De verbeelding

by Herman Franke

Londen, Trafalgar Square. Hoog op zijn erezuil luistert Nelson, de grote Engelse zeeheld, naar de gesprekken die dag-in dag-uit naar bovenwaaien. God, wat zou het mooi zijn als ze hem tussen het tobben, haten en liefhebben door eindelijk verlosten van de onhoudbare, brandende pijn in zijn arm en van die slopende obsessie in zijn hoofd!En dat doen ze, de kleurrijke personages uit dit uitbundige boek, met volle inzet, of ze nu in het verleden of in het zenuwachtige heden leven. Manou, Louis, Rogier, Fucking Keith, Amy, het mooie Nubische slavenmeisje fatima, de vrouwen die mama en lieve god roepen als ze klaarkomen, de Performer of Emotional Arts, de buschauffeur zonder passagiers, Nelsons dochter in haar graf, zijn klein-klein-klein-klein-dochter in Calais - en al die anderen.Nelson kruipt in ze, stuurt ze bij en ontfutselt de informatie die hij nodig heeft als opium voor zijn lijdende ziel.Een humane, humoristische maar ook schrijnende roman, waarin de verbeelding superieur aan de macht is.Herman Franke schreef eerder de romans Weg van loze dromen (1992) en Nieuws van de nacht (1995).

Genres: Roman, Literature, Dutch Literature

428 pages, Kindle Edition

First published January 1, 1998

Reviews

[Henk · Rating 5 out of 5]

Innovative and decidedly un-Dutch in a sense. A sweeping book about the interconnection between lives, and above all love in many forms and shapes, often juxtaposed against death or a wanting to disappear from the world

More thoughts to follow

[Marjanneke · Rating 4 out of 5]

Mooi opgezet boek bestaande uit losse verhalen die toch weer allemaal met elkaar verbonden zijn.

[Emma · Rating 2 out of 5]

Niet wat ik verwachtte van een boek dat in de prijzen was gevallen.
Qua schrijfstijl enigszins primitief, waarbij er veel emotie rechtstreeks benoemd werd.
De structurele samenhang werd moeizaam bij elkaar gehouden doordat de helft van de verhalen met Nelson te maken had en in de overige de losse mensen elkaar toevallig tegenkwamen op Trafalgar Square onder het standbeeld van Nelson, of in Frankrijk bij het stambeeld van zijn minnares Emma, om zo toch een Nelson connectie te simuleren.
Sommige van de verhalen konden boeien door de treffende portrettering van gemankeerde mensen, anderen raakten me aanzienlijk minder. Spanning was als voortstuwende (page turning) kracht nagenoeg afwezig. En het onderlinge verband tussen de verhalen was te zwak om me ervan te weerhouden het verhaal keer op keer weg te leggen.
Ongetwijfeld een meesterwerk, maar niet een dat je ademloos uitleest of aan anderen aanbeveelt.

[Hans · Rating 4 out of 5]

Na jaren in de kast eindelijk gelezen, tijdens een weekendje in Londen waar het boek zich deels afspeelt. Gevarieerd boek, waarvan het ene hoofdstuk meer tot m'n verbeelding sprak dan het andere.