Krop

by Anne Provoost

Maar we streven!
We zullen elkaar alles vergeven
behalve dat de ander de eerste is
die voor de laatste keer ademt

Anne Provoosts generatie is misschien de laatste die kan terugkijken op een tijd waarin het stijgende water een hypothese was. In de dreigende storm is de geliefde een eiland. Het geruststellende van samen ouder worden is een troost, want 'er is tussen ons iets enorms aan de gang'. Dit is poëzie over wat naar de keel grijpt en wat je staande houdt.

Genres: Poetry

77 pages, Paperback

First published June 8, 2022

About the author

Anne Provoost is een Vlaamse schrijfster.

Anne Provoost in de Nederlandstalige Wikipedia

Anne Provoost in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Anne Provoost bij "Schrijversgewijs"


Anne Provoost is a Flemish writer.

Anne Provoost in the English Wikipedia

Reviews

[lisa · Rating 3 out of 5]

3,5 ster! ⭐

'Hij komt met bleke bloemen en wangen
Hij legt me in een lus want elke dag kan de laatste zijn
Hij rookt me zoals hij me drinkt
Hij biedt me mijn aangeboren wijsheid weer aan'

'Want wat is hier nu eigenlijk het plan?
Rijden we door, de nacht in
tot de weg ophoudt, en dan?
Oogjes dicht en slapen?'

'Er zal een huis voor je zijn op de kade
beschilderd met rode kersenverf
Daar zal een vuur voor je branden
Daar zullen mensen mensen pijn doen'

[Xavier Roelens · Rating 3 out of 5]

Ik vond het geluk
maar bracht het naar het loket voor verloren voorwerpen
voor het geval iemand het liever wilde
Ik woonde toch al voorgoed in september
Daar is alles schoon en compleet

Ik werd nooit gehersenspoeld waar ik bij was
Ik bleef altijd slechts een behoefte
Daarom wil ik de tijd die nog overblijft
aanwenden om te bedanken
voor de tijd die nog overblijft

[Mieke Honore · Rating 4 out of 5]

Maar we streven!
We zullen elkaar alles vergeven
behalve dat de ander de eerste is
die voor de laatste keer ademt

[Marina]

Elke mens heeft een raam dat hem
als hij ervoor gaat staan
onverhoeds aan het huilen maakt
- jij bent het mijne.