Σκόρπιοι και ανερμάτιστοι γύριζαν, όπως και οι Αμερικάνοι, γύρω απ την ουρά τους... Αυτή η κατάσταση για τους περισσότερους έτεινε να ξεφτίσει... Ορισμένοι, βλέπεις, είχαμε φιλοδοξίες... Μας άρεσε και η συλλογικότητα... Από την αντίπερα πλέον όχθη ο Λεωνίδας Χρηστάκης, ψυχοπομπός των εξ αγχιστείας Ελλήνων και αμερικανών beat αδελφών, μας στέλνει ένα ακόμη βιβλίο του, ίσως από τα πιο σημαντικά στα κατάλοιπά του, αφενός γιατί ανατέμνει το βίο και τα έργα ενός πλήθους δημιουργών με έντονη παρουσία και επιρροή στην Ελληνική και Παγκόσμια Γραμματεία και αφετέρου γιατί συμμετείχε και ο ίδιος ενεργά στην εξέλιξη και τροπή των καταστάσεων που περιγράφει. Το πρωτογενές υλικό του βιβλίου καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα αν υπολογίσουμε ως απαρχή τα έργα των αμερικάνων μπητ ποιητών μέχρι και τη συνέντευξη του Πάνου Κουτρουμπούση (περ. "Merlin's Music Box", 1995) και το κείμενο της Σώτης Τριαντάφυλλου (περ. "Ε", 1999) Χρησιμοποιώντας ως όχημα την περσόνα του Κουτρουμπούση, ο Λεωνίδας επιδίδεται στην προσφιλή του τακτική, την ανακύκλωση των κειμένων από τα περιοδικά που κατά καιρούς εξέδιδε ("Κούρος", "Το Άλλο στην Τέχνη", "Panderma", "Ιδεοδρόμιο") και τη γενικότερη βιβλιογραφία, για τον επαναπροσδιορισμό της ελληνικής γενιάς των beat. Η πρώτη σελιδοποίηση έγινε γύρω στο 2000 μ.Χ. και έκτοτε το βιβλίο ακολούθησε μια σκοτεινή τροχιά από εκδότη σε εκδότη χωρίς να βρίσκει την άγουσα προς τους κυλίνδρους του πιεστηρίου. Σήμερα, μια δεκαετία μετά, εμπλουτισμένο σε φωτογραφικό υλικό, άλλο ένα βιβλίο προστίθεται στην εργογραφία του Λεωνίδα, ίσως το πεντηκοστό - ποιος ξέρει, εδώ και ο ίδιος είχε χάσει το μέτρημα.
Ο Λεωνίδας Χρηστάκης ήταν Έλληνας συγγραφέας, ζωγράφος, ηθοποιός και επιμελητής εκδόσεων.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν απόφοιτος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας και της Σχολής Καλών Τεχνών. Επίσης, σπούδασε μουσική και ήταν ζωγράφος. Στην Κατοχή πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και συμμετείχε σε πολλές αντιστασιακές δράσεις.
Για πολλά χρόνια ήταν στο στόχαστρο του μεταπολεμικού εμφυλιοπολεμικού κράτους λόγω της αριστερής, σχεδόν αναρχικής ιδεολογίας του καθώς και των θεμάτων που τον συγκινούσαν, τα οποία προέρχονταν κυρίως από το περιθώριο της κοινωνίας. Τον συγκινούσαν οι καλλιτέχνες, οι ποιητές αλλά και οι παραβάτες: ληστές, πόρνες, αλήτες, πρεζόνια, όπως δήλωνε ο ίδιος.
Από τη δεκαετία του 1950 άρχισε να εκδίδει βιβλία και τα περιοδικά: "Κούρος", "Panderma" (παντός δέρμα ή παντός τέρμα, όπως λέει) και "Ιδεοδρόμιο". Ενώ, έχει συμμετάσχει και σε αρκετές ταινίες όπως Πάμπτωχοι Α.Ε..
Στην έκδοση αυτή, που κυκλοφόρησε το 2011, δύο χρόνια μετά το θάνατο του Λεωνίδα Χρηστάκη, περιέχονται κείμενα του ιδίου ως επί το πλείστον για τη γενιά των Beat και κυρίως για τους αντίστοιχους Έλληνες δημιουργούς όπως ο Πουλικάκος, ο Κουτρουμπούσης, ο Μεϊμάρης κ.α. Αν και κάποια κείμενα επαναλαμβάνονταν, εν τούτοις βρήκα μεγάλο ενδιαφέρον για μια γενιά που η ελληνική λογοτεχνική καθεστηκυία τάξη της εποχής σνόμπαρε. Σίγουρα αν πέσει στα χέρια σας, αξίζει να διαβαστεί.