Alles wat je liefhebt wordt mooi

by Babs Gons

De teksten van Babs Gons leven en bewegen: gedichten monden uit in columns, een verhaal leest als een vers, continu vloeien vorm en inhoud in elkaar over. Telkens weer blijkt Babs met haar warme observaties lezers te raken, of ze nu spreekt over de coronacrisis, over de stad, het (stief)ouderschap, over de schoonheid van het woord ‘veerkracht’, over zomerlichamen (of juist niet), over gastvrijheid, harten die breken en/of helen, over bijzondere ontmoetingen, zomaar op straat – het is Babs’ zachte, verbindende blik die zoveel lezers aanspreekt. Tijd om haar observaties te verzamelen in een boek dat, wat er ook in de wereld speelt, leest als een geruststelling.

Genres: Nonfiction, Poetry

160 pages, Paperback

First published June 23, 2022

Reviews

[Jeltje · Rating 5 out of 5]

Zo fijn! Meest liefdevolle en hoopvolle boek dat ik ooit heb gelezen en echt perfect getimed voor mij, alle verhalen zijn hét medicijn tegen hartzeer en lievetranen. Wilde gewoon niet dat het boek stopte en vind het zo jammer dat het uit is! Babs Gons is een ster in het observeren van de kleine dingen die het leven de moeite waard maken. Hoe veel zachter zou het land zijn als er meer mensen waren zoals zij? Dit boek leest alsof je in de zon zit op een balkon met een goeie kop koffie en bedenkt wat je allemaal nog moet doen op een dag en dan de gedachte - ach, komt wel, eerst even rust, even niks, alleen dit moment, het nu, en dan nog eens.

[Freek de Koning · Rating 4 out of 5]

Leesmarathon? Niet dat ik dit persé uit wilde hebben in één avond, maar het las zo lekker weg en had het zo nodig. De stad weer zien als kleurpalet, daarover schrijven én delen. Het kan gewoon. Dit boekje is een medicijn. Niet dat het problemen verhelpt, maar het biedt ruimte. Schenkt wat taal, een opsomming en een goede grap. Zo wordt alles wat je liefhebt heus weer mooi. Morgen lees ik het nog een keer, en nog een keer.

Prachtig ook dat ze afsloot met het gedicht van Edward van de Vendel, ‘Wat je moet doen als je moeder huilt’:

‘Ga
naast haar zitten,
tegen haar aan geschoven:
je armen van onder tot boven
dicht op die van haar.
Laat het praten maar aan vaders over,
aan vriendinnen en aan zussen,
en je hoeft de tranen ook niet
van haar slapen af te kussen,
je hoeft niets te begrijpen,
niets te vragen.
Je hoeft haar alleen maar te schragen -
Schragen, dat betekent dus steunen,
met je lichaam dus.

Als ze voelt dat ze eventjes op je mag leunen
spoelt er een beetje gedoe
uit haar hoofd.
(…)’

[Maud Weijers · Rating 4 out of 5]

wat een parel van een bundel, ik probeerde langzaam te gaan om er langer van te kunnen genieten maar wilde niks liever dan dit boek in één keer verslinden. babs kom mij alsjeblieft elke avond een verhaaltje voorlezen en een knuffel geven voor het slapengaan, dankjewel alvast xxx

[Kapinga · Rating 5 out of 5]

Met een zonnetje op mijn gezicht, las ik pagina na pagina het boek. Ik had op mijn to-do lijst het boek lezen. Op mijn to-don’t lijst iets enigszins nuttig doen als lampen ophangen en dozen legen. Het is nu eenmaal vakantie.
Het gaf me een beetje vakantie, corona tijdperk en liefdesverdriet/ verlangen

[Jip · Rating 4 out of 5]

babs 4 president

[Judith Schwerzel · Rating 5 out of 5]

Babs Gons raakt aan zoveel mooie thema’s. Ze laat de (verborgen) schoonheid zien van het alledaagse, stadse, kleine daden van goedheid, kwetsbaarheid, het menselijke, liefdevolle bestaan waarin we allemaal zo ons best doen het zo goed mogelijk te doen.

“De stad lijkt steeds meer de plooien eruit te strijken. Maar juist in de plooien is het warm.”

“Want ‘het moet ook leuk zijn’, en de kortste route is niet altijd de route van de minste afstand, zeker niet tussen twee mensen.”

“Onze lijven gedragen door botten, die als archiefkasten vol verhalen van voorgaande generaties fungeren. Onze voorouders zien we terug in onze lichamen. Ze bepalen deels de vorm, hun verhaallijnen stromen onzichtbaar onder onze huid.”

[daan · Rating 5 out of 5]

mijn moeder toch

[Mieke Schepens · Rating 5 out of 5]

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.

Voor in het boek lees je een paar regels uit het gedicht ‘The More Loving One’ van W.H. Auden. Wystan Hugh Auden (York, 21 februari 1907 – Wenen, 29 september 1973) was een Brits-Amerikaans dichter, essayist en literatuurcriticus.

"If equal affection cannot be,
Let the more loving one be me."

Het zijn woorden om te onthouden. Het is hoe je overal naar kijkt en hoe je handelt; dat kan het hele verschil maken.

Deze bundel is samengesteld uit columns die eerder gepubliceerd zijn in Het Parool. 'Verwondering' verscheen eerder op Nite.nl.
Zelf ben ik dol op columns; de auteurs hiervan zijn mensen die het lef hebben om te verwoorden waar het op staat. Ze gaan op een heel persoonlijke manier om met politieke en maatschappelijke thema’s, soms zelfs iets waar je zelf op dat moment over nadenkt.
Ik ben onder de indruk van de hier gepresenteerde columns en de grote variatie in thema’s.

Uit Sorry voor de wereld:

“Die avond zie ik een prachtig geschoten documentaire over het leven in de oceaan. Een orka zwemt in het helblauwe water met een jong in haar armen. De voice-over vermeldt dat het kindje al een paar dagen dood is, de orka kan het niet loslaten.
Mijn hart breekt in duizend stukjes. We hebben haar kind vermoord met ons plastic. Hoe maken we dat ooit weer goed?”

‘Alles wat je liefhebt wordt mooi’ lezen is telkens weer een feest van herkenning; het geeft vreugde om iets te lezen waar je zelf misschien een beetje mee zit. De auteur weet door gevoelens van compassie op te wekken je achter achter te laten met je eigen herinneringen. Ik ga voor mijzelf ook een ‘Atlas van het verleden’ maken. Dat is een van mijn ‘Goede nanemens’.

De laatste column heeft als titel: ‘Rouwen’.
Het gedicht van Edward van de Vendel ‘Wat je moet doen als je moeder huilt’, dat aangehaald wordt door Babs Gons is hier heel goed gekozen.

‘Alles wat je liefhebt wordt mooi’ is een bundel om telkens weer een of meer bladzijden uit te lezen. De onderwerpen waar Bab Gons ons hier mee verrast, zijn menigmaal onderdeel van ons leven.
Haar taal werkt als een warme omarming en je weet: ‘het is goed’.

[Janna Van Egmond · Rating 3 out of 5]

5 sterren voor de titel.

Verder lieve en mooie columns, maar ook wel een aantal die me niet zoveel deden. Met name alle columns over Corona hadden er uit gemogen. Wel perfect voor in bed voor het slapengaan.

[Kim · Rating 5 out of 5]

Soms denk ik dat bijna niemand zulke mooie gedachten heeft en soms denk ik dat iedereen ze heeft

[Lauri van Oosterom · Rating 4 out of 5]

Wat een leuke verhalenbundel, ik werd er echt blij van. Babs Gons heeft een hele fijne pen.

[Marcia · Rating 4 out of 5]

Alles wat je liefhebt wordt mooi is een boekje vol positiviteit, hoop, glimlachjes en geluk. Wat fijn dat Babs Gons ons laat meegenieten van haar heerlijke blik op de wereld: medemenselijk, zacht en optimistisch.

[b0yc0tt amaz0ñ · Rating 3 out of 5]

Zoals bij een poeziebundel ben ik tevreden vanaf gebundelde columns enkele parels doen ontdekken, in dit geval een vijftal, hoe ze grootse waarheden balanceert met het persoonlijke, en trouwens babs gons komt op 26 januari naar de krook !!! Daar zal ik bij zijn, vervoeg u
Aan allen een happy newjier i love januari wanneer iedereen op goodreads nog vol overgave de challenge ziet zitten

[Sandra Van den Bosch · Rating 5 out of 5]

Een pareltje voor al wie houdt van korte fragmenten, columns, over alledaagse en niet zo alledaagse dingen. Mooi, grappig, ontroerend, herkenbaar en dat allemaal geschreven in een poëtische taal. Een boekje om te hebben en regelmatig vast te pakken!

[Lut Vael · Rating 5 out of 5]

Ik heb een nieuwe favoriete schrijfster!
Babs Gons kijkt, luistert, verbeeldt, heeft lief, ... vanuit het hart.
Ik kan hier heel lyrisch over worden maar dat zal ik jullie besparen.
Lees haar! En geniet! Je dag wordt er sowieso warmer van!

[Kiki Bolwijn · Rating 4 out of 5]

Erg lief.

[Ellen · Rating 5 out of 5]

Ik ben dol op dit boek.
Wat een ontzettend lieve mevrouw lijkt de schrijfster me.

[Charlotte · Rating 5 out of 5]

Een boek vol pareltjes!

[Lynn · Rating 3 out of 5]

Deze bundel bevat heel wat mooie en hoopvolle columns.

[Rudolf · Rating 4 out of 5]

Lieve verhalen !

[Mirte · Rating 4 out of 5]

Het is een parel in zijn soort. Gewoon nuchter, verfrissend, humoristisch en af en toe kritisch het alledaagse en niet-zo alledaagse (het)beleven.

[Annemarie · Rating 5 out of 5]

Babs is een geweldige schrijver en dit boek is wederom een parel.

[Jacques · Rating 4 out of 5]

Het perfecte medicijn voor zwartkijkers, doemdenkers, hypochonders en pessimisten.

[Tine · Rating 3 out of 5]

Deze columns van Babs Gons lezen vlot en zetten me aan het denken. Soms stappen ze voor mij te vluchtig en te makkelijk over grootse thema's. Dan vind ik het jammer dat het slechts columns zijn

[Evita Verhagen · Rating 5 out of 5]

Een warme knuffel verpakt in een boek! ❤️

[Rosanne Bakker · Rating 5 out of 5]

Fijne korte columns over dagelijkse verwonderingen en mooie dingen.

[Fifi · Rating 4 out of 5]

‘Luisteren is misschien wel het mooiste wat je iemand kan bieden, met je ogen, oren, je hart.’
#DeZinVanHetBoek

Hoe heerlijk moet het zijn als tussen alle berichtgeving over de narigheid in de wereld iemand in de krant je (twee)wekelijks geruststellend laat zien hoe je oog kunt hebben voor het moois dat er ook nog is.
Babs Gons deed dit de afgelopen jaren in Het Parool. Ze is intussen gestopt, en dat zal zeker een gemis zijn voor de Paroollezers. Gelukkig zijn haar stukjes nu samengebracht in deze heerlijke bundel. Meestal vind ik bundels van stukjes in kranten een wat gemakkelijke manier van publiceren, maar met deze bundel ben ik echt heel blij.
Wat kijkt Gons zacht en formuleert ze scherp. Aanrader.

[Nienke Surmont · Rating 4 out of 5]

voor het slapengaan <3