What do you think?
Rate this book
Vera Bergström #2
Skred
Sommaren regnar bort i Åre. Grävskoporna fortsätter att gröpa ur berget för att ge plats åt exklusiva fritidshus. Till slut går ett jordskred, som inte bara river upp nya sår i samhället utan också drar fram mörka hemligheter.
Vera Bergström har fått tillbaka jobbet som lokal redaktör på Jämtlandsposten och försöker ställa politikerna till svars för skredet. Samtidigt, på en gata i Stockholm, hittas ett armband som visar sig tillhöra den försvunne fårbonden Jonte Andersson. Varför dyker armbandet plötsligt upp i staden, när han försvann spårlöst mitt på fjället för över ett år sedan?
Vera börjar gräva i fallet, och i takt med att pusselbitarna faller på plats leds hon allt längre in i ett skrämmande förflutet som snart ska hinna i kapp alla inblandade.
Vera Bergström har fått tillbaka jobbet som lokal redaktör på Jämtlandsposten och försöker ställa politikerna till svars för skredet. Samtidigt, på en gata i Stockholm, hittas ett armband som visar sig tillhöra den försvunne fårbonden Jonte Andersson. Varför dyker armbandet plötsligt upp i staden, när han försvann spårlöst mitt på fjället för över ett år sedan?
Vera börjar gräva i fallet, och i takt med att pusselbitarna faller på plats leds hon allt längre in i ett skrämmande förflutet som snart ska hinna i kapp alla inblandade.
365 pages, Hardcover
First published August 10, 2022
44 people are currently reading
529 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 108 reviews
November 12, 2022
Förra året läste jag Sara Strömbergs debut, Sly, och blev omedelbart förtjust i huvudpersonen Vera. Jag hoppades, lite försiktigt, att det skulle bli fler böcker om henne. När jag gick igenom intressanta boksläpp för augusti så dök plötsligt Skred upp där. Jag hade helt missat att den var på gång och glädjen var stor när boken ett tag senare ramlade ner i brevlådan.
Detta är samhällskritik när den är som bäst. Här handlar det, återigen, om storstad kontra glesbygd och turister kontra bofasta. Det är en klockren beskrivning som är lätt att applicera på annat. Som, till exempel, när man själv åker till en turistort. Var går gränsen för vad man gör för turisternas skull? Ska samhället leva och fungera även när de inte är där?
Skred är egentligen becksvart tecknad, men det finns en viss tillförsikt, några ljusglimtar. Det känns inte helt hopplöst. Mest tack vare hur de bofasta håller ihop. Det ger i alla fall mig hopp. Jag har för mig att jag såg någonstans att det här skulle bli en trilogi så nu väntar jag på tredje boken.
OBS! Detta är en kraftigt förkortad text. Hela finns på min blogg
Detta är samhällskritik när den är som bäst. Här handlar det, återigen, om storstad kontra glesbygd och turister kontra bofasta. Det är en klockren beskrivning som är lätt att applicera på annat. Som, till exempel, när man själv åker till en turistort. Var går gränsen för vad man gör för turisternas skull? Ska samhället leva och fungera även när de inte är där?
Skred är egentligen becksvart tecknad, men det finns en viss tillförsikt, några ljusglimtar. Det känns inte helt hopplöst. Mest tack vare hur de bofasta håller ihop. Det ger i alla fall mig hopp. Jag har för mig att jag såg någonstans att det här skulle bli en trilogi så nu väntar jag på tredje boken.
OBS! Detta är en kraftigt förkortad text. Hela finns på min blogg
November 23, 2022
Betyg: 4,5 av 5 - Den här boken, Skred, är den fristående uppföljaren till boken Sly. Jag läste Sly för ungefär ett år sedan, och tyckte att det var en mycket bra debut av författaren Sara Strömberg. Så jag hade höga förväntningar på Skred, och dom infriades, för jag tycker att den här boken var precis lika bra som den förra, och till och med ännu lite bättre. Spännande, oförutsägbar, fina naturskildringar, och bra karaktärer. Så jag kommer definitivt följa den här bokserien med den lite annorlunda huvudpersonen Vera Bergström. Kan absolut rekommendera både Sly och Skred.
February 24, 2023
Måste säga att det här är en bok som jag inte är helt såld på. Sly var klart vassare. Under läsningen tänker jag många gånger att det hade varit bättre om Strömberg skrivit en ren landsbygdsroman för på något sätt är det där som hjärtat ligger tycks det. Själva deckarberättelsen tillför egentligen inte så mycket och den känns inte heller helt genomarbetad. Det gör däremot huvudkaraktären Vera, den medelålders reportern som kämpar på med livet och ensamheten och som jag gärna vill möta igen i någon kommande bok. Skildringen av konflikten mellan ”utveckling” och naturvärden, var service finns och var den inte finns, av omgivningarna och levnadsförhållanden - där är tillsammans med karaktärsbeskrivningarna bokens styrka.
March 30, 2023
2,5-3. Föregångaren var snäppet bättre. Gillar dock Vera som karaktär och hoppas att detta blir en trilogi.
December 14, 2022
Precis som sin föregångare gillade jag denna för hur jordnära den är i sin samhällskritik, för hur den visar upp sina karaktärer med skavanker men inte utan charm, för hur lätt det är att dras med i handlingen och vilja veta mer. Även här förstod jag vem den skyldiga var innan det avslöjades, men hölls på halster längre, och det är inte nödvändigtvis en dålig sak, utan handlar i detta fall mer om att historien är logiskt uppbyggd. Ibland kände jag en viss frustration med Veras håglöshet inför sitt eget välmående, men gillar henne fortfarande skarpt. Glesbygdsperspektivet är väl skildrat utan att skriva en på näsan. Kommer fortsätta med denna serie, för förhoppningsvis kommer det flera böcker.
December 19, 2024
Na het lezen van het eerste deel Sluw, ben ik echt gepakt door deze sterke en intrigerende thrillerserie. Ik heb dan ook erg hoge verwachtingen van dit tweede deel. De covers vormen een mooie en sterke lijn, maar zijn toch verschillend genoeg van elkaar.
Er wordt in Stockholm op straat een armband gevonden. Het is de armband van de al bijna twee jaar vermiste Jonte Andersson, een schapenboer. Waarom duikt na bijna twee jaar deze armband honderden kilometers verder op? Vera Bergstörm heeft haar baan terug als verslaggeefster bij de plaatselijke krant Åre, dat zich bevindt aan een chic skigebied in het noorden van Zweden, op de grens met Noorwegen. Het blijft er in deze plaats regenen, waardoor er aardverschuivingen plaatsvinden, precies op de plek waar exclusieve vakantiehuizen gebouwd worden. Er worden duidelijk fouten gemaakt, waarbij Vera onderzoek doet naar de lokale politici die deze vergunningen hebben afgegeven. De zaak van Jonte Andersson lijkt vreemd genoeg verband te houden met de aardverschuivingen en langzaam vallen de puzzelstukjes op hun plaats. Vera's zoektocht leidt naar een angstaanjagend verleden dat alle betrokkenen in zal halen.
Wat een origineel, pakkend en goed tweede deel van deze geweldige en spannende thrillerserie. Sara Strömberg heeft een levendig en filmische schrijfstijl en weet het verhaal zo te beschrijven dat je het levendig voor je ogen ziet afspelen en je je echt even in Zweden waant. Niet enkel het gebied en de sfeer, maar ook de personages zijn geweldig, sterk, divers en met finesse uitgewerkt. Met krachtige en realistische dialogen weet Sara Strömberg echt tot leven te brengen.
Ook in dit tweede deel volgen we weer voor het grootste gedeelte het perspectief van journaliste Vera Bergstörm. Ondanks dat het in het eerste deel al een goed en uniek uitgewerkt personage was, leren we in deel twee Vera nog beter kennen. Naast Vera, lezen we in dit verhaal ook het perspectief van Stina en Claes. Twee totaal verschillende, maar wel erg goed uitgewerkte personages die in dit verhaal en in deze zaak een belangrijke rol spelen. Wat de verschillende personages in het verhaal sterk maakt is dat ze echt menselijk voelen en alles behalve doorsnee zijn. Hierdoor zijn ze intrigerend en hebben sommige wat te verbergen, wat tot aan het einde onduidelijk blijft.
Het verhaal kent een mooie opbouw en start met een pakkend en intrigerend proloog wat direct vraagtekens en je nieuwsgierigheid wekt. Vanuit daar gaat het verhaal van start en krijgt het verhaal verrassende twisten en wendingen. Daarbij weet Sara Strömberg perfect aan te voelen wanneer ze de verhaallijn moet versnellen, vertragen of juist in detail moet treden. Daarbij weet Sara Strömberg de perfecte balans in het verhaal te vinden met zijlijnen rondom het leven van de personages zelf, die het verhaal en de verhaallijn verrijken en versterken. Naarmate het verhaal vordert krijgt het steeds meer diepgang, en wordt het verhaal steeds pakkender waardoor ik het boek in één dag heb uitgelezen. Sara Strömberg wist me met het plot echt te verrassen, de puzzelstukjes vallen echt perfect op zijn plek en de vork zat anders in de steel dan ik verwacht had, wat absoluut een dik pluspunt is.
Vals is een pakkende, spannende en meeslepende thriller. Het verhaal kan losstaand gelezen worden, maar de personages krijgen meer diepgang als je eerst deel één leest. Het verhaal kent unieke, fascinerende en bijzondere personages die intrigerend en met finesse zijn uitgewerkt. Het is vlot en filmisch geschreven en de verhaallijn wordt mooi opgebouwd, heeft diepgang en kent verrassende twisten. Echt een aanrader. Ik hoop echt dat er nog meer delen gaan volgen.
Er wordt in Stockholm op straat een armband gevonden. Het is de armband van de al bijna twee jaar vermiste Jonte Andersson, een schapenboer. Waarom duikt na bijna twee jaar deze armband honderden kilometers verder op? Vera Bergstörm heeft haar baan terug als verslaggeefster bij de plaatselijke krant Åre, dat zich bevindt aan een chic skigebied in het noorden van Zweden, op de grens met Noorwegen. Het blijft er in deze plaats regenen, waardoor er aardverschuivingen plaatsvinden, precies op de plek waar exclusieve vakantiehuizen gebouwd worden. Er worden duidelijk fouten gemaakt, waarbij Vera onderzoek doet naar de lokale politici die deze vergunningen hebben afgegeven. De zaak van Jonte Andersson lijkt vreemd genoeg verband te houden met de aardverschuivingen en langzaam vallen de puzzelstukjes op hun plaats. Vera's zoektocht leidt naar een angstaanjagend verleden dat alle betrokkenen in zal halen.
Wat een origineel, pakkend en goed tweede deel van deze geweldige en spannende thrillerserie. Sara Strömberg heeft een levendig en filmische schrijfstijl en weet het verhaal zo te beschrijven dat je het levendig voor je ogen ziet afspelen en je je echt even in Zweden waant. Niet enkel het gebied en de sfeer, maar ook de personages zijn geweldig, sterk, divers en met finesse uitgewerkt. Met krachtige en realistische dialogen weet Sara Strömberg echt tot leven te brengen.
Ook in dit tweede deel volgen we weer voor het grootste gedeelte het perspectief van journaliste Vera Bergstörm. Ondanks dat het in het eerste deel al een goed en uniek uitgewerkt personage was, leren we in deel twee Vera nog beter kennen. Naast Vera, lezen we in dit verhaal ook het perspectief van Stina en Claes. Twee totaal verschillende, maar wel erg goed uitgewerkte personages die in dit verhaal en in deze zaak een belangrijke rol spelen. Wat de verschillende personages in het verhaal sterk maakt is dat ze echt menselijk voelen en alles behalve doorsnee zijn. Hierdoor zijn ze intrigerend en hebben sommige wat te verbergen, wat tot aan het einde onduidelijk blijft.
Het verhaal kent een mooie opbouw en start met een pakkend en intrigerend proloog wat direct vraagtekens en je nieuwsgierigheid wekt. Vanuit daar gaat het verhaal van start en krijgt het verhaal verrassende twisten en wendingen. Daarbij weet Sara Strömberg perfect aan te voelen wanneer ze de verhaallijn moet versnellen, vertragen of juist in detail moet treden. Daarbij weet Sara Strömberg de perfecte balans in het verhaal te vinden met zijlijnen rondom het leven van de personages zelf, die het verhaal en de verhaallijn verrijken en versterken. Naarmate het verhaal vordert krijgt het steeds meer diepgang, en wordt het verhaal steeds pakkender waardoor ik het boek in één dag heb uitgelezen. Sara Strömberg wist me met het plot echt te verrassen, de puzzelstukjes vallen echt perfect op zijn plek en de vork zat anders in de steel dan ik verwacht had, wat absoluut een dik pluspunt is.
Vals is een pakkende, spannende en meeslepende thriller. Het verhaal kan losstaand gelezen worden, maar de personages krijgen meer diepgang als je eerst deel één leest. Het verhaal kent unieke, fascinerende en bijzondere personages die intrigerend en met finesse zijn uitgewerkt. Het is vlot en filmisch geschreven en de verhaallijn wordt mooi opgebouwd, heeft diepgang en kent verrassende twisten. Echt een aanrader. Ik hoop echt dat er nog meer delen gaan volgen.
April 8, 2024
Jag hade stora förväntningar efter att jag gillade Sly så mycket. Tyvärr levde inte Skred riktigt upp till dessa. Det kändes som att mordet fick en lite för märklig upplösning, lite för tillrättalagt.
May 1, 2025
In Stockholm wordt op straat een armband gevonden van de vermiste schapenboer Jonte Andersson. Waarom duikt die armband plotseling op terwijl Jonte bijna twee jaar geleden en honderden kilometers noordelijker spoorloos is verdwenen?
Vera Bergström heeft haar baan terug als verslaggeefster bij de plaatselijke krant in Åre, een chic skigebied in het noorden van Zweden op de grens met Noorwegen. Door de aanhoudende regen heeft er een verwoestende aardverschuiving plaatsgevonden op de plek waar exclusieve vakantiehuizen worden gebouwd. Er zijn duidelijk fouten gemaakt, en Vera doet onderzoek naar een aantal lokale politici die de vergunningen voor de bouw hebben afgegeven.
De zaak van Jonte Andersson lijkt vreemd genoeg verband te houden met de aardverschuiving en naarmate de puzzelstukjes op hun plaats vallen, leidt de zoektocht richting een angstaanjagend verleden dat alle betrokkenen snel zal inhalen.
'Vals' is het tweede deel van de serie met Vera Bergström in de hoofdrol en deze keer vindt er vrijwel meteen in het verhaal de aardschuiving plaats. Ook wordt er in Stockholm een armband gevonden en deze armband blijkt van Jonte te zijn, een jongen die al bijna twee jaar lang vermist is. Niemand weet wat er met hem gebeurd is en of hij nog daadwerkelijk in leven is.
Door de aardverschuiving komen er meer geheimen naar boven en dit zorgde bij mij voor een bepaalde nieuwsgierigheid. Ik was sowieso heel erg benieuwd of Jonte nog in leven was.
Je leest steeds vanuit verschillende personages en deze afwisseling was erg fijn. Natuurlijk speelt Vera een enorm grote rol, maar ook de andere personages waren allemaal interessant en ik vroeg mij af hoe ze eventueel betrokken konden zijn bij de vreemde vermissingszaak van Jonte.
Wel moet ik zeggen dat dit een heel erg langzaam opbouwend verhaal is. Heel misschien vond ik het soms net ietsje te traag, maar er zitten zeker ook een aantal boeiende en spannende momenten in.
Dit tweede deel was leuk om eens gelezen te hebben. Mocht je dit verhaal op je TBR zetten, verwacht dan wel een echte 'slow burner', maar toch eentje met een mysterieus sfeertje.
Beoordeling: 3,5 ⭐️
Vera Bergström heeft haar baan terug als verslaggeefster bij de plaatselijke krant in Åre, een chic skigebied in het noorden van Zweden op de grens met Noorwegen. Door de aanhoudende regen heeft er een verwoestende aardverschuiving plaatsgevonden op de plek waar exclusieve vakantiehuizen worden gebouwd. Er zijn duidelijk fouten gemaakt, en Vera doet onderzoek naar een aantal lokale politici die de vergunningen voor de bouw hebben afgegeven.
De zaak van Jonte Andersson lijkt vreemd genoeg verband te houden met de aardverschuiving en naarmate de puzzelstukjes op hun plaats vallen, leidt de zoektocht richting een angstaanjagend verleden dat alle betrokkenen snel zal inhalen.
'Vals' is het tweede deel van de serie met Vera Bergström in de hoofdrol en deze keer vindt er vrijwel meteen in het verhaal de aardschuiving plaats. Ook wordt er in Stockholm een armband gevonden en deze armband blijkt van Jonte te zijn, een jongen die al bijna twee jaar lang vermist is. Niemand weet wat er met hem gebeurd is en of hij nog daadwerkelijk in leven is.
Door de aardverschuiving komen er meer geheimen naar boven en dit zorgde bij mij voor een bepaalde nieuwsgierigheid. Ik was sowieso heel erg benieuwd of Jonte nog in leven was.
Je leest steeds vanuit verschillende personages en deze afwisseling was erg fijn. Natuurlijk speelt Vera een enorm grote rol, maar ook de andere personages waren allemaal interessant en ik vroeg mij af hoe ze eventueel betrokken konden zijn bij de vreemde vermissingszaak van Jonte.
Wel moet ik zeggen dat dit een heel erg langzaam opbouwend verhaal is. Heel misschien vond ik het soms net ietsje te traag, maar er zitten zeker ook een aantal boeiende en spannende momenten in.
Dit tweede deel was leuk om eens gelezen te hebben. Mocht je dit verhaal op je TBR zetten, verwacht dan wel een echte 'slow burner', maar toch eentje met een mysterieus sfeertje.
Beoordeling: 3,5 ⭐️
November 6, 2025
Het is een eigentijds werk dat perfect in het subgenre van de Scandinavische thrillers past. Toch vertoont het heel wat kenmerken van de klassieke detective. De plot is gelaagd opgebouwd, zoals een ui. Telkens er een laagje wordt afgepeld komt er een nieuwe kern tevoorschijn. Dat laat een tamelijk ingewikkelde plot toe zonder de lezer meteen in verwarring te brengen. Er kan een al dan niet vals spoor gevolgd worden, zelfs een verdachte aangeduid en na een mini-ontknoping wordt er in de volgende laag weer met een nieuwe lei begonnen. Dat houdt het gezellig, interessant en spannend.
De schrijfster neemt de tijd om de locatie, de karakters en de achtergronden te plaatsen. Dat kost bladzijden maar zorgt dat de lezer niet verloren loopt in wat toch een ingewikkelde plot zal blijken te zijn.
De rode draad is de verdwijning van een jongen en de speurtocht van een oudere, erg zelfstandige journaliste. Zij is in de streek geboren en getogen en kent zodoende alles en iedereen. Zij heeft een link met haar chef in een grote stad en zodoende toegang tot een haast ongelimiteerd archief en heel wat middelen.
Toch speelt het zich af in een bar klimaat, in een uithoek van het land en zal ze toch vooral zichzelf daar moeten recht houden. Boven elk hoofstukje zal de naam van de protagonist staan van waaruit het verteld wordt, dat is vaak de journaliste (Vera) maar ook de zus van de vermiste (Stina) en een bekend tv-presentator (Claes).
Een verdwijning annex moordzaak die na twee jaar plots terug aktueel wordt. Een achtergrond van economosche en politieke belangen tegenover de milieubeweging en rustieke bevolking. Een oudere journaliste die zowel primeurs levert als moet vechten voor haar plaats tegen de jongeren die in haar nek ademen. Een rustig, haast uitgestorven dorp dat een toeristische place-to-be is voor de rijken, schapenboeren die vechten voor hun voortbestaan versus rijke vishandelaren omgeven door de glamour van de tv. Alles verbonden via hun historische lokale verankering. Uniek.
Het verhaal is gelaagd geschreven. Vera, als journaliste, zal tijdens haar onderzoek laagjes van de kern afpellen. Elk laagje op zich bevat onthullingen die op zichzelf een plotwending inhouden, door nieuw inzicht of een (valse) beschuldiging. Wanneer de details en de gevolgen van de ontdekking/onthulling bekend zijn wordt er weer van nul begonnen aan een nieuw laagje, weliswaar gewapend met de eerdere ontdekkingen en het nieuwe licht dat die op de zaak doen schijnen. Aanvankelijk gaat het om het verkrijgen van een algemeen beeld van de omgeving, de betrokkenen en de zaak waar het om gaat. In de volgende fase spitst het onderzoek zich dan toe op meer concrete vragen als leven of dood, wie, wat, waar, waarom, wanneer…
Vanaf dan passeren een aantal mogelijkheden de revue, worden bepaalde personen verdacht, worden situaties en historische gebeurtenissen belicht of juist in een ander licht herbekeken. Verdenkingen blijken vals, situaties toch anders dan oorspronkelijk gedacht en wanneer een spoor doodloopt duiken er toch telkens nieuwe sporen op. De plotwendingen volgen zich steeds sneller op, net zoals het tempo van het verhaal, de speurtocht en de onthullingen toenemen.
De karakters zijn psychologisch goed uitgewerkt zodat de lezer een goede indruk krijgt van de personages zonder dat het een psychologisch handboek of karikatuur wordt.
Ze zijn en blijven menselijk, sommigen zullen sympathieker overkomen dan anderen, maar allemaal zijn ze zowel herkenbaar als geloofwaardig.
In de loop van het verhaal groeien de karakters wel naargelang ze een belangrijkere rol in het verhaal spelen, maar ze veranderen niet echt. Het gaat over een verdieping van wat we al weten en meer details die bekend raken maar wel in lijn liggen met het basiskarakter dat al bekend is. Dit zorgt soms voor kleine verrassingen maar niets schokkends.
Het is een Scandinavische thriller en dat wordt ondersteund door de locatie (natuurlijk) die enkel in het hoge noorden kan liggen, de prachtige maar wilde en gevaarlijke natuur, bouwplannen in functie van de rijken met voorbijgaan aan regelgeving in verband met natuurgebieden en gevarenzones. De tegenstelling tussen de bouw van een vakantieoord in de vrije natuur en het conflict met de milieubeweging duidt op een hedendaags gegeven. Het past allemaal bij mekaar, bij Scandinavië en, breed gezien, in de huidige tijd. Ook de karakters komen in die contekst natuurlijk over.
Er zijn na het invullen van de algemene achtergrond en kennismaking met een aantal hoofdpersonages al snel een aantal vragen die beantwoord moeten worden. Het oprakelen van de verdwijning van Jonte twee jaar vroeger concentreert de verschillende spanningslijntjes dan al snel rond de grote vraag wat er met hem gebeurde, maar ook het waarom, hoe en eventueel door wie. Ondanks dat blijven er het hele verhaal door extra spanningslijntjes bestaan, soms heel kort, andere langdurig. Zoals het verloop van het onderzoek van Vera en de parallellen met haar carrière en privé-leven en gezondheid. Of het huwelijk van Vera dat steeds schijnbaar of springen staat en mogelijk een gewelddadige ontknoping zal kennen.
Belangrijk zijn natuurlijk de valse sporen en verdenkingen die heel waarschijnlijk lijken tot ze geheel of gedeeltelijk ontkracht worden als zijnde de echte oplossing. Ondertussen kunnen die dan wel weer tot vervolgmomenten vol spanning leiden.
Ook de relaties tussen de verschillende personages zitten altijd vol spanning. Vera lijkt wel altijd het gevaar op te zoeken terwijl ze dat zelf vaak niet onderkent of negeert. Maar de spanning zit wel altijd op de achtergrond.
De vertaling door Marika Otte bepaalt natuurlijk voor een deel hoe de intonatie en het taalgebruik in de Nederlandse versie overkomen. Dit lijkt een voortreffelijke vertaling te zijn en het taalgebruik ondersteunt volledig wat we van het Scandinavische thriller subgenre verwachten.
De schrijfster heeft zich niet uigeput in het veranderen van schrijfstijl of spreektaal naargelang het personage maar gebruitk gewoon de taal die bij een journaliste van een plaatselijk dagblad past, en dus ook bij een tv-presentator en de andere burgers zoals kroegbaas, gepensioneerden, poltie, schapenboeren. Je voelt als lezer wel de grootsheid van de natuur die in de Scandinavische landen vaak gepaard gaat met eenzaamheid. En dat is ook voelbaar op de achtergrond aanwezig in de vorm van een duister, pessimistisch dreigen. Maar het donkere fatalisme is minder uitgesproken dan in vele andere thrillers in het genre. Vooral het karakter van Vera die oog heeft voor zelfkritiek en realisme maar dat gaat gepaard met een dosis zelfhumor wat dan weer zorgt voor een postief gevoel.
Met andere Scandinavische thrillers heeft dit boek natuurlijk de geweldige natuur mee, dat leent zich tot verfilmen. De vele akties, personages, dialogen ook. En het positieve bij Vera geeft het zeker een plus tegenover het donkere pessimisme bij de andere gelijkaardige films.
Ik heb echt wel genoten van dit boek, meer dan gebruikelijk bij Scandinavische thrillers, gedeeltijk door de opbouw en vorm van het verhaal maar ook door het personage Vera Begström.
Het boek is erg goed en vlot leesbaar, zelfs de vele Scandinavische namen storen niet en zorgen voor niet al te veel verwarring. (ik was heel even verward door de glijkenis tussen Sara Bergström en Vera Strömberg).
Ik kon het boek makkelijk wegleggen maar nam het nadien steeds weer gretig op om verder te lezen. Het is misschien geen puntje-van-de-stoel spanning maar je wil gewoon weten hoe het verder gaat, het laten liggen is geen optie.
Ik ga vooral onthouden dat er rond journaliste Vera Begström nog verhalen bestaan. Die ga ik zeker lezen. Het verhaal zelf zal stilaan vervagen maar ik blijf er zeker goede herinneringen aan houden.
De schrijfster neemt de tijd om de locatie, de karakters en de achtergronden te plaatsen. Dat kost bladzijden maar zorgt dat de lezer niet verloren loopt in wat toch een ingewikkelde plot zal blijken te zijn.
De rode draad is de verdwijning van een jongen en de speurtocht van een oudere, erg zelfstandige journaliste. Zij is in de streek geboren en getogen en kent zodoende alles en iedereen. Zij heeft een link met haar chef in een grote stad en zodoende toegang tot een haast ongelimiteerd archief en heel wat middelen.
Toch speelt het zich af in een bar klimaat, in een uithoek van het land en zal ze toch vooral zichzelf daar moeten recht houden. Boven elk hoofstukje zal de naam van de protagonist staan van waaruit het verteld wordt, dat is vaak de journaliste (Vera) maar ook de zus van de vermiste (Stina) en een bekend tv-presentator (Claes).
Een verdwijning annex moordzaak die na twee jaar plots terug aktueel wordt. Een achtergrond van economosche en politieke belangen tegenover de milieubeweging en rustieke bevolking. Een oudere journaliste die zowel primeurs levert als moet vechten voor haar plaats tegen de jongeren die in haar nek ademen. Een rustig, haast uitgestorven dorp dat een toeristische place-to-be is voor de rijken, schapenboeren die vechten voor hun voortbestaan versus rijke vishandelaren omgeven door de glamour van de tv. Alles verbonden via hun historische lokale verankering. Uniek.
Het verhaal is gelaagd geschreven. Vera, als journaliste, zal tijdens haar onderzoek laagjes van de kern afpellen. Elk laagje op zich bevat onthullingen die op zichzelf een plotwending inhouden, door nieuw inzicht of een (valse) beschuldiging. Wanneer de details en de gevolgen van de ontdekking/onthulling bekend zijn wordt er weer van nul begonnen aan een nieuw laagje, weliswaar gewapend met de eerdere ontdekkingen en het nieuwe licht dat die op de zaak doen schijnen. Aanvankelijk gaat het om het verkrijgen van een algemeen beeld van de omgeving, de betrokkenen en de zaak waar het om gaat. In de volgende fase spitst het onderzoek zich dan toe op meer concrete vragen als leven of dood, wie, wat, waar, waarom, wanneer…
Vanaf dan passeren een aantal mogelijkheden de revue, worden bepaalde personen verdacht, worden situaties en historische gebeurtenissen belicht of juist in een ander licht herbekeken. Verdenkingen blijken vals, situaties toch anders dan oorspronkelijk gedacht en wanneer een spoor doodloopt duiken er toch telkens nieuwe sporen op. De plotwendingen volgen zich steeds sneller op, net zoals het tempo van het verhaal, de speurtocht en de onthullingen toenemen.
De karakters zijn psychologisch goed uitgewerkt zodat de lezer een goede indruk krijgt van de personages zonder dat het een psychologisch handboek of karikatuur wordt.
Ze zijn en blijven menselijk, sommigen zullen sympathieker overkomen dan anderen, maar allemaal zijn ze zowel herkenbaar als geloofwaardig.
In de loop van het verhaal groeien de karakters wel naargelang ze een belangrijkere rol in het verhaal spelen, maar ze veranderen niet echt. Het gaat over een verdieping van wat we al weten en meer details die bekend raken maar wel in lijn liggen met het basiskarakter dat al bekend is. Dit zorgt soms voor kleine verrassingen maar niets schokkends.
Het is een Scandinavische thriller en dat wordt ondersteund door de locatie (natuurlijk) die enkel in het hoge noorden kan liggen, de prachtige maar wilde en gevaarlijke natuur, bouwplannen in functie van de rijken met voorbijgaan aan regelgeving in verband met natuurgebieden en gevarenzones. De tegenstelling tussen de bouw van een vakantieoord in de vrije natuur en het conflict met de milieubeweging duidt op een hedendaags gegeven. Het past allemaal bij mekaar, bij Scandinavië en, breed gezien, in de huidige tijd. Ook de karakters komen in die contekst natuurlijk over.
Er zijn na het invullen van de algemene achtergrond en kennismaking met een aantal hoofdpersonages al snel een aantal vragen die beantwoord moeten worden. Het oprakelen van de verdwijning van Jonte twee jaar vroeger concentreert de verschillende spanningslijntjes dan al snel rond de grote vraag wat er met hem gebeurde, maar ook het waarom, hoe en eventueel door wie. Ondanks dat blijven er het hele verhaal door extra spanningslijntjes bestaan, soms heel kort, andere langdurig. Zoals het verloop van het onderzoek van Vera en de parallellen met haar carrière en privé-leven en gezondheid. Of het huwelijk van Vera dat steeds schijnbaar of springen staat en mogelijk een gewelddadige ontknoping zal kennen.
Belangrijk zijn natuurlijk de valse sporen en verdenkingen die heel waarschijnlijk lijken tot ze geheel of gedeeltelijk ontkracht worden als zijnde de echte oplossing. Ondertussen kunnen die dan wel weer tot vervolgmomenten vol spanning leiden.
Ook de relaties tussen de verschillende personages zitten altijd vol spanning. Vera lijkt wel altijd het gevaar op te zoeken terwijl ze dat zelf vaak niet onderkent of negeert. Maar de spanning zit wel altijd op de achtergrond.
De vertaling door Marika Otte bepaalt natuurlijk voor een deel hoe de intonatie en het taalgebruik in de Nederlandse versie overkomen. Dit lijkt een voortreffelijke vertaling te zijn en het taalgebruik ondersteunt volledig wat we van het Scandinavische thriller subgenre verwachten.
De schrijfster heeft zich niet uigeput in het veranderen van schrijfstijl of spreektaal naargelang het personage maar gebruitk gewoon de taal die bij een journaliste van een plaatselijk dagblad past, en dus ook bij een tv-presentator en de andere burgers zoals kroegbaas, gepensioneerden, poltie, schapenboeren. Je voelt als lezer wel de grootsheid van de natuur die in de Scandinavische landen vaak gepaard gaat met eenzaamheid. En dat is ook voelbaar op de achtergrond aanwezig in de vorm van een duister, pessimistisch dreigen. Maar het donkere fatalisme is minder uitgesproken dan in vele andere thrillers in het genre. Vooral het karakter van Vera die oog heeft voor zelfkritiek en realisme maar dat gaat gepaard met een dosis zelfhumor wat dan weer zorgt voor een postief gevoel.
Met andere Scandinavische thrillers heeft dit boek natuurlijk de geweldige natuur mee, dat leent zich tot verfilmen. De vele akties, personages, dialogen ook. En het positieve bij Vera geeft het zeker een plus tegenover het donkere pessimisme bij de andere gelijkaardige films.
Ik heb echt wel genoten van dit boek, meer dan gebruikelijk bij Scandinavische thrillers, gedeeltijk door de opbouw en vorm van het verhaal maar ook door het personage Vera Begström.
Het boek is erg goed en vlot leesbaar, zelfs de vele Scandinavische namen storen niet en zorgen voor niet al te veel verwarring. (ik was heel even verward door de glijkenis tussen Sara Bergström en Vera Strömberg).
Ik kon het boek makkelijk wegleggen maar nam het nadien steeds weer gretig op om verder te lezen. Het is misschien geen puntje-van-de-stoel spanning maar je wil gewoon weten hoe het verder gaat, het laten liggen is geen optie.
Ik ga vooral onthouden dat er rond journaliste Vera Begström nog verhalen bestaan. Die ga ik zeker lezen. Het verhaal zelf zal stilaan vervagen maar ik blijf er zeker goede herinneringen aan houden.
June 25, 2025
Bättre än ettan tycker jag, mer spännande - men uppfyller inte fyra stjärnor ändå. 3.5 ⭐️
August 10, 2023
Omläsning, inför författarsamtal på Ådalens litteraturfestival 2023.
En sak jag tänkte på (igen) är upplägget, att vi får möta olika perspektiv som vi i början inte vet hur de hör samman, men som successivt vecklar ut sig. Det ger oss ett knippe möjliga misstänkta, sätter igång problemlösarhjärnan. Samtidigt HAR vi också de möjliga misstänkta upplagda, vi behöver inte fundera på vilka vi har att välja bland utan bara HUR och vad motiven kan vara osv. Det är säkert fler som gör så, jag är ju ingen deckarslukare egentligen, men det här upplägget tycker jag är intressant. Veras är i jagform, de andra i fokaliserad tredje, dvs nära men utifrån. Det gör "hierarkin" tydlig i berättelsen också.
Sedan är det ju minst lika mycket det sociala, karaktärernas psykologiska motiv, de röriga relationerna, samhällsfrågorna inte minst, som dominerar i boken, spänningen är mer en anledning och ett kitt för att få föra fram dem, kan jag uppleva.
--
En bra deckare, det har blivit en del sånna på sistone. Det jag tycker om med denna är samhällskritiken, glesbygdsperspektivet som kommer in, klassperspektivet. Vi lär känna Vera mer i denna bok, liksom trakten, kartan, mer och mer fylls i. Det är det fina med att följa en serie, att det hela tiden vidgas. Jagperspektiv när det är Vera som berättar, blandat med kapitel ur andra karaktärers synvinkel i tredje person, men nära. Tror det är ett lite ovanligt upplägg också. Det varvas fint med brottet, och de spår som handlar mer om Veras privata liv. Sympatiskt.
En sak jag tänkte på (igen) är upplägget, att vi får möta olika perspektiv som vi i början inte vet hur de hör samman, men som successivt vecklar ut sig. Det ger oss ett knippe möjliga misstänkta, sätter igång problemlösarhjärnan. Samtidigt HAR vi också de möjliga misstänkta upplagda, vi behöver inte fundera på vilka vi har att välja bland utan bara HUR och vad motiven kan vara osv. Det är säkert fler som gör så, jag är ju ingen deckarslukare egentligen, men det här upplägget tycker jag är intressant. Veras är i jagform, de andra i fokaliserad tredje, dvs nära men utifrån. Det gör "hierarkin" tydlig i berättelsen också.
Sedan är det ju minst lika mycket det sociala, karaktärernas psykologiska motiv, de röriga relationerna, samhällsfrågorna inte minst, som dominerar i boken, spänningen är mer en anledning och ett kitt för att få föra fram dem, kan jag uppleva.
--
En bra deckare, det har blivit en del sånna på sistone. Det jag tycker om med denna är samhällskritiken, glesbygdsperspektivet som kommer in, klassperspektivet. Vi lär känna Vera mer i denna bok, liksom trakten, kartan, mer och mer fylls i. Det är det fina med att följa en serie, att det hela tiden vidgas. Jagperspektiv när det är Vera som berättar, blandat med kapitel ur andra karaktärers synvinkel i tredje person, men nära. Tror det är ett lite ovanligt upplägg också. Det varvas fint med brottet, och de spår som handlar mer om Veras privata liv. Sympatiskt.
September 21, 2022
Läste i skuggan av Sly som var alldeles för färskt i minnet. Ser fram mot fortsättning…
January 5, 2023
Den andra boken i Vera Bergström-serien är verkligen en Norrland Noir i samma anda som böcker av Åsa Larsson och Stina Jackson. Jag tycker om att spänningsmomenten inte är så thrillerartade i denna bok. Samtidigt blir det tidvis väldigt mycket realism på bekostnad av deckarinslagen men istället glimtar det istället språkligt till i beskrivningen av kvinnornas tankar. Kanske finns här ett embryo till en helt vanlig Norrlands-roman som lurar att komma ut senare?
Naturligtvis är det fantastiskt bra (och ovanligt) med en kvinna i övre medelåldern som huvudperson. Vad gäller karaktärernas röster i övrigt så uppfattade jag både Martin och Stina som äldre än de är tänkta att vara, kanske bidrar deras slitsamma liv till det?
När skrattade jag under läsningen? Helt klart under den korta, inkännande, icke-dömande och samtidigt sanslösa sexscenen med sina drastiska formuleringar…
Naturligtvis är det fantastiskt bra (och ovanligt) med en kvinna i övre medelåldern som huvudperson. Vad gäller karaktärernas röster i övrigt så uppfattade jag både Martin och Stina som äldre än de är tänkta att vara, kanske bidrar deras slitsamma liv till det?
När skrattade jag under läsningen? Helt klart under den korta, inkännande, icke-dömande och samtidigt sanslösa sexscenen med sina drastiska formuleringar…
January 8, 2025
Upplever att det beskrivande språket som jag kunde känna blev lite mycket i bok 1 nu är aningen nedtonat till bok två även om det fortfarande är kvar. Spännande bok med ett målande språk, lätt att följa med och man undrar in i det sista hur allt ska gå.
August 23, 2025
Luisterboek. De voorleesstem was bepalend voor mijn rating. Het kostte mij moeite om mijn aandacht bij het verhaal te blijven houden. Het gebied waarin het zich afspeelt in Zweden is mij bekend. Dat trok mij aan.
October 21, 2023
Jättedålig!
Mycket ointressanta detaljer. Onödigt lång.
Mycket ointressanta detaljer. Onödigt lång.
September 26, 2024
Fast egentligen 3,5
October 2, 2024
Nok en god krim fra Sara Strömberg
August 1, 2025
Deel 2 met journaliste Vera. Vera heeft een wat sneu leven.
Man sinds een jaar vermist en grondverzakking in N zweden.
Tsja waarom lees ik dit?
Man sinds een jaar vermist en grondverzakking in N zweden.
Tsja waarom lees ik dit?
June 7, 2023
En klassisk spänningsroman/deckare som inte innehåller alltför grafiska beskrivningar av våld. Huvudpersonen Vera känns autentisk. Jag kan bra tänka mig att läsa flera böcker av Sara Strömberg.
January 12, 2023
En svag trea, stora förhoppningar efter Sly. Lite för mycket text som känns som utfyllnad.
January 6, 2025
Vera Bergström heeft inmiddels ongeveer zes maanden haar positie als journaliste bij de lokale redactie in Åre terug. Dan wordt ze benaderd door Stina Bylund, wier broer Jonte ruim een jaar geleden spoorloos verdween na een avondje stappen. Er leek geen enkel aanknopingspunt meer te zijn, totdat er in de straten van Stockholm plotseling een stalen armband opduikt die onmiskenbaar aan Jonte toebehoorde. Wanhopig vraagt Stina Vera om haar te helpen de waarheid over haar broer te achterhalen.
Vals is het tweede boek in de reeks rond journaliste Vera Bergström, geschreven door de Zweedse auteur Sara Strömberg. Het boek werd in Zweden bekroond als Thriller van het Jaar en biedt een intrigerend, psychologisch geladen verhaal dat langzaam maar intens ontvouwt.
Net als in haar vorige boek kiest Strömberg voor een zorgvuldig geconstrueerd plot waarin spanning en diepgang hand in hand gaan. Het verhaal start rustig, bijna aarzelend, waarbij de focus vooral ligt op het neerzetten van de personages en de setting. De gelaagdheid van het verhaal komt pas echt naar voren naarmate de plot zich ontvouwt. Wat aanvankelijk lijkt op een klassiek vermissingsverhaal, blijkt veel complexer en duisterder te zijn.
Sara Strömberg verweeft verschillende verhaallijnen en perspectieven, waardoor de lezer continu wordt uitgedaagd om verbanden te leggen. Naast Vera’s perspectief volgen we Stina, de bezorgde zus die alles op alles zet om de verdwijning van haar broer op te lossen, en Claes, een bekende tv-presentator met een ogenschijnlijk perfect leven. Terwijl Vera diep graaft in het verleden van Jonte, wordt de rol van Claes steeds raadselachtiger. Zijn succes en façade van controle contrasteren scherp met de onzekerheid en spanningen die in zijn privéleven sluimeren. De lezer blijft zich afvragen waarom Claes zo’n prominente rol in het verhaal krijgt.
De kracht van het boek ligt niet alleen in de suspense, maar ook in de manier waarop Strömberg de emoties en motieven van haar personages tot leven brengt. Elk personage draagt een eigen last, en de auteur slaagt erin om die complexiteit voelbaar te maken zonder de spanningsboog uit het oog te verliezen. De plot ontvouwt zich als een puzzel, waarbij elke onthulling een nieuw stuk op zijn plaats laat vallen, maar ook nieuwe vragen oproept.
Net als in haar vorige boek bouwt Sara Strömberg het verhaal gestaag op. Hoewel het tempo laag ligt, compenseert de auteur dat ruimschoots met haar rijke, beeldende schrijfstijl. De sombere, grijze en grauwe sfeer die ze creëert, weerspiegelt perfect de emoties en het innerlijke conflict van hoofdpersonage Vera. Als verslaggeefster is Vera toegewijd aan haar werk, maar haar persoonlijke leven is eenzaam en geïsoleerd. Haar verleden speelt een grote rol: ze worstelt nog steeds met schuldgevoelens over het overlijden van haar zus, bijna dertig jaar geleden. Deze kwetsbaarheid geeft haar personage extra diepgang en laat zien dat ze minder hard is dan haar façade doet vermoeden. Haar verlangen naar iemand die haar begrijpt en beschermt, is voelbaar en maakt haar menselijk en herkenbaar.
Met Vals bevestigt Sara Strömberg haar talent om thrillers te schrijven die niet alleen spannend zijn, maar ook psychologisch gelaagd en emotioneel meeslepend. De trage opbouw vraagt geduld van de lezer, maar wordt beloond met een zorgvuldig opgebouwd plot en een krachtige climax. Het is een aanrader voor liefhebbers van Scandinavische thrillers die houden van complexe personages en een sfeer die onder je huid kruipt.
Vals is het tweede boek in de reeks rond journaliste Vera Bergström, geschreven door de Zweedse auteur Sara Strömberg. Het boek werd in Zweden bekroond als Thriller van het Jaar en biedt een intrigerend, psychologisch geladen verhaal dat langzaam maar intens ontvouwt.
Net als in haar vorige boek kiest Strömberg voor een zorgvuldig geconstrueerd plot waarin spanning en diepgang hand in hand gaan. Het verhaal start rustig, bijna aarzelend, waarbij de focus vooral ligt op het neerzetten van de personages en de setting. De gelaagdheid van het verhaal komt pas echt naar voren naarmate de plot zich ontvouwt. Wat aanvankelijk lijkt op een klassiek vermissingsverhaal, blijkt veel complexer en duisterder te zijn.
Sara Strömberg verweeft verschillende verhaallijnen en perspectieven, waardoor de lezer continu wordt uitgedaagd om verbanden te leggen. Naast Vera’s perspectief volgen we Stina, de bezorgde zus die alles op alles zet om de verdwijning van haar broer op te lossen, en Claes, een bekende tv-presentator met een ogenschijnlijk perfect leven. Terwijl Vera diep graaft in het verleden van Jonte, wordt de rol van Claes steeds raadselachtiger. Zijn succes en façade van controle contrasteren scherp met de onzekerheid en spanningen die in zijn privéleven sluimeren. De lezer blijft zich afvragen waarom Claes zo’n prominente rol in het verhaal krijgt.
De kracht van het boek ligt niet alleen in de suspense, maar ook in de manier waarop Strömberg de emoties en motieven van haar personages tot leven brengt. Elk personage draagt een eigen last, en de auteur slaagt erin om die complexiteit voelbaar te maken zonder de spanningsboog uit het oog te verliezen. De plot ontvouwt zich als een puzzel, waarbij elke onthulling een nieuw stuk op zijn plaats laat vallen, maar ook nieuwe vragen oproept.
Net als in haar vorige boek bouwt Sara Strömberg het verhaal gestaag op. Hoewel het tempo laag ligt, compenseert de auteur dat ruimschoots met haar rijke, beeldende schrijfstijl. De sombere, grijze en grauwe sfeer die ze creëert, weerspiegelt perfect de emoties en het innerlijke conflict van hoofdpersonage Vera. Als verslaggeefster is Vera toegewijd aan haar werk, maar haar persoonlijke leven is eenzaam en geïsoleerd. Haar verleden speelt een grote rol: ze worstelt nog steeds met schuldgevoelens over het overlijden van haar zus, bijna dertig jaar geleden. Deze kwetsbaarheid geeft haar personage extra diepgang en laat zien dat ze minder hard is dan haar façade doet vermoeden. Haar verlangen naar iemand die haar begrijpt en beschermt, is voelbaar en maakt haar menselijk en herkenbaar.
Met Vals bevestigt Sara Strömberg haar talent om thrillers te schrijven die niet alleen spannend zijn, maar ook psychologisch gelaagd en emotioneel meeslepend. De trage opbouw vraagt geduld van de lezer, maar wordt beloond met een zorgvuldig opgebouwd plot en een krachtige climax. Het is een aanrader voor liefhebbers van Scandinavische thrillers die houden van complexe personages en een sfeer die onder je huid kruipt.
January 20, 2025
Een spannend tweede deel dat perfect op zichzelf staat
In 'Vals' wordt Vera, een journaliste die worstelt met haar leven, geconfronteerd met de mysterieuze verdwijning van een jonge man. Het verhaal speelt zich af in de afgelegen regio Jämtland, een desolate omgeving die bijna als een personage op zichzelf fungeert. De eenzaamheid en het harde leven in deze streek resoneren met Vera’s persoonlijke zoektocht en innerlijke worstelingen.
'Vals' wordt verteld vanuit verschillende perspectieven: Vera, Stina en Claes. Stina, wiens broer Jonte bijna twee jaar vermist is, schakelt Vera’s hulp in, omdat de politie weinig of niets meer doet met het dossier. Vera staat bekend om haar vasthoudendheid en laat niet snel iets rusten wanneer ze zich erin vastbijt. Terwijl ze de verdwijning van Jonte onderzoekt – die haar zelfs meeneemt naar een ver verleden - ontdekt ze dat er in het dorp Åre meer gespeeld heeft dan ze ooit had kunnen vermoeden.
Het blijft lang onduidelijk wat Claes’ rol in het verhaal precies is. Deze vraag hield me bij momenten nog het meest bezig. Pas richting de ontknoping wordt zijn betekenis helder, en dat maakt zijn personage des te intrigerender. De verschillende verhaallijnen zijn knap verweven en komen richting het einde prachtig samen. De afwisseling tussen de verschillende personages geeft het verhaal meer diepgang en maakt het zowel boeiend als veelzijdig.
Strömbergs kracht ligt in haar sfeervolle en bijna poëtische schrijfstijl. De manier waarop ze het landschap beschrijft, is adembenemend; je voelt de kilte van de sneeuw en hoort de stilte van de uitgestrekte bossen. Deze setting versterkt de melancholische ondertoon van het verhaal.
Hoewel dit het tweede deel in de serie is, weet Strömberg de lezer moeiteloos mee te nemen in Vera’s wereld zonder voorkennis van 'Sluw'. De plot is zorgvuldig opgebouwd, en Vera is zowel intrigerend als herkenbaar in haar imperfectie. Ze is een complexe, soms stugge vrouw, maar dat maakt haar des te realistischer.
Het enige minpuntje is dat het tempo wat traag aanvoelt. Strömberg neemt uitgebreid de tijd om Vera’s wereld en psyche te verkennen voordat de plot echt op gang komt. Voor sommige lezers kan dit een drempel zijn, maar wie doorzet, wordt beloond met een ingenieus en onverwacht einde.
'Vals' is een boek dat niet alleen spannend is, maar ook diepgaand en sfeervol. Zelfs zonder het eerste deel gelezen te hebben, is 'Vals' uitstekend te volgen en heeft het me nieuwsgierig gemaakt naar 'Sluw'.
Sara Strömberg bewijst met deze serie dat ze een meester is in het Scandinavische crimegenre.
In 'Vals' wordt Vera, een journaliste die worstelt met haar leven, geconfronteerd met de mysterieuze verdwijning van een jonge man. Het verhaal speelt zich af in de afgelegen regio Jämtland, een desolate omgeving die bijna als een personage op zichzelf fungeert. De eenzaamheid en het harde leven in deze streek resoneren met Vera’s persoonlijke zoektocht en innerlijke worstelingen.
'Vals' wordt verteld vanuit verschillende perspectieven: Vera, Stina en Claes. Stina, wiens broer Jonte bijna twee jaar vermist is, schakelt Vera’s hulp in, omdat de politie weinig of niets meer doet met het dossier. Vera staat bekend om haar vasthoudendheid en laat niet snel iets rusten wanneer ze zich erin vastbijt. Terwijl ze de verdwijning van Jonte onderzoekt – die haar zelfs meeneemt naar een ver verleden - ontdekt ze dat er in het dorp Åre meer gespeeld heeft dan ze ooit had kunnen vermoeden.
Het blijft lang onduidelijk wat Claes’ rol in het verhaal precies is. Deze vraag hield me bij momenten nog het meest bezig. Pas richting de ontknoping wordt zijn betekenis helder, en dat maakt zijn personage des te intrigerender. De verschillende verhaallijnen zijn knap verweven en komen richting het einde prachtig samen. De afwisseling tussen de verschillende personages geeft het verhaal meer diepgang en maakt het zowel boeiend als veelzijdig.
Strömbergs kracht ligt in haar sfeervolle en bijna poëtische schrijfstijl. De manier waarop ze het landschap beschrijft, is adembenemend; je voelt de kilte van de sneeuw en hoort de stilte van de uitgestrekte bossen. Deze setting versterkt de melancholische ondertoon van het verhaal.
Hoewel dit het tweede deel in de serie is, weet Strömberg de lezer moeiteloos mee te nemen in Vera’s wereld zonder voorkennis van 'Sluw'. De plot is zorgvuldig opgebouwd, en Vera is zowel intrigerend als herkenbaar in haar imperfectie. Ze is een complexe, soms stugge vrouw, maar dat maakt haar des te realistischer.
Het enige minpuntje is dat het tempo wat traag aanvoelt. Strömberg neemt uitgebreid de tijd om Vera’s wereld en psyche te verkennen voordat de plot echt op gang komt. Voor sommige lezers kan dit een drempel zijn, maar wie doorzet, wordt beloond met een ingenieus en onverwacht einde.
'Vals' is een boek dat niet alleen spannend is, maar ook diepgaand en sfeervol. Zelfs zonder het eerste deel gelezen te hebben, is 'Vals' uitstekend te volgen en heeft het me nieuwsgierig gemaakt naar 'Sluw'.
Sara Strömberg bewijst met deze serie dat ze een meester is in het Scandinavische crimegenre.
December 19, 2024
Ik heb het eerste deel niet gelezen, maar dat blijkt niet nodig.
Naast de thriller zelf komt er nog een zeer acueel maatschappelijk thema aan bod namelijk de ontbossing in Noord-Zweden met alle gevaarlijke gevolgen, zoals overstromingen, aardverschuivingen, vandien. Alle vakantiehuizen worden opgekocht door rijke Noren, de plaatselijke bevolking moet wijken en de prijzen zijn onbetaalbaar geworden. Mooie natuurgebieden worden volgestouwd met sjieke villa’s die één keer per jaar bewoond worden en voor de rest leeg staan. Ik heb het op onze laatste reis naar Zweden, Noorwegen en Finland zelf ondervonden. Geen enkel mooi camperplekje aan een meer te vinden, alles FORBJUD/PRIVAT. Chalets ingenomen door de Noren en de rijkelui uit Östersund en Stockholm.
De thriller zelf; bij zo’n aardverschuiving wordt een armband gevonden van Jonte, een jonge schapenboer die al twee jaar vermist is. Hij is na een DJ optreden verdwenen toen hij naar het huis van een vriend ging. De politie heeft de zoektocht gestaakt. Stina, zijn halfzus heeft lang de moed echter niet opgegeven en vraagt de journaliste Vera die schrijft voor de plaatselijke krant in Äre om haar te helpen.
De personages zijn scherp uitgewerkt, met diepgang en dat verhoogt het leesplezier. Stina, de schapenboerin die gedreven zoekt. Vera de journaliste op leeftijd die last heeft van allerlei kwaaltjes, maar vooral de hoop op liefde heeft opgegeven. Ze leeft in feite in een depressie zonder dat ze het beseft. En Claes een gearriveerde TV-persoonlijkheid die een zwaar geheim met zich meedraagt. Ook de nevenpersonages zijn boeiend beschreven.
Je geniet dus niet enkel van het gebied en de sfeer maar ook van een realistisch verhaal met knappe dialogen. Het verhaal begint met een intrigerende proloog, heeft een gestage opbouw en een tempo in goeie balans. De ontknoping was ergens wel te verwachten . Een thriller met diepgang dus een aanrader.
November 8, 2022
Skred är en välskriven spänningsroman med bra tempo. Jag tycker så mycket om den här serien! Den första boken, Sly, var riktigt bra, men i Skred tar Sara Strömberg ännu ett steg. Jag upplever det som en bättre helhet, och att historien har ett annat tempo. Möjligen kan det bero på att det är tre olika berättarperspektiv (Vera, Stina och Claes), något som Sara Strömberg utnyttjar väl.
Det finns flera saker som gör att jag tycker att Skred är bra. Det första är språket, humorn och dialogen. Språket är äkta, och används för att få fram poänger. Humorn genomsyrar boken, och det är ofta jag ler åt formuleringar, i synnerhet när Vera ska sätta ord på saker. Dialogen är autentisk och verklighetstrogen.
Karaktärsbeskrivningarna är bra, i synnerhet Vera och hennes grannar i Ånn och hennes kollegor. Jag älskar verkligen Vera som karaktär. Stina tycker jag också tecknas väl. Claes, som ger det tredje perspektivet kommer inte in i historien på samma sätt, samtidigt som han ger en behövlig kontrast, exempelvis storstad/glesbygd. Skred är en glesbygdsskildring på riktigt! Värmen och humorn, och kärleken till miljöerna gör mycket, men faktiskt även cynismen. Alla gör saker för egen vinning på ett eller annat sätt. Sara Strömberg använder deckarformatet för att på ett skickligt sätt lyfta samhällsaktuella frågor, som berör hela Sverige. Skred är en bok fler i storstadsregioner borde läsa.
Det här är en av de bästa spänningsromanerna jag läst i år, och jag väntar spänt på nästa del. Nu har jag också hört Sara Strömberg på Bokmässan. Men mer som det i ett annat inlägg.
Betyg: 4+
https://lottensbokblogg.wordpress.com...
Det finns flera saker som gör att jag tycker att Skred är bra. Det första är språket, humorn och dialogen. Språket är äkta, och används för att få fram poänger. Humorn genomsyrar boken, och det är ofta jag ler åt formuleringar, i synnerhet när Vera ska sätta ord på saker. Dialogen är autentisk och verklighetstrogen.
Karaktärsbeskrivningarna är bra, i synnerhet Vera och hennes grannar i Ånn och hennes kollegor. Jag älskar verkligen Vera som karaktär. Stina tycker jag också tecknas väl. Claes, som ger det tredje perspektivet kommer inte in i historien på samma sätt, samtidigt som han ger en behövlig kontrast, exempelvis storstad/glesbygd. Skred är en glesbygdsskildring på riktigt! Värmen och humorn, och kärleken till miljöerna gör mycket, men faktiskt även cynismen. Alla gör saker för egen vinning på ett eller annat sätt. Sara Strömberg använder deckarformatet för att på ett skickligt sätt lyfta samhällsaktuella frågor, som berör hela Sverige. Skred är en bok fler i storstadsregioner borde läsa.
Det här är en av de bästa spänningsromanerna jag läst i år, och jag väntar spänt på nästa del. Nu har jag också hört Sara Strömberg på Bokmässan. Men mer som det i ett annat inlägg.
Betyg: 4+
https://lottensbokblogg.wordpress.com...
January 7, 2023
Läste den precis efter Sly och skulle säga att Skred är än vassare än sin föregångare.
Den samhällskritiska delen av berättelsen blir mer tydlig och jag kan starkt relatera efter att ha tillbringat hälften av min uppväxt i en motsvarande by i de österrikiska alperna. Spänningarna mellan exploatering, fjällturism, naturen, lantbruket, äreslystnaden, kommunalpolitiken etc. Det som kanske inte framkommer helt som skulle ge extra är att genom just exploateringen och att åkermark blivit till skidbackar så brukade man i ’min’ by i alla fall tala om att det sällan är så många dumma människor som har fått så mycket pengar (obs! detta citat kommer från ortsinvånarna själva så inget från en avlägsen dryg storstadsbo). Oavsett, väldigt snyggt och intressant!
Deckardelen av berättelsen puttrar på ett sätt på i bakgrunden och sätter ramen. Precis som sly slutar det med en ’dramatiskt’ upplösning där en av de karaktärerna man knutit an till mest försätts i fara - jag vet dock egentligen inte om det (nu när det verkar bli en form av mönster) egentligen är nödvändigt eller om det mest skrivits in för att kunna omvandlas till film lättare - om det senare är fallet så vinner nog själva böckerna på att släppa det greppet.
Oavsett, gillar Vera och ser framemot att få läsa mer om henne. Gillar även att det på sätt och vis inte är en solklar deckare där själva brottselementen är de mest centrala. Men som med föregångaren så finns det ibland vissa delar som skulle kunna tjäna på lite mer djup. Men språket flyter, jag vill bara läsa och fortsätta vara i världen och älskar karaktärerna och landskapsbeskrivningarna.
Den samhällskritiska delen av berättelsen blir mer tydlig och jag kan starkt relatera efter att ha tillbringat hälften av min uppväxt i en motsvarande by i de österrikiska alperna. Spänningarna mellan exploatering, fjällturism, naturen, lantbruket, äreslystnaden, kommunalpolitiken etc. Det som kanske inte framkommer helt som skulle ge extra är att genom just exploateringen och att åkermark blivit till skidbackar så brukade man i ’min’ by i alla fall tala om att det sällan är så många dumma människor som har fått så mycket pengar (obs! detta citat kommer från ortsinvånarna själva så inget från en avlägsen dryg storstadsbo). Oavsett, väldigt snyggt och intressant!
Deckardelen av berättelsen puttrar på ett sätt på i bakgrunden och sätter ramen. Precis som sly slutar det med en ’dramatiskt’ upplösning där en av de karaktärerna man knutit an till mest försätts i fara - jag vet dock egentligen inte om det (nu när det verkar bli en form av mönster) egentligen är nödvändigt eller om det mest skrivits in för att kunna omvandlas till film lättare - om det senare är fallet så vinner nog själva böckerna på att släppa det greppet.
Oavsett, gillar Vera och ser framemot att få läsa mer om henne. Gillar även att det på sätt och vis inte är en solklar deckare där själva brottselementen är de mest centrala. Men som med föregångaren så finns det ibland vissa delar som skulle kunna tjäna på lite mer djup. Men språket flyter, jag vill bara läsa och fortsätta vara i världen och älskar karaktärerna och landskapsbeskrivningarna.
December 11, 2025
Strömberg w nowej odsłonie nie szczędzi ponurej deszczowej atmosfery, pod którą pulsuje napięcie szukające swojego ujścia. Klimat nordic noir jest tutaj wzbogacony psychologiczną głębią i budowaniem niepokoju, czy grozy w niepozornej codzienności.
Książka ma w sobie coś, do czego wielu czytelników ma słuszna moim zdaniem słabość, czyli małą hermetyczna społeczności, chociaż tutaj nieco hybrydowo połączona, a już bardziej miejskim Sztokholmem. Zalążkiem historii jest osunięcie ziemi, które powoduje to, że ukrywane od lat sekrety zostają odsłonięte z kurtyny milczenia.
Historia ma niesamowicie wykreowany siec powiązań, układów i kolesiostwa, a w opozycji do tego jest bohaterka Vera, która jest będącą poza układami dziennikarką, której zgorzknienie i hart ducha czynią ją niezwykle wiarygodną postacią.
Historia Strömberg ma w sobie aurę melancholii i tajemniczości, ale wraz z rozwojem fabuły do głosu coraz mocniej dochodzą emocje, które do samego finału tylko już rosną.
Ja właśnie w tej aurze i atmosferze upatruję moc tej historii, gdzie deszczowym klimacie panuje niewypowiedziany lęk i zasłona milczenia społeczeństwa. Autorka umiejętnie „rozdrapuje” zadawnione rany nadając historii ludzki wymiar, który prowadzi do nieuchronnego, a jednak logicznego finału.
„Otchłań” to kryminał pełen napięcia i brutalnie rzeczywisty odsłaniający mechanizmy społeczne, które z pozory nieakceptowalne nadal funkcjonują i mają się dobrze. Tutaj nie znalazłam sztucznego moralizowania, co tylko jeszcze bardziej podkreśliło surowość i prawdę, jaką niesie ta powieść. Fanom klimatu noir polecam, bo to historia trudna, ale brutalnie rzeczywista.
Książka ma w sobie coś, do czego wielu czytelników ma słuszna moim zdaniem słabość, czyli małą hermetyczna społeczności, chociaż tutaj nieco hybrydowo połączona, a już bardziej miejskim Sztokholmem. Zalążkiem historii jest osunięcie ziemi, które powoduje to, że ukrywane od lat sekrety zostają odsłonięte z kurtyny milczenia.
Historia ma niesamowicie wykreowany siec powiązań, układów i kolesiostwa, a w opozycji do tego jest bohaterka Vera, która jest będącą poza układami dziennikarką, której zgorzknienie i hart ducha czynią ją niezwykle wiarygodną postacią.
Historia Strömberg ma w sobie aurę melancholii i tajemniczości, ale wraz z rozwojem fabuły do głosu coraz mocniej dochodzą emocje, które do samego finału tylko już rosną.
Ja właśnie w tej aurze i atmosferze upatruję moc tej historii, gdzie deszczowym klimacie panuje niewypowiedziany lęk i zasłona milczenia społeczeństwa. Autorka umiejętnie „rozdrapuje” zadawnione rany nadając historii ludzki wymiar, który prowadzi do nieuchronnego, a jednak logicznego finału.
„Otchłań” to kryminał pełen napięcia i brutalnie rzeczywisty odsłaniający mechanizmy społeczne, które z pozory nieakceptowalne nadal funkcjonują i mają się dobrze. Tutaj nie znalazłam sztucznego moralizowania, co tylko jeszcze bardziej podkreśliło surowość i prawdę, jaką niesie ta powieść. Fanom klimatu noir polecam, bo to historia trudna, ale brutalnie rzeczywista.
February 23, 2024
🎧 240223 🎧
Vera är reporter på Jämtlandsposten. Det har varit en regnig sommar och ett jordskred går i det eftertraktade området. Vera försöker få politikerna att ta sitt ansvar.
Jonte var en fårbonde som försvann på fjället för över ett år sedan och nu dyker hans högst personliga armband upp … i Stockholm. Vera gräver i fallet för att ta reda på mer om vad som verkligen hänt.
”Skred” är den andra boken om journalisten Vera Bergström. Det är intressanta karaktärer, om än ganska många, stämningen är lite dystert ”norrländsk” och miljön är fantastiskt beskriven, men för min smak är det lite för mycket uppbyggnad. Känner att jag blir otålig och vill att det ska hända något, eller att vi får veta vad som faktiskt har hänt.
Boken vann årets bästa kriminalroman 2022 men är tyvärr inte en bok för mig.
🏔️ av 5 🏔️
#skred @sarastromberg.se @modernistared #ljudbok @storytelsverige #caritasläsning2024 #26 #älskarattläsasvenskt
Vera är reporter på Jämtlandsposten. Det har varit en regnig sommar och ett jordskred går i det eftertraktade området. Vera försöker få politikerna att ta sitt ansvar.
Jonte var en fårbonde som försvann på fjället för över ett år sedan och nu dyker hans högst personliga armband upp … i Stockholm. Vera gräver i fallet för att ta reda på mer om vad som verkligen hänt.
”Skred” är den andra boken om journalisten Vera Bergström. Det är intressanta karaktärer, om än ganska många, stämningen är lite dystert ”norrländsk” och miljön är fantastiskt beskriven, men för min smak är det lite för mycket uppbyggnad. Känner att jag blir otålig och vill att det ska hända något, eller att vi får veta vad som faktiskt har hänt.
Boken vann årets bästa kriminalroman 2022 men är tyvärr inte en bok för mig.
🏔️ av 5 🏔️
#skred @sarastromberg.se @modernistared #ljudbok @storytelsverige #caritasläsning2024 #26 #älskarattläsasvenskt
October 10, 2022
Läste boken i en bokcirkel då övriga deltagare i bokcirkeln fastnat för föregångaren Sly.
Själv fastnar jag inte gör dessa böcker. Visst är de till stor del välskrivna men då och då förekommer märkliga ordval (somliga kanske är dialektala?). Det finns även syftningsfel och beskrivningar som snarare förvirrar än förklarar.
Karaktärerna känns lite ytligt beskrivna och alla förutom Veras pappa tycks handla irrationellt snarare än att tänka. Stundtals känns det som att karaktärerna har svårt att förhålla sig till modern tid samt att karaktärer i tjugoårsåldern beter sig som pensionärer och karaktärer i medelåldern beter sig som tonåringar. Det finns en del långrandig utfyllnad och jag saknar spänning. Kapitlen är uppdelade på karaktärerna vilket gör dem ojämt långa, iaf i e-boken. Särskilt då somliga karaktärer rör sig mellan flera olika platser innan en annan karaktär nämns.
Själv fastnar jag inte gör dessa böcker. Visst är de till stor del välskrivna men då och då förekommer märkliga ordval (somliga kanske är dialektala?). Det finns även syftningsfel och beskrivningar som snarare förvirrar än förklarar.
Karaktärerna känns lite ytligt beskrivna och alla förutom Veras pappa tycks handla irrationellt snarare än att tänka. Stundtals känns det som att karaktärerna har svårt att förhålla sig till modern tid samt att karaktärer i tjugoårsåldern beter sig som pensionärer och karaktärer i medelåldern beter sig som tonåringar. Det finns en del långrandig utfyllnad och jag saknar spänning. Kapitlen är uppdelade på karaktärerna vilket gör dem ojämt långa, iaf i e-boken. Särskilt då somliga karaktärer rör sig mellan flera olika platser innan en annan karaktär nämns.
December 16, 2022
Skred är den fristående fortsättningen på Sly där vi får följa journalisten Vera och hennes äventyr i trakten kring Åre i Jämtland.
Vera är en antihjälte som förlorat drivkraften i sitt liv men som ändå har en längtan efter något mer. Tillsammans med sina grannar och bekanta lever hon i ett samhälle där fler och fler hus står tomma större delen av året i väntan på att turisterna från storstaden ska komma åter.
Skred är nämligen mer än en deckarhistoria. Den innehåller både kritik mot utarmandet av landsbygden såväl som en varm beskrivning av sammanhållningen mellan de bofasta som kämpar för sin bygd. Både miljö och karaktärer skickligt beskrivna.
Det var ett nöje att åter möta Vera och då i en bok av lika hög klass som Sly som jag också rekommenderar.
Läs båda men börja med Sly för en djupare upplevelse.
Vera är en antihjälte som förlorat drivkraften i sitt liv men som ändå har en längtan efter något mer. Tillsammans med sina grannar och bekanta lever hon i ett samhälle där fler och fler hus står tomma större delen av året i väntan på att turisterna från storstaden ska komma åter.
Skred är nämligen mer än en deckarhistoria. Den innehåller både kritik mot utarmandet av landsbygden såväl som en varm beskrivning av sammanhållningen mellan de bofasta som kämpar för sin bygd. Både miljö och karaktärer skickligt beskrivna.
Det var ett nöje att åter möta Vera och då i en bok av lika hög klass som Sly som jag också rekommenderar.
Läs båda men börja med Sly för en djupare upplevelse.
Displaying 1 - 30 of 108 reviews