΕΝΤΑΡΙ.

[George K. · Rating 4 out of 5]

Πέρυσι τον Σεπτέμβριο διάβασα το θρίλερ "Μοτέλ Μιζούρι" του ίδιου συγγραφέα, που ανήκει στη λευκή σειρά βιβλίων "Στα άκρα", και τώρα είπα να διαβάσω το συγκεκριμένο, που ανήκει στη μαύρη σειρά (μιας και είναι αμιγώς τρόμου). Λοιπόν, ήταν και αυτό το βιβλίο αρκούντως ψυχαγωγικό, αγχωτικό και έντονο, πραγματικά ο συγγραφέας με καθήλωσε και με τρέλανε με όλο τον τρόμο, με όλα αυτά τα παρανοϊκά και τα φρικιαστικά γεγονότα που δεν είχαν σταματημό, μέχρι το αρκετά ανατρεπτικό φινάλε, που μπορεί να πείθει, μπορεί και όχι, πάντως εγώ μια φορά το βρήκα ιντριγκαδόρικο. Εντάξει, σαφώς και έχουμε να κάνουμε με ένα μυθιστόρημα τρόμου που θυμίζει όλες αυτές τις (κατά τ' άλλα απολαυστικές) αμερικάνικες ταινίες τρόμου β' διαλογής, που τις βλέπεις, περνάς καλά, ανάβουν και λίγο τα αίματα, αλλά εντάξει ρε παιδάκι μου, δεν είναι και για βραβείο. Σίγουρα υπάρχουν στοιχεία που ίσως να ξενίσουν και να προβληματίσουν τους αναγνώστες που όλα τα ψειρίζουν, οι χαρακτήρες δεν είναι δα και τόσο καλά σκιαγραφημένοι και κάποια πράγματα εδώ κι εκεί ίσως να είναι υπερβολικά και μη πειστικά, όμως εγώ μια φορά πέρασα καλά, αγχώθηκα, ένιωσα στο πετσί μου όλα αυτά τα τρελά που έζησε ο πρωταγωνιστής, αν μη τι άλλο η ώρα πέρασε γρήγορα και συναρπαστικά, κάτι απαραίτητο για τις ζεστές μεσημεριανές ώρες του Αυγούστου, έτσι; Χαίρομαι που έχω άλλα δυο βιβλία του συγγραφέα για διάβασμα (χμ, το ένα δεν το έχω αγοράσει ακόμα!), και ελπίζω να υπάρξουν και άλλα βιβλία, τόσο στη λευκή όσο και στη μαύρη σειρά.

[Milt Theo · Rating 5 out of 5]

Δεν ήταν κακό. Για λόγους που γίνονται έμμεσα κατανοητοί στο ίδιο το βιβλίο, η περιπέτεια ξεκινάει με την Ομίχλη του Σ. Κινγκ, περνάει στη Λάμψη του ιδίου, τελειώνει με το Hellraiser του Μπάρκερ, αλλά πριν τελειώσει γίνεται και μια αναφορά (στα πεταχτά) στον Εξορκιστή. Ο επίλογος θύμιζε Stranger Things. Μολονότι αυτός ο κατά τα φαινόμενα αχταρμάς έχει λόγο ύπαρξης, από ένα σημείο και μετά οι πολλαπλές αναφορές με κούρασαν. Η ατμόσφαιρα παιχνιδιού (με διαρκή reset) δεν ευνοούσαν την αδιάκοπη ανάγνωση. Ούτε η ξαφνική παροχή μαζικών πληροφοριών λίγες σελίδες πριν το τέλος βοήθησαν. Παρ' όλ' αυτά, υπήρχε αυτή η άνεση της γραφής και η πολύ δυνατή εικονοποιία που συναντάει κανείς και στα άλλα βιβλία, αμφότερες ασυνήθιστες εν γένει στην ελληνική βιβλιογραφία τρόμου, και συνέβαλαν στη χαρά της ανάγνωσης του βιβλίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μυθιστόρημα, παρόλες τις ατέλειες, είναι πολύ πάνω από το μέσο όρο της σχετικής ελληνικής παραγωγής (από ορισμένες απόψεις, ίσως και ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί σε αυτή τη συνάφεια). Αδημονώ να δω τι θα σκεφτεί ο συγγραφέας στη συνέχεια!

[ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΡΚΟΜΙΧΑΛΗΣ · Rating 1 out of 5]

Μην διαννοηθειτε καν να το διαβασετε, ειναι ενα ατερμονο και βασανιστικο χασιμο χρονου, χωρις νοημα. Κουραστικο οσο δεν παει, χαοτικο, που προσπαθει να δεσει το νοημα στις τελευταιες σελιδες, με τρομερες και απιθανες, εως γελοιες, υπερβολες. Σπλατερια του μετριου επιπεδου, που προσπαθει να προσδωσει στον εαυτο της αισθηση πρωτοτυπιας, αλληγοριας, υπερβατικοτητας και μυστηριακης πλοκης. Το μονο που πετυχαινει ειναι να σε κουρασει φριχτα και να σε απογοητευσει. Μακρια...

[Maria Kiosi · Rating 1 out of 5]

Σε σχέση με το προηγούμενο βιβλίο της σειράς, το συγκεκριμένο το βρίσκω κακό. Οκ, έχει πάρει πολλά στοιχεία από τον King ( στον οποίο αφιερώνει το βιβλίο ) καθώς και από Lovecraft αλλά αυτό δεν επαρκεί.
Η γλώσσα γραφής του είναι πρόχειρη και το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου είναι κάτι σαν Fever Dream και πολύ κουραστικό για την έκτασή του.
Τέλος το κεφάλαιο 50 πριν τον επίλογο είναι αυτό που λένε στα αγγλικά Shock value for the sake of shock.

[Eleni Tagara · Rating 5 out of 5]

Απολαυστικό και φρικιαστικό, με μια ιστορία που σε τραβάει μέσα της και σε ρουφάει σε ένα σπιράλ τρόμου.
Η κατάληξη της είναι τόσο ικανοποιητική που τσεκάρει όλες τις εκκρεμότητες και τα γιατί που σου δημιουργούνται διαβάζοντας, με τρόπο που να λες.. Ναι! Ναι!!! Εεεε ναι!!!

Υπέροχο!

[Eva Rose · Rating 1 out of 5]

Μέτριο βιβλίο με αδύναμους χαρακτήρες και αρκετά απογοητευτικό για θρίλερ, αφού δεν μου προκάλεσε αυτή την ανατριχιλα και το άγχος που θα περίμενα. Του βάζω 1⭐ καθαρά για το τέλος.

[Elena. · Rating 1 out of 5]

Δεν είναι του γούστου μου, το βαρέθηκα. Ελπίζω να είναι καλύτερα τα υπόλοιπα δικά του.