Naceu en Gres, Pontevedra, en 1928. É membro numerario da Real Academia Galega, Doutor Honoris Causa polas universidades da Coruña e da Habana, e Fillo Predilecto do Concello de Vila de Cruces. Entre outros galardóns recibiu a Medalla Castelao, o Pedrón de Honra, o Premio Trasalba. Premio da Crítica Española (novela en galego) e Premio da Crítica Galega (ensaio). É un dos escritores clásicos da literatura galega. Emigrou a Arxentina en 1949, onde fixo a carreira de Xornalismo. Foi Secretario Xeral das Mocedades Galeguistas, e Secretario da Comisión Organizadora do histórico Congreso da Emigración Galega. Casou coa escritora cubana, de ascendencia galega, Anisia Miranda, en 1957. Xuntos fundaron ese mesmo ano “Follas Novas”, editorial e distribuidora do libro galego no continente americano. Colaborou na prensa galega de Buenos Aires e publicou nesa cidade o poemario Dende lonxe, en 1960, e a novela Memorias dun neno labrego,en 1961, ano en que Neira e Anisia van vivir a Cuba. Alí funda é dirixe a Sección Galega do Instituto de Literatura e Lingüística. Desempeña diversos traballos na administración, colabora na prensa, e exerce durante seis anos a xefatura de redacción da revista infantil Zunzún. Dende 1992 reside na súa parroquia natal, onde preside a Fundación que leva o seu nome. (A súa compañeira Anisia faleceu en 2009).
Como me gustou este libro. Non son solo as súas memorias, tamén son os costumes da aldea, os partos, a música, a escola, o galego...todo cunha prosa preciosa, directa e por momentos graciosa. O feito de recoñecer os lugares dos que fala (Cruces e todo o que hai arredor) fixo que aínda o disfrutara máis. Gustoume ler sobre Gres, sobre a miña aldea ou outras.
Recull fragmentari de memòries sobre la infantesa i joventut de Neira Vilas escrites amb una gran lucidesa. Enganxa per l'estil per narrar les vivències, però el fil conductor és pobre, els textos podrien llegir-se de forma ben bé independent.