What do you think?
Rate this book
Klinkklaar
Elisabeth Eybers schreef de ene prachtbundel na de andere, eerst in Zuid-Afrika en later in Nederland, maar las daar zelden of nooit uit voor. Ze trad niet op. Het lag haar niet, het 'skaamteloos geparadeer'. Slechts heel weinigen kennen dus haar stem, haar muzikale Afrikaans, haar aandachtige, precieze dictie. Maar in 2005, toen ze ruim negentig jaar oud was, hebben haar dochter Marita Wessels en Eybers-kenner Ena Jansen bij haar thuis vijftig gedichten mogen opnemen. Deze vijftig gedichten verschijnen nu met de teksten erbij. Eybers leest Eybers om ademloos naar te luisteren.
De gedichten zijn in het Afrikaans, het voorwoord is in het Nederlands.
De gedichten zijn in het Afrikaans, het voorwoord is in het Nederlands.
80 pages, Hardcover
First published October 17, 2008
1 person want to read
About the author
Elisabeth Eybers
37 books4 followersElisabeth Françoise Eybers' poetry was mainly in Afrikaans, although she has translated some of her own work (and those of others) into English.
Eybers grew up in the town of Schweizer-Reneke, where her father was a Dutch Reformed minister. After completing her high school studies there at the age of 16, she enrolled at the University of the Witwatersrand for a Bachelor of Arts degree, which she achieved cum laude.
After her graduation she became a journalist. In 1937 Eybers married the businessman Albert Wessels, with whom she had three daughters and a son. Counted among the so-called Dertigers, she became the first Afrikaans woman to win the Hertzog Prize for poetry in 1943. She won the prize again in 1971.
Her work has received many other awards in both South Africa and the Netherlands, including the Constantijn Huygens prize in 1978 and the P. C. Hooft Award in 1991.
Translations of her poems have also been published in German, French, Italian and Hebrew.
The South African composer Cromwell Everson composed a song using Eybers' poem "Die Vreemde Dae".
From her divorce in 1961 until her death, she lived in Amsterdam, The Netherlands.
Eybers grew up in the town of Schweizer-Reneke, where her father was a Dutch Reformed minister. After completing her high school studies there at the age of 16, she enrolled at the University of the Witwatersrand for a Bachelor of Arts degree, which she achieved cum laude.
After her graduation she became a journalist. In 1937 Eybers married the businessman Albert Wessels, with whom she had three daughters and a son. Counted among the so-called Dertigers, she became the first Afrikaans woman to win the Hertzog Prize for poetry in 1943. She won the prize again in 1971.
Her work has received many other awards in both South Africa and the Netherlands, including the Constantijn Huygens prize in 1978 and the P. C. Hooft Award in 1991.
Translations of her poems have also been published in German, French, Italian and Hebrew.
The South African composer Cromwell Everson composed a song using Eybers' poem "Die Vreemde Dae".
From her divorce in 1961 until her death, she lived in Amsterdam, The Netherlands.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
February 11, 2023
Citaat :
Vir Bert / Noudat jy swyg is daar niks meer / vir my om ooit nog te begeer / buiten die tydstip waarop ek / dieselfde stilte mag betrek.
Review : Lionel Bennet, leraar Engels in het Zuid-Afrikaanse dorpje Schweizer-Reneke, liet zijn klas bij wijze van strafwerk altijd een gedicht schrijven. Zo kwam het dat een van zijn leerlingen, Elisabeth Eybers (1915-2007), op veertienjarige leeftijd ontdekte dat ze kon dichten. Ze debuteerde in 1936, met de bundel Belydenis in die skemering, drie jaar later gevolgd door Die stil avontuur. Intussen was ze letteren gaan studeren in Johannesburg. Daarna werkte ze een tijd als journaliste. Ze trouwde, kreeg drie dochters en een zoon. Aan het eind van de jaren vijftig kwam het tot een echtscheiding.
Eybers besloot in Amsterdam een nieuw leven te beginnen. Gemakkelijk ging dat niet. Er volgden jaren van verdriet, eenzaamheid en heimwee – in een tijd waarin er weinig waardering bestond voor Zuid-Afrika en het apartheidsregime. Eybers bleef dichten, in het Afrikaans. Haar bundels bleven zowel in Zuid-Afrika als in Nederland verschijnen. In de loop der jaren begon ze bij de Nederlandse literatuur te horen, zoals blijkt uit de toekenning van de Herman Gorterprijs (1974), de Constantijn Huygensprijs (1978) en, na een speciaal voor haar gemaakte statutenwijziging, in 1991 de P.C. Hooftprijs. Ze was toen 75 jaar oud.
Haar Versamelde gedigte verschenen, 600 verzen in totaal. Er volgden nog zes bundels met nog eens 250 verzen. Tot haar negentigste is Eybers blijven dichten. Eybers moet het als dichter hebben van een aanleiding, liefst in de directe omgeving. Dat kan een zonsondergang zijn, een bezoek aan de dokter maar ook het overlijden van haar geliefde zoon Bert. Drieënvijftig Zuid-Afrikaanse gedichten van haar werden gebundeld in een representatieve bloemlezing met tevens alle gedichten op cd voorgedragen door de dichteres zelf. De keuze van de gedichten werd gemaakt door UvA-hoogleraar Ena Jansen die ook een voortreffelijke inleiding schreef. Prachtige herinnering aan een groot dichter.
Review : Lionel Bennet, leraar Engels in het Zuid-Afrikaanse dorpje Schweizer-Reneke, liet zijn klas bij wijze van strafwerk altijd een gedicht schrijven. Zo kwam het dat een van zijn leerlingen, Elisabeth Eybers (1915-2007), op veertienjarige leeftijd ontdekte dat ze kon dichten. Ze debuteerde in 1936, met de bundel Belydenis in die skemering, drie jaar later gevolgd door Die stil avontuur. Intussen was ze letteren gaan studeren in Johannesburg. Daarna werkte ze een tijd als journaliste. Ze trouwde, kreeg drie dochters en een zoon. Aan het eind van de jaren vijftig kwam het tot een echtscheiding.
Eybers besloot in Amsterdam een nieuw leven te beginnen. Gemakkelijk ging dat niet. Er volgden jaren van verdriet, eenzaamheid en heimwee – in een tijd waarin er weinig waardering bestond voor Zuid-Afrika en het apartheidsregime. Eybers bleef dichten, in het Afrikaans. Haar bundels bleven zowel in Zuid-Afrika als in Nederland verschijnen. In de loop der jaren begon ze bij de Nederlandse literatuur te horen, zoals blijkt uit de toekenning van de Herman Gorterprijs (1974), de Constantijn Huygensprijs (1978) en, na een speciaal voor haar gemaakte statutenwijziging, in 1991 de P.C. Hooftprijs. Ze was toen 75 jaar oud.
Haar Versamelde gedigte verschenen, 600 verzen in totaal. Er volgden nog zes bundels met nog eens 250 verzen. Tot haar negentigste is Eybers blijven dichten. Eybers moet het als dichter hebben van een aanleiding, liefst in de directe omgeving. Dat kan een zonsondergang zijn, een bezoek aan de dokter maar ook het overlijden van haar geliefde zoon Bert. Drieënvijftig Zuid-Afrikaanse gedichten van haar werden gebundeld in een representatieve bloemlezing met tevens alle gedichten op cd voorgedragen door de dichteres zelf. De keuze van de gedichten werd gemaakt door UvA-hoogleraar Ena Jansen die ook een voortreffelijke inleiding schreef. Prachtige herinnering aan een groot dichter.
Displaying 1 of 1 review