Rusland is een kosmos op zich, daar weet de jonge Rusland-correspondent William Immink alles van. In zijn Lada Granta rijdt hij Rusland door op zoek naar bijzondere verhalen, avontuurlijke belevenissen en bovenal; het echte Rusland wat men in het Westen eigenlijk niet kent. Soms wordt het systeem genadeloos gefileerd, maar William beschrijft ook zijn grote liefde voor dit immense land, zijn nieuwe vaderland. In De Ladarijder neemt William je mee in zijn Lada Granta uit 2012 op een boeiende reis door de Russische Kaukasus. Hij ontmoet de wereldberoemde Oedmoertse Omaatjes en hij propt een dikke orthodoxe priester op de bijrijdersstoel van zijn Lada om een vervallen kerkgebouw te bekijken.
Middelmatig reisverslag: bij vlagen interessant, maar er zijn veel interessantere boeken over het leven in Rusland. Daarnaast heb ik me erg gestoord aan de vooroordelen van de schrijver vanuit zijn gereformeerde geloof en de overmatige aandacht voor religie in Rusland. Verder vind ik dat hij heel weinig kritisch is op de gevaren van de niet meer aanwezige scheiding van kerk en staat in Rusland. Dat valt me erg tegen voor een journalist. Democratie en mensenrechten zijn voor hem blijkbaar bijzaak.
De schrijver is vol van Rusland en haar inwoners, zoals de omaatjes en woont er ook, zodat je meer van binnenuit die samenleving wordt verteld wat er daar zo typerend of bijzonder is. Zelf zou ik er nooit willen wonen.