Twee vrouwen

by Harry Mulisch

'Als je je altijd een dochter voelt, is er maar één manier om van je moeder af te komen, en dat is door zelf moeder te worden.'

In 1975 verraste Harry Mulisch zijn publiek met een ogenschijnlijk traditioneel vertelde roman over de liefde tussen een gescheiden kunsthistorica en een jong meisje. Maar Twee vrouwen vertoont ook parallellen met de Oedipus- en Orpheus-mythen en loopt af als een klassiek noodlotsdrama.

Genres: Fiction, Dutch Literature, Literature, School, Queer, Roman, Classics

156 pages, Paperback

First published October 1, 1975

About the author

Harry Kurt Victor Mulisch along with W.F. Hermans and Gerard Reve, is considered one of the "Great Three" of Dutch postwar literature. He has written novels, plays, essays, poems, and philosophical reflections.
Mulisch was born in Haarlem and lived in Amsterdam since 1958, following the death of his father in 1957. Mulisch's father was from Austria-Hungary and emigrated to the Netherlands after the First World War. During the German occupation in World War II he worked for a German bank, which also dealt with confiscated Jewish assets. His mother, Alice Schwarz, was Jewish. Mulisch and his mother escaped transportation to a concentration camp thanks to Mulisch's father's collaboration with the Nazis. Due to the curious nature of his parents' positions, Mulisch has claimed that he is the Second World War.

A frequent theme in his work is the Second World War. His father had worked for the Germans during the war and went to prison for three years afterwards. As the war spanned most of Mulisch's formative phase, it had a defining influence on his life and work. In 1963, he wrote a non-fiction work about the Eichmann case: The case 40/61. Major works set against the backdrop of the Second World War are De Aanslag, Het stenen bruidsbed, and Siegfried.
Additionally, Mulisch often incorporates ancient legends or myths in his writings, drawing on Greek mythology (e.g. in De Elementen), Jewish mysticism (in De ontdekking van de Hemel and De Procedure), well-known urban legends and politics (Mulisch is politically left-wing, notably defending Fidel Castro since the Cuban revolution). Mulisch is widely read and (according to his critics) often flaunts his philosophical and even scientific knowledge.
Mulisch gained international recognition with the movie De Aanslag (The Assault), (1986) which was based on his eponymous book. It received an Oscar and a Golden Globe for best foreign movie and has been translated in more than twenty languages.
His novel De ontdekking van de Hemel (1992) was filmed in 2001 as The Discovery of Heaven by Jeroen Krabbé, starring Stephen Fry.
Amongst many awards he has received for individual works and his total body of work, the most important is the Prijs der Nederlandse Letteren (Prize of Dutch Literature, an official lifetime achievement award) in 1995.

Reviews

[Gijs van Engelen · Rating 1 out of 5]

Al verwijs je nóg honderd keer naar de Oudheid, het blijft een kutverhaal.

[Marc Lamot · Rating 2 out of 5]

This is the first of Mulisch's more fluidly written works; adored by some, reviled by others as mere airport novel. It's the story of Laura, on her way to Nice to bury her mother. Flashbacks reveal memories of her fatal love for the indifferent, younger Sylvia, with whom she lived for a while after her divorce. At one point, Sylvia runs off with her ex but quickly returns. The difficult relationship between Laura and her mother stands out, but it clearly didn't appeal to me.

[Lieve · Rating 2 out of 5]

ooit eerder gelezen toen ik 15 was en had toen 2 sterren review gegeven blijkbaar, dacht na de ontdekking van de hemel nog eens lezen want zo slecht kan het toch niet zijn:::: wel dus
ik ben niet iemand die de woorden male gaze gebruikt voor mijn plezier maar jeuzus wat een onzin dit boekje
echt blij dat ie in de ontdekking van de hemel de vrouwen gwn geen persoonlijkheid gaf(/hele boek in coma liet liggen) want hij snapt er geen hond van

[Anna · Rating 1 out of 5]

Changed my rating to 1 star last night, over six years after reading it, because this book is STILL pissing me the fuck off. To compare yourself to Thomas Mann, and have James Joyce's arrogance - to align yourself with authors who ACTUALLY know what they're doing - and then produce this sexist, but also forced, retelling of two myths? TWO myths, yes, in a 100-page novella. It's just him talking about lesbians in horrifyingly over-sexualized ways, having there be age differences, and then be like "ok so that's one Orpheus and one Oedipus for table one." He can go fuck himself, honestly.

2,5, more tending towards the 2. I mean, the ending was okay, the story could've been good but the telling made it so boring and it was unrealistic. I just got bored every time I read it, only the last sentence was beautiful, the last page was nice. It was a bit... Hmwh. To say so.

[Mips · Rating 2 out of 5]

Hum... en dan is het nu, volgens de cover, de bedoeling dat ik er 'ook met anderen over praat; thuis, op school, met vrienden, collega's ... om zo de sociale cohesie te vergroten'! :)
(Nederlandleest.nl - Boek.be)

Eens kijken: ik moet vandaag nog naar de fietsenmaker, een winkel, een oudercontact, de orthodont,...

Het belooft dus een erg interessante dag te worden :)

Ik start, denk ik, met iets 'laag-drempeligs' als

'U straalt iets hetero uit, maar hebt u toevallig ooit ook een lesbische relatie gehad?' :)

[Vivian · Rating 4 out of 5]

Ik zou dit boek echt nooit vrijwillig hebben opgepakt als ik het niet voor school had moeten lezen en ik verwachtte ook totaal niet dat ik het wat zou vinden, maar... ik vond het echt heel goed! Het leest onwijs vlot en de verhaallijn is zo bizar intrigerend en goed neergezet dat het me van begin tot eind heeft geboeid, evenals de personages. Echt heel erg interessant en goed en een heel erg aangename verrassing, zeker wat betreft de ijzersterke mythologische intertekstualiteit. Hier blijf ik mijn hersens nog wel even op kraken.

[Marco · Rating 3 out of 5]

Mulisch brengt in dit boek een liefdesverhaal als intrigerend raadsel. Het boek is goed te lezen als een psychologische roman, liefdesgeschiedenis. Ietwat vreemd en over de top, maar daarvoor is het literatuur. Ongetwijfeld heeft Mulisch allerlei verwijzingen naar mythologie en oude verhalen verwerkt en toch, ondanks dat ik die niet heb opgeslagen, heb ik een leuk boek gelezen. Voor mij gaat het meer over (gemiste?) kansen in het leven, toekomstdromen, hoe deze wreed verstoord kunnen worden en hoe weinig invloed je daarop hebt.

[Ceren · Rating 1 out of 5]

Lees 'Drie vrouwen' van Lisa Taddeo.

[José Van Rosmalen · Rating 4 out of 5]

In 1975 schreef Harry Mulisch de korte roman ‘Twee vrouwen’ over de liefdesrelatie tussen Laura en de veel jongere Sylvia, met als verdere hoofdpersoon Alfred, de voormalige echtgenoot van Laura. Daarnaast spelen de ouders van Sylvia en de moeder van Laura ook een rol in de roman. Ten opzichte van die ouders wordt de lesbische relatie verhuld. In de jaren zeventig was er veel aandacht voor de emancipatie van vrouwen, maar was deze zeker nog niet voltooid. Mulisch zou Mulisch niet zijn als hij niet allerlei dubbele bodems in het verhaal had aangebracht. Sylvia lijkt onberekenbaar maar ook berekenend. Ze wil de ultieme wens van Laura in vervulling brengen, een kind krijgen, waarvan zij de ‘vader’ is. Hiervoor gaat ze over lijken, wordt ze Laura schijnbaar ontrouw, maar wordt Alfred in haar spel gebruikt. De roman eindigt dramatisch, waarbij Mulisch er een Grieks drama van maakt. Het is zeker een spannend en verrassend boek.

[Chantal · Rating 3 out of 5]

A typical Dutch book. At times it goes from 1 to 100 in a few pages. Throw in some curse words and unusual subjects for the time. Give it a weird twist and there you go, you found it in this book.

[Janne De Herdt · Rating 4 out of 5]

heel gay, leuk !

[Boudewijn · Rating 3 out of 5]

Terwijl mijn dochter zich vermaakte in een gemeenschappelijke speeltuin en op haar fietsje af en toe voorbij reed, zat ik in de zon dit boek te lezen die ik in de gezamenlijke bibliotheek van de speeltuin vereniging van de plank had geplukt.

Het talent van Mulisch' schrijverschap is onmiskenbaar en het verhaal, alhoewel wat gedateerd beschreven, wist mij vast te houden.

In een keer uit gelezen terwijl de tijd ongenadig voorbij schreed. Ik vond het boek, voor een Mulisch, verassend toegankelijk en het deed mij denken aan een liefdesverhaal van Grünberg.

Nu gaat het regenen dus weer snel naar huis.

[image error]

[Matthieu Wegh · Rating 4 out of 5]

? Ik was nieuwsgierig naar dit boek dat ik al eerder 2 keer gelezen had.
🤔 Boeiend boek met onverwachte afloop. Het tweede gedeelte, als Sylvia naar Alfred gaat, vond ik het boeiendst. Griekse mythologie (Oedipus,etc) heb ik opgezocht in Prisma woordenboek der klassieke oudheid.
=> Misschien ooit 'De ontdekking van de hemel, maar ik zie op tegen het aantal bladzijdes....
MW 8/7/20

[Megan · Rating 1 out of 5]

Read this for my literature list. It's very unrealistic, Mulisch's writing style consists of sentences that I personally find way too long and unclear, and this specific book seems kind of... homophobic to me. Maybe that's on me for reading a book about a w/w relationship written by a man in the 20th century.

[Lise · Rating 5 out of 5]

"Ik weet niet wat voor substantie de ziel moet hebben, maar de hare deed mij denken aan een ei: een harde witte schaal, die niet meegaf, maar die plotseling breken kon en dan een massa vormloos slijm losliet." Harry Mulisch- Twee vrouwen, p.49

[Laura · Rating 3 out of 5]

wat the fuck

[Loeka Van Aelst · Rating 5 out of 5]

Ik had geen al te hoge verwachtingen van een boek over een lesbische relatie geschreven door een man... Maar wat een aangename verrassing! De setting voelde meteen vertrouwd en de beschrijvingen van de personages waren tegelijk poëtisch en realistisch. Het verhaal leest vlot en is spannend maar ook de momenten waarop het verhaal even lijkt stil te staan, blijft het boek boeien. Wat misschien nog het meest mijn aandacht trok, waren de fragmenten waarin Mulisch heel abstracte ideeën onder woorden brengt. Een voorbeeld hiervan is de beschrijving van hoe het hoofdpersonage de maanden van het jaar visualiseert in haar gedachten. Dit is iets waar ik zelf al wel eens over heb nagedacht, maar het leek mij onmogelijk om iemand die gedachtegang te laten begrijpen. Het feit dat Mulisch er in slaagt om dit zo mooi te verwoorden, toont aan dat hij echt weet door te dringen tot de diepere gedachtenwereld van zijn personages en van de lezer.

[Quentin Zero · Rating 3 out of 5]

read this while sick at home. storytelling was good and nice, gorgeous at times, but the characters were lesbian stereotypes so that was sad. 2,5 stars.

[Mari Janssen · Rating 4 out of 5]

Mijn Mulisch ontgroening en ik heb ervan genoten

[Diana Willemsen · Rating 4 out of 5]

Ik sprak een keer Harry Mulisch. En Harry Mulisch zei tegen mij: weet u, soms heb ik een zin geschreven en als ik die zin dan teruglees denk ik... Nee, dit heb ik niet geschreven. Dit, heeft God geschreven.
Ik vroeg hem, hoe weet u nu zo zeker dat u dit niet heeft geschreven maar God? En toen zei hij: ik schrijf beter.
― Herman Finkers

Bovenstaande geeft te denken natuurlijk.
Mijn eerste niet hetero-en niet andro-normatieve boek dat ik las als puber. Geschreven door Muslisch (of God zo u wil) en dat is misschien toch wel jammer.

[Casper · Rating 1 out of 5]

Verreweg een van de meest frustrerende leeservaringen die ik ooit heb moeten doorstaan. Mulisch neemt zichzelf minstens 5 keer te serieus, wat het boek een opeenstapeling van flauwe metaforen, stereotype karakters en faux diepgang maakt. Ik kan me for the life of me niet bedenken hoe iemand kon denken dat dit een middelbare schoolklas liefde voor de Nederlandse literatuur zou bijbrengen. Jammer. Jammer.

[Indah · Rating 2 out of 5]

Mandatory school reading.
Read it this afternoon in one sitting to be done with it. Gosh that was so far fetched.
Plus can Mulish just stop wondering on why people don't realise that the sun goes from left to right in Australia or the other way around. He's made his point now (sort of)

[Eline · Rating 2 out of 5]

Harry Mulisch just really isn't my thing. Whether I'm not old enough yet to appreciate his work, or whether I never will at all, I can't tell you. I just know that I only turned the pages because I had to for school. Not one moment was it because I enjoyed it in the slightest

[Imme van der Boom · Rating 3 out of 5]

Poeh tja, ik worstel enorm met deze review!!! Het was een heel verwarrende en frustrerende leeservaring, maar toch is er een sterke behoefte ontstaan om meer van Harry te lezen... Kortom: identiteitscrisis.

[Noortje · Rating 3 out of 5]

Onderweg naar m`n overleden moeder. Ik laat alles achter me. Wat er gebeurt is zeg ik niet, ik schrijf het op.

In de stad een leuke vrouw ontmoet, heb haar uitgenodigd bij mij thuis. Het was gezellig.

We zijn samen gaan wonen, onze relatie verbergend voor onze ouders. Sylvia was koppig, zo ontdekte mijn moeder het van ons. Haar moeder weet niks, door een foto.

Sylvia is met Alfred, ik ben er kapot van. Waarom!? Ik snap het echt niet, wij hadden het goed.

Sylvia is terug, zwanger. Geweldig! Ze moet het goedmaken met Alfred. Slecht idee. Haar einde, en die van m`n moeder. Dood.

[Sien · Rating 3 out of 5]

Een beetje sceptisch begon ik aan dit boek van Mulisch. De ontdekking van de hemel, overigens een geweldig boek, blinkt namelijk niet uit in interessante vrouwelijke personages. De personages waren echter niet het probleem hier. Het verhaal voelde gewoon niet genoeg uitgewerkt, alles ging zo snel dat het niet echt goed kon inwerken. Zeker geen slecht boek, maar ik had er meer van verwacht.

[Eline · Rating 3 out of 5]

3*

[Remco Sleiderink · Rating 5 out of 5]

Met plezier gelezen en geluisterd (op spotify, in de auto). Het is een verhaal boordevol dubbele bodems en verwijzingen naar klassieke mythologie - het is Mulisch - maar het is ook spannend met snelle plotontwikkelingen - ook dat is Mulisch. Het is een boek dat ik zeker nog eens wil herlezen, om dan nog beter te letten op alle verwisselingen van personages, het spel met mannelijk en vrouwelijk, en het ironische spel met de Schrijver die hier en daar op de voorgrond treedt. Leuk.

[Kimia · Rating 5 out of 5]

'In de tragedie staat de menselijke waarheid tegenover de goddelijke. En aan die tegenspraak gaat de held te gronde, zij trekt hem uit elkaar.'

^ is volgens mij een goede beschrijving van dit boek

het heeft me in alle opzichten gesloopt en ik ben nog steeds bezig om mijn gedachten erover bij elkaar te rapen. zou ik het nog een keer lezen? waarschijnlijk niet, maar alleen omdat ik het nooit meer zal ervaren als de 1e keer.

[Robin · Rating 4 out of 5]

ik vond het oké. niet helemaal mijn ding maar zeker ook niet slecht. niet zo'n fan van Mulisch' schrijfstijl in dit boek wel, jammer! maar verder gewoon wel een goed boek.