Wie waagt die wint

by Charlotte de Monchy

Lizzy schaamt zich dood voor haar baan als marketeer bij Man van Nu, een ordinair lifestyleblad voor mannen. Het uitgeleefde, studentikoze appartement waar ze sinds haar studiejaren nog steeds woont is ze inmiddels ontgroeid en haar prins lijkt op een schildpad te zitten en komt maar niet voorbij. Gelukkig fleuren de bezoekjes aan Celeste, een oudere dame met wie ze bevriend is geraakt tijdens haar studentenbijbaan in de thuiszorg, haar leven op. Ze is dan ook geschokt als Celeste niet alleen plotseling overlijdt, maar haar ook nog eens haar kapitale grachtenpand nalaat.

Helaas blijkt de erfenis minder aantrekkelijk dan gedacht. Ze moet hem delen met Celestes onbekende kleinzoon, Tobias. Deze knappe maar koele zakenman wil het huis, dat Lizzy het liefst wil opknappen en in ere herstellen, zo snel mogelijk verkopen. Ze zet alles op alles om hem op andere gedachten te brengen en ontdekt daarbij pijnlijke geheimen uit Celestes verleden. Zo komt ze tot het inzicht dat je soms een sprong in het diepe moet wagen als je ooit echt gelukkig wilt worden.

Genres: Roman, Chick Lit, Audiobook, Fiction

314 pages, Paperback

First published May 3, 2022

About the author

Charlotte de Monchy (1979 – 2024) studeerde communicatie­wetenschap aan de UvA. Ze schreef vrolijke, sprankelende feelgoodromans.

Reviews

[Marloes]

3/3.5⭐️

[Monique Takens]

Hè wat jammer nou , ik heb al de boeken van Charlotte gelezen en ze allemaal 4 sterren gegeven maar deze is toch echt onder de maat hoor !
Het lijkt wel alsof hoofdpersoon Lizzy van het ene hoofdstuk op het andere opeens een heel ander mens is , in de eerste 100 pagina's ofzo is ze een vrolijke jonge meid met goede vrienden en vriendinnen die haar erg schijnen te mogen en dan opeens is ze een contact gestoorde egoist waar iedereen een hekel aan heeft . Waar alles in de eerste 100 pagina's licht en luchtig is en er heel wat te grinniken/lachen valt zo somber en drukkend is het daarna .Helaas blijft dat zo tot bijna de allerlaatste pagina's .
Rapport cijfer 5 afgerond naar 3 sterren omdat de eerste 100 pagina's gewoon wel heel leuk waren .

[Nienke]

Het verhaal begon leuk, ik zat er al snel in en het leest heel vlot. Maar ik vond Lizzy heel onsympathiek en egoïstisch en dat maakte het verhaal steeds minder leuk.

[De Koukleumpjes]

Deze recensie verscheen eerder op Koukleum.nl.

De verhalen van Charlotte de Monchy zijn altijd een feest om te lezen. Zo lazen wij eerder al ‘Tegen beter weten in‘ en ‘Beter laat dan nooit‘ en waren wij enthousiast over haar verhalen.

Wat meteen opvalt is dat je je vanaf het eerste hoofdstuk in onze hoofdstad waant. Je krijgt meteen het beeld van de grachten, kleine Amsterdamse straatjes en de wietgeur, op je netvlies. Ik hou van deze beeldende schrijfstijl en ik kon het boek dan ook maar met moeite wegleggen. De humor, romantiek, en soms ongemakkelijk situaties spatten van het papier af. Vooral die ongemakkelijke situaties zullen voor veel lezers herkenbaar zijn en hierdoor erg vermakelijk.

De Monchy heeft het verhaal zo geschreven dat je stukje bij beetje steeds meer te weten komt over het verleden van hoofdpersonage Lizzy, maar ook zeker over Celeste. Dit zorgt ervoor dat het verhaal ook nog een spannend sfeertje heeft. Want De Monchy geeft telkens maar minimale informatie over hun verleden weg.

Het verhaal is geschreven vanuit Lizzy en doordat Lizzy meer mensen afstoot dan dat ze toelaat merk je dat ze het op bepaalde momenten moeilijk heeft met haar keuzes. Hierdoor ga je als lezer houden van Lizzy. En als een auteur dit weet klaar te spelen heeft ze gewoon een erg goed boek geschreven.

Wat is ‘Wie waagt die wint’ een fantastisch boek. Dit boek bevat de elementen van een goede feelgood. Laat het volgende boek van haar hand maar komen. Ik ben er klaar voor.

[Evelyn Evertsen-Romp]

Lekker gelachen, leuke personages, precies onvoorspelbaar genoeg, weer een heerlijke Charlotte de Monchy!


Klein minpunt vind ik wel dat er erg laatdunkend gedaan wordt over sommige dingen, waardoor ik me regelmatig voor gek voelde staan. Alsof ik vakantie naar Landal niet leuk zou mogen vinden, of het gênant zou moeten vinden dat ik ben opgegroeid in Nunspeet. Ik begrijp niet waarom schrijvers zich soms zo uitlaten over anderen. Dat zie je vooral bij Nederlandse schrijvers.

[Judith Regeling]

Charlotte de Monchy is al sinds 2018 een veelvoorkomende naam in mijn boekenkast. Ik verslond in het verleden 'Eens gegeven', droomde weg bij 'Nee heb je' en ook 'Tegen beter weten in' liet een fijne indruk achter. Toch bleef 'Wie waagt die wint' opvallend lang ongelezen liggen. Onterecht, zo blijkt nu.

Inhoud

Als Lizzy uit 'Wie waagt die wint' haar leven een rapportcijfer mocht geven, zou dat waarschijnlijk niet hoger uitvallen dan een krappe zes. Haar baan als marketeer bij mannenblad Man van Nu is ze liever kwijt dan rijk, ze woont in een smoezelig, studentenachtig appartement en de leuke mannen lijken haar structureel voorbij te lopen. Wat haar gelukkig wel overeind houdt, zijn de hechte band met haar beste vriendin en huisgenoot Mathilde en de bijzondere vriendschap met Celeste. Deze oudere, eenzame dame leert ze kennen via haar bijbaan in de thuiszorg en meerdere keren per week gaat Lizzy bij haar langs voor een gezellig en warm gesprek.

De schok is dan ook groot wanneer Lizzy midden in de nacht wordt gebeld door de thuiszorg: Celeste is overleden. Veel tijd om het verlies te verwerken krijgt ze niet, want Celeste heeft haar iets bijzonders nagelaten: haar grachtenpand en een flinke dosis geld om het op te knappen. Klinkt fantastisch, toch? Wat ik alleen nog niet heb gezegd, is dat Lizzy het pand moet delen met Celestes behoorlijk aantrekkelijke kleinzoon Tobias, die niet eens wist dat hij een oma had.

Een emotionele band met het pand heeft hij dan ook totaal niet en voor hem is de oplossing simpel: verkopen, en snel ook. Lizzy denkt daar heel anders over en zet alles op alles om hem te overtuigen samen in het huis te gaan wonen. Maar hoe lang blijft dat goed gaan?

'Wie waagt die wint' - Charlotte de Monchy

Ik kan nu starten met een enorme inleiding over hoe nieuwsgierig ik was naar 'Wie waagt die wint' en dat ik, mede door mijn eerdere ervaringen met Charlotte de Monchy, hoge verwachtingen had. Maar ik val liever meteen met de deur in huis. Heb je zin in een romantisch, lekker luchtig en vooral meeslepend verhaal? Dan mag je deze titel niet missen. Vanaf het begin voelde het alsof Lizzy mij bij de hand nam en haar leven in trok. Ik voelde haar irritatie over alles wat met haar werk te maken had, zag haar liefde voor het grachtenpand en Celeste van de pagina’s spatten én was vooral enorm benieuwd wat er met deze erfenis zou gebeuren.

Het knappe is dat de situatie misschien niet alledaags is, maar dat je je er wel heel goed iets bij kunt voorstellen. Ik betrapte mezelf er in ieder geval op dat ik me afvroeg wat ík zou doen als ik plots een grachtenpand zou erven dat ik ook nog moest delen met de kleinzoon of -dochter van de overledene. Iemand met wie je… belangrijk detail… ook nog eens een flinke aantrekkingskracht hebt. Dit in combinatie met de toegankelijke schrijfstijl van Charlotte de Monchy zorgde dat het niet moeilijk was om helemaal in het verhaal mee te gaan.

Moeilijke karakter van Lizzy

Toch wil ik hier wel meteen een kanttekening bij plaatsen. Want ja, het verhaal is romantisch, meeslepend en ik had het boek binnen mum van tijd uit, maar er bleven ook twijfels hangen. Waar ik persoonlijk moeite mee had, was het karakter van Lizzy (en de switch die ze maakt). In het begin lijkt ze onafscheidelijk van haar huisgenoot Mathilde. Twee handen op één buik. Maar plots, ogenschijnlijk uit het niets, verandert Lizzy in een nogal egoïstisch persoon die vooral met zichzelf bezig is. En overigens niet zo'n beetje ook: ze neemt haar telefoon niet op, doet een belofte en komt die vervolgens niet na en praat in gesprekken enkel over zichzelf.

Ik wilde hierdoor eigenlijk meerdere keren het boek inkruipen om haar eens flink de waarheid te zeggen en haar vooral te vragen waarom ze zich zo gedroeg. Op die antwoorden moest ik echter vrij lang wachten.

Bijzondere relatie

Wat ik daarnaast ook wat vreemd vond, was de romantische verhaallijn rondom Mathilde. In verband met spoilers wil ik daar niet te veel over verklappen, maar ik dacht vooral: uh… moeten hier niet wat meer vraagtekens bij gezet worden? Het is eigenlijk best wel verboden en nogal bijzonder in deze tijd van #metoo (die ook al gaande was toen dit boek uitkwam ;)).

Conclusie

Al met al is 'Wie waagt die wint' een boek met plussen en minnen. Aan de ene kant heeft Charlotte de Monchy opnieuw een roman neergezet die makkelijk wegleest, emotie bevat en een verhaal vertelt dat realistisch én romantisch tegelijk is. Soms wil je niet meer dan dat. Wie echter verder inzoomt, ziet ook verbeterpuntjes: met name over de ontwikkeling van de personages had misschien iets beter nagedacht kunnen worden om het geheel nog net wat sterker te maken.

Maar kun je daar doorheen kijken én ben je op zoek naar een romantische roman die je even laat ontsnappen aan je eigen sores? Dan is 'Wie waagt die wint' absoluut het lezen waard!

[Jessica Dillema]

Wat een heerlijk boek! Het einde ging plots wel wat snel, maar desalniettemin genoten.

[Kim Frijters]

Voor mij niet het leukste boek dat ik van Charlotte deMonchy heb gelezen, maar wel lekker voor tussendoor.
Op de een of andere manier klikte ik niet met de personages en zat Lizzy enigzins in mn irritatie-zone.
Ik miste een stukje verdieping en uitwerkingen. Nu ging het voor mij iets te veel hap snap.

[Dana]

3,5💛

Leest lekker vlot. De interacties tussen Lizzy en Tobias zijn vanaf het begin leuk maar op den duur ergerde ik me aan Lizzy.

Leuker dan Beter laat dan nooit maar niet zo leuk als haar andere boeken. Ik kan het niet uitleggen maar er mist iets wat haar andere boeken wel hadden.

[Martina]

Gewoon weer een heerlijk boek. Leest heerlijk,uiteraard voorspelbaar, maar steeds komt de schrijfster er goed mee weg. Ik heb het met veel plezier gelezen.

[Ellis]

Dit vond ik wel de mist goede tot nu toe van deze schrijfster.

[marleen persoons]

Lizzy en Mathilde zijn al jaren vriendinnen en huisgenoten. Tijdens een avondje uit praten ze over hun leven en wat ze graag zouden willen voor hun toekomst. Hun buurman aan de toog luistert mee vanaf ze iets te luid over hun droomprins en verlangens praten. Lizzy klaagt vooral, haar werk is niet leuk, haar collega’s zijn strebers, waarom wonen ze nog steeds in een studentenkamer en waar blijft die prins op het witte paard….
De enigste waar ze positief over praat is haar bejaarde vriendin Celeste.
Als ze weken later verneemt dat Celeste
is overleden en ze wordt uitgenodigd bij de notaris staat ze erg versteld van deze gebeurtenissen. Helemaal als blijkt dat er plots een kleinzoon is waarvan ze van het bestaan niet wist. En, nog erger, het blijkt ook nog eens “de luistervink” te zijn van in het cafe, die toen naast hen aan de bar zat! Tobias is knap, charmant tot het over de erfenis van zijn grootmoeder gaat. Want hij kent geen grootmoeder, hij wil niet in het huis wonen met Lizzy dat ze samen geërfd hebben.
En toch blijven ze elkaar zien, uitdagen en stokken in de wielen steken!
Wie waagt die wint is een ludieke feelgood waar twee personages elkaar uitdagen, ergeren, irriteren tot liefhebben. Maar ook vooral dat niet willen wat de andere wil. Lizzy wil het mysterie ontrafelen waarom Celeste nooit sprak over Tobias en Tobias niet van het bestaan van zijn grootmoeder op de hoogte was. Ze wil in het huis gaan wonen en de wensen van Celeste vooral inwilligen. Maar dat alles wil Tobias duidelijk niet, hij wil het geld en het huis verkopen. Hij wil zich niet verdiepen rond wat er achter het verhaal zit van zijn ongekende grootmoeder.
Charlotte De Monchy laat haar twee hoofdpersonages in allerlei bochten, ontkenningsfase’s en uitvluchten verkeren.
Het geeft de typische romantiek van aantrekken en afstoten met zeer originele en grappige situaties. Maar ook het inzicht als je te veel met iets anders bezig bent, je de vriendschap met je bestie wel eens kan verliezen.
Wel miste ik wat de echte Charlotte De Monchy verliefdheid en aantrekkingskracht, terwijl de originele details rond bepaalde situaties en fragmenten er wel echt waren.
Wie waagt die wint leest heel fijn weg, is met het juiste tempo neergezet in tijdsspanne en is geschreven in een romantische tot hedendaagse schrijfstijl.
Heerlijke feelgood waar je van gaat glimlachen en geniet.

3,5 ster

@missp_her_books_read

[Thrillersandmore]

Een heerlijke feelgood roman uit de pen van Charlotte de Monchy. Het ideale boek om lekker in het zonnetje te lezen.

Lizzy heeft een niet zo leuke baan en woont nog in een studentenhuis met haar vriendin Mathilde. Ook in de liefde wil het allemaal niet zo vlotten. Toch wordt ze wel blij van haar bezoekjes aan Celeste, een oudere vrouw die in een mooi grachtenpand woont. De schok is groot als Celeste plotseling komt te overlijden en het pand aan Lizzy blijkt te hebben nagelaten. Helaas moet ze de erfenis delen met Celestes kleinzoon, een zakenman die het huis het liefst direct wil verkopen. Maar dat laat Lizzy niet zomaar gebeuren!

Het gegeven is vrij standaard. De rode draad in het boek is niet heel verrassend, het hoort typisch bij een feelgood. Maar door de setting eromheen heeft Charlotte de Monchy er een heel fijn verhaal van weten te creëren. Lizzy is een beetje lastig persoon, ze heeft twee kanten die behoorlijk botsen. Aan de ene kant is ze de spontane meid die overal voor in is. De andere kant laat een onzeker persoon zien die geen risico durft te nemen. Tobias is een aantrekkelijke zakenman, die ook niet het achterste van zijn tong laat zien. Hij geeft wel erg snel op wat mij betreft. Maar dat kat- en muisspel is natuurlijk precies wat je verwacht in een feelgood.

Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Ik vloog door de (korte) hoofdstukken. Een lach, een traan en romantiek, de perfecte cocktail voor een paar uur leesplezier.

Ik geef Wie waagt die wint 4 sterren.

Leontine

[Cindy]

Lizzy verlangt naar een sprankelender leven, tot een onverwachte erfenis alles verandert.

Op zich klonk de achterflap als een goede feelgood belofte voor lezen. Helaas komt dat in mijn ogen niet goed uit de verf vanwege het egocentrische van hoofdpersoon Lizzy. Hoe kun je zo met jezelf bezig zijn dat je het niet alleen moeilijk hebt in de relatie met Tobias, maar daarnaast de vriendschap met je beste vriendin zo negeert dat je haar verjaardag vergeet en dit niet eens goed maakt? Terwijl die verjaardag een goed excuus was geweest om onder het bedrijfsuitje waar ze niet heen wilde uit te komen.

Hoe en of Lizzy eindelijk het licht ziet dat mag jezelf gaan ontdekken door het boek te lezen.

[Francisca den Otter]

Ik ontdekte dat ik dit boek van De Monchy nog niet gelezen had en omdat ik het in Nextory zag staan heb ik het geluisterd. Ik leerde deze auteur ooit kennen via een kort verhaal in de bundel ‘Aan het einde van het tuinpad’ en ben daarna meteen haar andere boeken gaan lezen en vond vooral ‘Enkeltje Ierland’ en ‘Zes maanden zonder’ heerlijke boeken. Dit boek viel me helaas wat tegen, hier en daar wat ongeloofwaardig en ook miste ik de fijne vibe die ik me uit haar vorige boeken herinnerde.

[Evelien]

Van het ene moment op het andere je persoonlijkheid veranderen en iedereen van je weg duwen. Vond ik nogal raar dat het zo snel veranderde. Het hoofdpersonage Lizzy is zeker niet mijn favoriet maar ik vond het nog steeds een heel vlot boek (geluisterd als audio) waar ik van heb genoten.

[Miranda]

De schrijfster vind ik altijd geweldig. Nu is het ook een grappig verhaal, maar ik vind het minder dat de hoofdrolspeelster gewoon te bang is om toe te geven dat ze verliefd is. Het voelt daardoor dat het verhaal te lang gerekt is en de hoofdrolspeelster komt minder sympathiek over.

[Lotte Beuks]

leuk gezellig boek. De spanning is beetje weg door dat de gebeurtenissen beetje voorspelbaar zijn. Deze is minder dan de andere boeken van Charlotte de Monchy.
maar wel een lekkere weglezer voor op vakantie

[Jeanette]

Een heerlijke nieuwr Charlotte de Monchy. Ik vond hem beter dan Beter laat dan nooit, maar haalt het nog niet bij Een Baguette met Jam - serie.

Leuke hoofdpersonen, origineel verhaal.

[Myrthe]

3.5

[Marian]

Zeer matig boek, laatste 50 blz. waren wel aardig, voor de rest zeer saai.

[Jenniferleest]

De gehele recensie lees je binnenkort op mijn blog https://jenniferleest.wordpress.com/

[Chantal]

3,5 sterren als dat kan.
Moest er even inkomen, maar natuurlijk kon ik na een tijdje niet zo goed meer stoppen met lezen.

[RensinaS]

Wat een heerlijk wegleesboek! Heel erg van genoten :)

[Anny De Smet]

Een leuk boek om tijdens de vakantie te lezen. Ontspannend!

[Bernie]

Viel voor mij tegen, beetje langdraderig.

[Maxime Claeys]

Leuke roman, maar springt er niet bovenuit.

[Roos De]

2 tegenpolen die elkaar aantrekkelijke vinden maar het niet willen toegeven aan elkaar. Geen top boek.

[Lydie]

Heel leuk verhaal wat ik zo ongeveer in één ruk heb uitgelezen.

[Heleen]

Zoals elk boek van deze auteur: luchtig voor tussendoor, maar niet veel diepgang. Bovendien echt geen aangenaam hoofdpersonage in dit verhaal.