Kosztem ogromnych poświęceń Odyn gromadzi pełnię mocy i wiedzy, aby zapobiec zmierzchowi bogów zwanemu ragnarök. Jednak kulminacja wszechwiedzy władcy Asgardu będzie możliwa dopiero wtedy, kiedy zdobędzie on miód poezji. Jest to magiczna mikstura sprawiająca, że kto jej skosztuje, zyskuje cudowny dar krasomówstwa. Bóg, dzięki wieściom przyniesionym mu przez kruki Huginna i Muninna, odkrywa, że eliksir znajduje się w Jotunheimie, i wyrusza w podróż do krainy olbrzymów, by go odnaleźć. Miodu poezji zazdrośnie strzeże jednak mag Suttung, który ukrył cenne słoje w zaczarowanej górze. Skarbu pilnuje córka olbrzyma o imieniu Gunnlod. Odyn będzie zmuszony wznieść się na wyżyny przebiegłości, żeby zdobyć napój.
Este livro é o quinto e último volume da sub-série Saga de Odin, da coleção Mitologia Nórdica, publicada pela RBA. Eu tomei a liberdade de ler os 5 volumes de seguida, como sendo um livro único, ignorando a ordem de leitura induzida pelas datas de publicação, e à posteriori, penso que a leitura destes livros ganhou com isso. Os livros encaixam muito bem uns nos outros e a história ganha profundidade ao ser contada como uma única história, ao invés de 5 sub-histórias.
O primeiro volume, Odin e os nove mundos, trata da criação do universo a partir do encontro do fogo e gelo primordiais, do aparecimento dos primeiros seres, do aparecimento de Odin, bem como da criação dos nove mundos e do seu preenchimento, cada um com os seus seres. É também neste volume que é dada a conhecer a Odin a profecia de Ragnarök, a destruição da Criação, e é este conhecimento que motivará as ações de Odin nos volumes seguintes.
No segundo volume, Odin contra os Vanir, Odin tenta aprender a arte da magia seid de modo a estar mais preparado para o Ragnarök. No entanto, esse intento falha, e como consequência, acaba por originar a primeira guerra da Criação, entre as duas linhagens de deuses, Aesir e Vanir. Este volume, na minha opinião, é o mais fraco (dei-lhe apenas 3 estrelas). A personagem Gullveig, a quem Odin pede para que lhe ensine a magia seid, é retratada de uma forma muito superficial, não se percebendo as intenções por trás das suas acções, que acabam por ter consequências terríveis. E a guerra entre as linhagens de deuses não ajuda a tornar o livro interessante, pois as descrições das batalhas são muito aborrecidas.
Nos volumes seguintes, Odin continua os seus esforços a fim de conseguir obter todo o conhecimento que lhe permita evitar o Ragnarök. No terceiro volume, Odin e a fonte da sabedoria, procura obter acesso à Fonte da Sabedoria, enquanto no quarto volume, tenta aprofundar os seus conhecimentos da magia seid, desta vez tendo Freya como mestre, ao mesmo tempo que lhe são dadas a conhecer as runas mágicas, símbolos de enorme poder.
No quinto volume, Odin e o poder da criação, Odin descobre o paradeiro do Hidromel da Poesia, uma bebida que dá o poder da eloquência a quem a prova, que se encontra em Jötunheim, o mundo dos gigantes, que não são propriamente amigos de Odin. No entanto, esta bebida mágica tem um enorme potencial, pois permitiria usar as runas mágicas em formas nunca antes experimentadas, amplificando o seu poder. Para obter o hidromel, Odin terá de usar todo o conhecimento adquirido de modo a entrar no mundo dos gigantes, obter a bebida e sair de lá são e salvo. Este quinto volume foi o que mais gostei, pois não só a história é muito entusiasmante, como dá uma conclusão muito gratificante a toda a saga de Odin.
Provavelmente, estes livros podem ser lidos com intervalos ou intercalados com outros da coleção, seguindo a ordem de publicação. No entanto, na minha opinião, a leitura contínua, como se fossem um único livro, oferece uma experiência muito mais rica. Isto torna-se especialmente evidente nos dois últimos volumes, que ganham bastante quando temos frescas na memória certas informações dos anteriores. Sem esses detalhes bem presentes, corre-se o risco de perder parte do impacto e da profundidade da história.
Con esta quinta novela llega a su fin la saga de Odín en la colección de los mitos nórdicos de Gredos. El motivo central de toda la saga ha sido la búsqueda del padre de los dioses por la sabiduría, desde el conocimiento de la magia seid de los va es, pasando por el sacrificio de su ojo para obtener el agua Sagrada del Ygdrasil, hasta este último número que trata sobre el robo del hidromiel, una bebida preparada por los enanos a partir del asesinato del dios Kavir y que después les fue sustraída por el gigante Suttung. Odín va a jugarse el todo por el todo para obtener esta bebida y para ello hará uso de artimañas y astucia. Complementa además un ensayo sobre el arte vikingo.
Tomo contundente: Odín se propone recuperar el Hidromiel de la poesía, un elixir que no sólo permite recitar con belleza prosa sino que además, permite crear ciertos objetos. . Es por eso que con la ayuda de Freya y su magia "seid", se embarca hasta la tierra de los gigantes. El elixir esta en manos de Suttung, el jefe del clan pero custodiado por su hija Gunnlod, dentro de una montaña. . Utilizando todo tipo de estrategias, magia y poder rúnico, se abre paso, engatusa a la giganta, y por supuesto, logra beberse el elixir que le permitirá prepararse para hacerle frente al Ragnarok.
Me encontré con este libro en un puesto de diarios, teniendo en mente comprarme un libro completamente diferente pero decidiendo apostar por el destino, me lo compré. Me pareció una edición muy linda y a muy buen precio de un tema que fue foco de mi interés hace unos años, y este libro me llevó a recordar el por qué.
Leí el libro de Neil Gaiman: “Norse Mythology” hace unos años y quedé fascinada y ahora con este libro redescubro lo mucho que me asombra el ingenio de los mitos nórdicos y lo rebuscado de las soluciones a sus problemas que emplean los dioses.
Esta edición del mito del hidromiel de la poesía se siente como escuchar una historia refrescante, te hace sentir parte de lo que pasa por su narración simple y cercana, pero no deja de sorprender con algunos de sus pasajes que invitan a reflexionar los desafíos de la inmortalidad y el estilo de vida de los dioses y criaturas de los nueve mundos; como la cárcel de Gunnlod de la cual solo puede librarse a partir de una pérdida que enfrenta su padre, Suttung, e indirectamente la conduce a su libertad, o de los miedos que frecuenta Freya cuando se ve amenazada por la sed de sabiduría de Odín y la posibilidad de que este pierda su coherencia por intentar conquistar ciertas artes a las cuales ella accede pero no domina. De cierta forma, los mitos nórdicos nos permiten reflejar problemáticas de los humanos como el orgullo, egoísmo, insatisfacción por lo propio y deseo de lo ajeno, pero vistas de forma amplificada por los dioses, cuyas características buenas y malas se desprenden directamente del hombre. Si uno quiere, puede analizar el peligro que conllevarían estas cualidades no tan virtuosas si los humanos dispusiéramos de los medios que los dioses poseen, como la magia rúnica, el poder eterno, la inmortalidad, etc.
La edición del libro se adecúa mucho a la temática del mismo y es muy agradable para la experiencia de lectura. La historia que contiene es buena para (ex)aficionados del tema o personas que quieran informarse y leer más sin necesidad de pasar horas frente a un solo libro.
Ciertamente es admirable el crecimiento de Odín como personaje en la presente saga. Su fuerte personalidad, astucia, su deseo de creación de vida y mantenerla por sobre todas las cosas y su visión de los 9 mundos en los que los diferentes seres de la creación puedan vivir en armonía lo llevan a una aventura vertiginosa de aprendizajes. Quiere con todas sus fuerzas defender su creación y para ello arriesga su vida a fin de obtener la sabiduría y los poderes necesarios para enfrentar el Ragnarok, aquello que tanto lo atormenta. Durante sus aventuras suma nuevos poderes, sobre cada conocimiento que adquiere toma acción, crea con originalidad. Por otro lado, en contraste a su faceta de dios omnisciente, se le muestra también con cualidades y defectos propios de los humanos. Se muestra vulnerable en muchas ocasiones pero, sobre ello, las dificultades que se le presentan las sortea también a fuerza del afecto de su familia y aliados. Por ello, me parece un excelente protagonista de esta saga y recomiendo leerla completa. Además, se aprende mucho, no solo sobre mitología escandinava o nórdica, sino también sobre su historia, arte, idiosincrasia y valores. El apartado final, presente en todas la entregas, pone muy bien en contexto los relatos, que por cierto, están muy bien narrados. Finalmente, debo decir que me agradan bastante las ilustraciones y detalles presentados en los libros. :)
Al parecer el final de la saga de Odín, en este relato se narra la búsqueda de la hidromiel de la poesía por el padre de todos.
Encontré algo aburrida este número respecto a las otras entregas pero ayuda a ir complementando el mundo narrado en toda la colección de mitos nórdicos y dentro de todo es interesante ya que al menos yo no conocía este mito.
Como toda la saga, bastante entretenida. Cuenta la última gran empresa emprendida por Odin para obtener la sabiduría total que le permitiese saber cuándo y cómo vendrá el Ragnarok.