ข้านี่แหละปลาน้อยของท่านเทพ

by Mocha Cookie, Mo Cha Qu Qi, 抹茶曲奇

อาเหลียนเป็นปลาฮวาเหลียนตัวน้อยธรรมดาๆ
ที่มีตบะบำเพ็ญเพียงสามร้อยปี นางมีความปรารถนาหนึ่ง
ชีวิตนี้นางปรารถนาที่จะเป็นอาหารจานหลักของหรงหลิน
เทพสงครามผู้สูงส่ง รูปโฉมงดงามเป็นหนึ่งในใต้หล้า
ซึ่งครองตนบริสุทธิ์ผุดผ่องมาสามหมื่นปี
อาเหลียนพยายามฝึกเซียนเพื่อให้ได้ใกล้ชิดเขา
และขุนตนเองให้อวบขาว
กระทั่งในที่สุดก็สามารถนำไปปรุงอาหารได้แล้ว

อาเหลียน "ซ่างเสิน ท่านชอบปลาน้ำแดงหรือปลานึ่งเจ้าคะ"
หรงหลิน "...ข้าเป็นมังสวิรัติ"

428 pages, Paperback

Published July 1, 2022

About the author

Associated Names:
* 抹茶曲奇 (Chinese)
* Mocha Cookie / Mo Cha Qu Qi (English)
* หมั่วฉาฉวี่ฉี (Thai)

Reviews

[Prophetdoll Oui]

อิมุก เสาหยก กับ นกในดงสาหร่าย นี่คิดได้ไงวะ ...

[Poppy G]

*รีวิวตามความรู้สึกส่วนตัว โปรดใช้จักรยานในการอ่าน*

ขอแบ่งรีวิวออกเป็นสองส่วนเพราะฟีลการอ่านแตกต่างกันมาก เหมือนคนละคนเขียน

ครึ่งแรก: ช่วงที่พระเอกนางเอกยังไม่ลงเอยกัน อ่านด้วยฟีลลิ่งน่ารักนุ่มฟูกับการจีบกันแบบงงๆ + ตลกความคิดเข้าข้างตัวเองของพระเอก ถ้าให้คะแนนแค่ช่วงนี้คือ 4 เกือบ 5 ดาวเลยเพราะน่ารักมาก อ่านแล้วมีความสุข สุขแบบไม่นึกเลยว่าครึ่งหลังมันจะลงมาเหลือ 3 ดาว *ร้องไห้*

ครึ่งหลัง: ขอเรียกว่าดาบสองคมของความคุยกันไม่รู้เรื่องของพระนางแล้วกัน คือครึ่งแรกคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วมันน่ารัก แต่ครึ่งหลังอ่านแล้วอยากกรี้ดใส่โอ่ง พระเอกนางเอกคือเดี๋ยวทะเลาะกะสเดี๋ยวดีกัน เป็นลูป ทะเลาะ >>> ดีกันแบบงงๆ >>> ทะเลาะอีก >>> ดีกันแบบงงๆอีก >>> ทะเลาะกันอีกรอบ *กรี้ดใส่โอ่ง* แล้วคือทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วจบแบบเร็วมาก แบบ หะ ทะเลาะกันเหรอ หะ ดีกันแล้วเราะ ปรับมู้ดไม่ทันชั้นงงไปหมดแล้วพี่บัวลอย แล้วไม่แน่ใจว่านักเขียนพยามให้มีเนื้อหาหรืออะไร แต่อยู่ดีๆก็มีอีเว้นท์ใหญ่แบบงงๆ สัตว์ประหลาดบุกแบบงงๆ แล้วก็โดนปราบแบบงงๆ เช่นกัน แถมอยู่ดีๆก็มีเรื่องชาติกำเนิดอันเป็นปริศนาของนางเอก ซึ่งไม่ส่งผลอะไรกับเนื้อเรื่องเลยนอกจากเล่นมุกว่าพระเอกเชื้ออ่อนมากลูกออกมากี่คนๆ ก็เหมือนนางเอกทุกคน กับโชคชะตาลิขิตของพระนางว่าเนี่ยเป็นคู่กันมาตั้งนานแล้วน้า(ซึ่งเบาหวิวมากเพราะไม่มีใครจำได้เลยทั้งคู่ ตัดออกไปก็ไม่ต่างกันแถมยังดีกว่าด้วย)

สรุปคือถ้าอยากอ่านแนวชิวๆ ดูคนจีบกันน่ารักๆ แบบงงๆ กับพระเอกคิดเข้าข้างตัวเองแบบไม่มีลิมิตชีวิตเต็มร้อย แนะนำให้อ่านถึงช่วงที่พระเอกนางเอกได้กันค่ะ จะมีความสุขที่สุด ส่วนครึ่งหลังลืมๆ มันไปซะ คิดเสียว่าไม่มีอยู่


ปล. เอาจริงคาแรคเตอร์นางเอกนี่ถ้าพูดแบบสุภาพคือรักษาน้ำใจคนอื่นเกินพอดี พูดแบบไม่รักษาน้ำใจคือให้ความหวังคนอื่นเพราะไม่เด็ดขาดพออ่ะ อย่างพระรองปลาน้ำจืดก็คือตามมาคอยดูแลกันจนตอนสุดท้าย ห่วงหาอาทร คอยดูแลซ่อมหลังคาบ้านให้ใดๆ ถ้าพระเอกไม่กลับมานี่ก็ได้เครมนางเอกจริงๆแล้วมั้ง แบบอีนางเอ้ย ถ้าไม่ชอบเขาก็พูดออกไป!!!!!!!!! เด็ดขาดหน่อย!!!!!!!!!!!

[รำพึง ลำพัง]

อ่านไม่รู้เรื่อง ไม่ตร่กกับมุกคิดทะลึ่งกับคำพูดนางเอก
ครีปปี้น่าดูเหมือนรายการวาไรตี้ของประเทศรูปด้ามขวานที่ชอบโยงทุกเรื่องเข้าใต้สะดือ
เจอแค่มุกเดียวว่าจะพยายามอ่านเลยช่างมันเถอะ
แล้วนี่หน้าปกน่ะ ถึงกับไปดูชื่อสนพเลย มีความสามารถทำได้แค่นี้?

[Anida]

พล้อตเบาๆ โนดราม่า

[Danita]

โอ๊ยยย... กว่าจะเข็นอ่านจนจบได้นี่ใช้ความพยายามอย่างมากเลย พระเอกนี่น่ารำคาญมาก เจ้าอารมณ์ยังกับผญ.ช่วงมีประจำเดือนงั้นแหล่ะ เหวี่ยงเก่ง หลงตัวเองโคตรๆ เป็นคาแรคเตอร์ผช.ที่ถ้าเจอในชีวิตจริงนี่เราคงอยู่ห่างๆ แน่นอน ไม่ชอบคาแรคเตอร์ผช.แบบนี้เอาซะเลย นี่คงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้อ่านได้ช้าเต่าคลานมาก บวกกับเนื้อหาที่เบาหวิวและพยายามทำให้มันดูตลกด้วยมุกทะลึงตึงตังที่อ่านแล้วมันไม่ตลกไปด้วยอ้ะ แล้วพระเอกนี่ปากบอกยุ่งแต่เกือบทั้งเรื่องนี่เห็นแต่เอ้อระเหยลอยชายไปมาเหมือนคนว่างงานเลยวุ้ย

หนึ่งดาวที่ให้นี่เป็นพาร์ทท้ายๆ เล่มตอนลูกนางเอกเกิดล้วน ให้เพราะความน่ารักของเด็กน้อยจริงๆ

[Polyj]

ช่วงแรกมาน่ารักดี
แต่พอตอนหลังๆ เหมือนออกทะเล มีเรื่องราวมากมายแบบกะให้เซอร์ไพรส์คนอ่าน แต่กลับกลายเป็นทำให้เรารู้สึกอิหยังวะมากกว่า

[หลังอ่านของน้ำฝน]

นางเอกคนซื่อกับพระเอกคนซึน(ติดจะหลงตัวเอง) ในโลกเทพเซียนยุคปัจจุบัน(?)

หลังอ่านเพิ่มเติม: https://wp.me/p6yYEv-2l9

[Stranger S]

สนุกดีนะคะ อ่านไปเพลินๆ มีปมเล็กๆน้อยๆให้พอได้ชวมติดตาม ถือว่าเนื้อเรื่องกำลังดีเลยสำหรับเล่มเดียวจบ