ชาเขียวอุ่น ๆ กับคุณในวันจันทร์

木曜日にはココアを #2

by Michiko Aoyama, อภิวัฒน์ พวงไธสง (Translator)

ภาคต่อของ “โกโก้อุ่นๆ กับคุณในวันพฤหัสฯ”

มาร์เบิ้ลคาเฟ่ คาเฟ่ที่ตั้งอยู่ริมน้ำซึ่งเรียงรายไปด้วยต้นซากุระ คาเฟ่แห่งนี้เปิดทุกวันอังคารถึงวันอาทิตย์ ปิดให้บริการในวันจันทร์

มาสเตอร์เจ้าของร้านจึงหากิจกรรมให้แก่ลูกค้าที่ผ่านไปมา ด้วยการเปิดมัทฉะคาเฟ่ขึ้น พร้อมเริ่มต้นเรื่องราว 12 เรื่องที่ผูกร้อยกันไว้อย่างลงตัวจากโตเกียวถึงเกียวโต จากมกราคมถึงธันวาคม

Genres: Fiction, Japanese Literature, Roman, Japan, Contemporary, Asia, Asian Literature

172 pages, Paperback

First published September 1, 2021

About the author

Michiko Aoyama was born in 1970 in Aichi Prefecture, Honshu, Japan. After university, she became a reporter for a Japanese newspaper based in Sydney before moving back to Japan to work as a magazine editor in Tokyo. What You are Looking for is in the Library was shortlisted for the Japan Booksellers' Award and became a Japanese bestseller. It is being translated into more than fifteen languages. She lives in Yokohama, Japan.

青山 美智子 Japanese name
青山美智子 Chinese name

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั้น 12 เรื่อง อบอุ่นหัวใจ

สี่เรื่องแรก อ่านแล้วขัด ๆ ดูพยายามจะยัดเยียดข้อคิดมากไปหน่อย

ตั้งแต่เรื่องที่ห้า จังหวะจะโคนกำลังดี ซึ้งพอเป็นพิธี
บางเรื่องช่วยเยียวยาจิตใจในวันที่สับสน
และยังคง concept ตัวละครต่อเนื่องกันไป 🙂🙂

ชอบเรื่อง ‘เฮียวชิงิเลื่อนลั่น’ กับ ‘นะโกชิโนะฮาราเอะ’
ว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างยายและหลานสาวแต่ถูกคั่นกลางด้วยช่องว่างระหว่างวัย

ทั้ง ๆ ที่รักกันแท้ ๆ ทำไมถึงพูดสิ่งที่ใจคิดออกไปตรง ๆ ไม่ได้นะ
คุณยายแสดงออกด้วยการพร่ำบ่น
คุณหลานแสดงออกด้วยการตีตัวออกห่าง เก็บกดความเศร้าไว้ภายใน

โชคดีที่เรื่องนี้ ยาย-หลานปรับความเข้าใจกันได้ เพราะในชีวิตจริงบางทีก็ไม่สวยงามเหมือนในนิยาย

[Lindcey · Rating 5 out of 5]

I just love it, it’s easy to read, you are in this confortable bubble reading about all those characters that are somehow linked to one another.

[ดินสอ สีไม้ · Rating 5 out of 5]

น่ารัก ดีงาม เหมือนเล่มโกโก้ฯ
ดีงามกว่าด้วยซ้ำ
มันเหมือนกับว่าผู้เขียนได้เติบโตขึ้น ได้ตกผลึก
ย่อยสิ่งต่างๆ ที่แฝงเอาไว้ในเล่มโกโก้ฯ
ให้เล็กลง เข้าถึงได้ง่ายขึ้น สัมผัสใจของเราได้ง่ายขึ้น
เป็นเล่มที่ทั้งแก้คิดถึงเล่มก่อน
และยังปลอบประโลมหัวใจผู้คนโดดเดี่ยว
เราทุกคนไม่ได้อยู่คนเดียวหรอกนะ
พวกเราอยู่ท่ามกลางกันและกัน .. ทะนุถนอม ดูแลกัน
ทั้งโดยตั้งใจ และไม่ได้ตั้งใจ
เป็นหนังสือที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ที่โอบล้อม ปลอบโยน
โปรดได้รับการโอบกอด จากการอ่านหนังสือเล่มนี้นะคะ 🙂

[Romie · Rating 4 out of 5]

This was such a gentle and lovely book! I had no idea it would be interconnected short stories, but it made this entire experience even more enchanting! The last line, especially, got me grinning so hard. Such a lovely book!

[eve · Rating 4 out of 5]

Such a good read in January :)

ถือว่าเป็นการหยิบเล่มมาเปิดปีได้ดีมาก ๆ เลย เล่มนี้ย้ำเตือนให้เราได้เข้าใจถึง timing ของหนังสือ ว่าแต่ละเล่มก็คงมีช่วงเวลาของมันเอง right book at the right time ช่างเป็นความรู้สึกที่ดีจัง

เล่มนี้มีความหลังกับเรา เนื่องจากเราเคยอ่าน #โกโก้อุ่นๆกับคุณในวันพฤหัสฯ จากนักเขียนคนเดียวกันแล้วรู้สึกเฉย ๆ มาก ค่อนไปทางไม่ค่อยชอบ ไม่เก็ต ไม่อุ่น ไม่มีมวลอะไรเลย พอเล่มนี้ออกมา หลาย ๆ คนที่เคยคุยด้วยว่าเฉย ๆ กับโกโก้บอกว่าเล่มนี้ดีขึ้น ส่วนคนที่ชอบโกโก้ ก็ชอบเล่มนี้มากขึ้นไปอีก เราก็เลยคิดว่าจะลองอีกสักที

เล่มนี้ยังอยู่ใน setting หลักที่มาร์เบิ้ลคาเฟ่ที่ตั้งอยู่ริมน้ำ มีต้นซากุระเรียงรายอยู่เต็มไปหมด (ภาพจินตนาการในหัวคือบรรยากาศดีมาก ๆ อยากไปคาเฟ่นี้เลย) หากแต่ว่าเรื่องสั้นในเล่มนี้ถูกแบ่งออกเป็นทั้งหมด 12 เรื่อง 12 ช่วงเวลาใน 12 เดือนของทั้งปี ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงธันวาคม เป็นเรื่องราวของผู้คนที่ถูกเชื่อมโยงกันด้วยอะไรสักอย่างที่เกี่ยวข้องกับมาร์เบิ้ลคาเฟ่แห่งนี้

ตัวละครในเรื่องนี้ค่อนข้างหลากหลาย ประกอบหลายอาชีพ หลายช่วงอายุ ตั้งแต่เด็กไปจนถึงสูงวัย เราว่าพอเป็นเรื่องสั้นที่เล่าในมุมมองของตัวละครที่แตกต่างออกไป มันทำให้เราได้สัมผัสถึงมุมมองที่หลากหลาย ความคิดที่แตกต่างกันในแต่ละช่วงวัย อีกทั้งยังมุมมองที่มีต่อตัวสามี/ภรรยา/ย่า/หลาน และอื่น ๆ ทำให้เราได้เรียนรู้ว่าจริง ๆ แล้วคนในช่วงวัยนั้น ๆ เค้าคิดอะไรอยู่กันแน่ มีมุมมองยังต่อสิ่งนี้ยังไง มันแอบสะท้อนตัวเราเบา ๆ ในบางบท ทำให้เราได้กลับมาฉุกคิดอะไรบางอย่างได้

เวลาอ่านนิยายแปลญี่ปุ่น มันจะมี love-hate อยู่บางจุดตรงที่ญี่ปุ่นเป็นสังคม high context ที่ทำอะไรก็พิถีพิถัน พูดอ้อมไปมา ใส่ใจรายละเอียดจนบางทีก็รู้สึกเยอะเกินไป แต่ในขณะเดียวกัน (เราว่าอาจจะอ่านถูกจังหวะ) รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ตามรายทางเหล่านี้กลับทำให้เรารู้สึก appreciate ต่อสิ่งเล็ก ๆ รอบตัวมาก ๆ การเอาใจใส่ของวัฒนธรรมญี่ปุ่นนั้นทำให้คนนอก (อย่างเรา ๆ ที่ไม่ได้เข้าใจถึงวัฒนธรรมของญี่ปุ่นอย่างลึกซึ้งนัก) รู้สึกถึงความรักที่เหล่าตัวละครมอบให้แก่สิ่งที่พวกเค้ารัก ไม่ว่าจะเป็นตัวบุคคลหรือแม้แต่การประกอบอาชีพอะไรบางอย่างที่พวกเค้ารักและลุ่มหลง

เล่มนี้สำหรับเรา ถามว่าได้อะไรไหม ก็คงได้ความอบอุ่นใจเบา ๆ สไตล์ญี่ปุ่น อีกอย่างที่เราสัมผัสได้คือ focus point ที่เล่มนี้ต้องการจะสื่อก็คือ “อยากทำอะไรก็ทำ” — แค่นั้นเลย ไม่ว่าจะเป็นการประกอบอาชีพที่เรารัก ถึงแม้ใครจะไม่เห็นคุณค่า แต่ถ้าเรามองเห็น มันก็แค่นั้นเอง ไม่จำเป็นต้องไปใส่ใจคำพูดของคนอื่นมากนัก ทำอย่างที่เราอยากทำ เป็นอย่างที่เราอยากเป็น อยากไปไหน อยากกินอะไร อยากทำอะไร ถ้าไม่เดือดร้อนคนอื่นก็ทำไปเถอะนะ มันง่ายแค่นั้นเอง (ถึงชีวิตจริงจะไม่ได้ง่ายขนาดนั้นอะนะ แง)

คนซ่อมมือถือที่ชอบเทคโนโลยี คนขายชุดชั้นในเย็บมือที่ทำตามความชอบตัวเอง คุณลุงที่ลาออกจากงานรายได้ดีมาขายหนังสือมือสอง เด็กสาวที่เลือกประกอบอาชีพเล่านิทานแทนที่จะสานต่อร้านขนม เจ้าแมวที่ไม่เข้าใจว่ามนุษย์จะดิ้นรนไปทำไม คุณย่าที่กลัวว่าขนมญี่ปุ่นจะเลือนหายไปตามกาลเวลา เด็กหนุ่มที่ไม่กล้าทำอะไรเพราะกลัวว่าจะแตกต่างจากสังคม — และอีกหลาย ๆ ตัวละคร เราว่าทุกคนต่างมีความชอบเป็นของตัวเอง และถ้าหากได้ทำในสิ่งที่ชอบ หลงใหล ก็น่าจะทำให้การใช้ชีวิตนั้นมีความสุขยิ่งขึ้น ถึงแม้มันจะไม่ราบรื่น หรือจริง ๆ อาจจะไม่ได้ชอบสิ่งนั้นจริง ๆ แต่แค่การได้เริ่มต้นลงมือทำ แค่นั้นก็ถือว่าดีเป็นไหน ๆ แล้ว

เราว่าบรรยากาศที่เหมาะที่สุดในการอ่านเล่มนี้คือช่วงต้นปีแบบนี้ ตอนที่เรารู้สึกถึง fresh start (ถึงจะเป็นแค่นามธรรมแต่ก็รู้สึก) ตอนที่ยังไม่มีอะไรมากวนใจ อ่านในวันหยุด ช่วงเช้าตรู่ แดดอ่อน ๆ เงียบ ๆ คนเดียวท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงบ โอ้ย ดีจังเล้ยยยย — เราหยิบเล่มนี้ติดมือไปอ่านที่คาเฟ่ใกล้ ๆ บ้านในช่วงวันหยุด แต่อาจจะเป็นเพราะวันหยุด หรือจริง ๆ แล้วคาเฟ่สมัยนี้นั้นเต็มไปด้วยคนที่ต้องการมาถ่ายรูปสวย ๆ มันเลยวุ่นวายและทำให้เราแอบรู้สึกเสียบรรยากาศหน่อย ๆ อยากได้คาเฟ่ที่ไม่มีคนมาถ่ายรูป ต่างคนต่างนั่งละเลียดเครื่องดื่ม ขนม หรือทำงาน อ่านหนังสือเงียบ ๆ สงสัยต้องไปมาร์เบิ้ลคาเฟ่ละมั้ง

ข้อติติงมีนิดหน่อยตรงที่เราแอบเจอ typo บางจุด สะกดผิด เขียนผิด และลืมเว้นวรรค ที่เราไม่โอเคสุดคือการแปลคำว่า “ย่า” เป็น “ยาย” ตอนที่อ่านจบเรื่องหนึ่งแล้วเชื่อมโยงไปอีกเรื่องหนึ่ง เราคิดนานมากว่าตัวละครที่กล่าวถึ���คือใคร จนอ่านไปนิดหน่อยก็นึกขึ้นได้ว่าจริง ๆ แล้วตัวละครนั้นควรถูกเรียกว่าคุณย่ามากกว่าสิ — เข้าใจว่าคงมีแต่ภาษาไทยที่เรียก ย่า/ยาย ภาษาญี่ปุ่นก็มีคำเดียว ภาษาอังกฤษเองก็มีคำเดียว นอกเสียจากว่าเติมคำว่า paternal or maternal grandmother เข้าไป แต่เอาเข้าจริงก็ไม่มีใครพูดกัน อย่างน้อย ๆ อยากให้ทั้งนักแปล พิสูจน์อักษร บก และ สนพ ช่วยใส่ใจรายละเอียดในส่วนนี้เพิ่มเติม (แต่ถ้าหากเราเข้าใจผิดจริง ๆ แล้วคำแปลว่าคุณยายถูกแล้ว ท้วงติงได้เลยนะคะ)

[Booksforyourfeed · Rating 3 out of 5]

J’ai fini le livre avant hier. J’ai préféré mettre 3,5 étoiles car je suis assez mitigée. C’est mon premier livre d’elle et je dois dire que sa plume est vraiment tendre, douce et poétique. On se sent bien dans son univers.

Malgré ça, j’ai trouvé que la fin des chapitres était un peu trop hâtive à mon goût. Je trouvais que les personnages changeaient de point de vue peut être trop facilement et trop soudainement.

Néanmoins j’ai beaucoup apprécié cet univers tendre ainsi le concept des liens tissés a mesure que l’on avance dans les chapitres. J’ai déjà d’autres livres d’elle et j’ai hâte de les lire, en espérant que les thématiques abordées seront plus approfondies et inviteront à une réflexion plus longue et plus profonde !

[Polyj · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ต่อมาจาก โกโก้อุ่นๆ กับคุณในวันพฤหัส ก็ควรอ่านเรียงลำดับกันมาค่ะ
ถึงแม้ในเล่มจะเป็นเรื่องสั้น แต่ว่าตัวละครต่างๆ ส่วนใหญ่เคยปรากฏตัวในเล่มก่อนหน้ามาแล้ว ถ้าได้อ่านต่อกันเลยจะดีมากค่ะ จะได้มีอารมณ์ต่อเนื่อง ระลึกถึงเรื่องราวของพวกเขาก่อนหน้าต่อมาจนถึงในเล่มนี้
ยังคงเป็นเรื่องสั้น 12 เรื่อง คราวนี้ใช้ธีมของ 12 เดือน กล่าวถึงเรื่องราวของแต่ละคนในช่วงเวลา ฤดูกาล หรือเทศกาลต่างๆ ตามเดือนนั้นๆ อ่านแล้วทำให้มองชีวิตในมุมบวกมากขึ้น
เล่มนี้คนแปลคนละคนกับเล่มโกโก้ สำนวนจะมีลูกเล่นกว่านิดหน่อย บางจังหวะก็ต้องกลับไปอ่านซ้ำเพราะความไม่คุ้นชิน

[Pikobouh · Rating 3 out of 5]

Tout à fait charmant et sympathique.
C'est étonnant comme on en redemande !

[Cindernenya · Rating 3 out of 5]

Une agréable lecture de rentrée, un livre plein de douceur et de légèreté 🍵

[Mathou · Rating 3 out of 5]

Les liens humains

« Un lundi parfum matcha » est dans la digne lignée du « Jeudi saveur chocolat ».

On y suit des personnages qui ont tous un lien, un amour du thé, mais surtout des moments de doute dans leur vie.

C’est une lecture légère, qui vous permet de vous évader avec un petit parfum du Japon. Ce roman choral nous offre à voir des personnages simples, qui se perdent un peu avant de se retrouver eux-mêmes. Alors que les sujets ne sont pas abordés avec légèreté, ils ne sont pas non plus rendus lourds et tristes.

On ressort de cette lecture en étant revigoré, comme si ce roman nous offrait un nouveau départ, une sorte d’introspection à l’aide de différents personnages qui vous prennent par la main pour vous emmener dans un café où il fait bon de vivre, un thé sur la table devant vous.

[Zaza · Rating 4 out of 5]

3.5 ⭐️

12 chapitres, 12 nouvelles pour les 12 mois de l'année sont au menu de ce joli recueil de Michiko Aoyama. Elle nous embarque pour un voyage poétique au Japon, entre Tokyo et Kyoto, à travers différentes histoires de personnages qui se croisent et s'entrecroisent.

Le départ du ce fil rouge c'est un petit café plutôt confidentiel, et à partir de là, on va suivre quelques moments de vie de différents personnages qui nous partagent leurs pensées ou un moment clé de leur vie. Cela nous permet de découvrir de nombreux éléments et traditions de la culture japonaise, créant ainsi un véritable moment de lecture cocooning.

Une lecture fort plaisante, qui nous fait voyager et découvrir la culture japonaise, ses fêtes traditionnelles, ses thés, ses douceurs sucrées, portée par une plume toute douce et souvent très poétique.

[Julie Guinois · Rating 5 out of 5]

Tellement une belle façon de décrire la vie et les relations humaines… j’aurais voulu écrire ce livre. Les personnages sont attachants et j’aime le fil de l’histoire par mois.

[Kamons · Rating 4 out of 5]

ยังคงเล่าถึงความสัมพันธ์ของผู้คนเหมือนเล่มโกโก้ฯ แต่เล่าแบบตรงๆ ไม่อ้อมค้อม ไม่ต้องคาดเดาว่าเป็นเรื่องของใคร มีความผูกพันธ์กับใครอีกคนในเล่ม อ่านได้สนุกเหมือนเดิม สำนวนแปลอาจจะแปลกๆ ไม่คุ้นเหมือนเล่มแรกเพราะเปลี่ยนคนแปล แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไรกับการอ่านซีรีส์นี้ คนที่อ่านโกโก้แล้วชอบก็น่าจะชอบเล่มชาเขียวเช่นเดียวกัน สำหรับเราชอบโกโก้มากกว่านิดนึง

[Inès · Rating 4 out of 5]

Un livre poétique qui met en avant la beauté des moments simples de la vie. Il regroupe des histoires avec des personnages très différents qui s'entremêlent pour donner un livre inspirant et apaisant ! Je découvre l'auteure et quelle belle découverte !!

[Kuu · Rating 5 out of 5]

Thank you to NetGalley and the publisher for this audiobook!

A sweet little book, "Matcha Tee am Montag" allows the reader (or, in my case, listener) glimpses into the lives of various individuals that all, in some way, are intertwined with one another.

I really enjoyed the two narrators, and once more appreciate the German voice acting/ synchronisation/ narration scene. The audiobook was very pleasant to listen to, with the narration perfectly fitting the vibe and the voices being very easy on the ears.

As for the plot, this was a very sweet book, with a fairly light plot that still hints at deeper issues and topics, allowing the reader to appreciate the characters without it feeling too heavy. The various settings (such as a small lingerie shop, a family-owned candyshop, or an antique fleamarket, among others) all feel familiar and cosy, despite being fairly different in nature still. The characters, too, all have their sympathetic sides, and I appreciated the way that each character is connected, in some way, to at least one of the others.

This was basically exactly what I expected of a recently published Japanese novel, and it fits in very well with novels such as Before the Coffee Gets Cold, Sweet Bean Paste, The Lantern of Lost Memories, etc. etc., that all share the cosy vibe will still being deeper than at first expected, but in a very light-hearted way.

[Laurelas · Rating 3 out of 5]

Lu d'une traite, un matin paresseux au lit (ma manière favorite de lire des livres) et c'était plaisant, comme l'a déjà été Un jeudi saveur chocolat que j'ai lu récemment, et qui se passe globalement dans les mêmes lieux, avec quelques personnages récurrents.

J'ai peut-être préféré le précédent opus (je me souviens mieux des personnages et de leur histoire je crois) mais ça reste dans la même veine, c'est doux et ça se lit bien.

[Camille Hallot · Rating 4 out of 5]

une bonne lecture :)
un roman tout doux qui raconte la vie qui passe, mois par mois, pour différentes personnes. la majorité des histoires m'ont plu, je n'ai été déçue que par une seule.
j'ai été assez surprise que la plupart des histoires ne se passent pas au café mais ça ne m'a pas dérangé plus que ça !

[moomooread · Rating 5 out of 5]

ชอบมาก อบอุ่นมาก เล่มนี้มาแนวให้กำลังมจยังไงไม่รู้ อ่านไปละเหมือนเจอโคว้ทให้กำลังใจ ตบบ่าปุๆ บอกว่าไม่เป็นไรน้าอยู่ตลอดเเลย เป็นเล่มที่ทำหน้าที่ heart-warming novel ได้ดีมากๆ จริงๆ

[Mori · Rating 3 out of 5]

ยังคงเป็นเซทหนังสือที่อ่านแล้วฮีลใจ เหมาะกับการเอาไปอ่านในคาเฟ่เงียบๆ บรรยากาศดีๆ จิบชาเขียว หรือโกโก้ไปด้วย
อ่านจบแล้วละมุมใจ ชอบ😍

[Dd · Rating 2 out of 5]

2.5/5

[Lewerentz · Rating 3 out of 5]

très sympa à lire, facile pour des bons moments de détente.

[Svenja B · Rating 3 out of 5]

Erst wollte ich 2 Sterne geben. Aber das Ende hat’s rausgerissen:)

[Justine · Rating 4 out of 5]

chronique à venir

[Namisa_ · Rating 4 out of 5]

Une histoire à la structure qui rappelle "Au prochain arrêt" de Hiro Arikawa, mais avec une fin si CUTE.
C'est une histoire d'amour aux milles connections, un petit hommage à tous ces inconnus qui nous lient, ces gens de qui on apprend et toutes ces personnes qui sont impliquées dans la réalisation de nos rêves et nous font grandir.
Encore une lecture doudou écrite par Michiko Aoyama !

3.5 arrondis, j'ai trouvé que la traduction était quand même un peu plus niaise que "la bibliothèque des rêves secrets", mais les passages type poésie étaient quand même très jolis !

Une jolie citation :
"J'aime la silhouette des humains qui lisent des livres. Je les trouve beaux. Même s'ils sont bien là, ils voyagent ailleurs, je le sais. Je ressens que même si leur corps est figé, quelque chose en eux s'anime."

[Ottoshi Intel · Rating 4 out of 5]

เรื่องส้นภาคต่อจาก โกโก้อุ่นๆ อธิบายจุดเชื่อมโยงและอธิบายจากเล่มแรก อบอุ่นยิ้ม น้ำตาซึม

[fuyu · Rating 4 out of 5]

Suite du jeudi saveur chocolat. Nous retrouvons le café Marble et les personnages qui y sont associés. Une lecture détente mais toujours aussi belle avec des personnages attachants. J'aime toujours autant ce style de roman c'est très reposant au milieu des prises de tête de la vie et pourtant tellement ancré dans cette vie réel avec tous les problèmes qui y sont lié.

[Lou Godard · Rating 5 out of 5]

Un véritable bonbon ❤

[Shiro Kuma · Rating 1 out of 5]

นักแปลอาจจะเก่งเล่นคำ แต่ไม่ค่อยเคารพต้นฉบับ
ส่วนเนื้อเรื่องสนุกเหมือนเดิม ถ้าอ่านภาษาญี่ปุ่น

เล่มนี้เป็นเล่มต่อจากโกโก้อุ่นๆ แต่สำนวนของหนังสือแปลกไปจากเล่มนั้นมาก เลยลองไปดูต้นฉบับมาเพราะสงสัยว่านักเขียนอาจจะเปลี่ยนสำนวนการเขียนเพราะการเรียบเรียงประโยคค่อนข้างแปลก คิดว่าน่าจะเรียบเรียงได้ดีกว่านี้และเพี้ยนไปจากรูปแบบประโยคภาษาไทยพอสมควร

คิดว่ามีคนที่ชอบสไตล์นี้แหละ แต่อยากให้เคารพต้นฉบับมากกว่านี้หน่อย ถ้าอยากใช้สไตล์ตัวเอง เขียนเรื่องเองเลยคงจะสนุกเพราะนักแปลดูชอบใช้คำแปลกใหม่ เหมือนนพดล เวชสวัสดิ์ แต่ดูยังทำได้ไม่กลมกล่อมพอ

จุดที่คิดว่าแปลกมีมาตั้งแต่เริ่มเรื่องเลย
"คําอธิษฐานไหว้วานขอให้มีเรื่องดีๆ พลางประสานมือเข้าหากัน ของฉันนั้นส่งไปที่ไหนกันนะ
แต่ที่นี่ก็เป็นศาลเจ้า เช่นน้ัน ตอนนี้ก็อธิษฐานไหว้วานพระเจ้า กระมัง
แต่เดี๋ยวนะ แล้วพระเจ้าที่ว่านี่ อยู่ท่ีไหนกัน อีกฟากหนึ่งของ
กล่องบริจาค บนฟ้า"

ในประโยคนี้ทำไมคำอธิษฐานถึงเป็นคนประสานมือ ? ถึงประโยคจากต้นฉบับจะเขียนรวบมาแบบที่นักแปลแปลมา
แต่การนำมาเรียบเรียงเป็นภาษาไทยมันแปลก ตามที่เราเข้าใจและอ้างอิงจากบทแปลไทยคือ
"คำอธิษฐานนั้นจะส่งไปที่ไหนกันนะ ฉันคิดขณะประสานมือเข้าหากันพลางวอนขอให้มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น
แน่นอนว่าที่นี่เป็นศาลเจ้า เช่นนั้นแล้วคำอธิษฐานก็คงส่งไปถึงพระเจ้ากระมัง
แต่พระเจ้าที่ว่า (ท่าน)อยู่ที่ไหนกัน.."

เราเป็นนักอ่านคนนึงที่รู้สึกว่าต้นฉบับเรื่องนี้ค่อยๆ เล่าเรื่องราว และเราไม่ใช่นักแปลมืออาชีพ คงแปลได้ไม่เก่งเท่านักแปลแหละ
แต่คิดว่าภาษาไทยเป็นภาษาที่มีประธาน กริยา ชัดเจนควรเรียบเรียงให้เป็นรูปแบบภาษาไทยหน่อย และไม่จำเป็นต้องวรรคเยอะเลย ในต้นฉบับก็ไม่ได้วรรคเยอะให้อารมณ์สะดุดแบบนั้น (เสียใจ)

หรืออย่าง “ไร้กะจิตกะใจจะถ่อสังขารกลับไปบ้าน ฉันเดินพล่านวนห้างสรรพสินค้าไปรอบหนึ่ง”
ต้นฉบับแค่บอกว่า “ฉันไม่มีกะใจ/ความรู้สึกอยากจะกลับบ้านจึงเดินวนรอบห้างไปรอบหนึ่ง”
ไม่มีคำว่าถ่อสังขารหรือคำว่าพล่านในต้นฉบับ แต่การใส่ดูเหมือนตั้งใจปรุงแต่งให้คนอ่านรู้สึกไปมากกว่าเดิม ซึ่งอาจเป็นการตีความของผู้อ่านแต่ละคนด้วย แต่คิดว่าไม่ควรเสริมแต่งจากต้นฉบับมากขนาดนี้

ถึงนักแปลจะเลือกใช้คำให้น่าสนใจ แต่ก็รู้สึกเสียใจในฐานะนักอ่านคนหนึ่งที่ชอบอ่านนิยายญี่ปุ่นและหนังสือแปล
ในความเห็นส่วนตัวคิดว่างานแปลที่ดี ตอนที่คนญี่ปุ่นอ่านต้นฉบับกับต่างชาติอ่านฉบับแปล ควรให้ความรู้สึกเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องเล่นใหญ่เลย

ขออภัยที่ต้องระบายความในใจ

[joanie · Rating 5 out of 5]

I read this book in one day, one sitting!! This rarely happens! I love it so much!

This is the perfect read for me; about tea(!!!), books, people's passions... It's very cosy, short and so very human!

This read like interconnected short stories which was satisfying. The one story that spoke to me the most was the third one, the lady who owns a handmade lingerie shop.
(WHENNN will I open my own tea shop/bookshop??)

This is a new favourite book for sure and I will treasure it for a long time.

[Le Gongdong Blur · Rating 4 out of 5]

เล่มต่อจาก "โกโก้อุ่นๆ กับคุณในวันพฤหัสฯ"

เป็น 12 เรื่องสั้น ที่ตัวละครแต่ละเรื่องเกี่ยวข้องกัน
แต่ถ้าไม่เคยอ่านเล่มโกโก้มาก่อน
จะอ่านชาเขียวเลย ก็รู้เรื่องเหมือนกัน

แนวอบอุ่น ยิ้มมุมปาก ฮีลใจได้เหมือนเดิม
ส่วนตัว แอบเทใจให้เล่มนี้มากกว่าด้วย 🥺