Αλλόκοσμες ιστορίες #6

by Θανάσης Παπαγεωργίου, Γιώργος Μπελαούρης, Γιώργος Κωστόπουλος

Το 6ο τευχος, ειναι γεγονος!

Αφιερωματα στους αδικοχαμενους Ντινο Χατζηγιωργη και Φρανση Παπουτσακη. Φιλοι και συνεργατες, μιλανε για αυτους...

Το 5ο μερος του αφιερωματος "Το Ελληνικο Φανταστικο ανα τους αιωνες"

Διηγημα "Γρατσουνια" του Μηνα Τσαμπανη

Συνεντευξεις με Σταύρος Θάνος και Αργυρώ Χαρίτου

Νυχτερινη φωνη του Γιωργου Κωστοπουλου

Μαζί όπως πάντα, μια περιπέτεια της Baphometa, του Γιώργου Μπελαούρη

Paperback

Published July 15, 2022

Reviews

[Thymios Iakovakis · Rating 5 out of 5]

Η δουλειά είναι όπως και τις άλλες φορές άψογη! Θα πω όμως πως αυτή η έκδοση είναι λίγο ξεχωριστή... το να μαθαίνεις για συγγραφείς όχι με συνέντευξη προς αυτούς αλλά από τα λόγια των άλλων... ε εμένα με κάνει να το εισπράττω διαφορετικά! Περιμένω την επόμενη δουλειά σας.

[Βασω Γενιτσαριδου · Rating 5 out of 5]

Νέο σχήμα, νέος οίκος αλλά η αγάπη για την φαντασία και τον τρόμο παραμένει η ίδια.
Όσοι αγαπάνε τα περιοδικά και το ξεφύλλισμα τους θα το λατρέψουν.

[Μάριος Μητσόπουλος · Rating 5 out of 5]

Άλλη μια εξαιρετική δουλειά. Τα αφιερώματα στους εκλιπόντες τσακίζουν κόκαλα.

[Σταύρος Θάνος · Rating 5 out of 5]

Πέντε αστέρια πάντα και παντού!

[Γιώργος Μπελαούρης]

Όταν τα γραμμάρια που δίνει το τυπογραφείο για το χαρτί, δεν αντιστοιχούν σε αυτό που νιώθεις όταν σηκώνεις το έντυπο (κάποιες σκέψεις για τις Αλλόκοσμες Ιστορίες τεύχος 6)

Βαρύ τεύχος το συγκεκριμένο…

Και με την Φράνση και με τον Ντίνο είχα την τύχη να συνεργαστώ, αλλά την Φράνση την ήξερα κάπως πιο προσωπικά απ’ ό,τι τον Ντίνο. Όχι ότι είναι πιο ‘’εύκολο’’ στην δεύτερη περίπτωση, αλλά ακόμα τους σκέφτομαι και πέφτω. Είχαν και οι δύο τρομερές πένες, ρε γαμώτο, και ήταν και ατομάρες. Οπότε διαβάζοντας τα δύο αφιερώματα, μελαγχόλησα και πάλι. Δεν εχει σημασία αν το ένα είναι δικό μου, αυτό που έχει σημασία είναι οι άνθρωποι που την ήξεραν καλύτερα και μου εμπιστεύτηκαν δυο αράδες in memoriam, τις οποίες όποτε τις διαβάζω το συναίσθημα που νιώθω κι εγώ επιστρέφει δυνατά (και θέλω να τους ευχαριστήσω και πάλι, δημόσια και ολόψυχα, για την συνεισφορά τους στο άρθρο μου)… Όσο για το κείμενο της Δεσποτάκη για τον Ντίνο… τι να πω;! Αριστουργηματικό!

Αυτά τα δύο κείμενα, έκαναν δύσκολο για εμένα να πιάσω την υπόλοιπη ύλη, με σχετική διαύγεια, οπότε επέστρεψα την επόμενη μέρα για τα υπόλοιπα κείμενα.

Για τα γνωστά αφιερώματα και συνεντεύξεις, δεν θα επαναλαμβάνομαι. Όσο και για την ‘’νυχτερινή φωνή’’ (που μας έδωσε ένα ατμοσφαιρικό desert mystery και ένα 25η ώρα σίκουελ με χαρούμενο τέλος) ξέρετε πια ότι είμαι φαν μπόι!

Θα σταθώ λιγάκι στο διήγημα όμως: τα κείμενα του Τσαμπάνη με προβληματίζουν ρε σεις. Είχα διαβάσει και το μωβ και εδώ με την γρατσουνιά το ίδιο ένιωσα. Δεν ξέρω πώς νιώθω! Είναι καλό, είναι κακό, είναι μέτριο, είναι αδιάφορο, μου άρεσε, δεν μου άρεσε; Δεν ξέρω! Το ξέρω ότι δεν βοηθάει πολύ αυτό που λέω, μα σίγουρα το έχετε πάθει κι εσείς με κάποιον συγγραφέα. Κάτι με έλκει και κάτι δεν μου δίνει στο τέλος… Περίεργο συναίσθημα…

Οπότε ναι, αυτές οι εντυπώσεις.

Πάμε δυνατά για τα επόμενα!