Paris in den 1920er Jahren – Place Pigalle, Montmartre, Bois de Boulogne, Orte, an denen Liebe zu kaufen ist, von richtigen und falschen Damen ebenso wie von jungen Burschen wie Pierre Durand mit den rosa Bäckchen, genannt Chouchou. Wieder einmal ist er vor dem Stiefvater geflohen, doch aus der geplanten Reise um die Welt wird nur eine Reise um die Place Pigalle. Dort lernt Chouchou Bars und Absteigen, geheime Treffs und Bälle, die »Teebüchsen« und Dampfbäder kennen. Als »Eros« steht er einem Kunstmaler Modell, der nicht mehr in ihm sieht als ein Studienobjekt, und so stolpert er durchs Leben, ohne eine Chance, seinen moralischen Kompass ausrichten zu können oder zu erfahren, was wahre Liebe ist. Eine ferne, unbestimmte Sehnsucht gilt Rumir, dem schönen jungen Ägypter.
Chouchou gerät in die Fänge der Polizei und wird zu mehreren Monaten Haft verurteilt, danach landet er wieder im alten Teufelskreis. Die Hoffnung auf ein Leben zu zweit wird immer wieder enttäuscht, auch von der so männlichen Luise und dem jungen Bob. In Verzweiflung und Wahn tötet er gar, was er liebt …
Γόνος αστικής οικογένειας, ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του σε σχολή Ιησουιτών στο Παρίσι, ενώ σπούδαζε φωνητική μουσική ήδη από 14 ετών. Γρήγορα καθιερώθηκε ως βαρύτονος. Τραγούδησε μαζί με τον Καρούζο, εμφανίστηκε στις μεγαλύτερες σκηνές της Ευρώπης, δίδαξε επί σειρά ετών στο Παρίσι, αλλά και στο Ελληνικό Ωδείο στην Αθήνα για σχετικά σύντομο διάστημα. Συμμετείχε δραστήρια στην πνευματική ζωή της γαλλικής πρωτεύουσας, ενώ, κατά τα διαστήματα της παραμονής του στην Αλεξάνδρεια άνοιγε το δικό του λογοτεχνικό σαλόνι, στο σπίτι της οδού Σταμπούλ.
Εξέδωσε στα γαλλικά τέσσερις ποιητικές συλλογές και δύο μυθιστορήματα, από τα οποία το «Χρυσόψαρο» γνώρισε μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Διατηρούσε γνωριμία με τον Κ. Π. Καβάφη, ο οποίος του είχε αφιερώσει ιδιοχείρως τα «Κεριά». Δολοφονήθηκε τη νύχτα της 24ης Μαρτίου 1932 στο διαμέρισμά του, στο Παρίσι. Ο δράστης δεν βρέθηκε ποτέ· θεωρείται πως ήταν κάποιος από τους εφήμερους εραστές του.
Ύστερα από πολλά χρόνια λησμονιάς, ο Alec Scouffi «αναστήθηκε» ως μυθιστορηματικό πρόσωπο σε τρία βιβλία του Πατρίκ Μοντιανό.
Στο Χρυσόψαρο ανακαλύπτουμε την άλλη πλευρά του Παρισιού την περίοδο του Μεσοπολέμου. Ο Σουσού το πρωταγωνιστικό πρόσωπο της ιστορίας μας εξερευνά με τις αναζητήσεις που κάνει τις κρυφές επιθυμίες του και βρίσκει τον τρόπο να περνάει καλά.
Ο αγοραίος έρωτας, οι επαφές στα δημόσια ουρητήρια, τα κρυφά ραντεβού στα ξενοδοχεία και η νυχτερινή διασκέδαση είναι η βάση αυτού του πολύχρωμου μυθιστορήματος.
Γραμμένο το 1929 σε μία περίοδο που η δημόσια έκφραση των ομοφυλοφιλικών προτιμήσεων ήταν απαγορευτική. Η Γαλλία υπήρξε μία χώρα πιο φιλελεύθερη τυπικά σε αυτό το θέμα όμως έβρισκε τον τρόπο να ασκεί διώξεις και να επιτηρεί τους ανθρώπους.
Ένα επαναστατικό ανάγνωσμα για την τότε εποχή καθώς ξέφυγε από τις καθιερωμένες νόρμες και έδωσε φωνή σε πρόσωπα που ζητούσαν την Αγάπη, την Αποδοχή και την ίση μεταχείριση.
Ένα μεγάλο μπράβο στις εκδόσεις Κίχλη που χαρίζει στο αναγνωστικό κοινό ένα μυθιστόρημα- σταθμό στην Queer πεζογραφία.
Αυτό το βιβλίο αποτελεί σημαντική αφετηρία για την μελέτη του "περιθωρίου" της Μεσοπολεμικής Γαλλίας. Εξαιρετική έκδοση με επίμετρο απο την Δήμητρα Τζανάκη και το Νίκο Σκοπλάκη, πλούσιο σε βιβλιογραφικές αναφορές και εύστοχες παρατηρήσεις.
"Κι ο Σουσού άρχισε να καταλαβαίνει- άρχισε να καταλαβαίνει πολύ αργά ίσως- πως το ταξίδι της Σάρκας είναι το μόνο απ'το οποίο δεν επιστρέφουμε ποτέ."
Εξαιρετική μετάφραση του Νίκου Σκοπλάκη που μεταφέρει τον πολύπλοκο λόγιο αλλά και του δρόμου λόγο του Scouffi με γνώση της ελληνικής καλιαρντής και αιχμηρό χιούμορ. Διαφωτιστικό και σημαντικό όχι μόνο οι υποσημειώσεις του μεταφραστή που σε οδηγούν κατευθείαν στα στενά της Μονμάρτρης αλλά και το επίμετρο επίσης του Νίκου Σκοπλάκη και της Δήμητρας Τζανάκη. «Το ταξίδι της σάρκας είναι το μόνο που δεν έχει επιστροφή».
Il faut apprécier la littérature d'une autre époque pour apprécier ce roman qui n'est pas exceptionnel, mais l'histoire est assez touchante et c'est un document intéressant sur le milieu de la prostitution homosexuelle à Paris entre les deux guerres.
Le livre d'Alec Scouffi nous donne une image sans pareil du Paris apres la 1ere Guerre mondiale, et du monde merveilleux et sordide des homosexuels avant garde Tel l'ecrivain Grec A Tahtsis, A Scouffi a eu un sort malheureux, payant tres cher ses frequentations masculines nocturnes...