Een Belgische ambassadeur in Cuba tekent zijn 'onmiddellijke memoires' op en laat Cuba van binnen uit zien. Hier kan geen reisgids tegen op. Net als in het leven en werk van de schrijver zelf, die onder andere ook films in en met Cuba maakte, is dit boek een naadloze mengeling van politiek, muziek, poëzie, geesten uit Afrika, etc. Portocarero's sensuele, gepassioneerde taalgebruik neemt je direct mee op reis tot midden in het hart van Cuba: prachtig- pijnlijk-strelend en toch ook zeer documentair. Een liefdesverklaring: niet van een onnozele liefde van een 18-jarige maar van de diepe vergevingsgezinde liefde van een bijna gouden paar dat onverwacht soms opeens weer de tango danst; schokkeriger, trager, maar overvloeiend van liefde en respect. Pas op: na het lezen wil je zelf naar Cuba!
Leest heel gemakkelijk, en heeft een interessante beschrijving van Havana. ook vond ik het een pluspunt dat bepaalde Cubaneese uitdrukkingen worden gebruikt en woorden in het dialect, alsook zinnen en kleine teksten in het Spaans waarbij de vertaling staat. Er komt ook redelijk wat geschiedenis aan bot.