திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளை ரகசியங்கள் Thirukoloor Penpillai Rahasiyangal

by தமிழ் நூல்

புகழ் வாய்ந்த திருக்கோளூர் வைத்த மாநிதிப் பெருமானை தரிசிக்க எம்பெருமான் இராமானுஜர் சென்ற போது தம் எதிரில் வந்த வைணவப் பெண்பிள்ளை (திருமாலடியார்) திருக்கோளூர் விட்டு நீங்கிச் செல்வது கண்டு காரணம் கேட்டார். அதற்கு 81 வைணவப் பெரியவர்களின் தன்மைகளைக் கூறி அத்தகைய செயல்கள் எதையும் தாம் செய்யவில்லையே என்று வருந்தினார் அந்த மாதரசி. அப்போது அடுக்கிக் கூறிய தொடர்களின் களஞ்சியமே ’திருக்கோளூர்ப் பெண்பிள்ளை ரகசியங்கள்’. அதற்கு, ராமாயணமும், மகாபாரதமும், பாகவதமும், ஆழ்வார்கள் வரலாறும் தெரிந்த அந்த அம்மையார், வெகு இயல்பாக, ‘அழைத்து வருகிறேன் என்றேனோ அக்குரூரரைப் போலே’, ‘அகல் ஒழித்து விட்டேனோ விதுரரைப் போலே’ எனத் தொடங்கி ‘துறைவேறு செய்தேனோ பகவரைப் போல

267 pages, Kindle Edition

Published April 16, 2021

Reviews

[Ram · Rating 2 out of 5]

பக்தியின் மொழி எப்போதும் தாழ்மையானது; இது தான் இந்தப்புத்தகத்தின் முதல் நிறை. ஆனால் அதன் குறை பெண்பிள்ளையின் நெறியில் தன்னை மிக அதிகமாகக் குறைத்து எண்ணும் மனநிலையில் ஒரு விதமான ஆபத்தும் இருக்கிறது. பக்தி சமயங்களில் பெரும்பாலும் “நான் ஒன்றும் இல்லை” என்ற பாங்கு அவசியமானதே. ஆனால், இவ்விதமான ஒப்பீட்டு மனோபாவம் சிலரிடம் அனுபவத்தையே மறுக்கும் மனச்சோர்வாக மாறிவிடலாம். ஏனெனில் அவள் எடுத்துக்காட்டும் நபர்கள் யாரென்றால் , அக்ரூரர், விதுரர், ஆண்டாள், மண்டோதரி, கபிலர், இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் புராண இதிகாசங்களில் மட்டுமே நிகழ்ந்த அபூர்வமான உயரங்கள். அவ்வளவு உயர்ந்த நிலைகளை, சாதாரண மனிதர்கள் தாம் செய்ய முடியவில்லை என ஒப்பிட்டால், அது பக்தியின் உற்சாகத்தை விட மனச்சோர்வையே உண்டாக்கும் அபாயம் உண்டு. இதுவே அவற்றின் குறை.

ஆனால், பெண்பிள்ளை தன்னிடம் குறை உள்ளது என்று எண்ணுகிறாள்; ஆனால் எம்பெருமானார் அவளைப் பார்ப்பதை எண்ணுங்கள்! அவரது பார்வையில் அவள் குறை படைத்தவள் அல்ல, அழகான பக்தி மனம் கொண்டவள். 81 எடுத்துக்காட்டுகளில் அவள் உண்மையில் காட்டியது “எம்பெருமான் அவர்களிடம் சேர்க்கும் பாதைக்கு எனக்குள் அதீத ஏக்கம் உள்ளது” என்பது தான். அவள் முயற்சிக்காத செயல்களைப் பற்றி வருந்துவது அல்ல; தனது மனம் எவ்வளவு ஆழத்தில் பக்திக்காக துடிக்கிறது என்பதை அப்படியே வெளிப்படுத்துகிறாள். இந்த மனநிலை புரிந்தால் 81 உரைகள் சோகப் பட்டியல் அல்ல, ஆவலின் வண்ணப்பதிவு என்று தெரியும்.

திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளையின் உரைநடை ஒரு பெண்மையை மட்டும் பிரதிபலிப்பதாகாமல், சாதாரண பக்தர்களுக்கான ஓர் ஆன்மீக வழிகாட்டியாகும். ஆனால் நவீன மனிதனின் பார்வையில் இது ஒரு வகை “சுய குறை நிறைவு” போல தோன்றும். எப்போதும் பெரியோர்களை முன்னிறுத்தி தன்னை பின்தள்ளிக் கொள்வது ஓர் நெறிசார் பயிற்சி. ஆனால் அதே சமயம் “நான் எதையும் செய்யவில்லை” என்று உணர்வதே பக்தியின் முதற்படி என்றாலும், நவீன சமயம் அதைச் செயலில் மாற்றாமல், தன்னைத்தானே குறைத்து எண்ணுவதில் முடிந்து விடுவதற்கான அபாயமும் காணப்படுகிறது. எனவே இக்கதையின் விமர்சனம் இது—இது தாழ்மையை கற்பித்தாலும், தன்னம்பிக்கையற்ற நிலையை ஊக்குவிக்கக் கூடாது. பக்தி என்பது தன்னை மிதமாக எண்ணிக் கொண்டு, பெருமாளின் மடியில் நிற்கும் நித்து நம்பிக்கை. இந்த உண்மை புரியாமல், “எனக்கு ஒன்றும் ஆகாது” என்ற நிலைத்த மன நிலையாக எடுத்துக் கொண்டால் அது பக்தியை வலுப்படுத்தாது; பலவீனப்படுத்தும்.

இதன் முழுச் சாரமாக, பக்தியின் உச்சமான தாழ்மை, ஆவல், உணர்ச்சி, சாதாரண மனிதருக்கு அளவுக்கு மீறிய ஒப்பீட்டு மனநிலை தோன்றும் ஆபத்து, நவீன மனிதன் இதைப் புரியாமல் சுய-அவமதிப்பு எனக் கொள்ளும் அபாயம் தெரிகிறது.