Kerstmis nadert in boswachterij De Grote Weijde. Dankzij een verrassende vondst heeft Freek zijn grote huis kunnen opknappen. Zijn beste vriend Simon heeft hij aangesteld als beheerder van het huis en landgoed. Nog nooit heeft Freek zo veel banden gehad met andere mensen – en hij voelt zich er goed bij. Aarzelend hebben hij en Sylvie weer toegegeven dat er meer is tussen hen dan vriendschap. Veel meer. Het kerstdiner, dat hun meest vertrouwde vrienden en dierbaren samenbrengt, kan wel eens het mooiste en warmste in jaren worden.
Wat een fantastische serie is dit. Ik heb van ieder woord genoten. Laat ik maar meteen eerlijk zijn, ik ben verliefd op Freek. Die kerel wandelde zo m'n hart in, en is here to stay. Wat knap dat Jackie zo gevoelig schrijft over een man met asperger, over Sylvie en alle andere personages. Ze zijn stuk voor stuk levensecht, ik zag alles voor me. Ik houd van de details in het verhaal, hoe zorgvuldig het is opgebouwd en de romantiek...ik kreeg er een heel warm gevoel van.
Als ik afgelopen jaar één serie met veel plezier heb gelezen is het de Onder de bomen-serie, geschreven door Jackie van Laren, wel. Deze serie heb ik met een grote smile op mijn gezicht gelezen.
Als we het boek open slaan krijgen we eerst een goede en duidelijke opsomming van wat er in de vorige drie delen gebeurd is. Dit is natuurlijk ideaal voor de mensen die het vierde, en laatste deel, als stand alone willen lezen. Maar ook voor de lezers die de vorige delen al enige tijd geleden gelezen hebben. Het frist je geheugen gewoon even lekker op. Ondanks dat dit deel als stand alone te lezen is, vooral door deze korte opsomming van gebeurtenissen in de vorige delen, zou ik jullie toch willen adviseren om, als je de mogelijkheid hebt, de eerste drie delen ook te lezen. Je zal er zeker weten geen spijt van krijgen.
Ondertussen is het winter geworden, ook in boswachterij De Grote Weijde. Het grote landhuis van Freek, waar ze ondertussen wonen, is ook zo goed als opgeknapt. En ondertussen staat Sinterklaas en Kerstmis voor de deur. Iedereen heeft er zin in en Jackie van Laren weet deze sfeer erg goed over te brengen op de lezer. Ook in dit vierde deel, in de Onder de bomen-serie, heeft van Laren weer een vleugje spanning verwerkt en dit vind ik erg leuk aan deze serie. Waar het in het vorige deel nog was dat Freek met huurders met verkeerde bedoelingen zat opgescheept, moet hij in dit deel afreizen naar Zwitserland, om iets te regelen, en dit brengt toch een beetje spanning in het verhaal.
Maar buiten dit is het verhaal luchtig en gezellig. Ook al dacht ik dat ik de personages erg goed kende, toch weet Van Laren mij weer te verrassen en zorgt dit ervoor dat ik Sylvie, Freek, Ties nog meer in mijn hart sluit. Ook de bijkomende personages zoals Hans-Willem, Simon en de burgemeester zijn goed uitgewerkt.
Tot mijn grote spijt is ‘Winterzon’ het laatste deel in deze serie en zal ik, en menige lezer, met pijn in het hart, afscheid moeten nemen van deze geweldige personages. Met ‘Winterzon’ zorgt Van Laren er voor dat de cirkel rond is en deze serie op een mooie manier afgesloten is. Ik heb genoten!
Na het lezen van ‘Lentegroen’, ‘Zomerloof’ en ‘Herfstrood’ kon ik het natuurlijk niet laten om ook ‘Winterzon’ van Jackie van Laren te lezen. En je raadt het vast al: daar heb ik geen moment spijt van gehad.
Inhoud
Als je Freek in ‘Lentegroen’ had verteld hoe zijn leven er in ‘Winterzon’ uit zou zien, had hij je waarschijnlijk niet geloofd. Hij woont inmiddels samen met zijn zielsverwant Sylvie, haar dochter Ties en diens vriendje Hans-Willem in het voor hem zo vertrouwde Huis de Toecomst. Door het enorme geldbedrag dat hij in het vorige deel vond, heeft hij het huis eindelijk helemaal kunnen opknappen.
En alsof dat nog niet genoeg verandering is, staat hem ook een kerstfeest met een flink gezelschap te wachten. Waar Freek vroeger al stress kreeg bij de gedachte aan gezelschap, lijkt hij in ‘Winterzon’ langzaam te ontdekken dat verbondenheid eigenlijk best prettig kan zijn. De vraag is alleen of deze kerst écht zo rustig blijft of dat er toch nog wat onverwachte hobbels opduiken.
'Winterzon' - Jackie van Laren
Als ik ‘Winterzon’ in een paar woorden zou moeten omschrijven, zou ik zeggen: de kers op de taart. Na wekenlang mee te hebben geleefd met de stoere Sylvie, haar af en toe heerlijk brutale dochter Ties en die lieve, kwetsbare en goudeerlijke Freek wist ik dat er na dit deel een einde aan hun verhaal zou komen.
Aan de ene kant wilde ik dat helemaal niet en probeerde ik het fijn geschreven boek zo langzaam mogelijk te lezen. Aan de andere kant was ik ook ontzettend nieuwsgierig of Jackie van Laren misschien nog ergens een kleine verrassing in petto had. Of dat zo is, ga ik je natuurlijk niet verklappen.
Verkorte spanningsboog
Wat ik je wel kan vertellen, is hoe de spanningsboog in elkaar zit. In mijn recensie van ‘Herfstrood’ schreef ik al dat ik mijn twijfels had bij het nut van dat derde boek. Er was nauwelijks een punt om naartoe te lezen, als je begrijpt wat ik bedoel. ‘Winterzon’ heeft dat deels ook: de spanningsboog is klein en wordt grotendeels vervangen door romantische en erotische momenten tussen de hoofdpersonages, die je na een hoofdstuk of vier wel kent.
Toch stoorde het me in dit deel veel minder. De winterse setting, de knusse momenten en het idee dat je samen aftelt naar kerst maken het makkelijker om je gewoon mee te laten voeren. De lengte van het boek speelt daarbij een grote rol. Met ruim 200 pagina’s blijft het verhaal licht en overzichtelijk. Geen zijpaden die nergens toe leiden, geen ellenlange beschrijvingen. Het tempo is precies goed voor een boek dat je het liefst in één lange, koude avond uitleest.
Winters genieten
En één ding kan ik je beloven: je houdt er sowieso een goed gevoel aan over. Wie wordt er immers niet blij van kerst en de hoop dat de toekomst voor deze personages een stuk rooskleuriger is dan het verleden ooit is geweest? Het is misschien niet het meest spectaculaire einde, maar wel een warm en troostrijk slot dat precies past bij de serie.
Conclusie
Als je dus de eerdere delen hebt gelezen, kan ik maar één advies geven: gun jezelf dan absoluut deze laatste duik in het Huis de Toecomst. Je sluit de serie af met een glimlach, en eerlijk: dat is toch soms precies wat je nodig hebt?
Een mooie afsluiter van de Onder de bomen serie over Freek en Sylvie. Leuke, echte personages die ook in het echte leven voorkomen. Ik blijf Ties wel erg welbespraakt te vinden, maar in bepaalde gebieden zullen deze kinderen er zeker weten zijn. In mijn omgeving dus niet ;-)
De hele serie samen gelezen met Willemijn, erg gezellig. Onze uitkomst over dit laatste deel kwam voor een groot deel uit, best leuk. Voorspelbaarheid is namelijk in veel boeken ook helemaal niet erg. Stiekem hoop ik nog op meer van Sylvie en Freek. In ieder geval ga ik meer lezen van Jackie van Laren. Ontspannen to the max.
Het einde van een hartverwarmende serie. Het was wel een beetje dun in vergelijking met de 3 andere delen waardoor ik soms het gevoel kreeg dat het wat gehaast is afgemaakt. Desalniettemin ben ik net zoveel van deze personages gaan houden als van de personages van eilandliefde en hoop ik dat Jackie ze nog eens ergens op laat duiken in 1 van haar toekomstige boeken.
Wat was dit een prachtige reeks Van boek 1 tot en 4 genoten van het verhaal Zoveel liefde onder verschillende karakters … deze reeks moet je echt gelezen hebben
Hoewel sommige dingen wel een beetje te goed liepen en er een stuk was dat in niet per se nodig vond, was het weer een heerlijk boek. Ik ga Freek en Sylvie echt wel missen!
Sylvie en Freek gaan samenwonen in het landhuis. Alles krijgt een nieuwe budgettaire look, zodat het verleden hierdoor wat vervaagt. Ze ontdekken regelmatig nog nieuwe dingen en vondsten en dat maakt het avontuurlijk. Eén van die vondsten is een oud Zwitsers bankboekje. Dat zal er voor zorgen dat Freek naar ginder moet afreizen en dat is juist iets wat hij niet graag doet! Geeft dat weer triggers die een crisis uitlokken? Sylvie is vooral bezig met haar werk in bosbeheer, daar haar nieuwe leidinggevende haar apprecieert en stimuleert om haar ideeën, is ze erg gedreven. De pubers Ties en Hans-Willem krijgen ook hun portie tegenslagen en geluk. En in het koetshuis komt Simon wonen die nu met zijn nieuwe liefde kan afspreken zonder de pottenkijkers van het dorp. Winterzon is niet meer zo spannend als de vorige 3 delen, maar geeft vooral al de openstaande vragen goed van antwoord. Hierdoor is de cirkel rond, heeft iedereen zijn plekje, zijn gelukjes en vreugde. De aanloop van kerstmis wordt heel fijn en op hun manier van leven weergegeven. Jackie van Laren geeft met dit laatste deel zo een mooi totaal beeld van al haar personages en hun verhaal. Het sterke aan deze reeks is dat het gezien wordt over een jaar, wat het geloofwaardig maakt en er voor alles de tijd wordt genomen. Je ziet de personages evolueren op alle vlakken en dat zorgde voor die enorme betrokkenheid van de lezer. Een feelgood die de diepte in durfde te gaan rond haar personages en ook met tijden erg spannend was! Een combinatie waar ik wel fan van was, mede door de schrijfstijl van deze allround auteur.
Eindelijk viel het laatste deel van de Onder de bomen -serie in mijn brievenbus, eindelijk kon ik lezen hoe het verder gaat met Sylvie, Freek, Ties en al de rest van de hechte vriendengroep die zich doorheen de seizoenen gevormd heeft. Eerst was ik wel een beetje teleurgesteld door de dikte van het boek. Wat had ik graag een doorlezer gehad van een 400-tal pagina's, maaaaarrr Jackie van Laren bewijst nogmaals dat een dun boek ook heel veel te vertellen kan hebben! In het laatste deel van deze leuke serie voel je dat alles op zijn plaats valt, toch weet Jackie van Laren weer wat nieuwe wendingen uit haar hoed te toveren. Deze zorgen voor een fijne, prikkelende en humoristische pageturner. Winter is overigens mijn favoriete seizoen, en ik ben bovendien een enorme kerstfanaat, dus dit boek kon mij zeker bekoren! De gezelligheid die 's winters gecreëerd wordt in Huis De Toecomst door de kerstboom, maar bovenal door al de liefde die in het huis rondzweeft, verwarmd heel mijn hart. Het nawoord van Jackie van Laren heeft voor mij ook wel een fijne toegevoegde waarde. Ze laat je binnenkijken over hoe zij deze Onder de bomen -serie beleefd heeft. Heel fijn! Kortom een heerlijk boek dat je tijdens deze tijd van het jaar kan verwarmen tijdens kille, grijze dagen.
Vindt mij ook op Facebook en Instagram @annelies_leest.
Winterzon lezen in de donkere dagen voor kerst heeft zeker meerwaarde: je voelt de warmte, sfeer en gezelligheid bij je binnenkomen. Winterzon is het laatste deel in het vier luik van de ‘Onder de bomen-serie’. Het leest ook echt als een afsluiting, de personages zijn inmiddels bekend en eigen geworden, alsof het familie is. In dit laatste deel vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats en sla ik het boek met een glimlach dicht. Personages worden geaccepteerd zoals ze zijn, de meesten maken een positieve groei door. De definitie van “normaal gedrag” wordt op tactische wijze aan de kaak gesteld. Het voelt goed om te ervaren dat de uitdrukking “op ieder potje past een dekseltje” werkelijkheid wordt.
Jackie van Laren heeft met de ‘Onder de bomen serie’ een heerlijke feelgood serie geschreven waarvan ik een warm gevoel heb gekregen. De verhalen kunnen als zeer steunend worden ervaren door mensen met ASS of iemand in hun naaste omgeving die ASS heeft en tobt met het aangaan van sociale contacten of een relatie.
Buiten de overdaad aan liefde bevat het verhaal een maatschappelijke boodschap waar velen een voorbeeld aan kunnen nemen alvorens ze hun vooroordelen paraat hebben.
Iedereen verdient een eerlijke kans om de liefde van zijn leven te vinden.
Ik heb zo ontzettend van deze serie genoten! Wat een bijzonder, mooi en toegankelijk verhaal. Ik denk dat veel niet lezers dit een mooie serie vinden om mee te beginnen, elk seizoen één boek lezen lijkt mij heel overzichtelijk om in de wondere wereld van de boeken te stappen.
Ik vond dezeze serie echt een typisch gevalletje van: soms leer je meer over een onderwerp door fictie te lezen in plaats van non-fictie. Ondanks dat ik al veel wist over autismespectrum stoornissen gaf dit mij een prachtig inzicht in wat er in het hoofd van een volwassene in kan gaan. Natuurlijk is iedereen anders, maar toch heb ik het idee dat ik bepaalde mensen in mijn omgeving nu een stukje beter begrijp.
De verhaallijn is prachtig en alle delen sluiten soepel op elkaar aan. Het is niet te langdradig, heerlijk romantisch, grappig en ik zat elke keer gelijk in het verhaal. Toen ik zag dat dit deel dunner was dan de vorige delen baalde ik wel een beetje. Ondanks dat denk ik dat dit een passend einde was, een dikker boek was misschien toch wel te langdradig geworden of had echt geschreeuwd om een vervolg. Toch zou ik het erg leuk vinden als we nog een keer kunnen lezen over Freek en Sylvie.
Super kort maar krachtig. Omdat de verhaallijn mij aan sprak ben ik tóch ook het vierde deel gaan lezen. Maar mijn irritatie om de schrijfstijl maakte dat ik van dit boek weinig heb kunnen genieten. Dat zit soms in de kinderlijke wijze van schrijven, maar vooral van het kinderlijke taalgebruik door de karakters. Bijvoorbeeld ‘Gekke Freek’ zeg je niet tegen je volwassen partner, maar tegen je vier jarige kind. In de eerdere delen was dit ook, maar viel het iets minder op in de context. De verhaallijn zelf is overigens een mooie afronding van de serie.
(Bij eerdere series van Jackie heb ik mij nooit zo aan de schrijfstijl gestoord. Mogelijk dat dit onderdeel is van de karakters van dit boek.)
Het laatste deel van onder de bomen serie en ik moet zeggen ik schrok hoe dun dit boek was. Ik was echt heel bang dat het verhaal te snel beschreven zou worden, dit was echt gelukkig niet het geval. Ik vond het een passend slotboek en het einde geeft mij een voldaan gevoel. Ik heb Freek, Sylvie, Ties en alle andere personages in mijn hart gesloten. Ik heb genoten van alle 4 de boeken, de schrijfstijl van Jackie is heel fijn om te lezen. Het boek leest zo weg en voor je het weet heb je het boek al uit. Ik ben blij dat ik aan de serie ben begonnen en ik raad deze boeken echt aan! Wat ik ook fijn vond is dat aan ieder begin van het boek, kort nog even werd uitgelegd wat er in de andere boeken gebeurd is. Als er dan even tijd tussen de boek zit, heb je je geheugen weer opgefrist.
Hou jij van een boek waarin het verhaal, met veel spanning, sex en verschillende plot twisten komen, dan raad ik jou de serie onderdebomen aan van Jackie van Laren! Mijn hemel. Het zuigt je keer op keer in een verhaal waarin Sylvie, de boswachter en Freek, de graaf ontzettend veel mee maken, met Ties, de dochter van Sylvie. Het verveeld zich voor geen moment en hunkert absoluut naar de volgende bladzijde, hoofstuk en boek. Het geen wat ze meemaken is absoluut van deze tijd en er zitten vele herkenningspunten in. Ik ga niet te veel zeggen, want dan verklap ik misschien te veel... Het is zelfs leerzaam op verschillende fronten!
Oja, ik heb Jackie van Laren gesproken en ik mag verklappen dat we Freek en Sylvie nog terug zien komen in een ander, nieuw boek... spannend!!
Wat een mooie afsluiter van deze serie. Hoewel naar mijn gevoel de serie zeker niet 'af' is. Oke alle seizoenen zijn nu wel aan bod geweest, maar het verhaal van Freek en Sylvie is zeker niet af. Ik heb zelf niet het gevoel dat het nu allemaal peis en vree is. Wel dat ze samen nog heel wat stormpjes mogen trotseren :)
Na de andere drie delen schrok ik een beetje van hoe dun dit boek was. Het verhaal ging ook ineens heel snel. Ik had het niet erg gevonden als de verhaallijnen wat minder snel tot een eind waren gekomen.
De Onder de Bomenreeks was echt een rustig kabbelend feelgood verhaal. Ik heb er erg van genoten. Soms ietwat teveel herhaling of een pietsie te veel uitgesmeerd, maar desalniettemin een heerlijk feelgood vierluik. Een reeks die ik in depri periodes zeker weten nog eens zal herlezen.
Het zijn fijne boeken om te lezen tijdens je vakantie, maar het thema is wel heel vaak hetzelfde: moeilijk toegankelijke mannen, die ontdooien door de benadering van vrouwen. Er moet wel heel vaak gevreeën worden. Ze kan heel goed gevoelens en emoties beschrijven De boeken hebben een warme sfeer
Alweer het laatste deel! Echt wat minder dik dan de voorgaande delen en wat voorspelbaarder wat mij betreft. Toch heb ik erg genoten van deze serie en personages
Laatste deel uit deze serie. 3,5 sterren als ik dat kon aanklikken. Vier boeken een beetje veel van het goede… maar het was leuk om Freek, Sylvia, Ties etc te leren kennen.