Στο βιβλίο αυτό ο ιστορικός Έτορε Τσινέλα μελετάει την εκπληκτική διανοητική και πολιτική μεταμόρφωση του ύστερου Μαρξ. Ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1870 και μέχρι τον θάνατό του, το 1883, ο Μαρξ αρχίζει να αμφισβητεί τα συμπεράσματα των προηγούμενων έργων του και να έχει σοβαρές αμφιβολίες για την πιθανότητα μιας προλεταριακής επανάστασης στη Δύση. Εξού και η παθιασμένη μελέτη της αγροτικής κοινότητας στη Ρωσία και του πρωτόγονου κόσμου, αλλά και οι δεσμοί και ο θαυμασμός του για τους ναρόντνικους αγωνιστές της Θέλησης του Λαού, γνωστούς για τις θεαματικές τρομοκρατικές ενέργειες, που κορυφώθηκαν με τη δολοφονία του τσάρου Αλέξανδρου Β΄. Υπό την επίδραση του ρωσικού λαϊκισμού, ο Μαρξ εγκαταλείπει βαθμιαία το ευρωκεντρικό όραμα και την πίστη στον επαναστατικό ρόλο της εργατικής τάξης και αγκαλιάζει την ελπίδα ότι η αγροτική Ρωσία μπορεί να κάνει το πρώτο βήμα προς τον κομμουνισμό.
Ettore Cinnella (Miglionico, 4 maggio 1947) è uno storico italiano. Ha studiato all'Università di Pisa ed è anche stato allievo della Scuola Normale Superiore. Si è laureato nel 1970 con una tesi su "La prima Duma nella rivoluzione russa del 1905" e ha proseguito le ricerche all'estero (a Mosca, Parigi ed Helsinki) grazie ad alcune borse di studio. Ha insegnato Storia contemporanea e Storia dell'Europa orientale presso l'Università di Pisa. Dopo il crollo del regime bolscevico/post-bolscevico nell'URSS, ha lavorato spesso nell'Archivio centrale del partito di Mosca (oggi Archivio statale russo di storia politico-sociale, RGASPI). Ha scritto saggi di storia russa e di storia contemporanea, tradotti in francese, in inglese, in russo, in ucraino e in tedesco.