What do you think?
Rate this book
Czasem czuję mocniej. Rozmowy o wychodzeniu z kryzysu psychicznego
12 rozmów o kryzysie psychicznym, które dają wiedzę i niosą nadzieję.
Co czwarta osoba w Polsce doświadczyła, doświadcza bądź doświadczy kryzysu psychicznego. Prawdopodobnie znasz taką osobę, choć być może o tym nie wiesz. Albo jesteś jedną z nich.
W szczerych, intymnych rozmowach z Agnieszką Jucewicz bohaterki i bohaterowie tej książki – wśród nich m.in. medalista olimpijski Marek Plawgo, dziennikarka Małgorzata Serafin, artysta i aktywista Paweł Żukowski oraz znana dietetyczka Katarzyna Błażejewska-Stuhr – opowiadają o swoim doświadczeniu kryzysu psychicznego. Otwarcie mówią o tym, jak diagnoza zmieniła ich życie. Jak – czasem wbrew wszystkiemu – żyją, pracują i budują relacje. I z jakimi wyzwaniami i wyobrażeniami o swoich chorobach muszą się mierzyć.
To książka, dzięki której każdy, kto boryka się z problemami psychicznymi, poczuje, że nie jest sam.
Ten, kto choruje, ale boi się stygmatyzacji, odkryje w sobie odwagę potrzebną do podjęcia leczenia. Bliscy osób w kryzysie psychicznym dowiedzą się, jak wspierać zmagających się z depresją, uzależnieniami, napadami lęku panicznego, stresem pourazowym, schizofrenią, zaburzeniami odżywiania lub chorobą afektywną dwubiegunową. A ten, komu temat zdrowia psychicznego był dotąd obcy, będzie mógł skonfrontować się z własnymi lękami i uprzedzeniami.
Co czwarta osoba w Polsce doświadczyła, doświadcza bądź doświadczy kryzysu psychicznego. Prawdopodobnie znasz taką osobę, choć być może o tym nie wiesz. Albo jesteś jedną z nich.
W szczerych, intymnych rozmowach z Agnieszką Jucewicz bohaterki i bohaterowie tej książki – wśród nich m.in. medalista olimpijski Marek Plawgo, dziennikarka Małgorzata Serafin, artysta i aktywista Paweł Żukowski oraz znana dietetyczka Katarzyna Błażejewska-Stuhr – opowiadają o swoim doświadczeniu kryzysu psychicznego. Otwarcie mówią o tym, jak diagnoza zmieniła ich życie. Jak – czasem wbrew wszystkiemu – żyją, pracują i budują relacje. I z jakimi wyzwaniami i wyobrażeniami o swoich chorobach muszą się mierzyć.
To książka, dzięki której każdy, kto boryka się z problemami psychicznymi, poczuje, że nie jest sam.
Ten, kto choruje, ale boi się stygmatyzacji, odkryje w sobie odwagę potrzebną do podjęcia leczenia. Bliscy osób w kryzysie psychicznym dowiedzą się, jak wspierać zmagających się z depresją, uzależnieniami, napadami lęku panicznego, stresem pourazowym, schizofrenią, zaburzeniami odżywiania lub chorobą afektywną dwubiegunową. A ten, komu temat zdrowia psychicznego był dotąd obcy, będzie mógł skonfrontować się z własnymi lękami i uprzedzeniami.
384 pages, Paperback
First published October 1, 2022
16 people are currently reading
549 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 41 reviews
January 3, 2023
bardzo potrzebna!! nadal za mało mówimy o tym, że kryzysów psychicznych doświadcza ogrom osób i u każdego może wyglądać inaczej, przez co w porażającej większości nie widać nic na zewnątrz, a w środku po prostu się umiera, zaznaczyłam dużo fragmentów i polecam przeczytać
January 15, 2024
3.5
Edukująca, ale mam z nią kilka problemów.
Miesiąc polski
Edukująca, ale mam z nią kilka problemów.
Miesiąc polski
January 7, 2023
świetna książka; forma rozmów, a nie ciągłego tekstu mega na plus, bo przez to informacje przekazywane nam stawały się bardziej „żywe”
może nie dla każdego, ale jeśli kogoś zainteresuje sam opis to myślę, że się nie zawiedzie :)
może nie dla każdego, ale jeśli kogoś zainteresuje sam opis to myślę, że się nie zawiedzie :)
September 26, 2023
trochę tak jak reszta wszechobecnych kampanii społecznych, a po samych wybitnych opiniach oczekiwałam raczej czegoś dobitniejszego, bardziej pogłębionego, lepszego prowadzenia rozmowy; rozmowa z psychiatrą niezła, a w pamięć zapadną mi chyba jedynie historie o uzależnieniu oraz dwubiegunówce, ogółem średnio, ale może za bardzo siedzę w temacie……
August 17, 2024
Jednym z największych atutów tej książki jest jej autentyczność i prostota języka. Jucewicz nie boi się zadawać trudnych pytań, co sprawia, że czytelnik może lepiej zrozumieć historie bohaterów książki.
May 8, 2023
Nie wyobrażam sobie dać mniej gwiazdek, świetna książka. Historie w formie rozmowy stają się czymś intymnym, pokazującym, że każdy kryzys psychologiczny wygląda inaczej. Wielkie brawa dla bohaterów za chęć podzielenia się swoimi opowieściami, które pokazują, jak ciężko czasami bywa i dają nadzieję, że kiedyś to się skończy. Mam nadzieję, że wiele osób sięgnie po tę książkę by zobaczyć, że na zewnątrz wszystko może wydawać się okej, a w środku panuje jeden wielki chaos.
May 17, 2023
Bardzo dobra i potrzebna książka!
Mamy w niej kilka rozmów z różnymi osobami (w większości publicznymi), zmagającym się z rożnego rodzaju chorobami psychicznymi. Pokazują nam swój świat, a także mówią jak wygląda życie z daną jednostką chorobową, co sprawia, że możemy wskoczyć w ich buty i poczuć jak to wygląda.
Uważam, że każdy powinien przeczytać.
Mamy w niej kilka rozmów z różnymi osobami (w większości publicznymi), zmagającym się z rożnego rodzaju chorobami psychicznymi. Pokazują nam swój świat, a także mówią jak wygląda życie z daną jednostką chorobową, co sprawia, że możemy wskoczyć w ich buty i poczuć jak to wygląda.
Uważam, że każdy powinien przeczytać.
January 16, 2023
Poprostu trzeba przeczytać
Read
June 18, 2023Świetne rozmowy. Forma o wiele bardziej przystępna niż ściany tekstu. Szybko się czyta, jednak dla mnie zbyt dużo emocji by przeczytać całość na raz.
July 8, 2024
bardzo ciekawa!!!
February 1, 2023
Must read dla każdego człowieka, niezależnie od tego czy temat ciebie dotyczy czy nie. Generalnie czułam się mega smart czytając to. Wiele wątków tam poruszonych było mi znanych, ale tak samo wiele informacji było dla mnie zaskoczeniem. Generalnie polecam bardzo bardzo mocno.
December 7, 2022
Jestem psychofanką książek Agnieszki Jucewicz. Ta książka to rozmowy z osobami, które mają różne diagnozy - to było ciekawe doświadczenie zajrzeć do głowy osoby, która choruje np. na schizofrenię. A ostatni rozdział - rozmowa z psychiatrą to piękny obraz tego jak zdrowie psychiczne w Polsce może kiedyś wyglądać :)
May 15, 2024
To już piąty czytany przeze mnie tom wywiadów Agnieszki Jucewicz. W odróżnieniu od poprzednich – gdzie rozmówcami byli psychologowie i terapeuci – tutaj mamy wywiady z ludźmi cierpiącymi na różne formy zaburzeń psychicznych, którzy dokonują coming outu, otwarcie opowiadając o swoich chorobach. Przy okazji, warto bohaterów książki docenić za odwagę.
Zatem moim zdaniem, głównym zadaniem tej książki jest odczarowanie chorób psychicznych, na które zapada coraz więcej osób w naszym kraju. Rozmówcy pani Jucewicz pokazują, że mimo swoich dolegliwości, często mogą normalnie funkcjonować w społeczeństwie, a nawet mieć udaną karierę zawodową i życie rodzinne.
Przedstawiają też te wywiady inną ważną sprawę, strach samych chorych przed przyznaniem, że cierpią na zaburzenia psychiczne, mógłbym to nazwać lękiem przed autostygmatyzacją. Poruszający jest przykład pani Katarzyny Parzuchowskiej, która przez lata nie mogła dopuścić do siebie myśli, że jest chora na schizofrenię, wtedy kroczyła od jednego kryzysu od drugiego. Dopiero gdy pogodziła się z tym, że cierpi na tę chorobę, dobrała sobie odpowiednie leki i zaczęła normalnie funkcjonować, bo mitem jest pogląd, że schizofrenicy nie mogą prowadzić życia jak wszyscy inni.
Jest też trochę rozważań o tym jak być z osobami doświadczającymi kryzysu psychicznego. Rozmówcy pani Jucewicz proszą, żeby nie oceniać, nie radzić nie pocieszać. Zamiast tego, jak mówi osoba cierpiąca na napady lęku: „Jedyne, co chyba można, to towarzyszyć komuś i zaakceptować jego stan, czyli w przypadku lękowca pozwolić mu się tak wymartwić.” Niestety, „Ludzie nie rozumieją, co się dzieje z kimś, kto jest w kryzysie, jeśli sami tego nie przeżyli.” Dlatego tak ważna jest edukacja psychologiczna. Omawiana książka jest tego dobrym przykładem.
Powoli, bardzo powoli stosunek społeczeństwa do osób chorych psychicznie się zmienia, niekoniecznie już traktuje się ich jak zadżumionych, niemniej wciąż w wielu środowiskach takim osobom przypina się łatkę 'wariata', mówi o tym w wywiadzie kończącym książkę psychiatra, dr Tomasz Szafrański.
Parę rozmów jest słabszych, na przykład ta o alkoholizmie, niemniej to ważna i potrzebna książka.
Zatem moim zdaniem, głównym zadaniem tej książki jest odczarowanie chorób psychicznych, na które zapada coraz więcej osób w naszym kraju. Rozmówcy pani Jucewicz pokazują, że mimo swoich dolegliwości, często mogą normalnie funkcjonować w społeczeństwie, a nawet mieć udaną karierę zawodową i życie rodzinne.
Przedstawiają też te wywiady inną ważną sprawę, strach samych chorych przed przyznaniem, że cierpią na zaburzenia psychiczne, mógłbym to nazwać lękiem przed autostygmatyzacją. Poruszający jest przykład pani Katarzyny Parzuchowskiej, która przez lata nie mogła dopuścić do siebie myśli, że jest chora na schizofrenię, wtedy kroczyła od jednego kryzysu od drugiego. Dopiero gdy pogodziła się z tym, że cierpi na tę chorobę, dobrała sobie odpowiednie leki i zaczęła normalnie funkcjonować, bo mitem jest pogląd, że schizofrenicy nie mogą prowadzić życia jak wszyscy inni.
Jest też trochę rozważań o tym jak być z osobami doświadczającymi kryzysu psychicznego. Rozmówcy pani Jucewicz proszą, żeby nie oceniać, nie radzić nie pocieszać. Zamiast tego, jak mówi osoba cierpiąca na napady lęku: „Jedyne, co chyba można, to towarzyszyć komuś i zaakceptować jego stan, czyli w przypadku lękowca pozwolić mu się tak wymartwić.” Niestety, „Ludzie nie rozumieją, co się dzieje z kimś, kto jest w kryzysie, jeśli sami tego nie przeżyli.” Dlatego tak ważna jest edukacja psychologiczna. Omawiana książka jest tego dobrym przykładem.
Powoli, bardzo powoli stosunek społeczeństwa do osób chorych psychicznie się zmienia, niekoniecznie już traktuje się ich jak zadżumionych, niemniej wciąż w wielu środowiskach takim osobom przypina się łatkę 'wariata', mówi o tym w wywiadzie kończącym książkę psychiatra, dr Tomasz Szafrański.
Parę rozmów jest słabszych, na przykład ta o alkoholizmie, niemniej to ważna i potrzebna książka.
November 17, 2022
Książka Agnieszki Jucewicz "Czasem czuję mocniej" to przede wszystkim książka o doświadczeniu kryzysu psychicznego. Wiecie, że co czwarta osoba w Polsce doświadczyła, doświadcza lub doświadczy jeszcze w swoim życiu kryzysu psychicznego ? Dla jednych ta 1/4 to dużo, dla innych mało, jednak problem jest realny i trzeba o nim mówić. Być może takie osoby są wśród Ciebie a Ty nawet o tym nie wiesz, a może sam jesteś taką osoba i boisz się o tym powiedzieć światu lub sam przyznać do tego przed sobą?
Pisze o tym jako osoba świadoma że taki kryzys psychiczny mam za sobą. Być może pierwszy i nie jedyny. Pamiętam siebie z tego okresu doskonale i wiem jedno - byłam wrakiem człowieka, który żył poza sobą gdzieś w próżni. Byłam mało obecna tu i teraz a głową ciągle w przeszłości. To bardzo męczący stan, jak i bardzo męczący był proces wychodzenia z tego kryzysu. Ale nauczyłam się jednego. Nie wstydzę się tego że miałam taki okres w życiu, nie wstydzę się o tym mówić, a już na pewno nie wstydzę się pokazywać, że można taki kryzys przetrwać.
I właśnie w takich szczerych i intymnych rozmowach z różnymi osobami - od osób medialnych po biotechbologów autorka odkrywa przed nami doświadczenie kryzysu psychicznego. Osoby te pokazują jakie zmiany nastąpiły w ich życiu po takiej diagnozie, jak wyglądają ich relacje z innymi, jakie mają wyobrażenia o swoich chorobach.
Jeśli borykacie się z czymś co dotyka waszej psychiki znajdziecie w tej książce z pewnością namiastkę poczucie bliskości z bohaterami rozmów. Z kolei jeśli dotychczas taki temat chorób i zdrowia psychicznego był Wam po prostu obcy i nie mogliście go w żaden sposób doświadczyć to będziecie mogli zmierzyć się z własnymi lekami i uprzedzeniami.
A naprawdę warto, by spojrzeć na świat czasem okiem innych. To co nam wydaje się takie proste nie musi być takie dla innych. Każdy niesie swój ciężar doświadczeń.
Bądźmy wyrozumiali i wrażliwi na otaczające nas osoby. Nigdy nie wiemy co przechodzi wewnątrz osoba która spotykamy.
Bardzo polecam Wam lekturę książki jak i pozostałe pozycję autorki - zwłaszcza "Czując"
Pisze o tym jako osoba świadoma że taki kryzys psychiczny mam za sobą. Być może pierwszy i nie jedyny. Pamiętam siebie z tego okresu doskonale i wiem jedno - byłam wrakiem człowieka, który żył poza sobą gdzieś w próżni. Byłam mało obecna tu i teraz a głową ciągle w przeszłości. To bardzo męczący stan, jak i bardzo męczący był proces wychodzenia z tego kryzysu. Ale nauczyłam się jednego. Nie wstydzę się tego że miałam taki okres w życiu, nie wstydzę się o tym mówić, a już na pewno nie wstydzę się pokazywać, że można taki kryzys przetrwać.
I właśnie w takich szczerych i intymnych rozmowach z różnymi osobami - od osób medialnych po biotechbologów autorka odkrywa przed nami doświadczenie kryzysu psychicznego. Osoby te pokazują jakie zmiany nastąpiły w ich życiu po takiej diagnozie, jak wyglądają ich relacje z innymi, jakie mają wyobrażenia o swoich chorobach.
Jeśli borykacie się z czymś co dotyka waszej psychiki znajdziecie w tej książce z pewnością namiastkę poczucie bliskości z bohaterami rozmów. Z kolei jeśli dotychczas taki temat chorób i zdrowia psychicznego był Wam po prostu obcy i nie mogliście go w żaden sposób doświadczyć to będziecie mogli zmierzyć się z własnymi lekami i uprzedzeniami.
A naprawdę warto, by spojrzeć na świat czasem okiem innych. To co nam wydaje się takie proste nie musi być takie dla innych. Każdy niesie swój ciężar doświadczeń.
Bądźmy wyrozumiali i wrażliwi na otaczające nas osoby. Nigdy nie wiemy co przechodzi wewnątrz osoba która spotykamy.
Bardzo polecam Wam lekturę książki jak i pozostałe pozycję autorki - zwłaszcza "Czując"
November 26, 2022
Czasem czuję mocniej.
a czasem nie czuję nic, chciałoby się dokończyć.
Książka Agnieszki Jucewicz opowiada o doświadczeniach, o których nadal mówi się niewiele. Albo rzuca się gdzieś cichaczem, że Jolka siedzi tyle na zwolnieniu, bo…, albo ubiera w głupie żarty, albo wplata w narrację o potrzebie szybkiej naprawy. Oczywiście są influencerzy i influencerki, książki, kampanie i zwykli ludzie, którzy działają we własnym ogródku, ale to wciąż bańki.
Dlaczego nie rozmawiamy o lęku, słabości, bezsilności, kryzysie? Mówi się, że brakuje nam języka do dzielenia się tym, co trudne. Ja myślę, że brakuje nam też uważności na innych i czasu, aby się zapytać, wysłuchać, spróbować zrozumieć - że ze schizofrenią można pracować i prowadzić życie towarzyskie, że zaburzenia lękowe są wyczerpujące, a gdyby wystarczyło się uśmiechnąć, żeby wyjść z depresji, to wszyscy, byśmy chodzili z bananami na twarzy.
Agnieszka Jucewicz poświęciła czas swoim bohaterom, pytała, słuchała, chciała zrozumieć. Zrobiła to trochę za nas. Pokazała, że do rozmowy o kryzysie psychicznym nie jest potrzebny żaden wyrafinowany język. Potrzebny jest czas, otwartość i empatia.
I choć rozmawiać z taką uwagą i czułością, jak autorka, to wielka sztuka, kluczowa bywa sama chęć wysłuchania. Można zacząć od przeczytania książki i wysłuchania jej bohaterów. To bardzo odważne osoby, które podzieliły się swoimi intymnymi, trudnymi doświadczeniami. Ich historie ściągają klapki z oczu, pokazują, jak okrutne bywają stereotypy i jak ważna dla naszego zdrowia jest świadomość zaburzeń i chorób psychicznych.
Możliwe, że ta książka zaprowadzi kogoś wprost do gabinetu psychiatry lub psychoterapeuty. Na pewno wielu osobom da poczucie, że nie są same. Wielu pokaże także, jak wspierać osoby w kryzysie. A wszystkich oswoi z tematem zaburzeń i chorób psychicznych. Wszystkim polecam.
a czasem nie czuję nic, chciałoby się dokończyć.
Książka Agnieszki Jucewicz opowiada o doświadczeniach, o których nadal mówi się niewiele. Albo rzuca się gdzieś cichaczem, że Jolka siedzi tyle na zwolnieniu, bo…, albo ubiera w głupie żarty, albo wplata w narrację o potrzebie szybkiej naprawy. Oczywiście są influencerzy i influencerki, książki, kampanie i zwykli ludzie, którzy działają we własnym ogródku, ale to wciąż bańki.
Dlaczego nie rozmawiamy o lęku, słabości, bezsilności, kryzysie? Mówi się, że brakuje nam języka do dzielenia się tym, co trudne. Ja myślę, że brakuje nam też uważności na innych i czasu, aby się zapytać, wysłuchać, spróbować zrozumieć - że ze schizofrenią można pracować i prowadzić życie towarzyskie, że zaburzenia lękowe są wyczerpujące, a gdyby wystarczyło się uśmiechnąć, żeby wyjść z depresji, to wszyscy, byśmy chodzili z bananami na twarzy.
Agnieszka Jucewicz poświęciła czas swoim bohaterom, pytała, słuchała, chciała zrozumieć. Zrobiła to trochę za nas. Pokazała, że do rozmowy o kryzysie psychicznym nie jest potrzebny żaden wyrafinowany język. Potrzebny jest czas, otwartość i empatia.
I choć rozmawiać z taką uwagą i czułością, jak autorka, to wielka sztuka, kluczowa bywa sama chęć wysłuchania. Można zacząć od przeczytania książki i wysłuchania jej bohaterów. To bardzo odważne osoby, które podzieliły się swoimi intymnymi, trudnymi doświadczeniami. Ich historie ściągają klapki z oczu, pokazują, jak okrutne bywają stereotypy i jak ważna dla naszego zdrowia jest świadomość zaburzeń i chorób psychicznych.
Możliwe, że ta książka zaprowadzi kogoś wprost do gabinetu psychiatry lub psychoterapeuty. Na pewno wielu osobom da poczucie, że nie są same. Wielu pokaże także, jak wspierać osoby w kryzysie. A wszystkich oswoi z tematem zaburzeń i chorób psychicznych. Wszystkim polecam.
July 18, 2023
4/5
W moim odczuciu można utożsamić tę książkę z reportażem „Jest OK. To dlaczego nie chcę żyć?” Marka Sekielskiego i Małgorzaty Serafin, jako jego kontynuację lub poprzednią część. Tematyka oraz wykonanie są niemal identyczne – wywiady z osobami doświadczającymi kryzysu psychicznego, tym razem jednak dotyczące różnego rodzaju zaburzeń, nie tylko depresji. Sami zainteresowani opowiadają o swoich przeżyciach, trudnych doświadczeniach i jak sobie (nie)poradzili. Wiele osób docenia takie lektury – są one ważnym głosem w sprawie normalizacji chorób układu nerwowego wśród stereotypowo nastawionego podejścia do nich, uwarunkowanych obrazem społeczno- kulturowym dawnych lat, przesiąkniętym do naszej codzienności.
Coś, co chciałabym pochwalić to, co prawda nieliczne, przypisy redakcji w ramach naprostowania niektórych spraw. Jako ludzie mamy różne opinie i poglądy, które niekoniecznie są poprawne, dlatego miło jest zobaczyć wyjaśniający naukową perspektywę komentarz.
Po skończeniu danej publikacji mam pewną refleksję, a mianowicie: „Czy możliwe jest CAŁKOWITE wyzdrowienie z posiadanego zaburzenia psychicznego?” Dosyć częstym przedmiotem były nawroty i możliwość powtórnych zmagań (stąd nacisk na dbanie o siebie i odpowiednią profilaktykę). W dyskursie publicznym często można usłyszeć o wyzdrowieniu, jednak czy takowe w ogóle istnieje?
W moim odczuciu można utożsamić tę książkę z reportażem „Jest OK. To dlaczego nie chcę żyć?” Marka Sekielskiego i Małgorzaty Serafin, jako jego kontynuację lub poprzednią część. Tematyka oraz wykonanie są niemal identyczne – wywiady z osobami doświadczającymi kryzysu psychicznego, tym razem jednak dotyczące różnego rodzaju zaburzeń, nie tylko depresji. Sami zainteresowani opowiadają o swoich przeżyciach, trudnych doświadczeniach i jak sobie (nie)poradzili. Wiele osób docenia takie lektury – są one ważnym głosem w sprawie normalizacji chorób układu nerwowego wśród stereotypowo nastawionego podejścia do nich, uwarunkowanych obrazem społeczno- kulturowym dawnych lat, przesiąkniętym do naszej codzienności.
Coś, co chciałabym pochwalić to, co prawda nieliczne, przypisy redakcji w ramach naprostowania niektórych spraw. Jako ludzie mamy różne opinie i poglądy, które niekoniecznie są poprawne, dlatego miło jest zobaczyć wyjaśniający naukową perspektywę komentarz.
Po skończeniu danej publikacji mam pewną refleksję, a mianowicie: „Czy możliwe jest CAŁKOWITE wyzdrowienie z posiadanego zaburzenia psychicznego?” Dosyć częstym przedmiotem były nawroty i możliwość powtórnych zmagań (stąd nacisk na dbanie o siebie i odpowiednią profilaktykę). W dyskursie publicznym często można usłyszeć o wyzdrowieniu, jednak czy takowe w ogóle istnieje?
February 26, 2023
Bardzo ciekawe rozmowy z osobami z doświadczeniem kryzysu psychicznego, które zmagały się bądź zmagają z: deprxsją, schizxfrenią, zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi, zespołem stresu pourazowego, zaburzeniami lękowymi i napadami paniki, nerwicą lękową, anorxksją, uzależnieniem od alkxholu i narkxtyków, zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi. Książkę kończy rozmowa z psychiatrą na temat pomocy osobom w kryzysie psychicznym. Rozmówcy Agnieszki Jucewicz, również mającej doświadczenie kryzysu psychicznego, to osoby publiczne, nieanonimowe.
Ważna publikacja. Polecam!
Ważna publikacja. Polecam!
February 10, 2023
Świetna książka. U mnie wpłynęła na zasłużoną normalizację osób z chorobami psychicznymi, jako takie które faktycznie po prostu "czasem czują mocniej", ale poza tym mają życie i potrzeby bardzo podobne do tego wiedzionego przez "normalsów" (pod warunkiem, że trafią na przychylne środowisko), a czasami wręcz bogatsze dzięki świadomości jak źle może być.
Do tego uświadamia czym jest i jak ważna jest higiena zdrowia psychicznego, i jak ogromny wpływ posiada nasze samopoczucie.
Do tego uświadamia czym jest i jak ważna jest higiena zdrowia psychicznego, i jak ogromny wpływ posiada nasze samopoczucie.
December 27, 2022
Ciekawy sposób przekazu w formie wywiadów, szybko się czyta i wciąga, czytając opisy przeżyć wszystkich tych osób czuje jakbym przeżywała to razem z nimi, są to po prostu szczere emocje.
Temat zdecydowanie daje do myślenia, osobiście brakowało mi tez trochę opisów ogólnych poszczególnych chorób ale polecam serdecznie jeśli ktoś interesuje się działaniem umysłu człowieka.
Temat zdecydowanie daje do myślenia, osobiście brakowało mi tez trochę opisów ogólnych poszczególnych chorób ale polecam serdecznie jeśli ktoś interesuje się działaniem umysłu człowieka.
July 8, 2023
Książka wciągająca, pokazująca jak osoby z zaburzeniami psychicznymi muszą zmagać się z życiem codziennym, jak wygląda ich proces terapeutyczny oraz jak środowisko - rodzinne, znajomych, pracy - wpływa na nich i ich zachowania. Ciekawie również poruszona jest tutaj autostygmatyzacja jak i sama stygmatyzacja.
January 12, 2023
poproszę więcej takich książek!
jedyne, czego mi brakowało to podanie tw przed lekturą - pamiętajcie o tym, że znajdują się w książce treści, które są bardzo ważne szczególnie dla osób w kryzysie psychicznym (tj. sposoby na sh i dużo jest też tego przy zaburzeniach odżywiania)
jedyne, czego mi brakowało to podanie tw przed lekturą - pamiętajcie o tym, że znajdują się w książce treści, które są bardzo ważne szczególnie dla osób w kryzysie psychicznym (tj. sposoby na sh i dużo jest też tego przy zaburzeniach odżywiania)
October 18, 2024
Bardzo potrzebna książka. Pomocna zwłaszcza dla osób, które wcześniej nie zetknęły się z zaburzeniami i chorobami psychicznymi. Osobiste doświadczenie pokazuje zdecydowanie więcej i pomaga uwrażliwiać.
January 12, 2025
Obowiązkowa lektura dla każdej osoby po kryzysie, zagrożonej kryzysem, zmagającą się z zaburzeniem psychicznym lub znającą osobę po kryzysie, zagrożoną kryzysem, zmagającą się z zaburzeniem psychicznym. Czyli dla każdego.
January 2, 2023
Piękna książka. Rzuca nowe światło na kryzys psychiczny i to jak wiele ma twarzy.
January 13, 2023
Ważna lektura!!!
March 5, 2023
Fantastycznie przeprowadzone rozmowy, z ogromną wrażliwością i empatią. Ważna książka na ważny temat
June 29, 2023
NIEZWYKLE WAŻNA! każdy powinien po nią sięgnąć
August 6, 2023
świetna, myśle że każdy powinien po nią sięgnąć!
August 27, 2023
Naprawdę piękna i bardzo wartościowa książka. Może dzięki niej ludzie przestaną się wstydzić tego, że potrzebują pomocy psychologa, bo każdy może mieć kryzys.
Displaying 1 - 30 of 41 reviews