Laura miesza w samym sercu Pojezierza Zachodniopomorskiego, a jej rodzice prowadzą ośrodek wypoczynkowy nad jeziorem. Brzmi wspaniale? Nie dla Laury. Niczego bowiem nie boi się bardziej niż głębokiej wody. Na szczęście po wakacjach zamierza rozpocząć studia i wyprowadzić się do miasta. Musi tylko wytrzymać do końca lata...
Michał jest ratownikiem, a woda to jego żywioł. Właśnie rozpoczyna pracę w Zatoniu, gdzie ma strzec bezpieczeństwa letników kąpiących się w jeziorze. Kiedy przypadkowo spotka zapłakaną Laurę, postanawia za wszelką cenę odkryć przyczynę jej problemów. Czy dziewczyna będzie w stanie mu zaufać? Czy Michał będzie mógł jej pomóc w pokonaniu lęku? Wygląda na to, że to lato będzie bardzo gorące.
Kamila Mikołajczyk jest pisarką, która skupia się na literaturze obyczajowej. W życiu, jak sama twierdzi, to niepoprawna optymistka, zakochana w książkach, serialach oraz kotach. Czytelnicy poznali ją, gdy publikowała w serwisie wattpad.com pod pseudonimem "Sinkingindreams". Zyskała wówczas ogromną popularność i rzeszę wiernych fanów. Jest znana z bardzo obrazowego przedstawiania emocji swoich bohaterów, którym potrafi poruszyć niejednego odbiorcę.
Wśród jej serii powieściowych znalazły się: "Bez ograniczeń" ("Dziewczyna rajdowca"), "Oddychając z trudem" ("Wdech", "Wydech") oraz "Udowodnię ci".
W pierwszej z wymienionych serii główną bohaterką jest Madie, której cała rodzina jest silnie związana z Formułą 1. Dziewczyna nie chce mieć jednak nic wspólnego z tymi zawodami, ponieważ najbliższe osoby nieustannie ją zawodzą. Sytuacja komplikuje się, gdy w jej mieście zjawia się dwóch uczestników Formuły 1. Kiedy w ulicznym wyścigu Madie okazuje się lepsza od jednego z nich, zaczyna się między nimi prawdziwa wojna, która z czasem jednak przerodzi się w coś zgoła innego.
"Oddychając z trudem" to opowieść o Lenie, która w wyniku traumatycznego wydarzenia z nastoletniego okresu, zamyka się w sobie. Kiedy wyjeżdża do Krakowa, na jej drodze staje przystojny Paweł. I choć chłopak bardzo jej się podoba, a co więcej zaczyna się z nią spotykać, Lena nie jest pewna, czy dobrze ulokowała uczucia. W dodatku pojawia się ktoś jeszcze: Adam, mężczyzna mający za sobą wiele przykrych doświadczeń, z którymi również musi sobie poradzić. Lena stanie przed trudnym wyborem, próbując zawalczyć o swoje szczęście.
W "Udowodnię ci" czytelnicy poznają Larrisę, która do tej pory mieszkała z nadopiekuńczą matką, a teraz wyjeżdża na studia. Tam poznaje chłopaka, stanowiącego uosobienie wszelkich cech, przed jakimi ostrzegała ją rodzicielka. Chętnie wybierający przemoc, arogancki Nathan postanawia jej jednak udowodnić, że został stworzony właśnie dla niej.
Nie mój klimat. Jakoś ostatnio nie mam ochoty na NA, a tutaj jeszcze poszedł taki happy end na siłę, że aż dostałam ciarek żenady. Rozumiem, że o przyczynie fobii dziewczyny nadal nie dowiedziała się policja albo nastąpiło przedawnienie i jest spoko🤡
„Ratownik” to już siódmy tom z tej serii! Oczywiście każdy to zupełnie inna historia więc można je czytać w dowolnej kolejności.
Autorka zabiera nas w samo serce Pojezierza Zachodniopomorskiego, gdzie rodzice głównej bohaterki prowadzą pensjonat nad jeziorem. Bardzo klimatyczne miejsce, w którym z ogromną przyjemnością spędziłam kilka godzin. Jednak Laura nienawidzi tego miejsca, boi się głębokiej wody i wyczekuje dnia gdy w końcu się wyprowadzi uciekając jednocześnie od bardzo toksycznych rodzinnych relacji.
Pomimo, że mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka, że Laurze w życiu nie brakuje niczego, to jednak poznając ją bliżej możemy dowiedzieć się jak bardzo pierwsze założenia na jej temat były błędne. Bo dziewczynie niestety brakuje rodzicielskiej bliskości, zainteresowania z ich strony i po prostu domowego ciepła. Pieniądze to nie wszystko prawda?
Podczas lektury nie raz (przepraszam) szlag jasny mnie trafiał, jak czytałam jakie podejście mają do dziewczyny jej rodzice. Złość, smutek, poczucie niesprawiedliwości - to tylko okruchy tego co czułam śledząc ich rodzinne więzy.
Światełko w tunelu pojawia się gdy do pensjonatu w Zatoniu przyjeżdża Michał, nowy ratownik, który po spotkaniu zapłakanej Laury, próbuje dociec sedna jej problemów. Sam również w ostatnim czasie wiele przeszedł. Zdrada najbliższych osób potrafi mocno pokiereszować emocjonalnie.
Całość było naprawdę przyjemną, szybką i lekką lekturą idealną na wakacyjny czas. Z początku może trudno było mi poczuć sympatię do Laury, księżniczki Zatonia - jak nazywali ją inni. Jednak im bliżej ją poznawałam tym bardziej moje odczucia się zmieniały.
Michał z kolei jest mężczyzną z sercem na dłoni, sympatycznym, wyrozumiałym, bardzo inteligentnym, skłonnym do bezinteresownej pomocy - można by rzec, że facet ideał.
Im bliżej końca jesteśmy tym więcej nawarstwionych przez lata problemów wychodzi na wierzch przez co lektura przestawała być już tylko wakacyjną beztroską historią. Nabrała poważniejszego wydźwięku, ale jednocześnie nie odebrało jej to lekkości.
Bardzo podoba mi się pióro autorki i po lekturze „Ratownika” wciąż przy tym ostaje.
Jak najbardziej polecam, świetnie spędziłam czas. 🥰
Zachęcona cudownymi opiniami sięgnęłam po tę książkę, licząc, że passa złych polskich pozycji wreszcie ustąpi. Z początku - rzeczywiście. Niebanalna historia, ciekawie poprowadzona. Bardzo lekki i fajny styl autorki. Wprawdzie Laury nie polubiłam i nie potrafiłam się z nią utożsamić, ale Michał był mi bliski od początku.
Dalej zdradzam nieco z fabuły, więc ostrzegam przed spoilerem.
Najpierw język. Autorka, mimo lekkości stylu popełniła kilka dziwactw, które rzuciły mi się w oczy. (piszę o tym, bo choć z początku chciałam przymknąć oko, to moje dalsze odczucia na to nie pozwalają). 'Jeździć motorówką po jeziorze.' 'Słyszę jego spokojny, choć lekko zaniepokojony głos.' Jak nic drażni mnie sformułowanie 'schodzę na dół', no bo nie schodzi się do góry przecież.
Ale im dalej w las z tą historią, tym gorzej. W połowie zaczyna nudzić. Dziewczyna jest strasznie irytująca, te wszystkie marki i firmowe patałaszki opisywane w szczegółach. Jej nieszczęście i smutek wypływający z każdej strony. Dl mnie wszystkiego za dużo. Laura opalała się w kostiumie bardzo skąpym. Miała tylko trzy kostiumy, bo nie wchodziła do wody. Ale nikt z przyjaciół, którzy spędzali z nią całe dni - również na plaży - nie zauważyło tych śladów i blizn po samookaleczaniu? O ile te na rękach chowała poprzez ozdoby, to uda, które były odsłonięte w trakcie opalania czy seksu z Dawidem? Owszem, dbała, by było ponuro w pomieszczeniu, ale wtedy Dawid mówi 'widziałem cie już tyle razy nago' - albo jakoś tak. Albo na basenie z Michałem?Samookaleczanie to coś, co nie znika z czasem. Zostaje na zawsze, więc nie sposób ukryć ślady na udach w stroju kąpielowym czy w czasie seksu. Zwłaszcza, jeśli chłopak całuje te rejony. No po prostu się nie zgadzam. Zawsze wydawało mi się, że grzyby się zbiera wczesną jesienią.
Kilka razy zdarzyło się, że lecąca piosenka na imprezie idealnie odwzorowywała myśli narratora. Nie kupuję tego. Raz ok, dwa no dobra, ale więcej to już za dużo.
Laura: 'widzę ją codziennie (kobietę),gdy patrzę na jezioro.' Też Laura chwilę później: 'Gdy Olek wpadł do wody, przypomniała mi się tamta sytuacja' Yyyy. Oczywiście parafrazuję, bo nie pamiętam dokładnych słów, ale te oddają sens tego bezsensu. Że się tak wyrażę. Dalej jest tylko gorzej. Mamy byłą dziewczynę, która postanawia odzyskać Michała i miesza. Miesza tak, że Laura obraża się jak dziecko i wierzy we wszystko, co sobie wymyśli. Nie porozmawia, nie wyjaśni, tylko z góry założy, że ma rację. Sam Michał też jakoś durnie się zachowuje w stosunku do byłej.
Mamy rodziców, którzy mają gdzieś swoją córkę. O ile doskonale wiem, że są takie rodziny, o tyle tu jest wszystko mocno przerysowane. Zwłaszcza zachowanie matki w stosunku do Michała przy Laurze. O przyjaciołach nie wspomnę. No i mamy samą Laurę, która myśli, że jest pępkiem świata i ze swoimi psychicznymi problemami i samookaleczaniem wybiera się na psychologię.
Reasumując. Podoba mi się styl autorki i zarys historii, ale cała reszta jest słaba. Za dużo wszystkiego, czego nie cierpię w romansach - schematów i braku logiki.
A szkoda, bo zapowiadało się dobrze. A przecież mówi się, że nieważne jak zaczynasz, ważne jak kończysz. A tu skończyło się dość słabo.
This entire review has been hidden because of spoilers.
„Ratownik Głębia namiętności” to moje pierwsze spotkanie z tą serią. Jakoś wcześniej nie miałam okazji po nią sięgnąć, ale przecież książki Kamili Mikołajczyk nie mogłam sobie odmówić, dlatego długo się nie zastanawiałam. Poprzednie książki autorki bardzo mi się podobały, także już od samego początku przeczuwałam, że i ta będzie naprawdę dobra. I nie zawiodłam się! Po raz kolejny historia tak bardzo mnie pochłonęła, że żal było ją kończyć!
Główna bohaterka Laura, mieszka wraz z rodzicam w niezwykle pięknym miejscu. Codziennie rano ma możliwość podziwiania zachodu i wschodu słońca, co więcej mieszkanie przy samym jeziorze ma rownież swoje plusy. Jej rodzice prowadzą ośrodek wypoczynkowy, dlatego dziewczyna nie powinna narzekać na nudę. Czy tak też jest? Niestety Laura skrywa pewien sekret, który skutecznie przekreśla jej miłość do wody i do miejsca, w którym dziennie przebywa… Mamy tu też Michała, który pewnego dnia nakrywa swoją dziewczynę na zdradzie z jego przyjacielem. Chłopak postanawia „zmienić otoczenie” i wyjechać do Zatonia, gdzie rozpocznie pracę jako ratownik w ośrodku wypoczynkowym, należącym do rodziców Laury. Gdy już na samym początku, Michał spotka zapłakaną Laurę, chłopak za wszelką cenę będzie chciał odkryć przyczynę jej problemów. Ale czy to mu się uda?
Ja się pytam, czy u nas też są tacy ratownicy na basenach? Bo jak tak to chyba zacznę szukać odpowiedniego stroju kąpielowego! :P Ale żarty żartami, przejdźmy do konkretów. „Ratownik. Głębia namiętności” to książka, która ogromnie mi się podobała. Jest idealna na lato, ale nie tylko, bo powiem szczerze, nawet w jesienne czy zimowe wieczory, rozgrzeje Was do czerwoności! Sam prolog mocno mnie zaciekawił, choć trochę zbił mnie z tropu i przez chwilę zastanawiałam się czy to będzie zwykły romans, czy taki z domieszką thrillera. Ale im dalej tym moje wątpliwości zostały rozwiane, choć nie powiem autorka wzbudziła moje zainteresowanie już od samego początku. Bardzo chciałam się dowiedzieć o co w tym wszystkim chodzi, dlatego cieżko było się oderwać od czytania. Postać Michała polubiłam już od samego początku, był takim zwykłym (czyt.idealnym) facetem, poukładanym, mądrym, dla którego liczyły się określone wartości. To jak traktował innych, jego bezinteresowna pomoc, dosłownie mnie urzekła. Z kolei Laura trochę mnie momentami irytowała, bo miała takie „chwiejne” humory i zachowania, jednakże życie w jakim żyła i to co przeżyła, niejako je tłumaczyły. Akcja w książce toczy się w idealnym tempie, relacja między tą dwójką rozwija się powoli, tak jak to powinno być. I właśnie to w książkach autorki uwielbiam! To jak skrupulatnie i dokładnie tworzy swoje historie, przez co wszystko co się w nich dzieje, jest takie rzeczywiste. Czytając je, człowiek czuje się jakby stał obok głównych bohaterów i przeżywał wszystko wraz z nimi! Koniecznie musicie poznać historie Michała i Laury. Gorąco Wam ją polecam!
Dziś wyjątkowa recenzją kolejnego już faceta do wynajęcia. W końcu przyszła pora na wymarzonego ratownika. Za jego stworzenie odpowiedzialna jest Kamila Mikołajczyk. Jak wyszło?
Laura nazywana jest księżniczką Zatonia, ma bogatych rodziców i zawsze dostaje to o czym zamarzy. Wiedzie szczęśliwe życie wraz z grupką swoich przyjaciół. Jednak to jedynie maska. Dziewczyna skrywa tajemnicę, która powoli ją wyniszcza. W dodatku nigdy nie mogła liczyć na wsparcie ze strony rodziców. Gdy w Zatoniu pojawia się Michał, nowy ratownik życie dziewczyny przewraca się do góry nogami. To on po raz pierwszy zobaczył jej prawdziwą twarz. Jednak czy zdoła jej pomóc? Czy uczucie i namiętność pomiędzy nimi nie doprowadzi do tragedii?
Wow! Muszę przyznać, że nie spodziewałam się, że ta historia będzie tak bardzo emocjonalna. Czytałam ją z zapartym tchem i nie mogłam się od niej oderwać. Autorce udało stworzyć się bardzo hipnotyzującą historię, ciekawych bohaterów oraz drugie dno całej historii. Ogromnie cieszę się, że ta książka nie skupia się na namiętności między Laurą i Michałem, a przepełniona jest prawdziwymi wartościami jak zaufanie, wsparcie, troska.
Jedynym mankamentem do którego mogę się przyczepić jest zakończenie? Dlaczego książka kończy się tak szybko? Ja potrzebuję więcej! Ta historia była tak hipnotyzująca, że chętnie czytałabym dalej o losach głównych bohaterów.
Zdecydowanie i bez skrupułów mogę powiedzieć, że jest to najlepsza część tej serii. Bardzo emocjonalna i przede wszystkim porządnie wzruszająca. Nie zliczę ile razy podczas czytania miałam przeszklone oczy. Wiem jedynie, że mogę was gorąco zachęcić do przeczytania tej książki. Z pewnością będziecie mile zaskoczeni! 💓
4+ ⭐ Cóż to była za książka! Świetna, wciągająca, a momentami wręcz łamiąca serducho. @kamilamikolajczyk_autor zachwyca fabuła i świetnie wykreowanymi postaciami. Michał to facet z gatunku tych, co dawno wymarli! A Laura? Początkowo zbuntowana i pyskata, a potem... To, w jaki sposób autorka ukazała jej przemianę, rewelacja.
"Ratownik. Głębia namiętności" to zdecydowanie coś więcej niż romans! Historia tej dwójki ma drugie dno. Dno tak głębokie... Gdy do niego wpadniesz, ciężko będzie Ci się pozbierać!
Przydałaby się korekta (wydarzenia raz sprzed piętnastu lat, a później sprzed 12 lat; określenie sziksa chyba pomyliło się z siksą, bo wątpię w taką hipokryzję bohaterki, która sama Żydówką nie jest) Zakończenie z wątkiem rodziców wydaje się mało wiarygodne, biorąc pod uwagę ich stosunek do wydarzeń z przeszłości, jak i do Laury przez całą książkę.
Dotychczas myślałam, że nic nie przebije "Strażaka" i "Pilota" z serii "Facetów do wynajęcia". Jak bardzo się myliłam, dowiedziałam się po przeczytaniu "Ratownika", który wskoczył na 1 miejsce w rankingu ❣
3,5☆ Moja mama przeczytała tę historię i stwierdziła, że naprawdę jej się spodobała i ją zaciekawiła, a to nie małe wyzwanie więc leci dodatkowy +. Co prawda ja miałam kilka minusików, ale uważam, że jest to książka godna uwagi.😩
bardzo mi się podobało! To była najleosza książka z tej serii i ten zawód nie był na pokaz tylko naprawdę to była dobra historia. Laura z początku może wydawać się irytująca, ale czytając czułam się jakbym oglądała naprawdę dobry film/serial :D
Księżniczka Zatonia jest idealną dziewczyną z takim samym życiem, niestety to tylko pozory, a prawda jest zupełnie inna. W swojej postawie dostrzega wiele wad, a jej życie to tylko gra, przed innymi. Wszystko idzie dobrze do czasu pojawienia się nowo zatrudnionego ratownika Michała, który robi na niej ogromne wrażenie swoją postawą. Z początku złamane serce będzie nieco trudne do poskładania, lecz w chwili, gdy Michał dostrzeże prawdziwe oblicze Laury, jego serce podejmie ważną decyzję za niego. Czy Laura przekona się, by skoczyć na głęboką wodę? Czy Michał zdecyduje się wyjawić uczucia ukochanej?
Masz tak czasem, że czujesz tak dużo, że cię to aż przerasta? (…) Wszystko kłębi się w tobie, dusi cię i paraliżuje, a ty myślisz, że już dłużej nie wytrzymasz? Chcesz się od tego uwolnić, ale nie potrafisz i masz wrażenie, że zaraz wybuchniesz?
Poprzednie tomy z serii “Faceci do wynajęcia” nie były idealne oprócz tego, w żadnym z nich nie znalazłam tego, czego szukam w romansach. W przypadku tej pozycji pokładałam w niej duże nadzieje ze względu na znajomość pióra autorki i styl jej pisania. Jak wypada siódmy tom serii? Czy jest lepszy od poprzednich?