De 18-jarige Luca heeft sinds kort een bijbaantje bij een casino. Ze heeft het er erg naar haar zin en spreekt na het werk regelmatig af met collega’s om iets te gaan drinken. Maar het blijft niet bij drinken, er wordt ook vrijwel elke keer lachgas gebruikt. Ondanks haar twijfel besluit Luca om mee te doen. Wanneer Luca op een avond alleen met haar collega Ricardo afspreekt, gebruiken ze weer lachgas, maar de gevolgen blijken deze keer niet te overzien.
Het is inmiddels een weekje geleden sinds ik dit boek heb gelezen maar wauw wat een goed boek. Je merkt aan de manier waarop Marlen schrijft dat ze echt d’r research heeft gedaan in zowel lachgas als de manier waarop jongeren converseren. Normaal cringe ik altijd een beetje om Nederlandse boeken over jongeren maar bij dit boek ergerde ik me nooit aan de manier waarop het was geschreven. Het las heerlijk vlot weg en ondanks het aantal pagina’s is het toch gelukt om er een goed begin-midden-eind van te maken. Daarnaast vind ik dit ook een hartstikke relevant boek aangezien lachgas gebruik (vooral waar ik woon) heel normaal is. Nou heb ik het zelf ook gedaan en dit boek heeft me wel echt aan het denken gezet. Dat maakt een boek ook goed als het je laat denken. Ik twijfelde tussen 4 en 4,5 sterren maar ik ga voor de 4,5. Het enige wat ik nog “miste” was ietsjeeee maar diepgang maar dat komt vooral omdat het vrij kort was. Maar het blijft ondanks dat nog steeds een top boek😇
Thema's/content warnings: drugsverslaving, gevaren van lachgas, moeilijke thuissituatie, veranderingen in het leven Representatie: fysieke beperking - Ik vond dit boek ineens in de bibliotheek waar ik werk en aangezien ik het mijn missie heb gemaakt om alle Kluitman novelles te lezen, heb ik deze ook maar meegenomen om te lezen! Ik vond dit zoals gewoonlijk weer een lekker boek voor tussendoor om even af te schakelen en lekker te ontspannen. Ik ben echt binnen een uur door dit verhaal heen gevlogen, omdat het toegankelijk, vlot en spannend geschreven is en daarom blijft uitnodigen tot meer. Ook zijn de hoofdstukken echt lekker kort (maximaal vijf pagina's, gemiddeld ongeveer 2 pagina's) en kun je lekker blijven doorlezen of juist op ieder moment een pauze inlassen. Hoewel het boek letterlijk 'patroon' in de titel heeft zitten en lachgaspatronen op de voorkant heeft staan, heb ik deze link pas gelegd toen de eerste lachgaspatronen in het boek tevoorschijn kwamen (soms heb ik zo mijn momenten). Ik ben zelf nooit in aanraking gekomen met drugs of lachgas en voel ook die behoefte niet, maar ik heb eigenlijk vooral uit dit boek geleerd hoe makkelijk het eigenlijk is om per ongeluk in een vriendengroep te raken waarbij dat wel heel normaal is. Tel daar de groepsdruk bij op en je hebt zo een verslavingsprobleem... Daarnaast worden ook nog eens heel mooi de mogelijke (fysieke & mentale) gevolgen van overmatig lachgas verwerkt in het verhaal, waardoor het helemaal een grote waarschuwing is - want dat is natuurlijk exact het doel van dit verhaal. De Kluitman novelles hebben als doel om niet-lezers aan het lezen te krijgen met korte en spannende verhalen en hebben daarnaast ook nog een educatieve functie. Nu vond ik in dit boek de educatieve functie - zoals hierboven uitgelegd - erg duidelijk, maar daardoor viel het plot voor mij wat in het water. Er was opzich een verhaallijn, maar ik vond deze niet diepgaand genoeg. De vroegere vriendinnen van de hoofdpersoon kwamen schaars in beeld, maar hadden voor mij geen duidelijke functie en hadden dus niet in het verhaal gehoeven. De soortvan groeiende relatie tussen de hoofdpersoon en Ricardo was opzich leuk, maar voegde - buiten de waarschuwing over de gevolgen van overmatig lachgasgebruik - niks aan het plot toe. Ik vind het jammer, want ik denk dat dit verhaal veel beter tot zijn recht was gekomen in een boek met 100 pagina's meer. Al met al raad ik het zeker aan om dit verhaal te lezen - vooral voor mensen die geïnteresseerd zijn in experimenteren. Dit verhaal laat heel duidelijk zien dat je je goed moet inlezen, je bewust moet zijn van de risico's en altijd veilig moet experimenteren. Daarnaast is het ook wel een eye-opener als je niet per se geïnteresseerd bent in drugs, om te leren hoe snel en makkelijk betrokkenheid kan gebeuren - en vooral wat je dan (niet) zou moeten doen.
Een fractie van een seconde vraag ik me af wat Kishan bedoelt, maar dan weet ik het. Gaan ze echt lachgas bestellen? Daar zijn ze toch veel te oud voor? Inmiddels weet ik dat Jessica 24 is, Kishan 25 en Ricardo 22. Toen ze me vroegen hoe oud ik was, zei ik met een knipoog: 'Oud genoeg om in een casino te mogen werken.' Daar moesten ze om lachen en vervolgens vroegen ze niet verder. 'Doe er maar twee van twee kilo,' zegt Jessica. 'De vorige keer was too much. Doe je eigenlijk mee, Luca?'
‘Verraderlijk patroon’ is een Kluitman-novelle uit 2022. Het boek telt 117 pagina’s en is geschreven door Marlen Visser, samen met haar dochter Ginger Beek. Het verhaal gaat o.a. over lachgasgebruik en de gevaren die daarbij komen kijken.
Het boek is geschreven vanuit Luca, een meisje van 18 jaar. Zij vertelt het verhaal in de ik-vorm. Dat maakt het persoonlijk en je leeft mee met haar keuzes en gevoelens.
Luca raakt in de ban van haar nieuwe vriendengroep: haar collega’s uit het casino waar ze sinds kort werkt. Door hen komt ze steeds dieper in de wereld van feestjes, drank en vooral lachgas. Ze neemt hierdoor steeds meer afstand van haar moeder en haar verantwoordelijkheden thuis.
Het verhaal is interessant. Er gebeurt veel, soms zelfs een beetje te veel drama. Toch blijf je doorlezen.
Aan het einde van het boek is er een sprong in de tijd. Je leest dan hoe het verder gaat met Luca en andere belangrijke (hoofd)personen uit het verhaal. Dat geeft het verhaal een gevoel van 'afsluiting'.
Kortom, een boek dat goed laat zien hoe snel het mis kan gaan als je de verkeerde keuzes maakt.
Dit is een verhaal met een belangrijke boodschap. Dat waardeer ik. Ik ben zelf 33 jaar, en in mijn omgeving wordt geen lachgas gebruikt. Ik ben dan ook onbekend met de daadwerkelijke gevaren. Daarom ben ik 'blij' dat ik dit boek heb gelezen. Naast deze boodschap komen er ook andere onderwerpen aan bod: groepsdruk, problemen in het gezin. Best knap hoe je al deze onderwerpen tegenkomt in een relatief dun boek. De schrijfstijl is makkelijk, je leest vlot door het boek heen. Ik vind dit een aanrader! Het boek had wat mij betreft dikker gemogen (en dieper uitgewerkt), maar hey: dan is het geen novelle meer hè! Haha
Dit boek heb ik gelezen voor mijn stage. De auteur van dit boek komt een voorlichting op school geven over het gebruik van lachgas. Voor jonge pubers geeft dit zeker een goed beeld van hoe snel je door middel van foute vrienden op het verkeerde pad kan belanden en het is makkelijk te lezen.
Toen ik begon aan het boek wist ik niet zo goed waar dit verhaal heen ging en toen besefte ik opeens dat ik niet voldoende naar de voorkant van het boek had gekeken haha! Lachgas. Het lijkt allemaal onschuldig en daarom is het ook heel erg populair. Ook ik heb wel eens een lachgas ballon gedaan toen ik jonger was. Zelf had ik toen totaal geen idee wat de gevolgen konden zijn van teveel lachgas, namelijk dat je ontzettende hersenschade kan krijgen. Als ik toen minder naïef was,dit boek toen had gelezen en de kennis had die ik nu heb, dan had ik dit nooit gedaan. Daarom ben ik erg blij dat dit boek bestaat en hoop ik dat veel mensen het lezen en de boodschap verspreiden. Verder zie je in dit verhaal heel goed hoe erg een groep een foute invloed op je kan hebben. Maar daarom vond ik het hoofdpersonage aan het einde heel sterk, wanneer ze voor zichzelf kiest en dat haar vrienden dit ook accepteren.
Een boek geschreven in de ik-vorm, dat vind ik persoonlijk heel erg leuk omdat je je dan echt verbonden voelt met het hoofdpersonage. Ik leefde ook echt mee met alle struggles die het hoofdpersonage had en hoopte echt dat ze uiteindelijk gewoon goed terecht zou komen. Ik vond dat het boek lekker vlot weg las en dat er ook echt spannende stukken in zaten waar ik op het puntje van mijn stoel zat. Ik vond het niet de standaard opbouw, maar juist een beetje een achtbaan van emoties wat ik heel leuk vond.
Als laatste wil ik bij dit boek nog een triggerwarning geven voor aanranding. Het is maar een hele korte scene, maar ik heb liever dat ik iemand te snel waarschuw dan dat deze persoon vervelende gevoelens krijgt omdat deze persoon er niet vanaf wist! ❤️
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
We hebben in huize Koukleum al enkele Kluitman novelles gelezen en iedere keer zijn we enthousiast. We lazen o.a. ‘Get out‘, ‘Ongewenst‘ en ‘Undercover‘. Er is altijd een bepaalde spanning aanwezig in deze verhalen en dat merk je ook in ‘Verraderlijk patroon’.
Het verhaal begint op het moment dat Luca zich aan het voorbereiden is op haar sollicitatiegesprek. Ze heeft haar kamerdeur open, zodat ze haar broertje Sem kan horen. Sem is gehandicapt en ze moet regelmatig op hem oppassen. Als ze weg wilt gaan, vindt ze haar broertje op de grond en in paniek belt ze de ambulance. Hierdoor mist ze natuurlijk haar sollicitatiegesprek. Hierdoor zat ik meteen in het verhaal en ik wilde snel verder lezen om te weten hoe het met Sem was en hoe het verhaal verder ging.
Wat meteen opvalt is de gezinssituatie. Het gezin bestaat uit een alleenstaande moeder, een dochter van 18, Luca en Sem, een hulpbehoevende jongen. Doordat Sem hulpbehoevend is heeft de moeder van Luca meer hulp, ook van Luca nodig en dit wordt ook heel duidelijk gemaakt dat er op de steun van Luca gerekend wordt voor de opvoeding van Sem. Soms heeft Luca daar echter geen zin in, wat ook logisch is. Haar redenatie, ik heb niet voor Sem gekozen is een logische gedachte en ik denk dat iedereen die wel eens zou hebben als ze in de schoenen van Luca stond. Vervolgens denkt ze echter ook meteen er over na dat haar moeder er alleen voor staat en komt het schuldgevoel om de hoek kijken. Dit wordt op een mooie manier omschreven. Echter gaat het verhaal niet alleen over schuldgevoel, maar ook over het gebruik van lachgas. Dit lees je niet snel in een boek. En al helemaal niet in een boek voor jongeren. Echter, ik denk, doordat lachgas tegenwoordig toch erg populair is onder jongeren, is dit erg goed dat hier aandacht aan besteed wordt.
Ook wordt in het verhaal aandacht besteed aan groepsdruk en wat dit voor gevolgen kan hebben. Je ziet dat Luca soms keuzes maakt, waar ze niet echt achter staat, maar die ze neemt, omdat ze niet buiten de groep wilt vallen en niet als een klein kind gezien wilt worden. Dit hebben Marlen en Ginger op een boeiende manier op weten te schrijven. Ze hebben sowieso een verhaal geschreven waarbij je steeds door wilt lezen. Het is niet meteen razendspannend, maar ze hebben er wel voor gezorgd dat je steeds verder wilt lezen. Er zijn een aantal cliffhangers aan het einde van een hoofdstuk, waardoor je door wilt lezen. Deze novelle is weer echt een verhaal wat de jeugd tot lezen aanzet. En één ding is zeker… Niet alleen de jeugd geniet van deze verhalen. Ook ik verheug me iedere keer op de novelles en ook deze keer word ik weer aangenaam verrast met een verhaal met inhoud ondanks dat het verhaal maar 100 pagina’s telt.
Het is al weer zo’n zes weken geleden dat de zeventiende kluitmannovelle “Verraderlijk patroon” van Marlen Visser verscheen. Ze schreef het boek overigens samen met haar dochter Ginger Beek.
Vanaf de eerste bladzijde zit de vaart er flink in. In het sterke begin hoort de achttienjarige hoofdpersoon Luca een doffe dreun. Na een realistische inleiding wordt al heel snel duidelijk waar die dreun vandaan kwam. Het heeft met haar broertje Sem te maken. Hoewel het niet echt een super spannend boek is, word je toch voortdurend aangespoord om door te blijven lezen. Meerdere hoofdstukken worden afgesloten met spanning oproepende cliffhangers, waardoor je het vervolg in een adem uitleest.
Dit is nou typisch zo’n boek dat niet alleen uitnodigt om te gaan lezen, maar ook om uit voor te lezen. Het bevat veel mooie voorleesfragmenten en prima aanknopingspunten voor een klassengesprek.
Verder wordt het gekenmerkt door een beeldende vertelstijl. Je ziet de scènes aan je voorbij flitsen. Ook de keuze voor een bijzondere gezinssituatie (alleenstaande moeder met twee kinderen, van wie broer Sem hulpbehoevend is) en de wat moeizame moeder-dochterrelatie is lovenswaardig. En het is daarnaast gedurfd om een onderwerp (lachgas) aan te snijden waarover nog nauwelijks in de jeugdliteratuur geschreven is. Het lijkt daardoor meer geschikt voor 14+, maar mijn brugklassers verzekerden me dat ze graag over dit onderwerp zouden willen lezen. Dus ik zou zeggen dat het ook prima leesbaar is voor 12+.
Nadat ze haar havodiploma heeft gehaald, krijgt Luca een bijbaantje in het casino. Na haar werk gaat ze een aantal keren met haar collega’s nog even wat drinken. Wanneer zij een aantal flessen met lachgas bestellen, twijfelt Luca of ze mee zal doen. Uiteindelijk wordt door de groepsdruk toch overgehaald met alle gevolgen van dien. Daarnaast belandt ze in nog een aantal vervelende situaties. Hoe zal ze zich hieruit weten te redden?
Met “Verraderlijk patroon” geeft de auteur je een inkijkje in de gevolgen van lachgasgebruik en zet je daarover aan het denken. Verder beschrijft ze heel realistisch over verliefdheid en schuldgevoel. Het is een makkelijk leesbare novelle met een aantal niet erg opvallende vooruitblikken en een fijn resumerend slothoofdstuk.
Best leuk boek. Het zet je aan het denken dat vond ik er goed aan. De schrijfstijl past niet bij mij en rond het midden van het boek werd het best saai. Het was elke keer weer het zelfde; dan ging ze weer met haar vrienden lachgas gebruiken, slapen , werken, ruzie met haar moeder en weer lachgas gebruiken. ⭐️⭐️⭐️
De 18-jarige Luca heeft sinds kort een bijbaantje in het casino. Ze spreekt vaak met collega’s af buiten werk. Er wordt gedronken en lachgas gebruikt. Wanneer Luca en collega weer eens een avondje feesten blijken de gevolgen niet te overzien.
Gezien de voorkant had ik echt een thriller verwacht, maar het was meer een roman over Luca. Het zijn natuurlijk ook lachgaspatronen op de voorkant, maar ik dacht dat het kogels waren. Het boek gaat over drugs, vrienden en volwassen worden.
Het was gelukkig nergens saai en ik las het met heel veel plezier. Dus ondanks dat het boek anders was dan ik dacht: toppertje!
Een duidelijke boodschap over de gevaren van lachgas.
Verradelijk patroon is een novelle met een belangrijke boodschap. Het boek laat je echt zien dat je veilig moet zijn met de spullen die je gebruikt en wat de gevolgen hier van zijn. Ik vond de personages ook erg leuk geschreven. Je kan echt met ze mee leven. Het proloog was één van mijn favoriete delen uit het boek. Ik vond het een leuk boek en vind het ook wel een aanrader. Het is leuk om even tussendoor te lezen.