What do you think?
Rate this book
Manipulacja
Zawsze myślała, że jest morderczynią. W końcu się nią stała.
Anna ma trzydzieści trzy lata, pracę, którą lubi, i ukochanego męża Olafa. Do szczęścia brakuje jej tylko dziecka. Po kolejnym poronieniu szuka pomocy u znanej psychoterapeutki, Irminy. Kobieta leczy za pomocą nowoczesnej metody – ukierunkowanej inkubacji snów.
W tym samym czasie Anna zaczyna otrzymywać dziwne wiadomości na Instagramie i Facebooku. Ktoś usilnie próbuje się z nią skontaktować. Nadawca twierdzi, że ma informacje, które sprawią, że kobieta inaczej spojrzy na swoje dotychczasowe życie.
Anna z niepokojem odkrywa, że jej historia łączy się z życiem innych pacjentek leczących się u Irminy. Zaczyna zadawać sobie pytania: czy to możliwe, że terapeutka jest w rzeczywistości psychopatką, która mąci kobietom w głowach, a ostatecznie je niszczy, doprowadzając do śmierci? Czy Anna ma być jej kolejną ofiarą?
Manipulacja to kolejny w dorobku Klaudii Muniak thriller psychologiczny. W swoich powieściach autorka łączy wiedzę medyczną z misternymi intrygami kryminalnymi. Wciągająca fabuła, liczne zwroty akcji oraz doskonale zarysowani bohaterowie sprawiają, że od jej książek trudno się oderwać.
Anna ma trzydzieści trzy lata, pracę, którą lubi, i ukochanego męża Olafa. Do szczęścia brakuje jej tylko dziecka. Po kolejnym poronieniu szuka pomocy u znanej psychoterapeutki, Irminy. Kobieta leczy za pomocą nowoczesnej metody – ukierunkowanej inkubacji snów.
W tym samym czasie Anna zaczyna otrzymywać dziwne wiadomości na Instagramie i Facebooku. Ktoś usilnie próbuje się z nią skontaktować. Nadawca twierdzi, że ma informacje, które sprawią, że kobieta inaczej spojrzy na swoje dotychczasowe życie.
Anna z niepokojem odkrywa, że jej historia łączy się z życiem innych pacjentek leczących się u Irminy. Zaczyna zadawać sobie pytania: czy to możliwe, że terapeutka jest w rzeczywistości psychopatką, która mąci kobietom w głowach, a ostatecznie je niszczy, doprowadzając do śmierci? Czy Anna ma być jej kolejną ofiarą?
Manipulacja to kolejny w dorobku Klaudii Muniak thriller psychologiczny. W swoich powieściach autorka łączy wiedzę medyczną z misternymi intrygami kryminalnymi. Wciągająca fabuła, liczne zwroty akcji oraz doskonale zarysowani bohaterowie sprawiają, że od jej książek trudno się oderwać.
296 pages, Paperback
First published September 28, 2022
2 people are currently reading
33 people want to read
About the author
Klaudia Muniak
20 books17 followersPrekursorka thrillera medycznego na polskim rynku. Jest autorką świetnie przyjętych thrillerów psychologicznych, w których po mistrzowsku łączy kryminalne intrygi z wiedzą medyczną. Od 2022 roku pisze także powieści obyczajowe.
Pochodzi z Podkarpacia i jest absolwentką biotechnologii. Mieszka w Londynie, gdzie tuż po studiach podjęła pracę naukową i zajmowała się nanotechnologią. Obecnie szczęśliwa żona i mama, która wieczorami daje upust swojej wyobraźni.
Pochodzi z Podkarpacia i jest absolwentką biotechnologii. Mieszka w Londynie, gdzie tuż po studiach podjęła pracę naukową i zajmowała się nanotechnologią. Obecnie szczęśliwa żona i mama, która wieczorami daje upust swojej wyobraźni.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
October 15, 2022
Thriller niesiony trwogą kobiecej wrażliwości! Historia zaskakująco intymna w warstwie psychologicznej, zauważalnie absorbująca, emocjonalnie nasączona smutkiem, rozgoryczeniem i niepewnością. Klaudia Muniak świadomie narusza obszary bardzo osobiste – przybliża bolesne, wręcz traumatyczne skutki poronienia, intencjonalnie traktuje niespełnione macierzyństwo jako ważny element intrygi. Manipulacja to także fabularny zarys niebezpiecznego zjawiska, jakim niewątpliwie jest stalking w sieci. Książka nieco schematyczna w treści zdarzeń, a jednak mocno dramatyczna i niepokojąca, z pewnością godna polecenia.
October 29, 2022
Długo zbierałam się do napisania opinii na temat "Manipulacji", gdyż wywołała we mnie mieszane uczucia. Chyba najbardziej nie przypadła mi do gustu forma przekazu i główna bohaterka, Anna. Ale od początku...
Ania boryka się z problemami emocjonalnymi wywołanymi cyklicznymi poronieniami. Choć mąż, Olaf, stara się wesprzeć żonę ta zapada się coraz głębiej w depresyjny stan. Szukając stabilizacji poddaje się nowatorskiej terapii u psychoterapeutki, Irminy.
Początkowo pierwszoosobową narratorką jest Anna. Chociaż na kolejnych stronach autorka oddała głos również innym bohaterom, to właśnie Anna jest dominującą postacią, wokół której utkana jest cała historia. Fabuła w znacznej części opiera się na szkicu psychologicznym tej postaci i tylko ona została wnikliwie przedstawiona. Reszta bohaterów jest jedynie sztafażem.
Jak już wspomniałam, główna bohaterka boryka się z problemami, które są skutkiem poronień. Absolutnie nie neguję stanu psychicznego, do którego mogą one doprowadzić, ale z kreacji Anny można wyciągnąć wnioski, że immanentna jest bezradność, niezrównoważenie, irracjonalizm kobiet. Bohaterka jest płaczliwa i paranoidalna. Nie lubię, gdy kreacja psychologiczna postaci polega na jej niezdecydowaniu, gdy nie wie, po której stronie linii chce stanąć, w kółko przeskakuje z lewa na prawo. Anna rozmyśla, rozważa, konstatuje, dywaguje i zmienia zdanie po kilka razy w jednym akapicie. Kocha - nie kocha - kocha - nie kocha, bo zdradza - nie zdradza, bo kocha - nie kocha. Iść do domu - iść do mamy - jednak do domu - ląduje gdzie indziej. I tak na każdy temat. Jej wewnętrzne rozterki trwały tak długo, że nie zostało jej czasu na świadomą reakcję, co doprowadziło, że w finale stała się przypadkowym uczestnikiem wydarzeń.
Sfera emocjonalna Anny wywoływała we mnie irytację, ale nie była jedynym powodem, przez który książka nie przypadła mi do gustu. Chodzi również o formę przekazu, o zbyt górnolotny, poetycki styl opisujący trywialne, przyziemne wydarzenia, o zbyt szczegółowe opisy, z których niemal w całości składa się książka.
"Moje plany jednak szybko krzyżuje pęcherz moczowy. Przez chwilę próbuję go zignorować, ale wkrótce nacisk staje się tak uciążliwy, że wstaję z łóżka i idę do łazienki. (...) Urywam kawałek papieru toaletowego, ledwo widząc na oczy, i podcieram się. Wstaję i już mam naciągnąć bieliznę, kiedy rejestruję obraz, którego nigdy więcej nie chciałam ujrzeć."
Szarpanie się ze spodniami, odrywanie kawałka papieru toaletowego, czy opis dokąd bohaterka spuściła majtki nie traktuję jako ukazanie jej stanu psychicznego, a zbędny opis. Powtarzanie po stokroć jednego i tego samego z użyciem nieznacznie zmieniających się słów nadal jest powtarzaniem i zapychaniem stron. Nie lubię też przerywników w formie pytania "prawda?"
Od 70 strony zaczęłam omijać tego typu opisy i okazało się, że historia, choć obdarowana niewiarygodną ilością postaci silnie zaburzonych i chorych psychicznie, jest całkiem znośna. Więcej - była naprawdę wciągająca i intrygująca.
Po kolejną książkę autorki sięgnę, ale kontynuować czytanie będę tylko wtedy, gdy nie znajdę tych zapychaczy stron w postaci nic nieznaczących opisów.
Ania boryka się z problemami emocjonalnymi wywołanymi cyklicznymi poronieniami. Choć mąż, Olaf, stara się wesprzeć żonę ta zapada się coraz głębiej w depresyjny stan. Szukając stabilizacji poddaje się nowatorskiej terapii u psychoterapeutki, Irminy.
Początkowo pierwszoosobową narratorką jest Anna. Chociaż na kolejnych stronach autorka oddała głos również innym bohaterom, to właśnie Anna jest dominującą postacią, wokół której utkana jest cała historia. Fabuła w znacznej części opiera się na szkicu psychologicznym tej postaci i tylko ona została wnikliwie przedstawiona. Reszta bohaterów jest jedynie sztafażem.
Jak już wspomniałam, główna bohaterka boryka się z problemami, które są skutkiem poronień. Absolutnie nie neguję stanu psychicznego, do którego mogą one doprowadzić, ale z kreacji Anny można wyciągnąć wnioski, że immanentna jest bezradność, niezrównoważenie, irracjonalizm kobiet. Bohaterka jest płaczliwa i paranoidalna. Nie lubię, gdy kreacja psychologiczna postaci polega na jej niezdecydowaniu, gdy nie wie, po której stronie linii chce stanąć, w kółko przeskakuje z lewa na prawo. Anna rozmyśla, rozważa, konstatuje, dywaguje i zmienia zdanie po kilka razy w jednym akapicie. Kocha - nie kocha - kocha - nie kocha, bo zdradza - nie zdradza, bo kocha - nie kocha. Iść do domu - iść do mamy - jednak do domu - ląduje gdzie indziej. I tak na każdy temat. Jej wewnętrzne rozterki trwały tak długo, że nie zostało jej czasu na świadomą reakcję, co doprowadziło, że w finale stała się przypadkowym uczestnikiem wydarzeń.
Sfera emocjonalna Anny wywoływała we mnie irytację, ale nie była jedynym powodem, przez który książka nie przypadła mi do gustu. Chodzi również o formę przekazu, o zbyt górnolotny, poetycki styl opisujący trywialne, przyziemne wydarzenia, o zbyt szczegółowe opisy, z których niemal w całości składa się książka.
"Moje plany jednak szybko krzyżuje pęcherz moczowy. Przez chwilę próbuję go zignorować, ale wkrótce nacisk staje się tak uciążliwy, że wstaję z łóżka i idę do łazienki. (...) Urywam kawałek papieru toaletowego, ledwo widząc na oczy, i podcieram się. Wstaję i już mam naciągnąć bieliznę, kiedy rejestruję obraz, którego nigdy więcej nie chciałam ujrzeć."
Szarpanie się ze spodniami, odrywanie kawałka papieru toaletowego, czy opis dokąd bohaterka spuściła majtki nie traktuję jako ukazanie jej stanu psychicznego, a zbędny opis. Powtarzanie po stokroć jednego i tego samego z użyciem nieznacznie zmieniających się słów nadal jest powtarzaniem i zapychaniem stron. Nie lubię też przerywników w formie pytania "prawda?"
Od 70 strony zaczęłam omijać tego typu opisy i okazało się, że historia, choć obdarowana niewiarygodną ilością postaci silnie zaburzonych i chorych psychicznie, jest całkiem znośna. Więcej - była naprawdę wciągająca i intrygująca.
Po kolejną książkę autorki sięgnę, ale kontynuować czytanie będę tylko wtedy, gdy nie znajdę tych zapychaczy stron w postaci nic nieznaczących opisów.
October 3, 2022
Z pozoru, Anna ma wszystko. Tak naprawdę brakuje jej tylko wymarzonej pociechy. Jednak kolejne poronienia sprawiają, że potrzebuję pomocy terapeuty. Irmina, jej terapeutka korzysta z indukcji snów. Równocześnie Anna zaczyna otrzymywać dziwne wiadomości w mediach społecznościowych. Nadawca twierdzi, że całkowicie zmieni jej dotychczasowe życie, a Irmina nie jest z nią do końca szczera w sposobie w jaki prowadzi leczenie.
Przyznaje, temat indukcji snów chyba najmocniej mnie tutaj zaintrygował. Był czymś z czym chyba nigdy się nie spotkałam. Dlatego trochę się rozczarowałam tym, że został potraktowany nieco po macoszemu. Był, ale zaledwie jako dodatek, a zapowiadał się być ważnym elementem książki.
Krótkie rozdziały i uczynienie narratorami wielu bohaterów sprawia, że przez książkę się płynie. Równocześnie poznajemy historie z punktu widzenia wielu bohaterów i nieco lepiej rozumiemy ich postępowanie.
Zaryzykuje stwierdzeniem, że jako thriller psychologiczny "Manipulacja" najmocniej skupia się na warstwie psychologicznej. Na przeżyciach i odczuciach Anny związanych z poronieniami.
Posłowie najbardziej umacnia mnie w tym przekonaniu.
Nie jest to ani książka zła, ani książka wybitna. To ten rodzaj, który sprawdza się idealnie pośród cięższych lektur. Czy książki Klaudii Muniak można uznać za comfort reads? Jak najbardziej. Dla mnie w tej kategorii sprawdzają się świetnie.
Tekst z instagram.com/brakpomyslu_
Przyznaje, temat indukcji snów chyba najmocniej mnie tutaj zaintrygował. Był czymś z czym chyba nigdy się nie spotkałam. Dlatego trochę się rozczarowałam tym, że został potraktowany nieco po macoszemu. Był, ale zaledwie jako dodatek, a zapowiadał się być ważnym elementem książki.
Krótkie rozdziały i uczynienie narratorami wielu bohaterów sprawia, że przez książkę się płynie. Równocześnie poznajemy historie z punktu widzenia wielu bohaterów i nieco lepiej rozumiemy ich postępowanie.
Zaryzykuje stwierdzeniem, że jako thriller psychologiczny "Manipulacja" najmocniej skupia się na warstwie psychologicznej. Na przeżyciach i odczuciach Anny związanych z poronieniami.
Posłowie najbardziej umacnia mnie w tym przekonaniu.
Nie jest to ani książka zła, ani książka wybitna. To ten rodzaj, który sprawdza się idealnie pośród cięższych lektur. Czy książki Klaudii Muniak można uznać za comfort reads? Jak najbardziej. Dla mnie w tej kategorii sprawdzają się świetnie.
Tekst z instagram.com/brakpomyslu_
October 20, 2022
"Manipulacja" to kolejny thriller psychologiczny Klaudii Muniak, w którym Autorka bierze na tapet wątki medyczne. Nie spodziewałam się jednak, że ta historia będzie przepełniona takim ogromem emocji.
Początkowo nie do końca potrafiłam się w niej odnaleźć. Poznajemy Annę – kobietę, która zmaga się ze swoimi demonami. Forma monologu sprawia, że czytelnik poznaje tylko perspektywę bohaterki i nie ma szans spojrzeć na nią “z zewnątrz”. Jednak z czasem poznajemy kolejnych bohaterów, a cała fabuła zaczyna nabierać coraz to nowych znaczeń.
Czytelnik będzie miał problem z odróżnieniem tego, co jest jedynie wyobrażeniem bohaterów, a co rzeczywistością. Klaudia Muniak bawi się swoim odbiorcą, myli tropy i sprawia, że przewracamy stronę za stroną, żeby jak najszybciej poznać rozwiązanie.
A nie jest ono takie oczywiste. Wydawało mi się, że intryga nie będzie skomplikowana, a Autorka z każdą stroną potwierdzała moje przekonanie. Do czasu – w pewnym momencie wszystko odwróciła o sto osiemdziesiąt stopni, a plot twist na koniec wprawił mnie w osłupienie. Przy tym tak dobrze skonstruowała swoich bohaterów, że jednoznaczna ich ocena jest bardzo trudna.
Chociaż Klaudia Muniak wzięła na tapet tematy powiązane z medycyną, a narracja jest skonstruowana na zasadzie monologu, to Autorka nie przytłacza czytelnika, pisze w przystępnym stylu i z łatwością wciąga w świat bohaterów.
"Manipulacja" to thriller psychologiczny, który nie tylko ma wciągającą fabułę i rewelacyjny styl, ale także podejmuje kilka ważnych społecznych tematów: zdrowie psychiczne, bezpłodność czy stalking. Zdecydowanie polecam!
Początkowo nie do końca potrafiłam się w niej odnaleźć. Poznajemy Annę – kobietę, która zmaga się ze swoimi demonami. Forma monologu sprawia, że czytelnik poznaje tylko perspektywę bohaterki i nie ma szans spojrzeć na nią “z zewnątrz”. Jednak z czasem poznajemy kolejnych bohaterów, a cała fabuła zaczyna nabierać coraz to nowych znaczeń.
Czytelnik będzie miał problem z odróżnieniem tego, co jest jedynie wyobrażeniem bohaterów, a co rzeczywistością. Klaudia Muniak bawi się swoim odbiorcą, myli tropy i sprawia, że przewracamy stronę za stroną, żeby jak najszybciej poznać rozwiązanie.
A nie jest ono takie oczywiste. Wydawało mi się, że intryga nie będzie skomplikowana, a Autorka z każdą stroną potwierdzała moje przekonanie. Do czasu – w pewnym momencie wszystko odwróciła o sto osiemdziesiąt stopni, a plot twist na koniec wprawił mnie w osłupienie. Przy tym tak dobrze skonstruowała swoich bohaterów, że jednoznaczna ich ocena jest bardzo trudna.
Chociaż Klaudia Muniak wzięła na tapet tematy powiązane z medycyną, a narracja jest skonstruowana na zasadzie monologu, to Autorka nie przytłacza czytelnika, pisze w przystępnym stylu i z łatwością wciąga w świat bohaterów.
"Manipulacja" to thriller psychologiczny, który nie tylko ma wciągającą fabułę i rewelacyjny styl, ale także podejmuje kilka ważnych społecznych tematów: zdrowie psychiczne, bezpłodność czy stalking. Zdecydowanie polecam!
October 6, 2022
Niektóre książki przygniatają swoją tematyką już od pierwszych stron. Taka właśnie jest „Manipulacja” Klaudii Muniak.
Nie spodziewałam się aż tak dużego akcentu położonego na problem Anny. Poronienia i niedonoszone ciąże to nadal temat tabu i to dobrze, że „przemyca się” je w literaturze bardziej popularnej. Za każdym razem strata jest naprawdę bolesna, a po kolejnym poronieniu Anna szuka pomocy u Irminy, psychoterapeutki korzystającej z nowoczesnych metod, w tym ukierunkowanej inkubacji snów.
Nie mogę powiedzieć, że książkę czytało się lekko, chociażby ze względu na trudną tematykę w niej zawartą. Widać natomiast, że Autorka rzetelnie przyłożyła się do opowiedzenia meandrów psychoterapii i że wie, o czym opowiadają bohaterowie przez nią tworzeni. Czasem jest to nieco encyklopedyczne, ale chwilami nie da się inaczej wytłumaczyć pewnych zawiłości.
Fabuła również jest prosta, i każdy, kto chociaż odrobinę zaznał znajomości z thrillerami psychologicznymi, w których pojawiają się postaci terapeutów czy psychologów, powinien w miarę szybko domyśleć się, kto w tej historii może mieć coś za uszami.
Zaskoczyła mnie natomiast kreacja P@cjenta i jego motywacja, by nawiązać z Anną kontakt.
Chwilami czułam się wręcz przytłoczona klimatem smutku, tragedii, żałoby i niepokoju, który wypływał z kart tej książki.
[współpraca: @wydawnictwo.kobiece]
Nie spodziewałam się aż tak dużego akcentu położonego na problem Anny. Poronienia i niedonoszone ciąże to nadal temat tabu i to dobrze, że „przemyca się” je w literaturze bardziej popularnej. Za każdym razem strata jest naprawdę bolesna, a po kolejnym poronieniu Anna szuka pomocy u Irminy, psychoterapeutki korzystającej z nowoczesnych metod, w tym ukierunkowanej inkubacji snów.
Nie mogę powiedzieć, że książkę czytało się lekko, chociażby ze względu na trudną tematykę w niej zawartą. Widać natomiast, że Autorka rzetelnie przyłożyła się do opowiedzenia meandrów psychoterapii i że wie, o czym opowiadają bohaterowie przez nią tworzeni. Czasem jest to nieco encyklopedyczne, ale chwilami nie da się inaczej wytłumaczyć pewnych zawiłości.
Fabuła również jest prosta, i każdy, kto chociaż odrobinę zaznał znajomości z thrillerami psychologicznymi, w których pojawiają się postaci terapeutów czy psychologów, powinien w miarę szybko domyśleć się, kto w tej historii może mieć coś za uszami.
Zaskoczyła mnie natomiast kreacja P@cjenta i jego motywacja, by nawiązać z Anną kontakt.
Chwilami czułam się wręcz przytłoczona klimatem smutku, tragedii, żałoby i niepokoju, który wypływał z kart tej książki.
[współpraca: @wydawnictwo.kobiece]
October 11, 2022
🫧MANIPULACJA🫧
Kiedy masz praktycznie wszystko; pracę, wspaniałego męża i trzydzieści lat na karku, przychodzi taki moment, że do pełni szczęścia brakuje Ci tylko dziecka. Anna to spełniona kobieta, która mimo wielu poronień stara się o dziecko w niekonwencjonalny sposób. Do czego może ją to doprowadzić?
To druga pozycja autorki, która wpadła w moje ręce. To kolejny thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszych stron, ukazując czarną stronę obsesyjnego marzenia o posiadaniu potomstwa, z którym wbrew pozorom, boryka się wiele par.
Muniak łączy wiedzę medyczną z wątkiem kryminalnym, tworząc genialne połączenie, które nie pozwala przestać czytać. Autorka i jej pióro czarują czytelnika. Pisze otwarcie o przemocy fizycznej, psychicznej i tytułowej manipulacji.
Kiedy główna bohaterka rozpoczyna terapię ( ukierunkowaną inkubację snów) w jej mediach społecznościowych zaczynają pojawiać się dziwne i tajemnicze wiadomości. Tajemniczy nadawca zmieni życie Anny o 180 stopni.
Mimo, że akcja nie rozkręca się dość szybko, ostatnie strony wpędziły mnie w czytelniczy rollercoaster. Do ostatniej chwili nie wiedziałam jaki jest motyw sprawcy, jednak jedno trzeba przyznać, autorka umie bawić się z czytelnikiem w kotka i myszkę!
Jedna z lepszych polskich premier tego roku! ❤️
Kiedy masz praktycznie wszystko; pracę, wspaniałego męża i trzydzieści lat na karku, przychodzi taki moment, że do pełni szczęścia brakuje Ci tylko dziecka. Anna to spełniona kobieta, która mimo wielu poronień stara się o dziecko w niekonwencjonalny sposób. Do czego może ją to doprowadzić?
To druga pozycja autorki, która wpadła w moje ręce. To kolejny thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszych stron, ukazując czarną stronę obsesyjnego marzenia o posiadaniu potomstwa, z którym wbrew pozorom, boryka się wiele par.
Muniak łączy wiedzę medyczną z wątkiem kryminalnym, tworząc genialne połączenie, które nie pozwala przestać czytać. Autorka i jej pióro czarują czytelnika. Pisze otwarcie o przemocy fizycznej, psychicznej i tytułowej manipulacji.
Kiedy główna bohaterka rozpoczyna terapię ( ukierunkowaną inkubację snów) w jej mediach społecznościowych zaczynają pojawiać się dziwne i tajemnicze wiadomości. Tajemniczy nadawca zmieni życie Anny o 180 stopni.
Mimo, że akcja nie rozkręca się dość szybko, ostatnie strony wpędziły mnie w czytelniczy rollercoaster. Do ostatniej chwili nie wiedziałam jaki jest motyw sprawcy, jednak jedno trzeba przyznać, autorka umie bawić się z czytelnikiem w kotka i myszkę!
Jedna z lepszych polskich premier tego roku! ❤️
March 23, 2025
nie spodziewałam się że az mnie to wciągnie , moze serio powinnam czytać Thrillery co jakiś czas niż tylko romanse :DD
4,70/5⭐
4,70/5⭐
Displaying 1 - 8 of 8 reviews