هدیۀ غیرمنتظره

by Stig Dagerman, محمدرضا قلیچ‌خانی (Translator)

استیگ داگرمن از زندگی اجتماعی می‌نوشت، ولی همواره اضطراب ــــ در معنایی عمیق و اگزیستانسیالیستی ــــ در آثارش حضوری پررنگ داشت و تا زمانی که درسی‌ویک‌سالگی به زندگی‌اش پایان داد، همواره روایتگر رنج‌های روحی انسان‌ها نیز بود و از این روست که او را کافکای سوئد دانسته‌اند.

بیش از همه از خورشید بدم می‌آمد، و یک‌ روز صبح که گرما داشت علف‌ها را می‌سوزاند و هیچ ابری در آسمان یِوله یا اُپسالا دیده نمی‌شد. در سایهٔ پرچینی از گل یاس زانو زدم و خورشید را نفرین کردم و از خدا و تمام مقدسات خواستم شرش را از سرمان بکنند.

اولین باری بود که از خدا چیزی می‌خواستم و بعد از آن از نفس افتادم و ترس برم داشت. چندین شب خوابم نبرد و اطمینان داشتم که چنین دعای جانسوزی حتماً اجابت خواهد شد.

124 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

Stig Dagerman was one of the most prominent Swedish authors during the 1940s. In the course of five years, 1945-49, he enjoyed phenomenal success with four novels, a collection of short stories, a book about postwar Germany, five plays, hundreds of poems and satirical verses, several essays of note and a large amount of journalism. Then, with apparent suddenness, he fell silent. In the fall of 1954, Sweden was stunned to learn that Stig Dagerman, the epitome of his generation of writers, had been found dead in his car: he had closed the doors of the garage and run the engine.

Dagerman's works deal with universal problems of morality and conscience, of sexuality and social philosophy, of love, compassion and justice. He plunges into the painful realities of human existence, dissecting feelings of fear, guilt and loneliness. Despite the somber content, he also displays a wry sense of humor that occasionally turns his writing into burlesque or satire.

Reviews

[Mercedé Khodadadi · Rating 4 out of 5]

کتاب خوبی بود. اولین کتابی بود که از این نویسنده سوئدی می‌خوندم. حیف که خیلی توی ایران شناخته شده نیست.

[Pedram · Rating 4 out of 5]

زیبا ، با شکوه ، غم انگیز

[Fateo Aras · Rating 3 out of 5]

چند داستان کوتاه از استیگ داگرمن که اولین کار من از ادبیات سوئد بود.
باتوجه به زندگی شخصی خود نویسنده و مکتبی که بهش وفادار بود، داستان‌ها جالب بودند و شاید کمی قابل درک (برای من).
خیلی دوستش نداشتم ولی تجربه‌ی جدید و خوبی بود.