الف/ یا رمانی است با دو روایت، در دو دورۀ تاریخی. که گاه به نظر میرسد این دو زمان در زمانی سوم به هم میپیوندند. تنیدگی دوالیزم در این رمان با زیرکی و زیبایی پیش میرود، که با تقدم و تأخر هارمونیک همراه است و سبقت گرفتن زمان بهنحوی لذت خواندن را دوچندان میکند.
همهچیز در دو شکل، دو فضا، میانِ دو نفر، دو ساخت، دو روایت، جذابیت متنی به ساختار رمان داده است.
معلمی که تعلیق شده، و خطاطی که از دیوانخانۀ صاحب حکومتی رانده شده.
معلم روایت خطاط را در میان اسناد و مدارک جامانده از گذشتۀ دور خط و ربط میدهد و در لایهلایۀ آن خودش را هم به روایت میکشاند، این جدال برای بقا در هر دو به اوج میرسد. در این عشق و دوست داشتن هم متن روایت را سکرآور میکند.
در واقع میتوان گفت رمان نوعی ادای دین به خط و خطاطی است. در میان روایتهای داستانی در قالب رمان، داستان کوتاه و... موسیقیدان، نقاش و نویسنده بهروایت در آمدهاند، اما دیده نشده کسی خطاط یا خوشنویسی را روایت کند، آن هم میان کاغذپارههایی باقیمانده از گذشته. رمان الف/ یا به دنیای خط پرداخته است. رنج، مهجوری و عدم درک خطاط و تفاوت صورت و معنا در کلام بهخوبی در روایت دوم یعنی خطاط برجسته شده است.
از نکات بارز دیگر این رمان این است که برای دو روایت دو نثر متفاوت به کار گرفته شده است. یعنی راوی اول به سبک و سیاق نثر امروز روایت کرده و خطاط به سبک و سیاق دورۀ قاجار، حتی حسها در هردو نثر متفاوت است و در هر دو نوع روایت عشق و رنج در تار و پود نثر تنیده شده، اما هرکدام متأثر از زمانۀ خود...
اخ و اخ و اخ از این کتاب خوب نبود گنگ و مبهم باید 100 صفحه اول ان را میخواندی تا تازه بفهمی داستان از چ قرار است عذاب بود این که نمیفهمیدم باعث میشد سر درد بگیرم، به عقب باز گردم و دوباره بخوانم و دوباره نفهمم مورد پسند من نبود
هرچند جاهایی از ان جملات جالب و تامل انگیزی داشت. دنیا همچنین از دیدگاه یک خوشنویس زیبا بیان شده بود اما گنگ بود به هر حال توصیه نمیکنم صرفا خواندمش چون شروعش کرده بودم