'Ik ben Fiebie Koolveld, ik ben dertien, ik ben voor niemand bang. Ik heb mijn nieuwe H&M topje aan. Ik heb twee mobieltjes, een laptop, een TomTom en een Xbox. Allemaal van Johnny gekregen.’
Beklad met graffiti, behangen met posters van nul-zes-sekslijnen en bevolkt met minderjarige dealers, pimp-units en gangsta’s: zo ziet het universum van de Amsterdamse brugklasser Fiebie eruit.
Vaak heeft ze het gevoel dat zij de enige is die terugverlangt naar de tijd dat de wereld nog minder gemeen was. En zeker de enige die het iets kan schelen dat er de hele tijd meisjes verdwijnen, spoorloos, en zonder dat er een haan naar kraait.
Als op een dag ook haar beste vriendinnetje Sacha wordt vermist, begint Fiebie aan een lange zwerftocht door de stad. Opgejaagd door de duistere Klimwand, die er op uit is háár te laten verdwijnen, dromend over haar moeder in Oezbekistan, en hunkerend naar Johnny, haar moeders vriend bij wie zij in huis woont, belandt ze ten slotte bij Van Hamelen, expert in het opsporen van vermiste meisjes.
Renate Dorrestein (1954 - 2018) has been internationally praised for the force of her imagination, her sharp psychological insight, her suspenseful plots and her ironic sense of humour. Her books have been nominated for the AKO Literature Prize, the Libris Literature Prize and the International IMPAC Dublin Literary Award, and translated into fifteen languages. Her international breakthrough came in 1998 with A Heart of Stone, published by Viking.
Heb dit boek voor Nederlands moeten lezen en toen ik de kaft las dacht ik.. Hmm. Gewoon doen. Maar serieus, heb zelden een boek gelezen dat zó raar en slecht is.
Ten eerste is de hoofdpersoon, Fiebie Koolveld, zéér naïef. Zo naïef dat het gewoon storend is. Verder kan ze zo midden in de nacht gaan en staan waar ze wil. Niemand die er iets van zegt. Hoe geloofwaardig is dit, voor een kind van 13? Verder wordt er vrijwel niks gezegd over waar het boek mee begon. De verdwijning van de beste vriendin van Fiebie. Storend punt nummer 2. Alle personages worden geïntroduceerd en verdwijnen plots. Er zijn wel hints voor hun verdwijning, maar niks wordt echt verklaard. Geen aanrader dus.
In mijn poging om alle boeken van Renate Dorrestein te lezen kom ik parels en bagger tegen. Dit is van de categorie bagger. Ja, het onderwerp is op zich interessant, en origineel verteld vanuit de ogen van een pubermeisje, maar toch vond ik het daardoor heel lastig om echt een connectie te maken. Helaas dus geen favoriet. Maar nog genoeg andere boeken te lezen van RD.
Pas op! Spoilers! (in het geval je gek genoeg bent om aan dit boek te beginnen)
Wat is dit boek? Misschien heb ik Renate totally misunderstood, maar dit boek slaat echt alles. Het is allemaal zo overdreven dat het echt heel nep overkomt. Volgens mij moet het shockeren (want waarom wordt anders iemand vermoord met een glazen pot met een vagina er in????) maar daarin faalt het enorm door het overdreven verhaal. Drugs dealers op een basisschool waar meisjes middelbare school jongens pijpen voor een nieuw paar nikes? oké? En het einde is nogal ver gezegd.
Het taalgebruik kon ik op zich wel waarderen. Heb zelfs een paar keer hardop gelachen om de manier van schrijven. Sommige stukjes waren echter gewoon moeilijk doen om het moeilijk doen. Ik quote: "Ten tijde van de Erasmus bezat je je eigen doosje al niet. Er was althans geen sprake van bezit in de gebruikelijke persoonsrechtelijke zin, tenminste, vooralsnog, niettegenstaande, ijs en weder dienende en al die andere dingen die een béétje topjurist zekerheidshalve inbouwt." En dat gaat dan nog een paar zinnen zo door. Zijn er mensen die wild worden van dat soort zinnen? Ik niet echt namelijk. Alsof de schrijfster nog even wil bewijzen dat ze ook moeilijke zinnen in elkaar kan zetten.
Wist je dat er 500.000 vrouwen per jaar worden verkocht en dat de Seksindustrie een wereldwijde industrie is waar goud geld wordt gemaakt?
Veel mensen hebben dit boek maar 1 ster gegeven en daarom heb ik er 5 gegeven om deze slechte ratings te compenseren. Hier is waarom:
Het boek was ook voor mij in het algemeen vaag en chaotisch en het maakte alles nog moeilijker doordat de hoofdpersoon super super super naïef is. Ik bedoel, KOM OP, ZIE HET PLOT, ZIE HET DAN!! Dit boek was voor mij een rollercoaster van frustratie en ik sloeg al helemaal door het lint toen het doel van de hoofdpersoon niet werd gehaald. (Spoiler) Ze vindt haar vriendin “niet levend” terug. Sterker nog, het enige wat er van haar over is is haar geslachtsorgaan in een glazen pot, en nee dit heb ik niet verzonnen.
Toen ik dat las kon je me echt van de grond vegen. Niemand, maar dan ook niemand zou als politie agent een vagina van een slachtoffer naar de voordeur van de familieleden brengen. Het was onrealistisch en ronduit GRUWELIJK!!!! Wat was nu nog het doel van de hoofdpersoon? Wat moest ze beginnen? EN WAAROM ZAG ZE DAT VERREKTE PLOT DIE IK VANAF HET BEGIN AL VERMOEDEN NOG STEEDS NIET.
Maar na de laatste zin viel het kwartje. Renate Dorrestein heeft deze gruwelijkheid met opzet in het verhaal gebracht, om een enorm probleem aan te kaarten wat vandaag de dag nog steeds speelt. Nee, natuurlijk bleef het gruwelijke lot van de vriendin afschuwelijk, maar het liet wel zien hoe gruwelijk deze hele seksindustrie en mensenhandel (in dit geval vrouwenhandel) wel niet is.
Verder riep Dorrestein ook tot actie terug want:
Wat is het verschil tussen de hemel en de hel? Hemel- hel = me Oftewel, jij bent het verschil tussen het goede of het kwaad. Oftewel het kwade bestrijden begint bij jezelf.
Daarnaast laat aan het einde de hoofdpersoon een droomwereld zien waarin ze wou dat vrouwen veilig over straat konden, er geen verkrachters waren, geen mensenhandelaars, waarin vrouwen werden gerespecteerd.
Ja, het boek maakte me af en toe en gek en boos en gefrustreerd, maar Renate Dorrestein levert met dit verhaal felle kritiek op de maatschappij. En terecht!!!
Jaarlijks worden er nog steeds 500.000 vrouwen tegen eigen wil in verkocht als seksslavin. Verkrachters komen nog steeds makkelijk weg in de rechtbank met maar een paar jaar cel, een taakstraf of niet eens een straf omdat er “te weinig” bewijs is.
Snap je nu hoe oneerlijk deze wereld is? En ondertussen krijgen meisjes die zeventien worden de dienstplicht omdat man en vrouw gelijk zijn.
Hoe zit het dan met de maatschappij die dit soort gebeurtenissen toe laat? De maatschappij waarin vrouwen nog steeds minder betaald krijgen en zich niet veilig voelen op straat?
Laatst nog is er een meisje door tienerjongens voor de trein geduwd. Laatst nog is een man die zijn zoon 400 keer had verkracht weggekomen omdat er niet genoeg bewijs was. En dit zijn alleen maar voorbeelden van wat er allemaal nog steeds gaande is.
Snap je het nu, dit boek heeft me doen laten beseffen wat er nog steeds speelt en waar niet genoeg aan wordt gedaan. Het heeft me verteld dat ik nog steeds moet oppassen terwijl dat in een vrij land als Nederland niet normaal hoeft te zijn.
“Wat droeg je?” “Lokte je het zelf niet uit?” “Waarom vocht je niet terug?” “Had ze maar niet in dr eentje in het donker door dat steegje moeten lopen, dan kun je erom vragen.”
Snap je het nu, hoe oneerlijk deze wereld eigenlijk wel niet is.
Natuurlijk had dit boek ook zo zijn minpuntjes, geen boek is perfect, maar kunnen we tussendoor wel alsjeblieft even bewonderen dat Dorrestein het boek begon met dezelfde zin en met diezelfde zin haar boek eindigde. Dat is episch!!! En ja het heeft zeker emoties bij me opgeroepen zoals jullie misschien al hebben gelezen :) en ook actie.
Want natuurlijk wil ik dit soort dingen de wereld uit. Natuurlijk wil ik dat ik en ieder ander meisje zich veilig voelt, ook in een stad. Natuurlijk wil ik actie ondernemen? Maar waar te beginnen?
"Echt sexy" vertelt het verhaal van de dertien jarige Fiebie, die opgroeit bij Johnny de vriend van haar moeder. Fiebie adoreert Johnny, een rijke advocaat. Phoebes moeder is buiten beeld, en Johnny heeft een nieuwe relatie. Op school probeert Fiebie zich staande te houden. Dat gaat lastig nu haar vriendin Sascha van de aardbodem lijkt te zijn verdwenen, en Fiebie wordt lastig gevallen door de vervelende en enge klasgenoot die zij "Klimrek" noemt.
Fiebie raakt bevriend met Happy, een jonge vrouw die als streetrunner werkt en binnen uitdeelt voor gratis mobiele telefoontjes. Ook Fiebie gaat bij het bedrijf waar Happy voor werkt aan de gang, met als drijfveer erachter zien te komen wat er met haar vriendin is gebeurd.
"Echt sexy" is een verhaal dat zeer bizarre wendingen kent. En dat is dan ook wat ik van dit boek vind. Een heel bizar verhaal, dat ik dan wel weer met plezier gelezen heb. Want het boek zit gewoon heel goed in elkaar, en gebeurtenissen zijn enorm goed aan elkaar gelinkt, voor je ze met elkaar in verband brengt. Het boek leest heel vlot weg en is als een achtbaan vol vreemde loopings en bochten, dat zo nu en dan naar het absurde nijgt. Ik vind het een aanrader.
Renate Dorrestein las twee heftige nieuwsberichtjes en dacht: 'waar gaat het heen met de wereld?'
In Echt Sexy beschrijft ze waar het volgens haar naartoe gaat: een volledig geprostitueerde maatschappij waarin (in tegenstelling tot de tijd van Erasmus) de man niet denkt recht te hebben op slechts een doos, maar op alle dozen. Alle vrouwen zijn hoeren, en de vrouwen doen daar nog aan mee ook; moeders poseren zelfs met hun jonge dochtertjes op billboards, beiden in string.
Op zich is dit nog best een aardig dystopisch uitgangspunt, maar de uitwerking is een warrig verhaal van de 13-jarige Fiebe die zoveel mogelijk Engelse slang uitspuit en de meest onwaarschijnlijke avonturen beleeft, wat de zeggingskracht van Echt Sexy niet bepaald ten goede komt.
Wat heb ik net gelezen? Hoezo lijkt de hoofdpersoon net zo onbekend in de wereld waarin ze leeft als wij, de buitenstaander. Maar Fiebie had de wereld aan ons kenbaar moeten maken. Hoezo wordt er in deze pedofiele, geldgestuurde dystopie niet verdiend aan het bewaken van kinderen? De ontvoering en prostitutie van meisjes draagt daar in hoge mate bij aan de economie, maar beveiliging is er niet? Hoezo heeft Fiebie geen emoties naar anderen? Hoezo liegt ze op momenten die totaal onbelangrijk voor de verhaallijn zijn? Hoezo komt het einde ineens in 10 bladzijdes???
Hoezo deed ik bijna 3 weken over 200 bladzijdes en waarom heb ik dit uitgelezen?
Echt een verschrikkelijk saai boek. Ik dacht dat het een beetje detective achtig zou zijn over een meisje die verdwenen was, maar dat was het dus totaal niet! Fiebie, de hoofdpersoon, heeft een nogal somber leven, waarin de raarste dingen gebeuren. Soms volgde ik het oprecht niet meer, want wat was dit saai.
Niemand schrijft zoals Renate Dorrestein! Recent terug haar werk herontdekt en nu aan het inhalen wat ik miste. Als in een achtbaan word je meegesleurd met Fiebie Koolveld in dit verhaal dat elke bladzijde meer als een nachtmerrie aanvoelt. In twee rukken uitgelezen. Spannend, grappig, triest en behoorlijk feministisch!
Dit boek heeft echt mijn tienerjaren gevormd. Prachtig en sterk hoe Dorrestein de kapitalisering van sex beschrijft en hoe vrouwen, hoe jong ook, daar slachtoffer van worden. Een aanklacht tegen het jaren 90-00 feminisme waarbij de vrouw zogenaamd macht pakt door zichzelf te sexualiseren en te verkopen. Prachtig!
Vijf sterren omdat ik fan ben. Dit is wel het gruwelijkste boek van haar tot nu toe. Ze heeft alle horror die er echt is bij elkaar gepakt en er een soort honderd keer over de top bijna komisch niet coming of age van gemaakt.
Sorry maar wat was dit? Heb het hele boek gelezen en weet niet eens waar het over gaat. Die meid is 13 en waarom word er zo veel over sex gepraat? En wat is er met die Sacha gebeurd? Opeens was ze dood op het einde, ze was toch gevonden?
This entire review has been hidden because of spoilers.
This book was really annoying to get through, I understand that it is written through the eyes of a preteen girl, but I almost could not finish this book
Het idee leek me wel grappig maar de uitverkoop was compleet absurd en idioot. Toch twee sterren voor af en toe een mooie zin of gedachte. 'De hel is gewoon een spelfout.'
Echt sexy: Een misplaatste stem Renate Dorrestein's "Echt sexy" probeert een stem te geven aan de complexe wereld van pubers, maar slaagt hier helaas niet in. Het verhaal, dat draait om de verdwijning van een meisje en de zoektocht van haar beste vriendin, had veel potentie, maar blijft aan de oppervlakte. Waarom slechts 2 sterren? * Onnatuurlijke dialoog: De pogingen om de taal van tieners na te bootsen voelen geforceerd en onrealistisch aan. De dialogen klinken vaak houterig en missen authenticiteit. * Oppervlakkige karakterontwikkeling: De personages, met name de hoofdpersoon Fiebie, blijven tweedimensionaal. Er wordt weinig diepgang geboden in hun emoties en motivaties. * Schokkende elementen zonder impact: Het boek bevat schokkende elementen, zoals geweld en seksueel misbruik, maar deze worden niet op een geloofwaardige of emotioneel aansprekende manier uitgewerkt. * Ontbrekende thematiek: Ondanks de zware onderwerpen mist het boek een duidelijke boodschap of thema. Het verhaal lijkt meer gericht op het schokken van de lezer dan op het vertellen van een betekenisvolle geschiedenis. Kortom: "Echt sexy" is een teleurstellende roman die niet recht doet aan de complexiteit van de adolescentie. Het boek had veel meer kunnen zijn, maar blijft steken in een oppervlakkige en onrealistische vertelling.
Ik vind haar boeken meestal erg goed, maar het vorige (mijn moeder…zoon) minder, en dit vliegt toch een beetje uit de moderne bocht vrees ik. En inderdaad: kun je dat als 50jarige nog wel zo invoelen? Soms doet ze dat wel goed, maar andere keren lijkt me toch dat ze haar hoofdpersoon gedachten (woorden, overwegingen en ervaringen) meegeeft die een 13jarige niet kan hebben. Al haar boeken zijn wat absurd, maar dit is wel een erg nare wereld.
Het boek komt zeer traag op gang. Alles duurt heel lang en je krijgt informatie waarvan je het gevoel hebt dat ze niet belangrijk is. Op het einde begint wel wat het boek spannender te worden, maar toch heb je nog steeds het gevoel dat je nog niets meer weet. Ik zou het boek dus naar eigen mening niet aanraden.
Het boek heeft me een beetje teleurgesteld. Ik had hoge verwachtingen na het lezen van de flaptekst, maar het viel uiteindelijk tegen. Alleen het personage van Fiebie werd uitgebreid besproken, dus soms was het moeilijk om te kunnen volgen. Het boek was ingewikkeld en ongeloofwaardig. Het boek las helemaal niet vlot, dus ik raad het niet aan.
indringend boek! omdat het je steeds op het verkeerde been zet. is t wel.. is t niet.... het zou toch kunnen dat... leuk als je dochter of zoon voor zijn of haar lijst een boek moet lezen, dan is dit voor hen zeker een aanrader!
Aardig maar naar mijn smaak 'over the top'. Stilistisch wel mooie vondsten ("klimwand" bijvoorbeeld). Het plot vind ik echter te gezocht. Leerlingen vinden het over het algemeen ook wel grappig, maar het karakter van Fiebie onrealistisch.