What do you think?
Rate this book
Serce w bliznach
Filip ulega wypadkowi, w wyniku którego zostaje trwale okaleczony. Z pomocą przychodzi Anka, założycielka fundacji dla rodzin poległych strażaków Ogniste Serca. Kiedy w fundacji pojawia się Anita z czekiem na wysoką kwotę, Filip od początku jest nieufny. Jednak kobieta zyskuje sympatię założycielki fundacji, a z czasem i Filipa.
Tymczasem to, co widzimy, nie zawsze jest zgodne z rzeczywistością. Nasze wyobrażenia mogą przypominać prawdę, ale czy są nią?
Tymczasem to, co widzimy, nie zawsze jest zgodne z rzeczywistością. Nasze wyobrażenia mogą przypominać prawdę, ale czy są nią?
272 pages, Paperback
First published August 8, 2022
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
August 29, 2022
" Miała wrażenie, że wegetuje, życie przecieka jej przez palce, a ona przygląda się z boku i nie może po nie sięgnąć. Jakby nie należało do niej. Żyła, a jakby była martwa".
Czy można kochać mając okaleczone serce? Dwójka głównych bohaterów tej powieści ma problem z uczuciami. On, ponieważ po wypadku rzuciła go ukochana. Ona, zdominowana przez ojca, nie jest w stanie robić tego, co jej podpowiada serce. Czy wygra miłość czy zakorzenione w nich emocje?
"Serce w bliznach" to wzruszająca historia Filipa i Anity, dwóch poranionych dusz. Filip, były strażak, po niefortunnej akcji pożarniczej, w wyniku której uległ wypadkowi i poparzeniu, próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Nie jest to dla niego łatwe, ponieważ to przykre zdarzenie odebrało mu wszystko, co do tej pory kochał, a więc swoją pracę i narzeczoną. Od tamtej pory szybko się irytuje i jest nieufny. Ciężko mu nawiązać jakiekolwiek relacje.
"Już sam nie wiedział, o co mu chodzi i dlaczego się czepia. Od czasu wypadku stał się nieufny, na wszystkich patrzył podejrzliwie, doszukiwał się fałszu, niejednokrotnie bezpodstawnie. Chwilami łapał się na irracjonalnym zachowaniu, beształ w myślach, ale w chwili poznania kogoś wszystko zaczynało się od początku - na nowo stawał się podejrzliwy".
Z tego stanu agonii wyciąga go Ania, wdowa po strażaku, która zakłada fundacje "Ogniste Serca" pomagającą rodzinom poległych strażaków odnaleźć się po tragedii. Angażuje ona Filipa w pomoc fundacji.
Kiedy do organizacji przybywa Anita, wydelegowana przez ojca do pomocy przy festynie, między nią a Filipem zaczyna coś iskrzyć. Początkowo te iskry nie zwiastują nic dobrego. Droczą się jak pies z kotem. Są podobni w swoich złośliwosciach do Toma i Jerego. Z czasem jednak, według polskiego przysłowia: "kto się czubi, ten się lubi", rodzi się między nimi uczucie. Czy jednak przetrwa próbę charakterów?
To, co otrzymałam to świetnie skonstruowana powieść obyczajowa z elementami psychologicznymi. Autorka pokazuje, że nasze charaktery są kształtowane od dzieciństwa lub tego, co przeszliśmy. Stąd też bardzo dobra kreacja bohaterów. Szczególnie drażniło mnie zachowanie Filipa, co świadczy o tym, że książka wywoływała emocje.
Ta powieść mnie zachwyciła, a zakończenie ogromnie zaskoczyło. Nie spodziewajcie się zwykłego romansu. "Serce w bliznach" ma głębszy, bardzy ważny sens. Autorka ukazała prawdziwość sytuacji, dość smutną i bolesną realność. I nie chodzi mi to akurat o sam aspekt wypadku i zewnętrzne blizny Filipa, a o wewnętrzną walkę z samym sobą. I niekiedy sam plaster nie wystarczy. Bardzo polecam!
Czy można kochać mając okaleczone serce? Dwójka głównych bohaterów tej powieści ma problem z uczuciami. On, ponieważ po wypadku rzuciła go ukochana. Ona, zdominowana przez ojca, nie jest w stanie robić tego, co jej podpowiada serce. Czy wygra miłość czy zakorzenione w nich emocje?
"Serce w bliznach" to wzruszająca historia Filipa i Anity, dwóch poranionych dusz. Filip, były strażak, po niefortunnej akcji pożarniczej, w wyniku której uległ wypadkowi i poparzeniu, próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Nie jest to dla niego łatwe, ponieważ to przykre zdarzenie odebrało mu wszystko, co do tej pory kochał, a więc swoją pracę i narzeczoną. Od tamtej pory szybko się irytuje i jest nieufny. Ciężko mu nawiązać jakiekolwiek relacje.
"Już sam nie wiedział, o co mu chodzi i dlaczego się czepia. Od czasu wypadku stał się nieufny, na wszystkich patrzył podejrzliwie, doszukiwał się fałszu, niejednokrotnie bezpodstawnie. Chwilami łapał się na irracjonalnym zachowaniu, beształ w myślach, ale w chwili poznania kogoś wszystko zaczynało się od początku - na nowo stawał się podejrzliwy".
Z tego stanu agonii wyciąga go Ania, wdowa po strażaku, która zakłada fundacje "Ogniste Serca" pomagającą rodzinom poległych strażaków odnaleźć się po tragedii. Angażuje ona Filipa w pomoc fundacji.
Kiedy do organizacji przybywa Anita, wydelegowana przez ojca do pomocy przy festynie, między nią a Filipem zaczyna coś iskrzyć. Początkowo te iskry nie zwiastują nic dobrego. Droczą się jak pies z kotem. Są podobni w swoich złośliwosciach do Toma i Jerego. Z czasem jednak, według polskiego przysłowia: "kto się czubi, ten się lubi", rodzi się między nimi uczucie. Czy jednak przetrwa próbę charakterów?
To, co otrzymałam to świetnie skonstruowana powieść obyczajowa z elementami psychologicznymi. Autorka pokazuje, że nasze charaktery są kształtowane od dzieciństwa lub tego, co przeszliśmy. Stąd też bardzo dobra kreacja bohaterów. Szczególnie drażniło mnie zachowanie Filipa, co świadczy o tym, że książka wywoływała emocje.
Ta powieść mnie zachwyciła, a zakończenie ogromnie zaskoczyło. Nie spodziewajcie się zwykłego romansu. "Serce w bliznach" ma głębszy, bardzy ważny sens. Autorka ukazała prawdziwość sytuacji, dość smutną i bolesną realność. I nie chodzi mi to akurat o sam aspekt wypadku i zewnętrzne blizny Filipa, a o wewnętrzną walkę z samym sobą. I niekiedy sam plaster nie wystarczy. Bardzo polecam!
September 4, 2022
Sięgacie po książki bez czytania opisu? Dlatego, że urzekła Was okładka ?
Nie bez powodu zaczęłam od pytania o okładkę bo w tym przypadku jest ona trochę zwodnicza. Nie sugeruje zupełnie tego co dostaniemy w książce - nie ma tu płomiennego romansu a bardzo wartościowa historia dwójki osób. Szczerze też dziwię się, że jest o niej tak cicho bo to jedna z tych historii, która naprawdę zostaje w pamięci.
Filip jest facetem, który po wypadku jakiemu uległ w pracy musiał całkowicie przewartościować swoje życie. Gdyby nie koleżanka i założycielka fundacji Ogniste Serca pewnie siedziałby w domu i bał się wychodzić do ludzi. Anita to bardzo cicha i skromna dziewczyna, żyjąca pod dyktando rodziców. Gdy przypadek sprawia, że trafia do fundacji Anki zaczyna powoli budzić się z tego uśpienia w jakim trwała przez całe życie i pragnie coś zmienić. Czy jej się to uda?
„(…) nie dopuść do tego, aby odrobina zła która znalazła się w twoim sercu, urosła i zagnieździła się na dobre.”
Ostatanio mam szczęście bo naprawdę trafiam na bardzo wartościowe i piękne historie. Filip, który był strażakiem, wskutek wypadku w pracy doznaje rozległych poparzeń. Na ciele jak również na twarzy. I wszędzie musi mierzyć się ze spojrzeniami ciekawskich osób. Czytanie o tym co przeżywa człowiek w takich chwilach jest niesamowicie smutne ale i pouczające. Dlatego w takim sytuacjach najlepiej jest brać przykład z dzieci i normalizować wszystko. Nie można patrzeć na kogoś przez pryzmat blizn/zmarszczek/piegów czy czegokolwiek innego. Idąc takim trybem skazalibyśmy się na życie wśród klonów - z pozoru pięknych ale niemal identycznych, „idealnych” twarzy. A to właśnie w inności tkwi piękno, jak również we wnętrzu człowieka. To samo tyczyło się zresztą Anity, która nie miała żadnych nazwijmy to widocznych „wad”. Była jednie bardzo niepewna siebie i całym jej życiem sterowali rodzice, którzy za nic mieli wszelkie wartości. To jak oboje zaczeli na siebie oddziaływać z Filipem było bardzo fajnie ukazane. I kiedy już myślałam, że wiem do czego ta historia zmierza - łup …
Muszę przyznać, że niesamowicie zaskoczyła mnie końcówka! Przecierałam oczy ze zdumienia i myślałam, że może brakuje mi kilku stron ale wszystko się zgadza. Autorka postawiła na bardzo niecodzienny zabieg i to było w istocie fajne! Dzięki temu cała historia jest nieszablonowa i bardzo zyskuje, bo staje się taka prawdziwa.
Zdecydowanie musze sięgnąć po inne książki autorki bo ta mnie zachwyciła!
Nie bez powodu zaczęłam od pytania o okładkę bo w tym przypadku jest ona trochę zwodnicza. Nie sugeruje zupełnie tego co dostaniemy w książce - nie ma tu płomiennego romansu a bardzo wartościowa historia dwójki osób. Szczerze też dziwię się, że jest o niej tak cicho bo to jedna z tych historii, która naprawdę zostaje w pamięci.
Filip jest facetem, który po wypadku jakiemu uległ w pracy musiał całkowicie przewartościować swoje życie. Gdyby nie koleżanka i założycielka fundacji Ogniste Serca pewnie siedziałby w domu i bał się wychodzić do ludzi. Anita to bardzo cicha i skromna dziewczyna, żyjąca pod dyktando rodziców. Gdy przypadek sprawia, że trafia do fundacji Anki zaczyna powoli budzić się z tego uśpienia w jakim trwała przez całe życie i pragnie coś zmienić. Czy jej się to uda?
„(…) nie dopuść do tego, aby odrobina zła która znalazła się w twoim sercu, urosła i zagnieździła się na dobre.”
Ostatanio mam szczęście bo naprawdę trafiam na bardzo wartościowe i piękne historie. Filip, który był strażakiem, wskutek wypadku w pracy doznaje rozległych poparzeń. Na ciele jak również na twarzy. I wszędzie musi mierzyć się ze spojrzeniami ciekawskich osób. Czytanie o tym co przeżywa człowiek w takich chwilach jest niesamowicie smutne ale i pouczające. Dlatego w takim sytuacjach najlepiej jest brać przykład z dzieci i normalizować wszystko. Nie można patrzeć na kogoś przez pryzmat blizn/zmarszczek/piegów czy czegokolwiek innego. Idąc takim trybem skazalibyśmy się na życie wśród klonów - z pozoru pięknych ale niemal identycznych, „idealnych” twarzy. A to właśnie w inności tkwi piękno, jak również we wnętrzu człowieka. To samo tyczyło się zresztą Anity, która nie miała żadnych nazwijmy to widocznych „wad”. Była jednie bardzo niepewna siebie i całym jej życiem sterowali rodzice, którzy za nic mieli wszelkie wartości. To jak oboje zaczeli na siebie oddziaływać z Filipem było bardzo fajnie ukazane. I kiedy już myślałam, że wiem do czego ta historia zmierza - łup …
Muszę przyznać, że niesamowicie zaskoczyła mnie końcówka! Przecierałam oczy ze zdumienia i myślałam, że może brakuje mi kilku stron ale wszystko się zgadza. Autorka postawiła na bardzo niecodzienny zabieg i to było w istocie fajne! Dzięki temu cała historia jest nieszablonowa i bardzo zyskuje, bo staje się taka prawdziwa.
Zdecydowanie musze sięgnąć po inne książki autorki bo ta mnie zachwyciła!
August 29, 2022
👨🚒Filip jest strażakiem, który kilka lat temu uległ wypadkowi na jednej z misji. Stracił wtedy zdrowie, wygląd, pasje ale też i ukochaną, która oddaliła się od niego. Teraz jego życie jest monotonne. Do czasu, aż na jego drodze staje Anita, którą poznaje w niespodziewanych okolicznościach. Anita pracuje w firmie ojca, mieszka z rodzicami i jest całkowicie od nich uzależniona. Robi to, co oni postanowią i nie ma własnego zdania. Chciałaby to zmienić, ale nie do końca wie jak. Z pomocą przychodzi jej Filip, z którym zawiera znajomość, gdyż razem pomagają w fundacji, na rzecz rodzin poległych strażaków. Z początku nie lubią się, ale z biegiem czasu zaczynają czuć coś więcej. Czy Filip będzie w stanie kogoś pokochać? Czy Anita uwolni się od rodziców?
👨🚒Z początku książka mnie nie pociągała. Jakoś trudno było mi się w nią wciągnąć i nie za bardzo podobał mi się jej klimat. Niektóre rzeczy mi nie pasowały, na przykład ich relacja, która według mnie rozwijała się nienaturalnie. Podobało mi się jednak rozwijanie akcji tak w mniej więcej drugiej połowie książki. Nie spodziewałam się niektórych sytuacji, a zwłaszcza końcówki, która wbiła mnie w fotel. Dzięki niej mam ochotę przeczytać następne części (jeśli kiedykolwiek się pojawią). Według mnie książka porusza ważne tematy, które według mnie nie są nagłaśniane, a powinny, bo dużo osób cierpi. Mówię tu o osobach, które utraciły bliskich, ze względu na ich pracę. Mimo tego, że książka z początku wydawała się monotonna, to podobał mi się późniejszy tok wydarzeń, które na serio wbiły mnie w fotel.
👨🚒Z początku książka mnie nie pociągała. Jakoś trudno było mi się w nią wciągnąć i nie za bardzo podobał mi się jej klimat. Niektóre rzeczy mi nie pasowały, na przykład ich relacja, która według mnie rozwijała się nienaturalnie. Podobało mi się jednak rozwijanie akcji tak w mniej więcej drugiej połowie książki. Nie spodziewałam się niektórych sytuacji, a zwłaszcza końcówki, która wbiła mnie w fotel. Dzięki niej mam ochotę przeczytać następne części (jeśli kiedykolwiek się pojawią). Według mnie książka porusza ważne tematy, które według mnie nie są nagłaśniane, a powinny, bo dużo osób cierpi. Mówię tu o osobach, które utraciły bliskich, ze względu na ich pracę. Mimo tego, że książka z początku wydawała się monotonna, to podobał mi się późniejszy tok wydarzeń, które na serio wbiły mnie w fotel.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews