'Dom zijn. Dat mis ik. Ik wist helemaal niks. Onwetendheid is heerlijk, zo zonder verantwoordelijkheid. Maar die tijd komt nooit meer terug.'
Ik krijg het echt enorm op m'n sijzen van het gebruik van dingen als 'recyclen', 'spijkerbroek' (volgens mij draagt De Cock ook maar gewoon een jeans, zoals iedere normale Vlaming) en 'moppie' - die laatste spant toch echt wel de kroon. Wat een gruwel. Gelukkig is de rest wél goed geschreven, en is de hoeveelheid Engels in Boek 2 een pak minder aanwezig dan in Boek 1. Nu stoort het hoegenaamd niet meer.
Aangezien Lily natuurlijk een hele verandering heeft ondergaan en zich absoluut niet meer met mode en influencen bezighoudt - enfin ja, op een bepaalde manier wel, maar het is een goede en aangename manier geworden - en er ook qua plot al een hele evolutie geweest is, werd ik nu van in het begin direct meegesleurd door alles wat er gaande was. In feite ontvouwde het verhaal zich op een heel andere manier dan ik had verwacht, ik vermoedde niet dat ze terug naar de Nieuwe Unie zou gaan. Maar, zoals blijkt uit de rest van Storm, dat is toch wel een heel goede zet. Er gebeurt enorm veel, het is allemaal spannend en origineel gevonden, er zitten een paar knappe plotwendingen in. Kwaliteit van de bovenste plank, en al helemaal in vergelijking met wat er verder in YA-land meestal origineel van de Lage Landen allemaal tevoorschijn komt.
Lily is nu echt geëvolueerd tot een enorm sterk en diepgaand personage, net zoals de meeste anderen. Haar twee vaders interesseren me maar weinig, maar die komen ook niet heel vaak aan bod.
De hoofdzaak waar ik naar uitkeek na Boek 1 was om Muffin te ontmoeten. Ik hoopte heel erg dat dat ging gebeuren, dus ik was ook heel blij dat Muffin inderdaad haar opwachting maakt, heel snel ook al zelfs. (Al kon ik het wel veel beter verdragen als ze haar mond hield, zodat we dan niet dat idiote 'moppie' te verduren kregen).
Ro stelde me, helaas, zwaar teleur, en ik vond het wel wat jammer dat de Vuilzwervers in Storm minder aanwezig waren. Maar de scènes met de president en de ministerraad waren ook weer hilarisch.
Ik was nog enigszins verwonderd over de epiloog ook: als in, gewoon dat die aanwezig was. Zo zonder epiloog was er sprake geweest van een megagrote cliffhanger, maar dat wilde de auteur blijkbaar liever vermijden. Niet dat ik daar iets op tegen heb, er valt nog genoeg te vertellen in wat volgt en zo is mijn gemoedsrust in elk geval gevrijwaard gebleven. Mercikes, Tom, dat apprecieer ik. Hoe dan ook, met of zonder epiloog: het is een magnifiek einde.
Klein negatief puntje nog: helemaal in het begin wordt er iets gezegd over ziektes die de voorbije honderd jaar (dus: in onze nabije toekomst) opeens vanuit het niets verschenen zijn en de ronde hebben gedaan, met veel slachtoffers tot gevolg. Daar stonden de pokken bij. En het klinkt zo alsof de pokken daarvoor (dus: ook in ons verleden) eigenlijk niet bestonden, of toch zeker niet zo'n enorm effect hadden... terwijl het net een van de dodelijkste ziektes aller tijden is. Dus dat vond ik al bij al toch maar raar. Maar verder klasse over vrijwel de hele lijn.
Ik moest grijnzen toen er ineens een personage aan bod kwam dat 'Murpt' heet. Is het toeval dat dat een anagram is van onze allerliefste Donald? Tof gedaan!
Al had ik bij mijn eerste herlezing (zomer 2023) ook wel een beetje medelijden met De Cock. Een deel van dit verhaal speelt zich af in de Kanaaltunnel en aan boord van een oude Eurostar, die in detail beschreven wordt. Nu Eurostar en Thalys samen zijn gegaan en de Eurostar Group gevormd hebben, is het logo echter veranderd. Met andere woorden: een half jaar nadat Boek 2 verschenen is, is de informatie al achterhaald. Zou je dat nu als auteur zuur of om mee te lachen vinden?
Maar alle gekheid op een stokje: het was dus een bijzónder goed verhaal, met een heel sterk einde. Er rest mij nu niet veel meer te zeggen, behalve dan dit:
Op naar Boek 3 - Staal.
Op naar een nieuwe wereldorde.
8,2/10
PS. Oh ja, Tom? Nogmaals bedankt trouwens voor dat duoticket naar Londen, ik heb er goed gebruik van gemaakt en de Kanaaltunnel is onderweg niet instort of onder water gelopen. Oef!