Utracony raj

by Anna Wójcik

Demony. Tom 1. Utracony raj – opis wydawcy

Z mafii nie da się uciec.

Juliette naiwnie wierzyła, że będzie to możliwe. Juliette od dziecka rozumiała prawa rządzące jej światem. Wiedziała, kim jest jej ojciec i czym się zajmuje. A co gorsza, że kiedyś ona jako jedynaczka będzie musiała przejąć rodzinny biznes i stanąć na czele organizacji mafijnej. Nie mogła się na to zgodzić. Niestety Juliette miała związane ręce. Zdawała sobie sprawę, że każda próba ucieczki będzie oznaczała śmierć i to nie tylko dla niej, ale również dla ukochanej matki. Jednak los dał kobiecie szansę, chociaż nie taką, o jakiej marzyła, bo do drogi ku wolności odprowadziły ją martwe oczy matki. Juliette uciekła. Dziesięć lat później kobieta prowadzi zwyczajne życie. Ma męża i małą córeczkę, a dramatyczna przeszłość wydaje się jedynie wspomnieniem. Jednak niebezpieczeństwo jest bliżej, niż myślała. Kiedy Juliette będzie na granicy życia i śmierci, Liam Harris, największy rywal i wróg jej ojca, zaoferuje pomoc. Dziewczyna szybko się przekona, że budowanie przyszłości na kłamstwach ma straszliwą cenę.

368 pages, Paperback

Published January 1, 2022

Reviews

[ksiazkaleczymidusze · Rating 4 out of 5]

Ach, jak ja kocham pracę recenzenta! 🥰
Dzięki temu możemy poznać cudowne książki, często zanim jeszcze trafią w ręce pozostałych czytelników! Czy to nie wspaniałe? 😍
Podobnie jest w przypadku "Utraconego raju" @anna.wojcikowa 🥳😍

Co niektórych z Was może zdziwić to, że sięgnęłam po książkę mafijną, a zarzekałam się, że nigdy więcej... 🥺
Czy popełniłam błąd? Sprawdźcie 😎
___

Liamie,
to do Ciebie właśnie skieruję kilka słów, bo to do Ciebie poczułam największą moc przyciągania. Być może przez to, że zakazany owoc smakuje najlepiej? 😎

Jesteś bossem mafii, która rządzi się swoimi prawami. Zrzeszyłeś sobie licznych wrogów, których sukcesywnie..chcesz się pozbyć. Pomagają Ci w tym Twoi oddani ludzie, między innymi Jake, wieloletni przyjaciel, który ma nieszablonowy styl i odziewa się w dość ekstrawagancki sposób, o ile mogę to tak nazwać, patrząc pod pryzmatem tego, że jest egzekutorem i bez mrugnięcia okiem potrafi odstrzelić komuś głowę.

Pewnego dnia jednak wszystko się zmienia.. na Twojej drodze zjawia się Julia, która potrafi zamrozić piekło, ale i jednocześnie stopić lód powstały w Twoim sercu.

Po tragedii, która wydarzyła się w Twoim życiu, nigdy więcej nie dopuszczałeś do siebie żadnej kobiety, nie licząc Kate, "narzeczonej" dla zysku. Zamknąłeś swoje serce na sto spustów i nigdy nie sądziłeś, że kiedykolwiek ktoś będzie w stanie dotrzeć do Twego serca. No bo która kobieta o zdrowych zmysłach zakochuje się w zabójcy?

A może Julia okaże się podstawioną osobą, która ma wyciągnąć poufne dane? Może jest kretem dla nieprzyjaciela?

Uparcie twierdzi, że chce odzyskać coś swojego. Coś czego w posiadaniu jest Taylor, Twój wróg. I to Was łączy. Co z tego wyniknie? Pozwolisz, że zachowam to dla siebie. 😁

Na sam koniec książki miałam minę mówiącą: "Ale jak to, to już? Jak ciąg dalszy nastąpi? Ja się na to nie zgadzam!", bo Wasza historia sprawiła, że pokonałam zastój czytelniczy! Bardzo Wam za to dziękuje!

@anna.wojcikowa stworzyła historię, która jest nieodkładalna, chyba to potwierdzisz, prawda? 😊

[iza · Rating 3 out of 5]

Juliette jest tak durna ze stracilam polowe szarych komórek

[Justus228 · Rating 5 out of 5]

„Utracony raj” to pierwszy tom serii „Demony”, będący jednocześnie debiutem Anny Wójcik. Ale jak to jest z tymi debiutami? Czytacie? Lubicie? A może wolicie jednak czytać dzieła swoich sprawdzonych autorów? Jeśli o mnie chodzi - nie mam nic przeciwko czytaniu debiutów, a wręcz bardzo je lubię, bowiem nieraz można trafić na ogromne perełki! Oczywiście słabe tez się trafiają, jednakże nie jest to dla mnie powodem rezygnowania z przyjemności poznawania nowych autorów. Jestem pod ogromnym wrażeniem historii, którą stworzyła dla nas Anna Wójcik. Bardzo przyjemnie mi się ją czytało i wywołała we mnie naprawdę sporo emocji - a to właśnie m.in. ich szukam w każdej książce!

Juliette urodziła się w rodzinie mafiijnej, z której nie można uciec. I choć dziewczyna myślała, że jej sie to udało, przeszłość wróciła do niej szybciej niż myślała. 10 lat po ucieczce z rodzinnego domu, kobieta jest szczęśliwą mężatką i matką malutkiej Chloe, która jest dla niej całym światem. Ale pewnego dnia to szczęście zostaje jej zabrane, a ona sama trafia na nowo do świata, z którego jak myślała, udało jej się uciec… Czy Julii uda odnaleźć się zaginioną córkę? Czy Liam Harris, największy rywal i wróg jej ojca, będzie w stanie jej pomóc?

Autorka ma fantastycznie lekkie pióro, dzięki czemu przez tą książkę dosłownie się przepływa. Ani przez chwilę nie czułam się znudzona, a sama fabuła bardzo mi się podobała. Oczywiście motyw porwania w mafii jest mi już znany, ale to w żaden sposób nie przeszkadzało mi podczas poznawania historii Juliette. Nie zabrakło tutaj nieoczekiwanych zwrotów akcji, które co tu dużo mówić, nieraz mnie zaskoczyły i zszokowały. Momentami nawet łapałam się na tym, że mówię do głównej bohaterki co ma robić, ale ona w żaden sposób nie chciała mnie słuchać :P W książce co chwile coś się dzieje, a wszystko to jest opisane w naprawdę ciekawy sposób, przez co każde zdanie chłonie się z zainteresowaniem i przyjemnością.

Bohaterowie zostali bardzo dobrze wykreowani, a zwłaszcza Liam, dla którego z pewnością sama straciłabym głowę, gdybym poznała go na żywo ;) Był okrutny, brutalny, bezwzględny a jednocześnie opiekuńczy i pewny siebie. Na szczęście autorka cały czas utrzymywała jego zachowanie i postępowanie „na tym samym poziomie”, przez co jego osoba nie stała się naraz miałka i nijaka pod wpływem uczuć. Pomimo wszystko nie dał sobie w kasze dmuchać, nawet osobom, które były mu bliskie. Ogromnie podobała mi się też postać koszulowego maniaka Jake’a. Wprowadzał ogrom śmiechu do całej książki, ale nie tylko śmiechu, bo pomimo wszystko był, jak dla mnie, najbardziej ogarniętą osobą z nich wszystkich - podchodzący do wszystkiego racjonalnie i z głową, a nie myślący i działający pod wpływem emocji. Oczywiście ogromny plus również za kreacje „Cruelli de mon” Kate - ależ ona mnie denerwowała, chyba bardziej ja jej nie lubiłam, niż Julia :D
Jedna rzecz, która z początku trochę mi przeszkadzała, to „zbyt proste” odzywki bohaterów. Jak na świat mafii, były one trochę za dziecinne. Ale na szczęście z czasem przestałam zwracać na nie uwagę ;)

Tak jak pisałam wcześniej, jestem pod ogromnym wrażeniem historii stworzonej przez Anne Wójcik i z niecierpliwością będę wypatrywać kontynuacji serii Demony, bowiem to zakończenie…. I to w takim momencie… no to jest niedopuszczalne ;) ale jak widać autorzy lubią trzymać nas w niepewności, jednocześnie testując nasze granice cierpliwości ;) Polecam! Ale i ostrzegam - dla Liama można stracić głowę ;)

[Dominika · Rating 5 out of 5]

Hej! Każdy z nas wie, że przed mafią nie można uciec. Juliette przez lata wierzyła, że udało jej się uciec przed ojcem, który zniszczył jej życie i pozbawił jedynej osoby, którą kochała - jej matkę. Dziesięć lat po tym jak udało jej się wyrwać ze szponów tego niebezpiecznego świata kobieta wiedzie spokojne życie u boku swojego męża i małej córeczki. Jednak jej życie zmienia się diametralnie gdy jej mąż ucieka z ich córeczką i nie daje znaku życia. Okazuje się, że tak naprawdę nigdy nie udało jej się uciec przed przeznaczeniem. Taylor współpracował z jej ojcem, przez co sprowadził na nią niebezpieczeństwo. Gdy sytuacja wymyka się spod kontroli i kobieta ledwo uchodzi z życiem na jej drodze pojawia się Liam. Liam Harris to największy wróg jej ojca, który postanawia jej pomóc. Jednak kłamstwa i sekrety jakie będzie skrywać Juliette sprowadzą na nią jeszcze większe kłopoty.

Oh, co to była za historia! Powiedzieć, że cały czas akcja trzyma w napięciu, to jak nie powiedzieć nic. Autorce udało się stworzyć świetne combo, ponieważ stworzyła rewelacyjnie wykreowanych bohaterów, którzy przykuwali uwagę, stworzyła hipnotyzujący klimat książki, który był zarówno mroczny jak i pociągający a przede wszystkim stworzyła fabułę, która całkowicie pochłania czytelnika i nie pozwala mu odejść od lektury. Śmiało mogę przyznać, że autorka ma świetne pióro, które sprawia, że książkę pochłania się bardzo szybko. A pomysł na fabułę.. petarda! Ja uwielbiam takie mroczne historie, pełne sekretów i trudnej przeszłości bohaterów.

Bardzo rzadko zdarza się tak, że przywiązuję się do większości bohaterów z książki. Jednak tutaj każdy zrobił na mnie piorunująco dobre wrażenie. Oczywiście główni bohaterowie skradli show. Zarówno Juliette jak i Liam całkowicie skradli moje serce. Ich historia nie była łatwa, była przepełniona nieufnością i chęcią ponownego zaufania drugiej osobie.

Najbardziej cukierkowa postać - czyli Jake - to moje słoneczko tej historii. Jaki mężczyzna należący do rodziny mafijnej nosi koszule w flamingi czy inne tego typu zwierzaki. No kto? Nikt, moi drodzy. Dobre serduszko tego pana i to jaki potrafi być pociągający całkowicie mną zawładnęło. I teraz pewnie Was zdziwię, ale nawet Roy i jego chłodne nastawienie do Juliette sprawiło, że pociągała mnie jego nieufność i chęć poznania prawdy. Cała czwórka wywarła na mnie naprawdę dobre wrażenie, i ogromie przywiązałam się do tych postaci (tak, byli tak dobrze wykreowani).


Śmiało mogę przyznać, że “Utracony raj” to ciekawy i hipnotyzujący romans mafijny, który z pewnością zasługuje na uwagę. Każdy fan tego gatunku będzie miał nie lada frajdę podczas czytania. Autorka uchwyciła wszystko to za co cenię sobie właśnie romanse mafijne. Ciągłą akcję, dreszczyk adrenaliny, niepewność, namiętność, mroczny charakter i hipnotyzujących bohaterów.


Ubolewam nad zakończeniem, one było za mocne! Złamało mi serce, mimo, iż przewidywałam, że to właśnie tak zakończy się pierwsza część tej serii. I przyznam, że nie lubię takich zakończeń. Dlaczego? Dlatego, że pilnie potrzebuję kontynuacji. Kontynuacji, która uspokoi moje kołatające serce, które chce aby ta historia miała swój happy end. Droga autorko, wcale cię nie pośpieszam, jednak liczę, że wkrótce oddasz w nasze ręce kolejną część. Nie mogę się doczekać!


Ps. Zapamiętajcie moje słowa.. ta historia będzie hitem! 🔥

[za_czy_ta_na · Rating 5 out of 5]

Życie Juliette z góry naznaczone zostało bólem i cierpieniem. Jako córka mafiozy od dziecka zmuszana była obcować z tym klimatem. Była świadkiem wielu scen, których żadne dziecko nie powinno widzieć. Zdawała sobie sprawę, że może przyjść dzień, w którym to ona zmuszona będzie przejąć mafijny biznes. Śmierć matki choć mocno ją dotknęła stała się również możliwością ucieczki. Uchyliła bramę, za którą znajdował się inny świat...

Dziesięć lat później Juliette jest szczęśliwą mamą małej Chloe i ma przy boku mężczyznę, który wyciągnął do niej pomocną dłoń, gdy ona marzła na ulicy. To właśnie wtedy, gdy kobieta najmniej się tego spodziewa przeszłość postanawia się o nią upomnieć. Dociera do niej słuszność słów, że z mafii nie da się uciec, chyba, że w czarnym worku lub na dnie jeziora z betonową biżuterią. Życie Juliette ponownie zamienia się w piekło, a wydarzenia z dzieciństwa wydają się niczym w porównaniu z tym, na jakie tortury skazał ją ojciec tym razem. Dziewczyna nie ma siły już walczyć. Zostaje złamana. Pragnie, by ktoś ulżył jej w cierpieniu i po prostu ją zabił. Życie napisało jej jednak inny scenariusz i postawiło na jej drodze samego diabła. Liam Harris, największy rywal i wróg jej ojca staje się jej wybawieniem i przekleństwem jednocześnie.

Zacznę od tego, że bardzo podoba mi się styl autorki. Jest prosty i dosadny, a jednocześnie przyjemny w odbiorze. Czytało mi się tę książkę wyśmienicie.

Fabuła? Świetna. Nie mogłam się od tej historii oderwać, a jak już musiałam, chociażby po to, by coś zjeść, to myślami zostawałam w tamtym świecie i kminiłam co też tam się za chwilę może wydarzyć. Autorka zaskakiwała mnie licznymi zwrotami akcji, a napięcie jakie czułam podczas czytania osiągało najwyższy poziom. Czekałam na moment, w którym zdetonowana zostanie najpotężniejsza bomba i zmiecie wszystko z powierzchni ziemi. I boom... Ten moment nadszedł, a ja zbierałam swoje porozrzucane szczątki.
Aj, strasznie drastyczna ta moja recenzja, ale to chyba dlatego, że ciągle siedzę w klimacie "Utraconego raju".

Bohaterowie w tej książce są skomplikowani, nieobliczalni i nigdy nie można być pewnym jak się w danej chwili zachowają.
Juliette, która choć psychicznie złamana szybko odnalazła się w świecie Liama. Zaskakiwał mnie sam Liam, który czerpał chorą satysfakcje z zabijania, a jednak odnalazł w sobie pierwiastek ludzkości i wyciągnął pomocną dłoń do nieznajomej kobiety. Intrygujące okazały się być również postacie drugoplanowe: Jake, Roy i wredna Kate, która, coś czuję, że jeszcze sporo tu namiesza.

Jeżeli lubicie romanse mafijne z nietuzinkową, oryginalną fabułą, zawrotną akcją i ciekawymi bohaterami, to zachęcam do sięgnięcia po "Utracony raj". Polecam gorąco.

[Ksiazkowy_mruczek · Rating 5 out of 5]

‘Utracony raj’ to romans mafijny będący pierwszym tomem cyklu ‘Demony’ autorstwa Anny Wójcik. Dodatkowo na uwagę zasługuje fakt, iż jest to debiut literacki autorki. Połączenia mafii i debiutu czyli,  to co lubię najbardziej. Ciekawi jak wypada ta książka na tle innych? To czytajcie dalej. Jednak zanim będziemy kontynuować muszę Was poinformowanać, iż w książce znajdują się pikantne sceny. Miejcie to na uwadze sięgając po nią.
Nie będę trzymać Was w niepewności - mamy tu do czynienia z niezwykłym i bardzo udanym debiutem. Autorka ma cudowny styl pisania oraz wspaniały pomysł na nieszablonowe podejście do tematyki mafii. Styl, przemyślana i dopracowana fabuła oraz genialna kreacja postaci sprawiają, iż nic nie zdradzało tego, że to debiut. Przyznam się, że gdybym o tym nie wiedziała, to w życiu bym się nie skapnęła. Historia pełna emocji, sekretów oraz dynamicznej akcji. Przez książkę płynęłam i w moim odczuciu za szybko ją skończyłam, ale już tak jest gdy historia wciąga od samego początku. Jestem w tej pozycji zakochana tak samo jak w kreacji bohaterów, która w moim odczuciu jest genialna. Mamy tu grono bardzo silnych i wyrazistych osobowości, które budzą w czytelniku skrajne emocje, od współczucia i sympatii po niechęć czy nienawiść. Juliett jest uosobieniem kobiecości jaką lubię: waleczna, uparta oraz pyskata z jednej strony a z drugiej dość krucha oraz delikatna. Liam to prawdziwy mężczyzna mafii: okrutny, zimny, pewny siebie otoczony magnetycznym mrokiem. Oboje inteligentni, mocno doświadczeni przez los oraz dokładnie znający zasady panujące w mafii. Łączy ich pragnienie zemsty oraz rodzące się niechciane uczucia. Czy im ulegną i czy uda im się osiągnąć to czego pragną, to już musicie sami sprawdzić. Ja Wam tylko powiem jeszcze, żę sięgając po tę książkę przygotujcie się na to, iż nic nie jest takie oczywiste.
Autorka stworzyła fabułę, która trzyma w niepewności. Mamy tu do czynienia z całą gamą emocji takich jak strach, kłamstwa, niechęć, rozczarowanie oraz walka z grubym murami, jakimi otoczyli się nasi bohaterowie. Do tego spora dawka akcji oraz ogniste sceny sprawią, iż książki nie da się odłożyć. No i jeszcze zostaje nam kwestia zakończenia, które jest szokujące i wbiło mnie w fotel. Czegoś takiego się nie spodziewałam, żeby nie powiedzieć, że nie byłam w stanie uwierzyć w to co czytam. Tu pytanie do autorki - jak po czymś takim mam cierpliwie czekać na kontynuację no jak?
‘Utracony raj’ to cudowny debiut podchodzący do tematu mafii w dość nieszablonowy sposób. Jakiś czas temu zaczęłam mieść uczucie przesytu jeśli chodzi o taką tematykę. Takie pozycje jak ta sprawiają, iż na nowo budzi się we mnie ogień zamiłowania do tego gatunku. Dziękuję za to! Wam kochani z całego serca polecam tę książkę.

[Patrycja Obycz · Rating 5 out of 5]

Zabierając się za "Utracony Raj" nie spodziewałam się, że wywoła we mnie taką masę emocji. Nie wiedziałam, że moje serce zostanie zmiażdżone przez tę historię. Podchodziłam do niej na spokojnie, ale po pierwszych rozdziałach już wiedziałam, że straciłam dla niej głowę.

Autorka w zastraszającym tempie przeprowadziła mnie przez książkę, która była pełna bólu i emocji. Dałam się porwać i nie żałuję żadnej chwili, którą spędziłam na czytaniu. Odrywała mnie od rzeczywistości i choć wiedziałam, jak dużo rzeczy mam do zrobienia przed wyjazdem, nie mogłam się od niej oderwać. Sekundę po odwróceniu wzroku znad powieści, ona mnie wołała. Przyciągała niczym magnez. Czułam się wręcz wspaniale, mogąc przeżywać wzloty i upadki bohaterów. Cierpiałam i cieszyłam się wraz z nimi, mimo że po każdym rozdziale moje serce krwawiło coraz bardziej. Wyczekiwałam jednego momentu, niczym ostatniego oddechu, a on nie nadchodził...

Rozpaczałam nad losem Julii i Liama, chciałam, by szczęście im dopisało, ale nie miałam na to żadnego wpływu. Kurczowo zaciskałam pięści, przeżywając to wszystko. Łzy lały mi się po twarzy niezliczoną ilość razy. Były również te przebłyski nadziei, które wywoływały uśmiech. Pozwalały mi myśleć pozytywnie, dawały poczucie bezpieczeństwa, tego, że wszystko się jeszcze ułoży. Koiły moje myśli w chwilach, w których najbardziej tego potrzebowałam. Dla tej historii straciłam głowę, zanurzyłam się w niej i nie chciałam jej kończyć. A koniec nieubłaganie się zbliżał, coraz bardziej mnie załamując. Nie chciałam żegnać się z bohaterami, chciałam trwać w tym zawieszeniu pomiędzy fikcją a rzeczywistością. Móc jak najdłużej żyć życiem bohaterów, którzy od samego początku zyskali sobie moją sympatię. Niestety nie było mi to dane. Na całe szczęście, Autorka postanowiła, że ich historia nie może się tak zakończyć. Od chwili, w której przełożyłam ostatnią stronę, wiedziałam, że muszę przeczytać drugi tom. Nie ważne jak długo będę czekać...

Droga Autorko! Historią, którą stworzyłaś, złamałaś mi serce, jednocześnie rozkochując w swoim piórze. Z niecierpliwością będę czekać na drugi tom, na poznanie dalszej historii Julii i Liama oraz małej Chloe. Ponadto czekam na wszystko, co wyjdzie spod Twojej ręki! Pokochałam Twój styl i to, że czytając, nie miałam chwili wytchnienia. Mimo tego, że tchu brakowało mi nie raz, a łzy cisnęły mi się na oczy non stop, to wiem, że było warto poznać Twoją powieść.

Dziękuję serdecznie wydawnictwu oraz Autorce za możliwość przeczytania tej cudownej książki. Polecam ją całym sercem!

[Ola Adamska · Rating 3 out of 5]

** w ostatnim akapicie może pojawić się delikatny spoiler **
I kolejny debiut za mną i mogę powiedzieć, że być całkiem udany, chociaż nie obyło się bez paru zgrzytów, które mnie raziły, ale o tym na koniec. W tej książce znajdziemy mafię i to taką z krwi i kości, będzie brutalna i nieznosząca żadnych odstępstw.
Julia (dawniej Juliette) to kobieta, która uciekła od mafii i wiedziała czym dokładnie jest ten świat - to przemoc i kobiety bez prawa do swojego zdania. Skorzystała z jedynej możliwości jaką dał jej los - gdy jej matka umierała ona uciekała by ratować swoją przyszłość... tylko czy to jest możliwe? Mija dziesięć lat i jest ona spełnioną żoną i matką, a przynajmniej tak właśnie myśli, bo jak to mówią licho nigdy nie śpi... przez pewne wydarzenia trafia do domu Liama, wroga swojego ojca, który postanawia wykorzystać jej obecność w swoim otoczeniu do swoich własnych celów. Ta dwójka będzie miała wiele przepychanek słownych które wypadają w moim odczuciu prawdziwie na tle ich portretów psychologicznych i fabuły - podobały mi się ich interakcje i widzę, że tu jest też siła autorki.
W ogólnym rozrachunku pozycja wypada fajnie, jednak jak wspomniałam na początku mam kilka uwag w sumie związanych z tym samym wątkiem - dziecka, które jest tu albo go nie ma, pojawia się kiedy jest potrzeba, ale potem zakrywają je czymś na wzór peleryny niewidki, co mnie niestety wprawiało w zdezorientowanie oraz mamy tu motyw porwania dziecka i perspektywę matki, która w pewnym momencie zapomina o swoim dziecku, a przypomina sobie jak ma wolną chwilę... tu coś nie pykło... ale liczę, że kolejna część mi to wynagrodzi.

[seafullofbooks · Rating 4 out of 5]

„Utracony raj” to kolejna książka o mafii, która w ostatnich kilku dniach miałam przyjemność przeczytać i dużą radością przyznaje, że tu odnalazłam w większości to czego spodziewam się po mafijnym romansie. Główn bohaterka Juliette ucieka cudem od swojego ojca, który był szefem kartelu narkotykowego. I przez kolejne dziesięć lat wiodła mniej lub bardziej spokojne, zwyczajne życie. Jednak okazuje się, że nie da się zapomnieć o przeszłości bo ta upomni się o swoje. I tym sposobem Julia połączy siły z największym wrogiem jej ojca - Liamem Harrisem. Jednak czy cokolwiek można zbudować na kłamstwach?

Świat do którego zmuszona jest wrócić Julia jest bardzo dobrze odzwierciedlony. Nie znajdziemy tutaj absurdów czy dziwnych dla bohaterów zachowań, które „nie przystoją” w świecie mafii, co zazwyczaj jest moim głównym zarzutem. Wszystko tu ma się opierać na zaufaniu do swoich ludzi i Liam nie zawaha się by odstrzelić kogoś, kto już na jego zaufanie nie zasługuje.
Historia jest bardzo spójna, choć czasami potrafi zaskoczyć. I to też jest dodatkowym plusem.
W kilku momentach nie podobały mi się bardzo proste zwroty jakich używała Julia w rozmowie z Liamem lub jego ludźmi, ale część osób pewnie nawet nie zwróci na nie uwagi, więc przymykam na to oko.

W zasadzie jedyna rzecz, która mi delikatnie popsuła całościowy odbiór to końcówka. Mam swoje delikatne ale, nie będę jednak o nim pisać, żeby nie spojlerować. To było po prostu zbyt oczywiste by na tym się nie podłożyć…🙈
Z chęcią zobacze jak akcja rozwinie się w drugim tomie i czy Julia wynagrodzi nam swoje zachowanie😉. Zdecydowanie polecam!

[julkaoksiazkach · Rating 4 out of 5]

Julia urodziła się w mafijnej rodzinie, od dziecka rozumiła jakimi prawami rządzi się jej rodzina. Próbowała uciec bo nie mogła zgodzić się na przejęcie rodzinnego biznesu, planowała ucieczkę od dawna, lecz liczyła się z tym, że każda próba ucieczki będzie się równać ze śmiercią. Julii udaje się jednak uciec, spotyka na drodze Taylora, który jej pomaga, związuje się z nim, byli małżeństwem mieli dziecko i żyli w przysłowiowym raju. Lecz dziewczyna ten raj utraciła, jej dziecko porwano, a razem z jej dzieckiem zniknął jej mąż. Kiedy Julia była na granicy życia i śmierci na jej drodze stanął Liam Harris, największy wróg jej ojca i ofiarował jej pomoc.
.
Pierwszy raz czytałam książkę z wątkiem mafijnym i jestem bardzo pozytywnie zaskoczona. Sama historia byla bardzo ciekawa, co również jest na plus. Dodatkowo książka pisana jest z kilku różnych perspektyw, co pozwala lepiej odkryć i zrozumieć historie. Książka pisana jest krótkimi rozdziałami przez co bardzo szybko mi się ją czytało. Bohaterzy byli super wykreowani, ja osobiście najbardziej polubiłam Jake’a i jego kolorowe koszule.Mnie osobiście Utracony Raj bardzo podobał był odszkocznia od książek, które zwykle czytam. A to zakończenie… czekam z nie cierpliwością na kolejny tom.
.
Pozycja godna zainteresowania, ja jestem zachwycona i nie mogę sie doczekać na drugi tom bo muszę wiedzieć, co się tam dalej działo. Kupujcie bo warto!!!
Moja ocena 4,5/5⭐️

[Tosia · Rating 4 out of 5]

Naprawdę mi się to podobało 😍
Jednak Julia często zapominała o córce mimo że chciała ją znaleźć i czasem postępowała głupio.
Liam cóż no mimo dobrych momentów nie jest ulubionym bohaterem 🫤 ja rozumiem że dowiedział się prawdy trochę późno ale bez przesady, bo sam Julie czasem okłamywał.
Jake był zdecydowanie najlepszy a jego humor top 🔝 haha ale zirytował mnie na końcu

[Kornelia11 · Rating 2 out of 5]

no nie zbyt mi się podobała i raczej nie przeczytam następnego tomu, opis mnie nardzo zaciekawił jednak książka okazała się nudna

[Gabriela · Rating 3 out of 5]

Teoretycznie mafijna ale drastyczności nie ma zbyt wiele. Fabuła skupią się głównie na historii bohaterki która ciągnie za sobą bagaż przyszłości.
Przyjemna, niezobowiązującą lektura.

[Agata · Rating 4 out of 5]

Bardzo mi się podobała, trudno się było od niej oderwać tak wciągnęła. Czekam z niecierpliwością na drugą cześć😍😍

[Agata · Rating 4 out of 5]

Bardzo mi się podobała, trudno się było od niej oderwać tak wciągnęła. Czekam z niecierpliwością na drugą część😍😍