What do you think?
Rate this book
Rescue Me: On Dogs and Their Humans
What exactly is it we want from dogs today?
This is a little book about the oldest relationship we humans have cultivated with another large animal—in something like the original interspecies space, as old or older than any other practice that might be called human. But it’s also about the role of this relationship in the attrition of life—especially social life—in late capitalism. As we become more and more obsessed with imagining ourselves as benevolent rescuers of dogs, it is increasingly clear that it is dogs who are rescuing us. But from what? And toward what? Exploring adoption, work, food, and training, this book considers the social as fundamentally more-than-human and argues that the future belongs to dogs—and the humans they are pulling along.
This is a little book about the oldest relationship we humans have cultivated with another large animal—in something like the original interspecies space, as old or older than any other practice that might be called human. But it’s also about the role of this relationship in the attrition of life—especially social life—in late capitalism. As we become more and more obsessed with imagining ourselves as benevolent rescuers of dogs, it is increasingly clear that it is dogs who are rescuing us. But from what? And toward what? Exploring adoption, work, food, and training, this book considers the social as fundamentally more-than-human and argues that the future belongs to dogs—and the humans they are pulling along.
80 pages, Paperback
Published August 16, 2022
2 people are currently reading
44 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
November 3, 2025
Kilka ciekawych spostrzeżeń i sporo niepotrzebnych (dla mnie) wypełniaczy. I mimo krytyki kapitalizmu i konsumpcjonizmu, to pozycja pisana z bardzo białej/zachodniej i uprzywilejowanej perspektywy.
Tak, pieski są super, tak, musimy przemyśleć naszą relację z psami... ale także ze zwierzętami w ogóle. Zabrakło mi tutaj krytyki profesjonalnych hodowli (i w ogóle idei "ras", autorka sama zresztą na początku wymienia swoje ulubione rasy i spoko, ale jednak chciałabym totalnego odwrócenia takiego patrzenia na żywe istoty), całej branży pokazów, ubranek itp. Pojawiła się wzmianka o błędnych założeniach osób trenerskich, super. Ale to dla mnie niestety za mało.
No i chyba dwie rzeczy, których mi zabrakło: po pierwsze, mam problem z normalizowaniem idei, że zwierzęta istnieją dla naszej przyjemności czy satysfakcji, bez względu, czy mówimy o przytulaniu piesków czy o ich jedzeniu (warto zwrócić też uwagę na problematyczne dla mnie mówienie o "kolekcjonowaniu" psów, nie powiedzielibyśmy tak o dzieciach). I po drugie: zabrakło mi zakwestionowania powszechnej idei, że pieski są super, ale inne zwierzaczki już niekoniecznie. Bo ja nie wierzę w to, że psy są "wyjątkowe" (i tak, powtórzę, *naprawdę* kocham pieski). Świnki, krówki i masa innych zwierząt też zasługują na fajne życia i przytulaski. A z jakiegoś powodu zabijamy je i jemy, choć wcale nie musimy.
Przemyślenia Grebowicz są bezpieczne w kontekście białej klasy średniej, ale nie są jakkolwiek rewolucyjne... a ja jednak potrzebuję książki, która totalnie odwróci do góry nogami naszą relację ze zwierzętami w ogóle (nie tylko z pieskami). Książka miała swoje fajne momenty, ale nad żadnym fragmentem nie zatrzymałam się jakoś na dłużej.
Tak, pieski są super, tak, musimy przemyśleć naszą relację z psami... ale także ze zwierzętami w ogóle. Zabrakło mi tutaj krytyki profesjonalnych hodowli (i w ogóle idei "ras", autorka sama zresztą na początku wymienia swoje ulubione rasy i spoko, ale jednak chciałabym totalnego odwrócenia takiego patrzenia na żywe istoty), całej branży pokazów, ubranek itp. Pojawiła się wzmianka o błędnych założeniach osób trenerskich, super. Ale to dla mnie niestety za mało.
No i chyba dwie rzeczy, których mi zabrakło: po pierwsze, mam problem z normalizowaniem idei, że zwierzęta istnieją dla naszej przyjemności czy satysfakcji, bez względu, czy mówimy o przytulaniu piesków czy o ich jedzeniu (warto zwrócić też uwagę na problematyczne dla mnie mówienie o "kolekcjonowaniu" psów, nie powiedzielibyśmy tak o dzieciach). I po drugie: zabrakło mi zakwestionowania powszechnej idei, że pieski są super, ale inne zwierzaczki już niekoniecznie. Bo ja nie wierzę w to, że psy są "wyjątkowe" (i tak, powtórzę, *naprawdę* kocham pieski). Świnki, krówki i masa innych zwierząt też zasługują na fajne życia i przytulaski. A z jakiegoś powodu zabijamy je i jemy, choć wcale nie musimy.
Przemyślenia Grebowicz są bezpieczne w kontekście białej klasy średniej, ale nie są jakkolwiek rewolucyjne... a ja jednak potrzebuję książki, która totalnie odwróci do góry nogami naszą relację ze zwierzętami w ogóle (nie tylko z pieskami). Książka miała swoje fajne momenty, ale nad żadnym fragmentem nie zatrzymałam się jakoś na dłużej.
December 18, 2025
3,5
Sam temat jest bardzo wdzięczny i trafia prosto w moje milenialskie serduszko. Całość jest też przyjemnie napisana, czytało się szybko i miło.
Mój problem polega na tym, że po lekturze odniosłam wrażenie, że autorka napisała po prostu pięć esejów i stwierdziła, że skoro w każdym pisze o psach, to połączy je w jedno i będzie fajnie. Otóż nie do końca, bo sama myśl przewodnia (ludzie i psy vs kapitalizm) tu nie wystarczyła. Brakuje mi jakiejś płynności między tymi tekstami, jest chaotycznie i wszystkiego po trochu, ale myśli są na tyle tylko nadgryzione, że żadna ze mną na dłużej nie zostanie. No, najwyżej jak zobaczę kiedyś w telewizji Zaklinacza psów, to będę oglądać go trochę inaczej niż za dzieciaka.
Sam temat jest bardzo wdzięczny i trafia prosto w moje milenialskie serduszko. Całość jest też przyjemnie napisana, czytało się szybko i miło.
Mój problem polega na tym, że po lekturze odniosłam wrażenie, że autorka napisała po prostu pięć esejów i stwierdziła, że skoro w każdym pisze o psach, to połączy je w jedno i będzie fajnie. Otóż nie do końca, bo sama myśl przewodnia (ludzie i psy vs kapitalizm) tu nie wystarczyła. Brakuje mi jakiejś płynności między tymi tekstami, jest chaotycznie i wszystkiego po trochu, ale myśli są na tyle tylko nadgryzione, że żadna ze mną na dłużej nie zostanie. No, najwyżej jak zobaczę kiedyś w telewizji Zaklinacza psów, to będę oglądać go trochę inaczej niż za dzieciaka.
December 22, 2022
Introspective and open, this text explores what our relationship with dogs says about the current state of humanity. I loved the free-flowing, honest style that creates a “mood” (as the author calls it), rather than strict, rational arguments to convince the reader of x, y, or z.
June 11, 2025
Wonderful essay on the complexities inherent in human-dog assemblages under capitalism, covering topics as varied dog rescues’ gentrifying adoption prerequisites, the inanity of food-dispensing dog toys, Cesar Milan’s “alpha” ideology, and lots of other worthwhile excursions. Loved every page!
Read
December 10, 2025Food for thoughts. Książka, która zaprowadziła mnie częściowo w rejony myślowe, w których jeszcze nie byłam i dała inspiracje do zagłębiania różnych wątków, a to zawsze duża zaleta książki.
December 18, 2025
Wyszedł z tego raczej zbiór luźnych (często chaotycznych) rozmyślań, a niżeli głębsza analiza relacji pies-człowiek i chyba liczyłam na coś innego.
July 31, 2024
I really liked this little book. All my faves (Berlant, Haraway, discussion of reality TV) were there
Displaying 1 - 7 of 7 reviews