Milou heeft haar leven weer redelijk op orde na haar scheiding van Pepijn, maar heeft nog wel een diepgewortelde kinderwens. Als ze voor haar baan als docent diëtiek een collega moet vervangen, wordt ze als stagebegeleider uitgezonden naar het buitenland. Daar komt het gemak waarmee ze uit balans gebracht kan worden al snel aan het licht. Hoewel ze haar angst voor spinnen, slangen en links rijden weet te overwinnen, gooit uiteindelijk een handelaar in dieetbladeren alsnog roet in het eten. Terwijl de stagiaires de tijd van hun leven hebben, probeert Milou nieuwe stappen te zetten en bedenkt ze een plan om in haar eentje een kind te krijgen. De vraag is alleen: wie kan je vertrouwen?
Astrid Harrewijn studeerde rechten en was daarna werkzaam als vertaalster. Na het winnen van een schrijfwedstrijd debuteerde ze in 2006 met de roman Ja kun je krijgen. Ze heeft inmiddels elf romans en twee luisterseries gepubliceerd. Ze heeft een onmiskenbaar eigen stijl en schrijft met humor over de valkuilen van ons dagelijks bestaan. Astrid Harrewijn woont met haar man in Den Haag en de Vogezen. Ze heeft twee dochters en twee Duitse adoptiehonden; Lotte & Frida.
Ik moet zeggen dat ik het eigenlijk jammer vond dat dit boek niet verder ging met het verhaal van Elkie. Maar, niet getreurd, dit was ook een leuk verhaal. Ik vond het avontuur in Suriname heel erg leuk om over te lezen, al begreep ik niet zo goed hoe je Suriname kan verstaan als België, maar vooruit. Daarnaast vond ik Milou ook wel erg laks voor iemand die heel bang was: geen vooronderzoek doen naar het land waar je de komende maanden gaat werken? Vreemd. Gelukkig leest het boek verder prima weg, en vooral de Surinaamse setting maakte het top!