What do you think?
Rate this book
Snø #2
Fremmedlegeme
Lilja og Betzy er blant kvinnene som gjemmer seg for sine voldelige menn på en jordbærgård i indre Østfold. Stedet er driftet på ideell basis av en kvinne i 60-årene. Hun gjør alt for å hjelpe. Eller gjør hun det? En dag oppdager Lilja overvåkningskameraer i trærne. Og seks år gamle Bambi går i søvne en natt og finner noe fryktelig i skogen. Den unge politibetjenten Lydia Winther, kalt Snø jobber igjen på politihuset med Hay og Marian Dahle. En førti år gammel savnetsak fører Snø til gården. Det skal sette livet hennes i fare. Nesten for sent går den grufulle sannheten opp for henne. At det finnes farlige menn i verden er noe alle vet, men finnes det også farlige kvinner?
382 pages, Hardcover
First published July 25, 2022
13 people are currently reading
92 people want to read
About the author
Unni Lindell
154 books133 followersUnni Maria Lindell is a Norwegian author, best known for her crime novels, who has also written a collection of poems and several children's and young adult books.
Lindell worked as a journalist before she became an author. Her first book, Den grønne dagen ("The green day") was published in 1986. One of Lindell's most prominent characters is detective Cato Isaksen.
Lindell was awarded the Mads Wiel Nygaards Endowment in 1998 and the Critics' Prize for the year's best children's or youth literature. In 1999 she received the Riverton Prize (Rivertonprisen), am annual literature award given to the best Norwegian detective story.
Lindell worked as a journalist before she became an author. Her first book, Den grønne dagen ("The green day") was published in 1986. One of Lindell's most prominent characters is detective Cato Isaksen.
Lindell was awarded the Mads Wiel Nygaards Endowment in 1998 and the Critics' Prize for the year's best children's or youth literature. In 1999 she received the Riverton Prize (Rivertonprisen), am annual literature award given to the best Norwegian detective story.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
October 18, 2022
«Fremmedlegeme» er andre bok i Lindells nye serie om Lydia Winther. En 24 år gammel ung politietterforsker som blir hentet opp av Marian Dahle (Jeg vet hvor du bor og Dronen) og tatt under hennes vinger. Ikke fordi hun nødvendigvis er verdens beste etterforskningstalent, men fordi Dahle ser noe HELT spesielt i denne jenta. En egen nese til å se i litt andre retninger, og oppdage odde, litt pussige sammenhenger der andre knapt ser skogen for bare trær. Det er denne egenskapen som enda en gang sender Lydia, eller «Snø» som hun gjerne kalles, ut på egenhånd i letingen etter flere menn som har forsvunnet opp gjennom de siste tolv årene. Alle sammen menn som har en historie som kvinnemishandlere bak seg. Kvinnene de har vært sammen med på forsvinningstidspunktet har det til felles at de befant seg på en skjønn, harmonisk liten jordbærgård på Tomter når det skjedde. Plassert der av Kvinnesenteret i Oslo.
Fremmedlegeme er svært spennende, men på et annet plan enn vi er vant med i norske krimbøker. Vi vet hele veien hvem som står bak, og hva som har skjedd med mennene, så det er ikke drapsgåtene som engasjerer mest. Snø sin etterforskning blir kanskje litt forutsigbar i og med at vi lesere vet hvordan det henger sammen. Trusselen fra mennene er en god driver i starten på romanen, men det er ikke DER spenningen ligger i den resterende delen. Den ligger altså på et høyere og mer avansert nivå.
Det handler om den indre spenningen. Den som kommer til uttrykk i karakterene, i skildringene, i angsten, i frykten, i håpet og i relasjonene mellom disse. Det er i dette rommet mellom linjene, og mellom alt det som skjer og som kan skje, at Lindell briljerer slik hun så ofte gjør. I det psykiske spillet, i manipuleringen og i hvordan hun maler frem dramaet og personene som fanges i dette nettet. Det er alt dette som gjør Unni Lindell til en norsk krimdronning. Noen kaller det forfatterkunst … og jeg er enig!
Fremmedlegeme er svært spennende, men på et annet plan enn vi er vant med i norske krimbøker. Vi vet hele veien hvem som står bak, og hva som har skjedd med mennene, så det er ikke drapsgåtene som engasjerer mest. Snø sin etterforskning blir kanskje litt forutsigbar i og med at vi lesere vet hvordan det henger sammen. Trusselen fra mennene er en god driver i starten på romanen, men det er ikke DER spenningen ligger i den resterende delen. Den ligger altså på et høyere og mer avansert nivå.
Det handler om den indre spenningen. Den som kommer til uttrykk i karakterene, i skildringene, i angsten, i frykten, i håpet og i relasjonene mellom disse. Det er i dette rommet mellom linjene, og mellom alt det som skjer og som kan skje, at Lindell briljerer slik hun så ofte gjør. I det psykiske spillet, i manipuleringen og i hvordan hun maler frem dramaet og personene som fanges i dette nettet. Det er alt dette som gjør Unni Lindell til en norsk krimdronning. Noen kaller det forfatterkunst … og jeg er enig!
December 31, 2022
[2.75/4.0]
En stor nedtur sammenlikna med Nabovarsel, den første boka om Snø.
Det er aldri noe spenning, løsningen på «mysteriet» blir avslørt for leseren veldig tidlig i boka, først i form av hint som er så åpenbare at selv jeg skjønner dem, og ganske snart i klartekst. Store deler av boka blir dermed bare en lang transportetappe der man venter på at Snø også skal skjønne hva som har skjedd.
Det er riktignok noen familiære hemmeligheter som blir avslørt her og der, men de gjør ikke noe stort inntrykk på meg.
Språket er fortsatt kaldt, knapt og nøkternt, men med betydelig flere klisjeer og uinteressante språklige bilder enn i bok 1.
Hva er egentlig etternavnet til Hay? Er det Ytregård, som han het i Nabovarsel? Eller Ytrebø eller Ytrefjord, som er de to variantene som brukes i Fremmedlegeme?
Forholdet mellom Betzy og Lilja er kanskje det mest interessante i boka, og Bambi er en fin karakter som bringer litt spenning inn i historien. Men selv om Lilja er en spennende figur klarte hun allikevel å irritere astronomen i meg: når vi får vite at hun er opptatt av stjerner og litt seinere i boka forklarer hun Bambi at stjernene på himmelen egentlig er døde, men at de lyser fordi sola skinner på dem. Astronomen murrer også av setninger som «Selv om sola var stått opp hang månen der, hvit og tynn», som om disse opplysningene skulle være motsetninger.
En stor nedtur sammenlikna med Nabovarsel, den første boka om Snø.
Det er aldri noe spenning, løsningen på «mysteriet» blir avslørt for leseren veldig tidlig i boka, først i form av hint som er så åpenbare at selv jeg skjønner dem, og ganske snart i klartekst. Store deler av boka blir dermed bare en lang transportetappe der man venter på at Snø også skal skjønne hva som har skjedd.
Det er riktignok noen familiære hemmeligheter som blir avslørt her og der, men de gjør ikke noe stort inntrykk på meg.
Språket er fortsatt kaldt, knapt og nøkternt, men med betydelig flere klisjeer og uinteressante språklige bilder enn i bok 1.
Hva er egentlig etternavnet til Hay? Er det Ytregård, som han het i Nabovarsel? Eller Ytrebø eller Ytrefjord, som er de to variantene som brukes i Fremmedlegeme?
Forholdet mellom Betzy og Lilja er kanskje det mest interessante i boka, og Bambi er en fin karakter som bringer litt spenning inn i historien. Men selv om Lilja er en spennende figur klarte hun allikevel å irritere astronomen i meg: når vi får vite at hun er opptatt av stjerner og litt seinere i boka forklarer hun Bambi at stjernene på himmelen egentlig er døde, men at de lyser fordi sola skinner på dem. Astronomen murrer også av setninger som «Selv om sola var stått opp hang månen der, hvit og tynn», som om disse opplysningene skulle være motsetninger.
June 8, 2025
wat een fantastisch boek!! Kon het bijna niet wegleggen. vrijwel alles van Unni Lindell gelezen, dit is echt een topboek.
November 30, 2024
Het begin is complex en soms moeilijk te volgen. Veel personages en, op het eerste gezicht, met losstaande gebeurtenissen. Maar het loont de moeite om door te lezen.
Het verhaal gaat over twee opvanglocaties voor mishandelde vrouwen en hun kinderen. Hier kunnen zij tot rust komen en de tijd uitzitten tot het weer veilig is om terug te keren naar huis. Op een wel heel bijzondere manier zorgt het personeel ervoor dat het ook weer veilig voor ze wordt.
Ik heb al heel veel thrillers gelezen en ik kan wel zeggen dat deze echt origineel is. Toch is het voor mij geen topper. Mede door de start maar ook door de schrijfstijl. Er wordt veel uitgelegd en er worden ook best vaak dingen herhaald. Het einde was wel echt goed. Alles kwam bijelkaar met nog een verrassende twist op de laatste bladzijde.
Het verhaal gaat over twee opvanglocaties voor mishandelde vrouwen en hun kinderen. Hier kunnen zij tot rust komen en de tijd uitzitten tot het weer veilig is om terug te keren naar huis. Op een wel heel bijzondere manier zorgt het personeel ervoor dat het ook weer veilig voor ze wordt.
Ik heb al heel veel thrillers gelezen en ik kan wel zeggen dat deze echt origineel is. Toch is het voor mij geen topper. Mede door de start maar ook door de schrijfstijl. Er wordt veel uitgelegd en er worden ook best vaak dingen herhaald. Het einde was wel echt goed. Alles kwam bijelkaar met nog een verrassende twist op de laatste bladzijde.
March 9, 2024
Aktuell krim, passe spennende, fengende og ikke grotesk
June 13, 2025
Tok litt tid å komme inn i den, og litt uvant å vite hvem "morderen" var. Men likevel en bra historie jeg ville få med meg slutten på.
August 11, 2022
Unni Lindell “Fremmedlegeme”
Da er jeg kommet til bok nummer to om Snø, eller Lydia Winther som hun egentlig heter. Jeg ser frem til å lese boka, siden jeg ble veldig begeistret over den første boka i serien. Jeg håper hun leverer nok ei bra bok!
Boka har et brennaktuelt tema, vold mot kvinner.
Kapitlene i romanen er korte og effektive, mange med spennende cliffhangere. Vi blir bedre kjent med hovedkarakterene i denne boka. De utvikler seg fra bok til bok, så jeg anbefaler deg å starte på den første boka, dersom du ikke allerede har lest den. Jeg liker spesielt godt karakteren Snø.
Vi blir godt kjent med både plasser og miljø. Språket er lett, og romanen er lettlest med sine over 100 kapitler.
Det var mange karakterer å holde styr på og boka har flere fortellerstemmer, men jeg syntes det gikk greit. Skiftene er med på å drive handlingen fremover.
Plottet virket i utgangspunktet ganske opplagt, men forfatteren har gjemt de beste bitene i Twistposen til siste slutt, samt en rekke innlagte spenningstopper. Realistiske temaer og fiksjon er godt blandet, og nok en gang har jeg hatt en meget fin lesestund i Unnis univers. Til tross for bokas dystre tema, storkoste jeg meg fra start til slutt. Dette var en krimbok helt etter min snak med godt tempo og spenning fra start til slutt. Her er få dødpunkter, rett og slett en skikkelig pageturner. Romanen er nok ikke egnet for de sarteste krimleserne, men bør absolutt kunne leses av de fleste. Unni skriver med respekt for de involverte, uten at det utleveres for mye.
Dette er krim fra øverste hylle. Med denne boka befester forfatteren sin posisjon som norges krimdronning og hun setter standarden for krim høsten 2022. Dette likte jeg! Her er det bare å løpe og få boka i hus.
Terningen ender klokkeklart på seks øyne.
Les gjerne hele anmeldelsen på bloggen min pga plassmangel på instagram. Link i bio.
https://henningbokhylle.blogg.no/unni...
Boka er et lesereksemplar fra forlaget.
Terningkast 6
Da er jeg kommet til bok nummer to om Snø, eller Lydia Winther som hun egentlig heter. Jeg ser frem til å lese boka, siden jeg ble veldig begeistret over den første boka i serien. Jeg håper hun leverer nok ei bra bok!
Boka har et brennaktuelt tema, vold mot kvinner.
Kapitlene i romanen er korte og effektive, mange med spennende cliffhangere. Vi blir bedre kjent med hovedkarakterene i denne boka. De utvikler seg fra bok til bok, så jeg anbefaler deg å starte på den første boka, dersom du ikke allerede har lest den. Jeg liker spesielt godt karakteren Snø.
Vi blir godt kjent med både plasser og miljø. Språket er lett, og romanen er lettlest med sine over 100 kapitler.
Det var mange karakterer å holde styr på og boka har flere fortellerstemmer, men jeg syntes det gikk greit. Skiftene er med på å drive handlingen fremover.
Plottet virket i utgangspunktet ganske opplagt, men forfatteren har gjemt de beste bitene i Twistposen til siste slutt, samt en rekke innlagte spenningstopper. Realistiske temaer og fiksjon er godt blandet, og nok en gang har jeg hatt en meget fin lesestund i Unnis univers. Til tross for bokas dystre tema, storkoste jeg meg fra start til slutt. Dette var en krimbok helt etter min snak med godt tempo og spenning fra start til slutt. Her er få dødpunkter, rett og slett en skikkelig pageturner. Romanen er nok ikke egnet for de sarteste krimleserne, men bør absolutt kunne leses av de fleste. Unni skriver med respekt for de involverte, uten at det utleveres for mye.
Dette er krim fra øverste hylle. Med denne boka befester forfatteren sin posisjon som norges krimdronning og hun setter standarden for krim høsten 2022. Dette likte jeg! Her er det bare å løpe og få boka i hus.
Terningen ender klokkeklart på seks øyne.
Les gjerne hele anmeldelsen på bloggen min pga plassmangel på instagram. Link i bio.
https://henningbokhylle.blogg.no/unni...
Boka er et lesereksemplar fra forlaget.
Terningkast 6
November 9, 2025
dit is een rasecht spannend boek, en mag de NUR-code 330 met recht en rede dragen, hoewel het ook alle kenmerken van de literaire thriller vertoont. Dat de auteur erin slaagt met haar boek(en) beiden geslachten aan te spreken, is kunst op zich.
Het verhaal zit zeer goed in elkaar en het is een plezier te ontdekken hoe de levens van de meeste personages onderling verstrengeld zijn.
De auteur is erin geslaagd een quasi waterdicht plot te creëren en tegelijk ook nog eens alles logisch te verklaren.
Het is de lezer al snel duidelijk hoe de vork in de steel zit. Het is enkel wat langer wachten om de details nog ingevuld te krijgen. Natuurlijk zijn er aha-momenten telkens zo’n detail duidelijk wordt, maar van echt grote plotwendingen is eigenlijk geen sprake.
Unni Lindell besteedt echt veel aandacht om de vrouwelijke karakters zo menselijk en echt mogelijk tot leven te brengen. Dit bereikt ze door achtergronden te stofferen, gedachtegangen bloot te leggen en nuance te creëren, wat heel veel begrip en medeleven opbrengt voor al die vrouwen: zowel voor daders als voor slachtoffers.
Enkel de meeste mannen in dit verhaal zijn eenzijdig slecht.
De stijl, is misschien wel het zwakste punt van “Een veilige plek” en bij uitbreiding van de auteur. Ik kan het makkelijk typeren als een "rare" vertelstijl, maar om dit nu duidelijk over te brengen naar een buitenstaander is een ander gegeven.
In het algemeen gesteld worden paragrafen dikwijls zonder aanleiding onderbroken door een zin die over helemaal iets anders gaat; een zin die daar plompverloren wordt neergepend, maar daar helemaal niet lijkt thuis te horen. Dit fenomeentje doet zich zowel voor in gedachtegangen, beschrijvingen als in conversaties. Heel vreemd en storend.
Het verhaal zit zeer goed in elkaar en het is een plezier te ontdekken hoe de levens van de meeste personages onderling verstrengeld zijn.
De auteur is erin geslaagd een quasi waterdicht plot te creëren en tegelijk ook nog eens alles logisch te verklaren.
Het is de lezer al snel duidelijk hoe de vork in de steel zit. Het is enkel wat langer wachten om de details nog ingevuld te krijgen. Natuurlijk zijn er aha-momenten telkens zo’n detail duidelijk wordt, maar van echt grote plotwendingen is eigenlijk geen sprake.
Unni Lindell besteedt echt veel aandacht om de vrouwelijke karakters zo menselijk en echt mogelijk tot leven te brengen. Dit bereikt ze door achtergronden te stofferen, gedachtegangen bloot te leggen en nuance te creëren, wat heel veel begrip en medeleven opbrengt voor al die vrouwen: zowel voor daders als voor slachtoffers.
Enkel de meeste mannen in dit verhaal zijn eenzijdig slecht.
De stijl, is misschien wel het zwakste punt van “Een veilige plek” en bij uitbreiding van de auteur. Ik kan het makkelijk typeren als een "rare" vertelstijl, maar om dit nu duidelijk over te brengen naar een buitenstaander is een ander gegeven.
In het algemeen gesteld worden paragrafen dikwijls zonder aanleiding onderbroken door een zin die over helemaal iets anders gaat; een zin die daar plompverloren wordt neergepend, maar daar helemaal niet lijkt thuis te horen. Dit fenomeentje doet zich zowel voor in gedachtegangen, beschrijvingen als in conversaties. Heel vreemd en storend.
February 15, 2023
Veldig bra krim! Og god tematikk om bl.a. partnervold. Stikkord i den sammenheng: Hevn. Og her er hevnen både voldsom og 'spektakulær'. Lindell er god til å beskrive omstendigheter, men enkelte ganger litt i overkant og unødvendig detaljert. Liker d er mange og korte kapitler. Lett å følge fortellingen. Historien engasjerte, desto mer jo lenger inn jeg kom i den. Enkelte overraskende momenter, selv om d ikke helt kan sies om slutten. Dog allikevel, spennende!
April 14, 2024
Very topical, but flat story. One dimensional characters and a predictable story.
All the incompetence and inadequasy of the public system is, unfortunately, spot on. The stories of the female victims, which I feel like I see every week now in the news, makes it impossible for me to feel anything other than relief when their abusers were taken care of.
All the incompetence and inadequasy of the public system is, unfortunately, spot on. The stories of the female victims, which I feel like I see every week now in the news, makes it impossible for me to feel anything other than relief when their abusers were taken care of.
August 7, 2022
Bare og bøye seg i hatten for denne, an bok der man tidlig vet hvor det ugjerningen gjøres, vet litt om hvem, der en familie historie som avdekkes bit for bit. Om hvordan slemme menn skaper farlige kvinner
March 30, 2024
Antagelig første krimbok hvor jeg heier på morderen(e). Kvinner som dreper menn som banker opp sine familier 👏 Helt til de ble helt gærne da. Men i denne verden syns jeg deres drap var nærmest rettferdig
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 7, 2025
Boek in het Nederlands gelezen. Op zich wel een spannend verhaal; maar op de een of andere manier begon ik me aan de schrijfstijl te ergeren. Naar mijn idee wat "hoekig", zinnen liepen niet lekker vlot.
September 23, 2022
Krimdronningen skuffer ikke!
October 13, 2022
Kanskje for rå - utrulig spennande. God historie
May 21, 2023
Slutten er alltid like spennende og boken er klassisk Unni Lindell.Mitt problem er derimot at begynnelsen er for treig for min del.
June 22, 2023
Litt enkel å forutse
August 2, 2023
Bra bok med ok tvist
December 27, 2024
Spennende historie.
January 1, 2025
Gelezen in het Nederlands - Een veilig huis
Weinig origineel, langdradiger dan nodig
Weinig origineel, langdradiger dan nodig
January 22, 2025
Super spannend verhaal!
September 12, 2025
Heel mooi, spannend boek. Waarin de dader heel langzaam duidelijk wordt. Met meerdere verhaallijnen, summum van de psychologische thrillers!
May 3, 2025
In juni 2023 verscheen Het lege huis, het eerste deel in een nieuwe serie rond de hoofdpersonage Lydia Winther, ook wel Sneeuw genoemd. Nu is het tweede deel, Een veilige plek, verschenen. Unni Lindell, de Noorse queen of crime, woont en werkt in Oslo. Ze heeft voor haar boeken al meerdere prijzen ontvangen en ook ik heb genoten van het eerste deel. Mijn recensie kan je vinden op www.boekencast.nl
Voor degenen die het eerste deel niet hebben gelezen, Een veilige plek schijnt een los te lezen deel te zijn, maar dat ga ik ervaren. Eventuele spoilers in mijn recensie zijn op eigen risico.
Het boek vertelt het verhaal van een vermissingszaak waar ‘Sneeuw’ aan werkt, wanneer ze gevraagd wordt om op het hoofdkantoor van de politie in Oslo aan een zaak van een vermoorde vrouw in een safehouse te komen werken. Vanwege onderbezetting tijdens de zomervakantie is niemand te vinden die deze zaak kan oppakken. Wanneer Sneeuw in deze zaak duikt blijkt er mogelijk verbinding te zijn met de vermissingszaak waar ze eerder aan werkte. Het safehouse ligt op een mooie, rustige plek. Een plek waar het lijkt alsof je daar echt tot rust kan komen, maar zou de schijn bedriegen? Zijn de camera’s er om de vrouwen te beschermen of om ze in de gaten te houden? Waarom zijn bepaalde ruimtes afgesloten? Waarom mogen de vrouwen alleen bij de aardbeienbedden in de tuin komen en niet overal? Dat mag je zelf gaan ontdekken.
Het boek bestaat uit vier delen. Het boek begint met een hoofdstuk, dat volledig cursief gedrukt is. Dit is een van de verhaallijnen in het boek. Daarna volgt het relaas van een therapiesessie van Sneeuw waarin zij haar verhaal doet.
‘Nadat ze vorig jaar die afschuwelijke zaak had opgelost, had ze voldoening, trots en vreugde gevoeld.’
Sneeuw moest terug naar het politiebureau in het centrum van de stad. En alles om haar heen stortte in.’
Ik vond dat goed gevonden, je hebt dan weer helder wie Sneeuw was en brengt de herinneringen aan het eerste deel van de serie weer naar boven.
Net als in Het lege huis zijn ook hier weer verschillende verhaallijnen die zorgvuldig worden opgebouwd. In eerste instantie lijken ze weinig met elkaar gemeen te hebben, maar in de loop van het verhaal komen ze allemaal weer samen. Ik vind dat knap gedaan.
De afsluiting van het verhaal is weer een cursief gedrukt hoofdstuk dat de plot onthult. Het leuke is dat ook het kistje dat in het eerste hoofdstuk een belangrijke rol lijkt te spelen pas weer terug komt in dat laatste hoofdstuk. Ik was het kistje al bijna weer vergeten. Voor mij getuigt dit van een goed doordachte opbouw van het plot.
De schrijfstijl is heel beeldend en meeslepend, waardoor het makkelijk wegleest. De spanning zorgt ervoor dat je het boek moeilijk weg kan leggen. Het is ook leuk om Sneeuw weer wat beter te leren kennen. Wat dat betreft is het leuk om het eerste deel wel te hebben gelezen. Ik hoop dat er snel een volgend deel in deze serie volgt en geef nu 4 sterren voor het lekker spannende en verrassende boek.
Voor degenen die het eerste deel niet hebben gelezen, Een veilige plek schijnt een los te lezen deel te zijn, maar dat ga ik ervaren. Eventuele spoilers in mijn recensie zijn op eigen risico.
Het boek vertelt het verhaal van een vermissingszaak waar ‘Sneeuw’ aan werkt, wanneer ze gevraagd wordt om op het hoofdkantoor van de politie in Oslo aan een zaak van een vermoorde vrouw in een safehouse te komen werken. Vanwege onderbezetting tijdens de zomervakantie is niemand te vinden die deze zaak kan oppakken. Wanneer Sneeuw in deze zaak duikt blijkt er mogelijk verbinding te zijn met de vermissingszaak waar ze eerder aan werkte. Het safehouse ligt op een mooie, rustige plek. Een plek waar het lijkt alsof je daar echt tot rust kan komen, maar zou de schijn bedriegen? Zijn de camera’s er om de vrouwen te beschermen of om ze in de gaten te houden? Waarom zijn bepaalde ruimtes afgesloten? Waarom mogen de vrouwen alleen bij de aardbeienbedden in de tuin komen en niet overal? Dat mag je zelf gaan ontdekken.
Het boek bestaat uit vier delen. Het boek begint met een hoofdstuk, dat volledig cursief gedrukt is. Dit is een van de verhaallijnen in het boek. Daarna volgt het relaas van een therapiesessie van Sneeuw waarin zij haar verhaal doet.
‘Nadat ze vorig jaar die afschuwelijke zaak had opgelost, had ze voldoening, trots en vreugde gevoeld.’
Sneeuw moest terug naar het politiebureau in het centrum van de stad. En alles om haar heen stortte in.’
Ik vond dat goed gevonden, je hebt dan weer helder wie Sneeuw was en brengt de herinneringen aan het eerste deel van de serie weer naar boven.
Net als in Het lege huis zijn ook hier weer verschillende verhaallijnen die zorgvuldig worden opgebouwd. In eerste instantie lijken ze weinig met elkaar gemeen te hebben, maar in de loop van het verhaal komen ze allemaal weer samen. Ik vind dat knap gedaan.
De afsluiting van het verhaal is weer een cursief gedrukt hoofdstuk dat de plot onthult. Het leuke is dat ook het kistje dat in het eerste hoofdstuk een belangrijke rol lijkt te spelen pas weer terug komt in dat laatste hoofdstuk. Ik was het kistje al bijna weer vergeten. Voor mij getuigt dit van een goed doordachte opbouw van het plot.
De schrijfstijl is heel beeldend en meeslepend, waardoor het makkelijk wegleest. De spanning zorgt ervoor dat je het boek moeilijk weg kan leggen. Het is ook leuk om Sneeuw weer wat beter te leren kennen. Wat dat betreft is het leuk om het eerste deel wel te hebben gelezen. Ik hoop dat er snel een volgend deel in deze serie volgt en geef nu 4 sterren voor het lekker spannende en verrassende boek.
May 24, 2025
Gave thriller!
Displaying 1 - 24 of 24 reviews