Na een aaneenschakeling van opstanden, oorlogen, militaire staatsgrepen en revoluties hebben veel militaire regimes in Latijns-Amerika plaatsgemaakt voor gekozen burgerregeringen. Ruim tien jaar na de val van de Berlijnse Muur en het einde van de politieke invloed van het Latijns-Amerikaanse communisme zijn de verwachtingen van veel Latijns-Amerikanen inzake een permanente welvaartsgroei nog altijd een droom, ondanks de 'Amerikanisering' die zich in Latijns-Amerika in duizelingwekkend tempo voltrekt.
Zeer inzichtelijk boek over de geschiedenis van Latijns-Amerika sinds de ontdekking door Columbus. Heel veel informatie over de ontwikkeling van de verschillende landen. Sinds de inval van de Spanjaarden zijn de Indianen en hun nakomelingen gekoeioneerd geweest. Inca’s, Azteken en Maya’s werden tot slaaf gemaakt of uitgeroeid. Politiek, economie, revoluties, junta’s … het komt allemaal aan bod. Ook de niet zo fijne rol van de V.S. en de belangen van de multinationals worden benoemd. Zakelijk, droog geschreven boek. Informatief.
Sinds 1492 maakt Latijns-Amerika deel uit van het Europese politieke kader, al heersten toen Maya's, Inca's en Azteken. Vogel besteedt aandacht aan deze rijken en de wijze waarop Spanjaarden en Portugezen hun nieuwe kolonies organiseerden. Al snel zouden andere koloniale grootmachten beginnen knagen aan de Caraïbische eilanden. Napoleon zou een hefboom vormen voor de kolonies om een onafhankelijke koers te varen. Dit proces wordt in het boek echter onderbelicht. Amerikanen en Engelsen versterkten via investeringen hun economische en politieke belangen (Cf Monroe-doctrine). Grootgrondbezitters kwamen ter plaatse politiek tegenover liberalen (pro vrijhandel) te staan.
Over de 20e eeuw verwaarloost de auteur het politieke manicheisme dat de Amerikaanse buitenlandse politiek typeerde. En doet de beschuldiging van rechtstreekse link tussen drugskartels en Washington niet bijzonder samenzweerderig klinken?
Het fundamentele probleem in Latijns-Amerika is dat het niet voldoende financieel autonoom is. Buitenlandse leningen (o.a. IMF) verhinderen een eigen koers. Extreem-linkse reacties (Cuba, Venezuela) vormen een verklaring, maar geen politiek-economische oplossing. Westerse bobo's blijven dromen van exotische arbeidersparadijzen. De rijen wachtenden in Caracas en politieke gevangenen in Havana zien het wellicht anders.