Sápufuglinn hefur að geyma þrjár sögur um losta og valdadýnamík í samböndum, flókna kynverund og arfgengan hæfileika til að ferðast um í tíma. María Elísabet Bragadóttir sló eftirminnilega í gegn með sinni fyrstu bók Herbergi í öðrum heimi. Sápufuglinn kemur róti á huga lesanda með djúpu innsæi höfundar, óbeisluðu hugmyndaflugi og beittum húmor.
Las þessar þrjár sögur í einum rykk á meðan ég saup púrtvín og beið eftir gamlársmatnum. So damn readable! Fór djúpt inn í hugarheim þriggja manneskna sem munu sitja með mér í einhvern ókominn tíma. Nú ætla ég að fara að hjálpa til og gera eitthvað gagn.
hefði gefið síðustu sögunni 5 stjörnur en hinar tvær fannst mér bara ekki jafn spennandi og heildstæðar (samt mjög góðar!). sápufuglinn sjálfur var reyndar með mjög sérkennilegt ónotayfirbragð sem var eiginlega snilld. góð lesning!
Herbergi í öðrum heimi var frábær heild og flestar sögurna virkilega góðar, sannkölluð bókatíðindi! María Elísabet er einn af mest spennandi skrifandi höfundum í dag og kannski ósanngjarnt að hafa svona miklar væntingar til bókar númer tvö. Örsafnið sem hér um ræðir er ekki eins sterkt verkt og fyrst af öllu átta ég mig ekki á urgency'inu á að koma henni út. Samt var ég mjög spenntur fyrir útgáfunni og þessi stutta bók býr yfir svo mörgu, hún er snjöll og karakterarnir leiftrandi. Hefði viljað meira og fannst Sápufuglinn sjálfur gefa aðeins eftir um miðja sögu. Dvergurinn er flott tilraun sem ég er að melta. Fyrsta sagan var algjör negla.
Las í frönsku ölpunum á milli lúra. Get ekki gefið stjörnur skilyrðislaust. Tvö tilfelli: 1) Bókin er skrifuð í fúlustu alvöru. 1 stjarna, fyrir sjálfhverfu og grófar lýsingar sem hafa að engu annars gott málfar. 2) Bókin er ádeila á samtímann. 5 stjörnur. Stórfenglega skrifuð, fangar lausung og reiðarek tímanna vel og gerir réttilega grín að því, stórfyndið allt saman. Tíminn leiðir vonandi í ljós að seinna tilfellið eigi við.
Slim, droog, uiterst vermakelijk. “Seksueel geweld, geen twijfel over mogelijk, verzekerde de schoolpsycholoog me en mijn vriend werd drie dagen geschorst. Sorry, zei ik toen hij weer terugkwam. Bitch, mompelde hij. Einde vriendschap. Ik kreeg spijt en nam me voor hem op date te vragen. We maakten een tochtje met de auto naar de ijssalon. Ik nam de aardbeien-sorbet en hij nam een softijsje met chocodip en nootjes. Toen we onze ijsjes op hadden boog hij over de versnellingspook heen en kuste me. Zijn tong smaakte naar melk en was koud als rauwe vis in de vitrine, maar ik hield vol. Hij legde zijn hand op mijn dijbeen en toen zochten zijn vingers mijn kruis en begon hij mijn broek te kneden, tot ik met een nagel op de rug van zijn hand tikte en zei te moeten plassen. We maakten nog twee ritjes naar de ijssalon tot hij zei dat hij een ander meisje leuk vond. Ik besloot dat mijn ouders moesten weten dat hun enige dochter, een puber, geen seksueel verlangen bezat. De andere vogels van de pornogeneratie vlogen samen in V-formatie, ik vloog lager en in de andere richting, als ik überhaupt al vloog. Lieverd, je bent lesbisch, zei mam, maar jouw generatie heeft zoveel mogelijkheden, is zo druk bezig met etiketten dat het niet gek is dat jongeren in verwarring raken en een identiteitscrisis krijgen.”
Verjaardag - een bijzondere stijl. Kort, observerend, bijna geen overgang tussen dialoog en verhaal. Tegelijkertijd onprettig en intrigerend. Zo kort en toch voelen de personages als personen die je kent.
Ik ben rationeel en ongezellig en niemand wil mij.
De zeepvogel - Het leest met een soepel gemak en heeft een prachtige triestheid. De hoofdpersoon lijkt bijna onzichtbaar, zowel voor de lezer als voor de andere personages in het boek.
En ik was zo dol op Jupiter. Hij was echt een bijzondere kat. Aan mij gehecht, misschien herinner je je dat nog, hoewel katten natuurlijk nooit echt loyaal zijn, zei pap bedroefd en hij schonk rode wijn uit een pak in een melkglas. Hij bood mij niets aan dus ik pakte zelf een glas uit een doos en schonk mezelf in.
De dwerg met het oor - wonderlijk vreemd.
Haar laatste woorden waren: hier heb ik echt helemaal geen zin in.
Sápufuglinn er sérstaklega vel skrifuð smásaga og fær fimm stjörnur frá mér. Ég hefði viljað hafa hana lengri og sagan hefði sennilega orðið góð skáldsaga ef María Elísabet hefði haldið áfram með hana. Hinar sögurnar voru líka góðar og þær fá 4 stjörnur. Ég var mjög spennt að lesa þessa bók og varð ekki fyrir vonbrigðum. Mæli með!!!
Vá. Þetta er góð bók. Öðruvísi, ýtir við manni. Segir nýjar sögur um lífið og tilveruna og fær mann til að hugsa. Langar mann eða langar mann ekki í kynlíf, og er það allt í lagi? Fljótlesin, en hægt að lesa aftur ... og aftur.
Ég er svo hjartanlega mikil fangirl að mér finnst María Elísabet ekki geta mistekist. Hún er svo klók í að skrifa akkúrat nógu mörg orð, þannig að ég sit límd og næ að fylgja eftir en leiðist aldrei.