What do you think?
Rate this book
Geschiedenis van het dagboek. Otto Frank en het achterhuis
‘Dit is het testament van je dochter,’ zei Miep Gies toen ze Otto Frank de door haar bewaarde papieren uit het achterhuis gaf. Gesterkt door de positieve reacties uit zijn omgeving koos Frank ervoor om deze belangrijke erfenis te delen. 75 jaar geleden, 25 juni 1947, verscheen Het Achterhuis. Frank vond in het dagboek een nieuwe reden van bestaan en het lukte hem om miljoenen mensen kennis te laten maken met de nalatenschap van Anne Frank. 'Het was zijn redding', zei een van zijn vrienden.
In Geschiedenis van het dagboek wordt voor het eerst de volledige geschiedenis van Het Achterhuis verteld, die hand in hand gaat met het leven van Otto Frank. Omlijst met brieven, getuigenissen en bijzondere details volgt het boek de weg vanaf het rood-witgeruite album tot nu; van de eerste Nederlandse publicatie naar buitenlandse edities en via Broadway naar bioscopen over de hele wereld.
In Geschiedenis van het dagboek wordt voor het eerst de volledige geschiedenis van Het Achterhuis verteld, die hand in hand gaat met het leven van Otto Frank. Omlijst met brieven, getuigenissen en bijzondere details volgt het boek de weg vanaf het rood-witgeruite album tot nu; van de eerste Nederlandse publicatie naar buitenlandse edities en via Broadway naar bioscopen over de hele wereld.
- GenresNonfiction
272 pages, Hardcover
Published June 24, 2022
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
October 25, 2022
Een ontroerende biografie over Annes dagboek en de man die er mee verbonden was
Uit het dagboek van Anne kwam een heel andere Anne naar voren dan zoals Otto haar kende. Logisch natuurlijk, aangezien sommige dingen je nu liever toevertrouwt aan een dagboek dan met je vader, moeder of zus te bespreken. Toch zal dat confronterend voor Otto zijn geweest: hij wist niks van hoe intens Anne bezig was geweest met het lijden van de joden en welke kracht ze ontleende aan haar geloof in God. Frank las het dagboek niet meteen. Aan zijn moeder in Zwiterland schreef hij dat hij daar de kracht niet voor had. Maar in de herfst van 1945 begon hij er toch in, en al snel werd het een ritueel, schrijft Van Beek. Na het avondeten trok hij zich terug in een onverwarmd achterkamertje in het huis van Miep en haar man Jan, waar Frank verbleef, om te lezen. Naast het verdriet wist Otto in eerste instantie niet wat hij met het dagboek aanmoest, pas op aandringen van zijn omgeving besloot hij het dagboek ter publicatie aan te bieden. Wel werden enige confronterende passages van Anne over haar moeder en zus weggelaten, dat vond Otto niet voor publicatie geschikt.
Het klinkt nu misschien heel gek, maar het kostte Otto Frank aardig wat moeite om het dagboek van zijn dochter Anne uitgegeven te krijgen. Dat veranderde toen het dagboek via via bij Jan Romein terechtkwam, die het in een avond uitlas en op 3 april 1946 daarover een stuk op de voorpagina van het Parool schreef - de 1946 versie van een hedendaagse influencer zou je het kunnen noemen.
In de VS, waar het dagboek tegenwoordig misschien nog beroemder is dan in Nederland, was een publicatie ook niet gemakkelijk. Dat veranderde toen de uitgever niemand anders dan Elenaor Roosevelt wist over te halen om een voorwoord te schrijven. Er volgde al snel een tweede en derde druk, een toneelstuk op Broadway. Op die manier veroverde Anne de gehele wereld.
Sandra van Beek is erin geslaagd een evenwichtig beeld te schetsen van Otto Frank, de man achter het dagboek. Het dagboek van Anne gaf waarschijnlijk, naast het verdriet van het verlies van zijn vrouw en dochters, ook betekenis aan zijn leven. Dat kon soms ver gaan, zo vertelt Sylvia, de kleindochter van Otto’s tweede vrouw Fritzi. Graag zag hij in haar zijn Anne, en dat bleek moeilijk voor Sylvia. Ook kon hij zich erg bemoeien met de gang van zaken in het Anne Frank huis, dat medewerkers hem soms liever zagen gaan dan komen.
Maar Otto had een groot hart. Hij onderkende Annes wens om na haar dood voort te leven en stelde zijn leven in dienst van een boodschap van vrede en verdraagzaamheid. Hij ontving vele brieven van mensen van over de hele wereld en beantwoorde ze allemaal.
Een ontroerend boek en alhoewel er misschien niet al te veel nieuws in staat, een prima follow-up voor iemand die het dagboek van Anne Frank zelf heeft gelezen.
Verder lezen:
Na het Achterhuis: Anne Frank en de andere onderduikers in de kampen
Otto Frank in het Achterhuis, 1960 (Bron)
Uit het dagboek van Anne kwam een heel andere Anne naar voren dan zoals Otto haar kende. Logisch natuurlijk, aangezien sommige dingen je nu liever toevertrouwt aan een dagboek dan met je vader, moeder of zus te bespreken. Toch zal dat confronterend voor Otto zijn geweest: hij wist niks van hoe intens Anne bezig was geweest met het lijden van de joden en welke kracht ze ontleende aan haar geloof in God. Frank las het dagboek niet meteen. Aan zijn moeder in Zwiterland schreef hij dat hij daar de kracht niet voor had. Maar in de herfst van 1945 begon hij er toch in, en al snel werd het een ritueel, schrijft Van Beek. Na het avondeten trok hij zich terug in een onverwarmd achterkamertje in het huis van Miep en haar man Jan, waar Frank verbleef, om te lezen. Naast het verdriet wist Otto in eerste instantie niet wat hij met het dagboek aanmoest, pas op aandringen van zijn omgeving besloot hij het dagboek ter publicatie aan te bieden. Wel werden enige confronterende passages van Anne over haar moeder en zus weggelaten, dat vond Otto niet voor publicatie geschikt.
Het klinkt nu misschien heel gek, maar het kostte Otto Frank aardig wat moeite om het dagboek van zijn dochter Anne uitgegeven te krijgen. Dat veranderde toen het dagboek via via bij Jan Romein terechtkwam, die het in een avond uitlas en op 3 april 1946 daarover een stuk op de voorpagina van het Parool schreef - de 1946 versie van een hedendaagse influencer zou je het kunnen noemen.
In de VS, waar het dagboek tegenwoordig misschien nog beroemder is dan in Nederland, was een publicatie ook niet gemakkelijk. Dat veranderde toen de uitgever niemand anders dan Elenaor Roosevelt wist over te halen om een voorwoord te schrijven. Er volgde al snel een tweede en derde druk, een toneelstuk op Broadway. Op die manier veroverde Anne de gehele wereld.
Sandra van Beek is erin geslaagd een evenwichtig beeld te schetsen van Otto Frank, de man achter het dagboek. Het dagboek van Anne gaf waarschijnlijk, naast het verdriet van het verlies van zijn vrouw en dochters, ook betekenis aan zijn leven. Dat kon soms ver gaan, zo vertelt Sylvia, de kleindochter van Otto’s tweede vrouw Fritzi. Graag zag hij in haar zijn Anne, en dat bleek moeilijk voor Sylvia. Ook kon hij zich erg bemoeien met de gang van zaken in het Anne Frank huis, dat medewerkers hem soms liever zagen gaan dan komen.
Maar Otto had een groot hart. Hij onderkende Annes wens om na haar dood voort te leven en stelde zijn leven in dienst van een boodschap van vrede en verdraagzaamheid. Hij ontving vele brieven van mensen van over de hele wereld en beantwoorde ze allemaal.
Een ontroerend boek en alhoewel er misschien niet al te veel nieuws in staat, een prima follow-up voor iemand die het dagboek van Anne Frank zelf heeft gelezen.
Verder lezen:
Na het Achterhuis: Anne Frank en de andere onderduikers in de kampen
Otto Frank in het Achterhuis, 1960 (Bron)
November 6, 2022
Wanneer je Anne Franks dagboek hebt gelezen is Geschiedenis van het dagboek. Otto Frank en het Achterhuis een interessante doorleestip. Sandra van Beek schreef het levensverhaal van Annes vader en de totstandkoming van de publicatie van het wereldwijd bekende dagboek in een vloeiende stijl op. Ook wie met enige regelmaat het Anne Frank Huis bezoekt, vindt in dit boek genoeg nieuwe informatie.
Van de groep Achterhuisonderduikers kwam alleen Otto Frank levend terug. Na de razzia waarbij ze gearresteerd werden had helpster Miep Gies Annes schriften gevonden en met andere belangrijke documenten bewaard. Otto las de gedachten van zijn dochter, waaronder de wens om later haar dagboeken te publiceren, en ging op zoek naar een uitgever. Dat ging klaarblijkelijk niet gemakkelijk. Pas toen historicus Jan Romein de overgetypte teksten las, kwam er een ingang. In de eerste gepubliceerde versie zijn twintig pagina’s van het origineel weggelaten omdat ze zeer intieme gedachten en minder fraaie passages over het huwelijk van haar ouders bevatten. Dit zou tot in het begin van deze eeuw tot rechtszaken leiden omdat bijv. Holocaustontkenners twijfelen aan de oorspronkelijkheid van de dagboeken.
Van Beek neemt de lezer daarna mee op de weg naar vertalingen en ermee gepaard gaande botsingen over interpretaties (in de Verenigde Staten verscheen The Diary pas nadat Eleanor Roosevelt aangeschreven was), toneelstukken (in de VS, Duitsland en daarna Nederland) en verfilmingen. Otto Frank hield de voortgang en teksten secuur in de gaten, want hij wilde absoluut ‘geen blaffende nazi’s op het toneel’. Annes verhaal was belangrijker. Daarbij kwam dat Otto zich steeds meer inzette om de boodschap van mensenrechten en democratie te verspreiden, met name gericht op jongeren.
Na de hoofdstukken over de uitgaven in de verschillende media volgen (soms best) gedetailleerde stukken over de vele brieven die Otto van over de hele wereld krijgt, familie en vrienden die met hem werken of juist hun bedenkingen hebben en de oprichting en missie van de Anne Frank Stichting. Juist door die brieven blijkt hoe het dagboek en de stichting overal jongeren bereiken. In Japan stond Anne in de jaren 1960 symbool voor taboes doorbreken: “Day of Anne” stond synoniem voor de menstruatieperiode. En waar men in Europa met Het Achterhuis vooral doelde op de gebeurtenissen in de oorlogsperiode, focuste Amerika vooral op het jonge meisje dat gekooid moest opgroeien.
Achterin is een katern met bijna vijftig pagina’s noten en bronneninformatie opgesteld. Zo valt terug te vinden in welk interview, boek en archief de informatie opgespoord is.
Naast de geschiedenis van het dagboek is dit boek ook het verhaal van een menselijk portret van Otto Frank. Een Duitser die naar Nederland vlucht, een Eerste Wereldoorlogsoldaat die moet onderduiken, een strikte baas en bezorgde leider voor zijn werknemers, een surrogaatvader voor vele jongeren; het zijn soms de omstandigheden die bepalen welke identiteit je hebt. Bovenal was Otto een familieman die zijn gezin verliest en na de oorlog zijn uiterste best doet om de nalatenschap van zijn dochter te verspreiden. Op zijn negentigste werd hij Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Zijn vele brieven en de dagboeken (die tot nu dertig miljoen lezers hebben bereikt), ligt tegenwoordig in het Jüdisches Museum Frankfurt bij het Anne Frank Fonds.
Van de groep Achterhuisonderduikers kwam alleen Otto Frank levend terug. Na de razzia waarbij ze gearresteerd werden had helpster Miep Gies Annes schriften gevonden en met andere belangrijke documenten bewaard. Otto las de gedachten van zijn dochter, waaronder de wens om later haar dagboeken te publiceren, en ging op zoek naar een uitgever. Dat ging klaarblijkelijk niet gemakkelijk. Pas toen historicus Jan Romein de overgetypte teksten las, kwam er een ingang. In de eerste gepubliceerde versie zijn twintig pagina’s van het origineel weggelaten omdat ze zeer intieme gedachten en minder fraaie passages over het huwelijk van haar ouders bevatten. Dit zou tot in het begin van deze eeuw tot rechtszaken leiden omdat bijv. Holocaustontkenners twijfelen aan de oorspronkelijkheid van de dagboeken.
Van Beek neemt de lezer daarna mee op de weg naar vertalingen en ermee gepaard gaande botsingen over interpretaties (in de Verenigde Staten verscheen The Diary pas nadat Eleanor Roosevelt aangeschreven was), toneelstukken (in de VS, Duitsland en daarna Nederland) en verfilmingen. Otto Frank hield de voortgang en teksten secuur in de gaten, want hij wilde absoluut ‘geen blaffende nazi’s op het toneel’. Annes verhaal was belangrijker. Daarbij kwam dat Otto zich steeds meer inzette om de boodschap van mensenrechten en democratie te verspreiden, met name gericht op jongeren.
Na de hoofdstukken over de uitgaven in de verschillende media volgen (soms best) gedetailleerde stukken over de vele brieven die Otto van over de hele wereld krijgt, familie en vrienden die met hem werken of juist hun bedenkingen hebben en de oprichting en missie van de Anne Frank Stichting. Juist door die brieven blijkt hoe het dagboek en de stichting overal jongeren bereiken. In Japan stond Anne in de jaren 1960 symbool voor taboes doorbreken: “Day of Anne” stond synoniem voor de menstruatieperiode. En waar men in Europa met Het Achterhuis vooral doelde op de gebeurtenissen in de oorlogsperiode, focuste Amerika vooral op het jonge meisje dat gekooid moest opgroeien.
Achterin is een katern met bijna vijftig pagina’s noten en bronneninformatie opgesteld. Zo valt terug te vinden in welk interview, boek en archief de informatie opgespoord is.
Naast de geschiedenis van het dagboek is dit boek ook het verhaal van een menselijk portret van Otto Frank. Een Duitser die naar Nederland vlucht, een Eerste Wereldoorlogsoldaat die moet onderduiken, een strikte baas en bezorgde leider voor zijn werknemers, een surrogaatvader voor vele jongeren; het zijn soms de omstandigheden die bepalen welke identiteit je hebt. Bovenal was Otto een familieman die zijn gezin verliest en na de oorlog zijn uiterste best doet om de nalatenschap van zijn dochter te verspreiden. Op zijn negentigste werd hij Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Zijn vele brieven en de dagboeken (die tot nu dertig miljoen lezers hebben bereikt), ligt tegenwoordig in het Jüdisches Museum Frankfurt bij het Anne Frank Fonds.
June 4, 2023
Elk jaar in Mei lees ik een WW2 related boek.
Een verhaal achter / over een boek, HET dagboek.
Sta er bij stil, leef mee, verdiep je, leer ervan.
Een verhaal achter / over een boek, HET dagboek.
Sta er bij stil, leef mee, verdiep je, leer ervan.
August 17, 2023
Interessant om meer te lezen over de achtergrond van Anne Frank na haar moord. De eerste 33% geluisterd, later het boek fysiek geleend en uitgelezen.
Read
December 11, 2024Interessant boek om te lezen om meer te weten te komen over Otto Frank en de weg naar het publiceren van Het Achterhuis: dagboekbrieven 12 juni 1942 - 1 augustus 1944.
Wel vond ik persoonlijk mijn interesse niet groot genoeg om het hele boek mijn volle aandacht te geven. Er is wel grondig research gedaan naar de geschiedenis van het dagboek waardoor het soms las als 'schoolboek'.
[geen rating gegeven doordat het non-fictie is over een waargebeurd verhaal].
Wel vond ik persoonlijk mijn interesse niet groot genoeg om het hele boek mijn volle aandacht te geven. Er is wel grondig research gedaan naar de geschiedenis van het dagboek waardoor het soms las als 'schoolboek'.
[geen rating gegeven doordat het non-fictie is over een waargebeurd verhaal].
March 31, 2024
Even if you think you know everything there is to know about Anne Frank, you will still learn more. A great insight into how the diary “traveled” after Miep handed it over to Otto Frank. A bit slow in places, but a must read for Anne fans.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews