Novelist Killed the Television Star. Zo kun je dit boek wel samenvatten. Literair hemelbestormer Frederik De Backer schrijft wekelijks zijn televisiecolumn voor De Morgen. Er wordt reikhalzend uitgekeken naar zijn stukjes, want zelfs in een recensie over F.C. De Kampioenen weet hij waarheden bloot te leggen die dagenlang nazinderen. Tegelijkertijd kijkt de gemiddelde televisiester er enorm tegen op. De Backers pen is scherp en dat zullen de James Cookes van deze wereld geweten hebben. Het boek is beter is meer dan een verzameling televisierecensies, het is een onderzoek naar wie we zijn als kijkers, wat we waarderen als gemeenschap en of dat al dan niet terecht is. Een intelligente en unieke stem, Frederik De Backer houdt ons in de gaten.
Als fervent lezer werd dit boek me in mijn schoot geworpen door uitgeverij Borgerhoff en Lamberigts. En voor mij is dit boek zo’n ideaal tussendoortje… tussen al het literair geweld en geestdodende horror en thriller boeken heen, tussen het historische non-fictie en vijfentwintig pagina tellende kortverhaal in…
Oorspronkelijk verschenen als columns in De Morgen en nu samengebundeld in dit boek, zijn dit de wekelijkse commentaren van Frederik De Backer op wat televisieland zoal te berde brengt. En als men spreekt van geestdodend, afgaand op de programma’s die hij allemaal voor de kiezen kreeg en zijn kritiek (commentaar) daarop, sinds 2019, kan ik alvast concluderen dat er meer bagger dan intellect verschijnt. Dit kan ik trouwens beamen uit eigen ervaring.
Ooit was ik een fervent tv-kijker. Van human interest tot entertainment programma, ik was er niet vies van. En toen kwam de eeuwwisseling en plots werd alles een herkauwen van oude formats of een amalgaam van slechte smaak bijeen gegooid in een ketel vol kattenpis, stevig doorgeroerd om dan gewoon op uw beeldscherm te worden gesmeten. En mensen kijken en smaken dit soort van vertier blijkbaar nog ook. Hoewel, streaming heeft intussen het televisieland grotendeels herschapen, maar niet ten goede. Want waar ooit op onze nationale zender vooral duiding werd gegeven, komt nu ook al eens een misselijkmakend datingprogramma of een ‘bekende familie restaureert een kasteel’-programma tevoorschijn. Nu ja, niet dat ik er moet naar kijken (doe ik ook niet) maar er zal altijd wel volk voor zijn…
Wat De Backer alvast mooi aantoont in zijn columns en in de verzameling ervan in dit boek, is dat we nog niet verlost zijn van de herhalingen, de zever, de bagger en vooral ook niet van de telkens opnieuw dezelfde bekende smoelwerk op ons kleine schermpje…
Ik voel me nu een echte Belg, sakkerend, klagend, miereneukend…
Ok positieve noot: programma’s als ‘Restaurant Misverstand’ die bij mij al eens een traan naar boven brengen, of ‘Sarah in Gelderland’ (op VRT nu) die me toch wat meer duiding brengt over wat tegenwoordig onder trans en gender fluïditeit… dat soort programma’s, daar zet ik nog graag mijn tv nog eens voor aan…
En anders: genoeg films en tv-series die me kunnen boeien… maar bovenal is en blijft (het) een boek altijd beter!
Elk uur paraderen de tv-keizers over ons scherm. Gelukkig is daar Frederik De Backer die tevoorschijn springt en roept dat de keizer geen kleren aan heeft. We lezen en lachen mee, opgelucht maar ook betrapt. In de spiegel die hij voorhoudt zien we zelfrelativering. Een schoon gezicht. Schoon geschreven.
Nadat hij in Naarland al komaf maakte met de mensheid - de duistere kant van de maatschappij kan literair zo mooi zijn - zet hij nu het Vlaamse tv-landschap te schijten. Op onnavolgbare en te prijzen wijze schrijft hij neer wat iedereen, inclusief de bedenkers, denkt van de programma's die tegenwoordig op ons scherm worden gesmeten. Ik hou van zijn schrijfstijl, het wordt nog lang wachten op die roman.
Een boek over televisie - dat kan bijna nooit wat worden. Behalve, blijkbaar, als Frederik de Backer het schrijft. Deze verzameling columns vangt de geest van wat televisie is - een horrorkabinet waar goed opgemaakte en netjes gestileerde mensen in rondwaren. Wat ik me al lezend wel regelmatig afvraag: wat zou De Backers talent opleveren als hij over een interessant onderwerp schreef?
“Het boek is beter”, zoals het wel vaker het geval is. Opnieuw genoten van de schrijfkunst van Frederik De Backer! Nooit gedacht trouwens dat ik een smaakpallet zou delen met Kate Ryan maar ze had gelijk!
Een geweldig boek voor mensen die genieten van kritiek op alles wat op tv verschijnt. Steeds vinnig en rechtuit. Is het programma een verspilling van je tijd, dan wordt dit mooi omschreven, is het goed, dan wordt het ook gezegd!
De shows hoef je niet gezien te hebben, Frederik De Backer slaagt erin in enkele zinnen mee te geven wat de bestaanreden van het programma is(als die er al is...).
Het Boek Is Beter bevestigt mijn vermoeden, ik steek beter mijn geld in boeken dan in een tv abonnement.
De programma’s in kwestie zijn maar een excuus om literaire kunststukjes aan op te hangen. Ik heb (gelukkig) amper iets van de tv-shows die besproken werden gezien, maar dat maakt helemaal niet uit. Frederik De Backer verrast steeds met zijn woordkeuzes en zinsbouw, en is niet te beroerd om tegen het einde van de columnreeks de opbouw fijntjes uit de doeken te doen. En nu op naar die roman?
De Backer schrijft kritieken, en de meerderheid daarvan helt over naar negatieve kritiek. Op zich, we hebben zo'n Vlaamse comedian die jaarlijks een voorstelling maakt en kritiek geeft op de tv-programma's van het afgelopen jaar, en daar kijk ik wel graag naar, dus ik dacht dat ik dit boek ook wel geestig zou vinden.
Misschien is het meer entertaining als De Backer het zelf zou voorlezen met de juiste intonaties en pauzes op de juiste plaatsen. Als ik dit doorlees, lees ik veel negatieve kritiek met weinig humor, en hoe mooi de schrijfstijl ook kan zijn, mij gaat dat snel tegensteken. Ieder zijn meug.