Grzech

Tron we krwi #3

by Jolanta Maria Kaleta

Przenieś się do czasów, gdy własne grzechy zmywano cudzą krwią, a tron był bogiem.

Po śmierci Bolesława Krzywoustego na tronie senioralnym zasiada pierworodny Włodzisław, a młodsi synowie otrzymują własne dzielnice. Jednak ta ustanowiona przez ojca zasada nie zadowala żadnego z nich. Za pomocą spisków, intryg i kościelnej klątwy książęta usiłują ją zmienić. Nie wahają się sięgać nawet po bardziej radykalne środki.

Los nie oszczędza również starzejącego się Sambora. Stojąc u boku seniora, musi podjąć dramatyczną decyzję: czy dochować przysięgi złożonej na krzyż. Jego córka Berenika ze złamanym sercem wstępuje do klasztoru, a przybrany syn Jacza, chcąc zapomnieć o grzesznej miłości, wyrusza do Ziemi Świętej.

Co gorsza, dawne przepowiednie i klątwy z wolna zaczynają się spełniać...

504 pages, Hardcover

First published September 28, 2022

Reviews

[Maitiri books · Rating 4 out of 5]

„Grzech” to już trzecie moje spotkanie z cyklem „Tron we krwi” Jolanty Marii Kalety. Przyznam szczerze, że na początku nieco sceptycznie podchodziłam do książek z tego cyklu, bo trochę obawiałam się historii w nich zawartej. Co tu dużo mówić, nie był to nigdy mój ulubiony przedmiot w szkole i to się raczej nie zmieniło. Ale.. dzięki takim książkom jak te z cyklu „Tron we krwi” historia daje się lubić. Jestem tym cyklem zachwycona i za każdym razem z niecierpliwością wyczekuję kolejnego tomu. Tak było i tym razem.

To już trzeci i zarazem finałowy tom cyklu, dlatego, jeśli znamy poprzednie tomy, płynnie wchodzimy w przedstawioną w najnowszym tomie opowieść. Opowieść, która zachwyca wielowątkowością, dopracowaniem i różnorodnością. A także kreacją bohaterów. Sambor to bohater, który odgrywa dużą rolę w każdym z tomów cyklu i jeden z tych, z którymi czytelnik ma okazję najbardziej się zżyć. Dlatego jego dalsze losy ciekawią najbardziej. Jednak każdy z bohaterów jest tu postacią na tyle fascynującą, że z ogromnym zainteresowaniem śledzi się kolejne jego poczynania. Podobnie jak w poprzednich tomach, w tym również nie brakuje knowań, intryg, kłamstw, sojuszy i zdrad. A wszystko po to, aby utrzymać się przy władzy, albo ową władzę lub jakieś wymierne korzyści zdobyć. Rozlew krwi i brutalność to kolejny stały punkt całego cyklu, dlatego nie dziwi taki obrót spraw również tutaj. Ponownie mamy do czynienia z wątkiem romantycznym, doskonale wplecionym w fabułę. Wątkiem niebanalnym, pełnym cierpienia czy zawodu z jednej strony i czułości z drugiej. Uwielbiam w powieści, jak i w całym cyklu kontrasty pokazujące piękny, wielobarwny świat, uczty czy życie codzienne na dworze zaraz obok krwawych walk, rozbojów i wszechobecnej brutalności, wierzenia pogańskie obok chrześcijaństwa, walkę o władzę i wpływy obok delikatnego, pełnego wdzięku romansu. Od pierwszego tomu jestem pod wrażeniem umiejętności łączenia przez autorkę wątków historycznych z fikcyjnymi, a często nawet baśniowymi. Nadal pozostaję też pod wrażeniem rozległej wiedzy historycznej autorki. Cieszę się, że do tej trylogii wybrała epokę Piastów, jeden z najmroczniejszych okresów w dziejach Polski. Bo dzięki temu, że okres ten był bogaty w wydarzenia, dużo się w książce dzieje, a życie bohaterów pełne jest tajemnic, niebezpieczeństwa, rodzinnych waśni i podstępów. Styl autorki jest bardzo przystępny i dobrze się tę powieść czyta, nawet jeśli czasem napotkamy jakieś archaiczne słowo, którego już się nie używa. Nawet jeśli nie wiemy, co ono znaczy, z pomocą przychodzi dołączony do powieści słownik wyrazów zapomnianych. Ponownie znajdziemy w książce listę postaci historycznych i fikcyjnych z ich opisem. Jest to o tyle istotne, że postaci jest w powieści dużo i aby się nie pogubić warto czasem na taką listę zerknąć. Akcja jest w książce wyrównana, chociaż w niektórych momentach wyraźnie przyspiesza, a fabuła jest spójna, nawet mimo pojawiających się w niej fikcyjnych i nieco fantastycznych wątków. Na plus dla tej powieści i dla całego cyklu zaliczyć mogę również fajny klimat, który dobrze oddaje ducha tamtych czasów.

„Tron we krwi. Grzech” to tom spinający historię trzech pokoleń Piastów, w którym wszystkie tajemnice zostają wyjaśnione, a losy bohaterów doprowadzone do końca. Zakończenie satysfakcjonuje, chociaż kręci się w oku łza, bo to już koniec tej rewelacyjnej przygody. Przygody obfitującej w brutalne walki, trudne wybory, jeszcze trudniejsze wyzwania, piękne przyjaźnie i miłości, zdrady i tajemnice. Z żalem rozstaję się z tym cyklem, a Wam całą trylogię serdecznie polecam!

[Karolina Osewska · Rating 5 out of 5]

#recenzjaprzedpremierowa
Walka o tron

Po śmierci Bolesława Krzywoustego zgodnie z jego ostatnią wolą, najstarszy syn, Włodzisz zostaje seniorem, zwierzchnim księciem Polski. Jego młodszym braciom przypadają w udziale dane dzielnice w kraju. Takie rozwiązanie jest nie w smak ani wdowie po Krzywoustym, Salomei ani młodszym braciom Włodzisza. Prowadzi to do konfliktów i sporów między braćmi, a także do krwawych walk, a w ostateczności do wygnania Włodzisza z Polski, stąd jego przydomek Władysław Wygnaniec.

"Kto raz zdradził, ten zawsze będzie zdradzał."

Tak wygląda historyczny zarys trzeciego, a zarazem ostatniego tomu Tronu we krwi. Grzech. Prócz losów synów Bolesława Krzywoustego, poznajemy tu również dalsze dzieje Sambora, Nadara, a także ich dzieci.

Muszę przyznać, że początkowo trudno było mi zatopić się w lekturę, w poprzednich tomach fabuła porywała mnie od razu, a tu dopiero gdzieś koło setnej strony poczułam to zaangażowanie i zaciekawienie lekturą. Ostatecznie jednak trzeci tom czytało mi się dobrze, brakowało co prawda nawiązań do wierzeń słowiańskich, ale taka specyfika czasów opisywanych w powieści, bowiem wiara chrześcijańska zastępowała i wypierała wierzenia pogańskie. Możemy także przeczytać tu o drugiej krucjacie do Ziemi Świętej czy o sytuacji politycznej w krajach sąsiadujących z Polską, jak i tych odległych.

"Dla zaspokojenia głodu i lubieżnej pożądliwości, a nade wszystko dla władzy i bogactwa, gotów jest wyrzec się wszelkich wzniosłych ideałów, a nawet własną duszę zaprzedać."

Ta część jest też najsmutniejsza ze wszystkich, wiadomo jest to tom wieńczący trylogię, przychodzi czas na pożegnania i nie ukrywam, że żal było rozstawać się z bohaterami Tronu we krwi. Zazdroszczę tym, którzy mają lekturę całej trylogii jeszcze przed sobą. To była wspaniała przygoda i smutno troszkę, że to już koniec.

"To, co jest, już było, a to, co ma być kiedyś, już jest."

Autorka sprawnie łączy wydarzenia i postacie historyczne z tymi fikcyjnymi, wykreowanymi często na wzór postaci autentycznych ze światem i wierzeniami słowiańskimi, które powoli odchodzą do lamusa na rzecz wiary chrześcijańskiej. Wszystko to sprawia, że cała trylogia staje się pasjonującą lekturą, a ty wraz z jej bohaterami przeżywasz wiele przygód, dzielisz z nimi ich troski i radości, obserwujesz tą krwawą i pozbawioną skrupułów walkę o tron i gdy przychodzi pożegnanie odczuwasz smutek i żal. Ale bohaterowie Tronu we krwi na długo pozostaną w sercach i pamięci czytelników, a autorce należą się wielkie brawa za to, że dzięki tej trylogii zachęca do poznawania historii Polski i przybliża ją w taki sposób, że chce się ją poznawać i odkrywać.

Polecam Wam z całego serca zarówno ten tom jak i całą trylogię, to doprawdy znakomity kawał literatury historycznej. Jeśli pokochaliście Koronę Królów, pokochacie Tron we krwi.

Za możliwość lektury przedpremierowej i egzemplarz finalny dziękuję wydawnictwu Otwartemu.

[Lalkabloguje · Rating 5 out of 5]

Seria Tron we krwi to coś, co spełni wasze oczekiwania jeśli chodzi o powieści historyczne. Recenzowałam dwa poprzednie tomy i nie mogłoby być inaczej bym nie przeczytać tomu trzeciego. Czytając tomy poprzednie, z niecierpliwością czekałam na ciąg dalszy losów naszych bohaterów.

Mamy to zakończenie losu Sambora, naszego bohatera, który przewijał się przez wszystkie tomy. Jego historia nie należy do lekkich. Po śmierci Bolesława Krzywoustego staje po stronie Włodzisza jako następcy tronu. Obiecał to Bolesławowi na łożu jego śmierci, że będzie wspierał jego pierworodnego. To nie jest proste ale stara się dotrzymać obietnicy. Tylko czy Włodzisz naprawdę to ten pierworodny? Czy historia mówi prawdę? A może odkryte zapiski w księdze są prawdziwe?

Muszę przyznać, ze to chyba najlepsza część tej serii. To jakby dopełnienie losów, które zostały zapisane gdzieś do naszych bohaterów. Tak jakby nie mieli możliwości zmiany swoich losów. Stare przepowiednie co ich czeka sprawdzają się, choć i los bywa przekorny. Autorka świetnie zobrazowała nam tamte czasy. Walki o tron, sojusze i zdrady, łączenie rodzin poprzez śluby córek bądź synów, które miały zapewnić poparcie i wpływy. Dodatkowo opisuje nam jak na władców miał wpływ kościół, wyprawy krzyżowe, zanikanie wierzeń ludowych.

Oprócz wątków historycznych, które przewijają się z wątkami fikcyjnymi mamy tu bardzo dobrze rozwinięte wątki miłosne. Tom trzeci jest niejako zakończeniem serii. Autorka zakończyła nam historię wielu naszych głównych bohaterów. Nie wszystkie były szczęśliwe, część tragicznie zakończona i było mi żal trochę, że ich losy tak się potoczyły. Duży plus, że całość nie była skupiona na jednym aspekcie walki o tron ale wielowątkowo. Poznajemy nie tylko losy naszych polskich książąt, ale i naszych sąsiednich. Autorka tez dużo wyjaśniła nam z wierzeń naszych piastowskich. Mamy tu przeplatankę wierzeń słowiańskich z nową wiarą chrześcijańska. Muszę przyznać, że my jako Polacy mało wiemy o naszych pradawnych wierzeniach. Mitologia rzymska czy grecka jest dobrze znana. Ale mitologia słowiańska już nie. A szkoda bo my powinniśmy się jej uczyć tak samo jak np. greckiej.

Całość historii zawartej w trzech tomach jest bardzo dobrze napisana. Autorka miała świetny pomysł na fabułę, dobrze przemyślaną, nie ma niedociągnięć, nieścisłości. Gdy wraca do wątków z poprzednich tomów są one spójne i logiczne. Język, jakim książki napisane ciekawy, choć może sprawić trudnego z racji imion i zawrotów, których my już nie używamy. Polecam

[Ksiazkowy_mruczek · Rating 4 out of 5]

‘Tron we krwi. Grzech.’ to trzeci tom powieści historycznej będący częścią cyklu ‘Tron we krwi’. Autorka ponownie zabiera nas do klimatycznego i mrocznego czasu panowania Piastów. Spiski, zdrady, walka o władzę, uczty, krucjata czy brutalne okaleczanie, piękne opisy czy zakazane uczucie. To tylko nieliczne motywy, jakie możecie znaleźć w tej serii. Jednak zanim sięgniecie po tę książkę muszę Was poinformować, iż znajomość poprzednich tomów jest wymagana. Ponadto ze względu na brutalne sceny bitew nie jest to pozycja dla czytelników o słabych nerwach.
Tak jak w poprzednich tomach tak i teraz mamy do czynienia z wielowątkową, wciągającą i bardzo klimatyczną historią. Klimat zachowany został dzięki użytemu językowi, mamy tu do czynienia ze staropolską mową oraz dużą ilością postaci historycznych oraz opisów m.in. bitew czy otoczenia. Jeśli chodzi o język to nie ma co się go bać, tak jak w poprzedniej części tak i teraz na początku książki autorka umieściła słowniczek pojęć zapomnianych, co pozwala czytelnikowi odnaleźć się w gwarze. To samo tyczy się postaci, już na samym początku mamy wypisane postaci historyczne, jakie spotkamy w książce, z krótką informacją kimy były oraz spis postaci fikcyjnych wraz z wyjaśnieniem na kim są wzorowane. Ogromnym atutem tej powieści, jak i całej serii jest wielowątkowość. Mamy tu do czynienia z opisem bitew, przebiegu uczt, bierzemy udział w knowaniach i to nie na jednym dworze, do tego podróże, spiski, polowania i wiele, wiele innych wątków, a to wszystko pięknie i przede wszystkim spójnie połączone w całość. Autorka stworzyła spójne realia opisujące dzieje Piastów oraz ukazała realia dworskie pełne zdrady, oszustwa i walki o władzę.
Pięknie zostało ukazane co kierowało osobami chcącymi zyskać władzę, a także jak religia przenika do sfery politycznej. Skoro przy religii jesteśmy to na uwagę zasługuje fakt, iż autorka przybliża nam informacje o tym jak ciężko wyprzeć stare przyzwyczajenia czy wierzenia a także jak wiele można osiągnąć pod przykrywką ‘nawracania’, czy ‘szerzenia słowa Bożego’. Na uwagę zasługuje również sposób wydania książki. Cudowna klimatyczna okłada czy ozdobne ornamenty w środku sprawiają, że cudownie się a nią patrzy. Wszystkie trzy części pięknie razem wyglądają na półce.
‘Tron we krwi. Grzech.’ to cudowna kontynuacja serii, od której ciężko się oderwać. Zważywszy na język użyty w historii, jak i na opisane dzieje nie jest to lekka literatura, ale za to bardzo wartościowa. Polecam nie tylko tę książkę, ale i całą serię. Dajcie się oczarować dawnym czasom.

[Zołza_czyta · Rating 3 out of 5]

Z wielką chęcią wzięłam się za ostatni tom serii "Tron we krwi". Byłam ogromnie ciekawa jak to wszystko zostało opisane.
Bolesław Krzywousty nie żyje. Zgodnie z jego wolą na tronie senioralnym zasiada Władysław, a synowie z drugiego małżeństwa otrzymują własne dzielnice. W historii Polski jest to nazywane rozbiciem dzielnicowym. Żaden z synów nie jest zadowolony z takiego rozwiązania. Władysław uważa, że to on powinien być księciem całego kraju, a bracia nie powinni mieć własnych dzielnic. Z kolei najstarszy syn z drugiego małżeństwa Bolesław Kędzierzawy, uważa, że to jemu należy się pełnia władzy. Sambor z Łabędziów też nie ma łatwego zadania. Przysięgał na łożu śmierci Bolesława Krzywoustego, że będzie wspierał pierworodnego syna. Jednak czy w związku z odkrytą tajemnicą może złamać obietnicę? I jak bardzo będzie go to kosztowało?
Autorka pokazała, że życie dworskie czy też królewskie nie jest proste, a w zasadzie składa się z samych intryg, kłamstw i spisków. Władysław za wszelką cenę chciał utrzymać władzę i pozbyć się przyrodnich braci z kraju. Próbuje szukać sojuszników poza granicami kraju. Niestety, ale rodzina jego żony nie jest skłonna do pomocy, bo osłabiona Polska jest Niemcom na rękę. Autorka pokazała jakie wydarzenia mogły mieć miejsce, ale nie zostały ujęte w żadnych oficjalnych kronikach - oczywiście z uwzględnieniem wierzeń słowiańskich i zjawisk nadprzyrodzonych, co już oczywiście jest fikcją literacką.
W dalszym ciągu mamy ukazaną wiarę pogańską, którą bardzo powoli wypiera chrześcijaństwo. Podobały mi się te fragmenty. Były naprawdę fascynujące - czytać o tym jak w imię Boga mordowano ludzi. Wielu niestety zapomina o tym krwawym elemencie historii chrześcijaństwa.
Czułam jednak pewien niedosyt. Jak dla mnie za dużo było wątków pobocznych, a za mało dworskiego życia Władysława czy jego braci. Rozumiem, że autorka chciała doprowadzić do końca wszystkie wątki, ponieważ to ostatni tom. Jednak zdecydowanie więcej wolałabym czytać o dworach królewskich. Pozostałe wątki zaczynały mnie momentami użyć.
Całą serię oceniam dobrze. Była ciekawa i przybliżała odrobinę historii - oczywiście, wiem, że wiele rzeczy było inaczej, ale przeczytanie trylogii zachęciło mnie do własnego poszukiwania informacji na ten temat.

[relaxandreadbooks · Rating 5 out of 5]

Szkoda, że to już koniec ☹

Tak jak wspominałam przy poprzednich dwóch częściach, nie spodziewałam się, że tak spodoba mi się seria ‘Tronu we krwi’. Jednak każda z poprzednich książek tak mnie wciągała, że trudno było mi się od nich oderwać. Tak samo było z ‘Grzechem’.

Akcja ostatniego tomu rozpoczyna się wraz ze śmiercią Bolesława Krzywoustego. Zgodnie z tradycją, na tronie zasiada jego najstarszy syn, jednak jak to często bywa, nie wszystkim się to podoba. Po raz kolejny będziemy mieć do czynienia ze spiskami, próbami odebrania władzy oraz rozlewem krwi.

Poznajemy również dalsze losy Sambora, Nadara i ich rodzin. Nie ukrywam, że od początku byli to moi dwaj ulubieni bohaterowie i momentami było mi przykro czytajac o tym, co ich spotkało. Ten pierwszy będzie musiał dokonać ważnego wyboru, który będzie testem jego wierności i który okaże się być tragiczny w skutkach.

Cała seria ‘Tronu we krwi’ trzyma poziom do samego końca. Jolanta Maria Kaleta umiejętnie łączy wątki historyczne z fikcyjnymi, co nadaje barwności powieści. W tej części brakowało mi trochę magicznej nuty powiązanej z pogańskimi wierzeniami, które naprawdę dodają kolorytu całej historii, jednak i tak uważam, że jest to jedna z lepszych serii jakie ostatnio czytałam 😊

Jeżeli jeszcze nie znacie serii ‘Tronu we krwi’, to zdecydowanie Wam polecam po nią sięgnąć.