Byliśmy w Oświęcimiu

by Janusz Nel Siedlecki, Tadeusz Borowski, Krystyn Olszewski

Janusz Nel Siedlecki, numer obozowy 6643

Krystyn Olszewski, numer obozowy 75817

Tadeusz Borowski, numer obozowy 119198

"Wspomnienie obozu będzie szło z nami przez całe życie, choć jesteśmy ludźmi jak wszyscy inni ludzie na ziemi. Ale na ręku wytatuowano nam numery na znak, że byliśmy niewolnikami."

Książka jest zbiorem wspomnień obozowych napisanym w 1945 roku przez byłych więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych. Powstała w oparciu zarówno o przeżycia autorów jak i ich współwięźniów.

Genres: Nonfiction, Holocaust, History, War, World War II, Poland, Polish Literature

224 pages, Hardcover

First published January 1, 1946

Reviews

[_och_man_]

Zupełnie inne doświadczenie literatury obozowej.
Zupełnie inne spojrzenie na oprawców i zniewolonych.
Zupełnie inna jakość przeżyć.

Wielokrotnie na kartach książki przewija się stwierdzenie, jakoby wartość dokumentalna górowała nad jakością artystyczną. Ostatnia strona, ostatnie zdanie, a ja już wiem, że wobec powyższego zajmę stanowisko opozycyjne.
Trudno wyrazić, jak chciwie chłonęłam każde słowo, jakie wrażenie robiły na mnie myśli wyzierające przez pęta kolczastego drutu. Trudno orzec, jaka zależność nakazywała mi podtrzymywać zupełnie zdrową nogę, gdy czytałam o ropiejących ulcusach. Z większą pieczołowitością przeżuwać poranną bułkę, nie pierwszej zresztą świeżości. Wspominać te pierwsze podrygi meteorologicznych chłodów, gdy mój ciepłolubny organizm wykręca się z zimna przy 10 stopniach na optymistycznym skądinąd plusie. Trudno, jak trudny jest wstyd, wynikający z czysto ludzkiego niedocenienia.
Cała ta refleksja byłaby niemożliwa, nie w pełni, gdyby każdą ze spisanych relacji obedrzeć z piękna, jakie się w nich kryje - niezaprzeczalnie strasznego, obrzydliwego. Tym silniej wrzynającego się w ciało i duszę.

Mając w świadomości cały wachlarz  fabularyzowanych tworów sygnowanych "Auschwitzem" - począwszy od tych pisanych (żywię ogromną nadzieję) w dobrej wierze, na szkodliwych "spowiedziach" i "tatuażystach" kończąc, mam tylko jedno pragnienie. Właściwie to dwa. Chciałabym dożyć chwili, w której publikacja tego znajdującego się poza jakąkolwiek kategorią chłamu zostanie prawnie zakazana. Chciałabym też, aby każdy, absolutnie każdy miał szansę zetknąć się z prawdziwie wartościową literaturą obozową. Żeby daleko nie szukać - właśnie przedstawiłam Wam idealną kandydaturę.

[Kamil Bryl · Rating 5 out of 5]

Takie pozycje bardzo trudno oceniać w jakiekolwiek skali punktowej, daję jednak 5, bo wiem, że sporo osób kieruje się przy wyborze kolejnej książki średnią ocen. Ten zbiór zasługuje na jak największą średnią , bo przeczytać go powinien każdy - jak głosi "motto" książki "Na luksus zapomnienia nie możemy sobie pozwolić". Jest to zbiór o tyle wartościowy, że "oprócz" opisów zbrodni zazwyczaj kojarzonych z obozami zagłady, otrzymujemy również unikalny wgląd w obozowe życie więźniów, którym udało się przetrwać. Właśnie ta relacja jest moim zdaniem potwornie obciążająca wobec wojennych zbrodniarzy, gdyż pokazuje ogrom upodlenia, jaki spotkał ludzi, którym obóz udało się przeżyć. Zredukowano ich do wyłącznie jednej potrzeby, potrzeby przetrwania, najczęściej kosztem współwięźniów.

[David · Rating 5 out of 5]

Written immediately following the war, this collection of experiences details the horrors several Polish political prisoners endured and witnessed in Auschwitz. I've read several accounts of the concentration camps from a Jewish perspective, but this was the first I had seen from a Polish perspective, which made it all the more intriguing. I was also referred to it through reading 'The Captive Mind' by Czeslaw Milosz. It really is amazing how barbarous people could be to each other in the camps when survival is the only force driving one. Mothers abandoned children in order to try to escape the gas, racism continued even among various ethnicities of prisoners, black markets sprung up, people stole from the starving to prolong their lives just a little longer,people sold themselves for a piece of bread, scavengers looted through the belongings of new arrivals, allowed to keep foodstuff so long as they turned over the valuables to the SS. Brutality and sadism flourished in the most horrible ways. The most intriguing account, entitled "Auschwitz, our home, a letter," seemed almost delusional at first, describing the camp as not really so bad a place to be (it is a man writing letters to his lover.) It is only as the letters progress that he can no longer keep up the façade and begins to despairingly tell his lover how awful and dehumanizing the camp really is. One especially touching, and yet tragic, quotes from this section is as follows:

"When the patients finally fall asleep, I have time to talk with you. In the darkness, I can see your face, and although my words are full of bitterness and hatred that must be foreign to you, I know you listen carefully.

Your fate has now become a part of my own. Except that your hands are not suited to the pickaxe and your body not accustomed to scurvy. We are bound together by our love and by our love of those who have stayed behind, those who live for us and who constitute our world. The faces of our parents, friends, the shapes of objects we left behind -- These are the things we share. And even if nothing is left to us but our bodies on the hospital bunk, we shall still have our memories and our feelings."

It is a grisly read, but an important one, in my opinion.

[Melissa Laird · Rating 3 out of 5]

Pretty hard to follow, because no background is given on any of the authors. It's more like a collection of stories from the authors about their experiences in Auschwitz. It's brutal and honest, not that I'd expect anything less than that. An informative read, but I wish there had been more depth...although I don't think that's what they were going for. They just wanted to tell the story of what happened through their eyes, and that's exactly what the finished product is.

[Courtney Smith Atkins · Rating 4 out of 5]

I have read this book once and found myself transplanted to Auschwitz. I was sad, terrified and loathe at the ending. The book takes you to a dark place, I wept throughout. So why did I like this book again? Oh right, because it makes me thankful for things like food, family and the undeniable gift of life we all have.

[Ted Woolsey · Rating 5 out of 5]

Czeslaw Milosz's "The Captive Mind" led me to pick this one up. And I was not to be let down. This book changed how I viewed the Shoah and is a stark reminder of what people will do to one another when put into horrid situations. This should be on every high school reading list and on everyone's shelf.

[Klaudia · Rating 5 out of 5]

Przerażające i bardzo potrzebne świadectwo.

[Bartosz Bukowski · Rating 5 out of 5]

Przerażająca książka. Wyjątkowo gorzka i brutalna odtrutka na to całe holocaust porn którym obecnie zalewany jest rynek wydawniczy. I świadectwo tego, czym kończy się nacjonalizm i rasizm.

[Edwina Book Anaconda · Rating 3 out of 5]

As brutal and disturbing as this book is, I have to wonder how much was lost in translation.
It definitely would have benefitted from being run past a good editor.
Worth reading, nonetheless.

[Mike · Rating 5 out of 5]

Grim, terrible stories.
Book is bound in a blue-gray striped cloth. Part of the 1946 edition was bound in "stripes" cut from original garments. (Made from "nettlefiber, it was said".)

1…”This book is difficult and terrible, as terrible as only a crime committed against people can be.” - 191250 Anatol Girs, publisher
4… We saw, and we think we have the right to talk about this.
17… “muzulman, frail, hungry human, deplete to the edge of his limits … from similarity of movements mad to warm themselves and the swaying of muslims at prayer. … Mentality quite different from that of a normal person. Out of all the interests a formerly intelligent person had, there remains only one: food.”
128 … boxing matches
140… tattooed numbers to save on dog tags
172… the pits are full of melted human fat that burns incessantly
188-195 Auschwitz Terms: The isolation and extraordinariness of the surroundings, the mix of many languages, and the official German language all combined to produce a distinctive camp language, which, like the language of conspiracy, still needs to be codified.

Borowski suggested by Kurp:
https://evidenceanecdotal.blogspot.co...

[Piotr · Rating 3 out of 5]

Dowiedziałem się o tej książce czytając "Zniewolony Umysł" Miłosza. Przedstawiona ona była tam, jako surowe, samo-oskarżycielskie spojrzenie więźniów, którzy przeżyli Oświęcim na pobyt w obozie.

Sądzę, że ta książka zdecydowanie spełnia to oczekiwanie. Zarówno współczesna przedmowa, jak i przedmowa z lat czterdziestych podkreślają, że jest to książka potrzebna. Zgadzam się z tym spojrzeniem - obecnie podchodzę z rezerwacją do współczesnych, 'niesamowitych historii odwagi i miłości w obozach koncentracyjnych', jakie pojawiają się we współczesnych mediach. "Byliśmy w Oświęcimiu" jest relacją pisaną bardzo krótko po tych wydarzeniach. Autorzy regularnie w niej podkreślają, że w Oświęcimiu nie było nic romantycznego ani bohaterskiego. Ludzie walczyli tam o życie, często kosztem innych. Nie próbują się tłumaczyć, ale są świadomi, że im się powodzi ponieważ potrafią "organizować" sobie potrzebne rzeczy.

Językowo nie uważam, że była to świetna książka. Była dość surowa i niestety niezbyt wciągająca. Ale uważam, że była warta mojego czasu, ponieważ oferuje unikalne (szczególnie związane z czasem jej napisania) i szczere spojrzenie.

[Monika · Rating 3 out of 5]

Ciężko ocenić taką książkę no bo jak. Niemniej, pozwolę ocenić sobie moje odczucia jako odbiorcy. Książkę czytało się bardzo ciężko. Nie chodzi o tematykę, która wiadomo do lekkich nie należy. Bardziej chodzi o spodob pisania. Opowiadania są bardzo sytuacyjne mówiące o konkretnym dniu, wydarzeniu w obozie. Niektóre były łatwiejsze w lekturze, przez niektóre brnęłam kompletnie nie wiedząc co czytam.
Jest to lektura wymagająca (plus trudna tematyka) która dla mnie była: byle do przebrnięcia. Obawiam się, że niewiele mi w pamięci po tym zostanie

[Kathy · Rating 3 out of 5]

Hard to read - not just the subject matter, but chapters that have obviously been translated and the writing doesn't flow well. Sometimes terms don't translate well and you have to refer to the back or look deeper into the context to understand. I found it easier to read in small sections, with time to digest what I'd read between times.

[Trixi · Rating 4 out of 5]

An interesting read. This was probably one of the first books written after the Holocaust. Published in 1946, it was written by 3 Polish political prisoners that were sent to the camps. At least these political prisoners had a very different experience than most Jewish people did in the camps, so it's a perspective I've not come across before.

[Ender Akay · Rating 5 out of 5]

The hardest book I have ever read. It's brutal, direct and shockingly honest. It shows one dark face of the humanity pops up now and then through history. Milyons walked on the same road towards the gas chambers without resistance and billions turned their face to the other side. It's really sad.

[Scott · Rating 4 out of 5]

Brutal, shocking, important book. What was it like to live thru the concentration camps. Powerful. Must read. Fast, concise.

[Kelle · Rating 4 out of 5]

This was difficult to read at times. It is a stark description of Auschwitz by 3 prisoners who survived. It jumps around quite a bit and can be difficult to follow-it isn't a story per se, but more of a collection of experiences or desciptions. It strikes me each time I go back to the tragedies of WW2 how unbelieveably horrifying life was for so many.

[Jennifer · Rating 3 out of 5]

I absolutely love reading about the lives of people that survived the concentration camps during WW2. However, this book was difficult to follow making it a hard read. The transitions and background information was lacking. I gave it 3 stars due to the interesting facts in the book.

[Wilma · Rating 5 out of 5]

we don't have a problem of disobedience. We do of obedience.