Een jongen wil zich op het leven werpen, maar wordt als puber geconfronteert met de langdurige ziekte en tenslotte de dood van zijn moeder. Als hij na zijn middelbare schooltijd op zichzelf gaat wonen komt hij er al snel achter dat hij zijn herinneringen niet gemakkelijk van zich af kan schudden. Geplaagd door een gevoel van onveiligheid probeert hij relaties aan te gaan met de mensen om hem heen, maar belandt in eenzaamheid, angst en zelfverloochening. Tot hij als lijkverzorger wordt aangenomen bij een begrafenisonderneming en begint in te zien hoe hij aan zijn eigen duisternis kan ontkomen. Een woelend lichaam is een roman over verlangen - naar nabijheid, naar mensen, naar een lichaam om in te bestaan. In afwisselend dromerige en pijnlijk wrange beelden wordt een verhaal geschetst waarin gezocht wordt naar intimiteit en verzoening en wat het betekent om zorg te dragen, voor jezelf en voor anderen.
Daniël Vis (1988) schrijft gedichten en treedt op. Hij publiceerde in onder meer Strak!, Het liegend konijn en Plebs. Dit jaar won hij de finale van het NKPoetry Slam, en ook stond hij op podia als iPoetry, Lowlands, Het gedichtenbal en de Zwarte Cross. Crowdsurfen op laag water is zijn langverwachte debuutbundel.
Echt wel een verborgen parel deze! Millennialliteratuur maar dan goed. En met humor. Verdient het veel meer aandacht en lezers te krijgen dan het heeft gehad.
Prachtig boek, ik heb hem in een zucht uitgelezen. De onderwerpen die in dit verhaal naar voren komen, zijn dingen waar je interesse maar net naar uit moet gaan. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen dat liever (nog) niet willen weten. Zelf vond ik het op een bepaalde manier een troostend boek en erg mooi, eerbiedig, omschreven.
Ik weet niet goed of de expliciete seksscene of masturbeerscenes moesten, om verlangen te ontketenen en dan ook weer rouwen te beschrijven. Ik moet ook wel toegeven dat het lang geleden is dat ik een boek heb gelezen die vanuit een mannelijk pen geschreven is. Dus om eerlijk te zijn weet ik het niet. Het leest vlot.
Op zich wel een interessant en leesbaar verhaal van een puber en jongvolwassen jongen die al jong zijn moeder verliest, geen relatie kan houden en niet goed weet wat hij met zijn leven aan moet. Het deel waar hij in een uitvaartbedrijf gaat werken deed me denken aan de televisieserie Six feet under. Toch maar drie sterren omdat mij niet duidelijk is wat het boek nu eigenlijk wil vertellen. Naar mijn gevoel houdt het ook abrupt op alsof er nog een deel mist.
Een bijzonder verhaal met veel potentie maar ik vond het moeilijk om me te verplaatsen in de hoofdpersoon omdat er weinig aandacht wordt besteed aan zijn persoonlijke ervaringen en emoties. Voelt nog onaf.
Genoten van dit boek. Een ontzettend vlotte schrijfstijl. Een aansprekend thema met een interessante combinatie van zijtakken die toch mooi samen weten te komen. Daniël Vis kan schrijven, dat is een ding dat zeker is!