What do you think?
Rate this book
Muślinowa saga #1
Skrawki przeszłości
W marcową noc do domu krawca Wawrzyńca Wilamowskiego i jego żony nieoczekiwanie trafia dziecko. Dzieje się to akurat kiedy Rozalia podczas karmienia kilkudniowej Nastki zasypia i przydusza niemowlę. Podrzutek szybko więc zajmuje miejsce dziewczynki i przyjmuje jej drugie imię – Franciszka. Posłaniec, który zostawia noworodka Wawrzyńcowi, mówi tylko tyle, że to mała Wilamowska. Czy jest córką Wawrzyńca, czy jego nastoletniego syna – nie wiadomo. A odnalezienie matki dziecka okazuje się bardzo trudne. Czy prawda ujrzy światło dzienne?
Porywająca, wciągająca saga o tajemnicach, romansach, skandalach, a także szantażach. Bohaterowie uwikłani w historię, wiszące w powietrzu widmo wojny, a w tle miasteczko Lidzbark leżące na pograniczu dwóch światów: byłego zaboru pruskiego i rosyjskiego. Mimo to toczy się tu zwyczajne życie, w którym dziewczęta marzą o miłości, chłopcy szukają przygód, a dojrzali mężczyźni rozprawiają o polityce. Jak ułożą się losy tej rodziny splątane z wydarzeniami międzywojnia i początkiem drugiej wojny światowej?
Porywająca, wciągająca saga o tajemnicach, romansach, skandalach, a także szantażach. Bohaterowie uwikłani w historię, wiszące w powietrzu widmo wojny, a w tle miasteczko Lidzbark leżące na pograniczu dwóch światów: byłego zaboru pruskiego i rosyjskiego. Mimo to toczy się tu zwyczajne życie, w którym dziewczęta marzą o miłości, chłopcy szukają przygód, a dojrzali mężczyźni rozprawiają o polityce. Jak ułożą się losy tej rodziny splątane z wydarzeniami międzywojnia i początkiem drugiej wojny światowej?
448 pages, Paperback
First published September 28, 2022
30 people want to read
About the author
Anna Sakowicz
36 books10 followersPisać zaczęła dawno temu. Podczas studiów (filologia polska) pracowała jako dziennikarka w szczecińskim „Punkcie Widzenia”. Wiele lat później, już jako doradca metodyczny nauczycieli języka polskiego została redaktor naczelną regionalnego pisma pedagogicznego „Wokół Szkolnych Spraw”. Jednak pisaniem książek zajęła się od 2014 roku po przeprowadzce do Starogardu Gdańskiego.
W międzyczasie powstał też blog Kura Pazurem (i wygrana konkursu literackiego organizowanego przez Onet i Ambasadę Szwajcarii). Debiutowała zbiorem opowiadań i humoresek, ale wkrótce ukazały się jej powieści obyczajowe. Najpierw trylogia kociewska - jedna z jej części („To się da!”) nagrodzona została przez portal Granice.pl. Podobne wyróżnienie otrzymały też „Szepty dzieciństwa”. „Niedomówienia” natomiast były czytane we fragmentach w Radiu Gdańsk. Ostatnie jej powieści to „Postawić na szczęście” i „Dogonić miłość” (dylogia).
Pisze także dla dzieci. Do tej pory ukazały się „Leniusiołki” oraz „Wiewiórka Julia i magiczny orzeszek” (ta druga ze współautorstwem Emmy Kiworkowej). „Wiewiórka Julia...” zdobyła w tym roku tytuł najlepszej książki na lato na portalu Granice.pl.
Autorka mówi o swoim życiu prywatnym: „Jestem mamą dorosłej już córki, żoną najwspanialszego męża na świecie i posiadaczką dwóch kocich łobuzów. Zbieram stare książki i uwielbiam jeździć na rowerze. A pisząc, spełniam swoje życiowe marzenie. Kocham to, co robię i wyciskam życie jak cytrynę, bo mam je tylko jedno.”
W międzyczasie powstał też blog Kura Pazurem (i wygrana konkursu literackiego organizowanego przez Onet i Ambasadę Szwajcarii). Debiutowała zbiorem opowiadań i humoresek, ale wkrótce ukazały się jej powieści obyczajowe. Najpierw trylogia kociewska - jedna z jej części („To się da!”) nagrodzona została przez portal Granice.pl. Podobne wyróżnienie otrzymały też „Szepty dzieciństwa”. „Niedomówienia” natomiast były czytane we fragmentach w Radiu Gdańsk. Ostatnie jej powieści to „Postawić na szczęście” i „Dogonić miłość” (dylogia).
Pisze także dla dzieci. Do tej pory ukazały się „Leniusiołki” oraz „Wiewiórka Julia i magiczny orzeszek” (ta druga ze współautorstwem Emmy Kiworkowej). „Wiewiórka Julia...” zdobyła w tym roku tytuł najlepszej książki na lato na portalu Granice.pl.
Autorka mówi o swoim życiu prywatnym: „Jestem mamą dorosłej już córki, żoną najwspanialszego męża na świecie i posiadaczką dwóch kocich łobuzów. Zbieram stare książki i uwielbiam jeździć na rowerze. A pisząc, spełniam swoje życiowe marzenie. Kocham to, co robię i wyciskam życie jak cytrynę, bo mam je tylko jedno.”
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
April 12, 2023
Powiem tak: ta saga skradła moje serce, a bohaterzy stali mi się bliscy niczym rodzina😉.
Skrawki przeszłości - muślinowa saga 1928-1939 to niezwykła opowieść o zwykłych ludziach, która przenosi nas do dawno minionego świata naszych pradziadków i dziadków.
Każda rodzina ma swoje historie, ich odkrywanie może być fascynującą przygodą. Jednak żywoty wielu z nich przysłonięte są mgłą tajemnicy i wtedy do gry wchodzi wyobraźnia, która nadaje rysów i charakteru bohaterom - tak jest właśnie z tą sagą. Inspiracją do napisania powieści stały się skrawki losów przodków autorki. Szczypta prawdy przeplata się z wyobraźnią, tworząc emocjonalną całość, która zostaje z czytelnikiem na dłużej.
Autorka przenosi nas do Lidzbarka i okolic końca lat dwudziestych i w lata trzydzieste XX w.
Lidzbark przed odzyskaniem niepodległości leżał na pograniczu dwóch zaborów: pruskiego i rosyjskiego. Dlatego też społeczeństwo tego miasta jest różnorodne, wielokulturowe i wielonarodowościowe. Tworzy mieszankę, gdzie podziały są nieuniknione i dają o sobie znać.
Losy mieszkańców wpisane są w historyczne tło, jest ono nieodłącznym elementem, każdej dobrze opowiedzianej sagi. A ta, właśnie taka jest.
Bohaterzy tej powieści to rodzina Wilamowskich. Wawrzyniec szanowany krawiec, jego żona Rozalia i ośmioro dzieci.
Autorka zgrabnie porusza się na linii czasu i barwnie maluje słowami losy poszczególnych członków rodziny. A jest to samo życie.
Powieść zaczyna się współcześnie od pogrzebu Franciszki Wilamowskiej, by cofnąć nas w czasie, do roku jej narodzin.
Postać Franciszki będzie się przewijać, łącząc nicią losy Wilamowskich. Nici i muśliny nie są tu bez znaczenia, przecież głowa rodziny to krawiec, mistrz w swoim fachu, a i życie może być krawiecką metaforą. Ludzie są jak skrawki materiałów, tworzą relacje i powiązania między sobą jak patchworki. Szew nie zawsze jest mocny, rozdarcia mogą się pojawić i nie zawsze można je zszyć na nowo.
Wszystko zaczyna się pewnej marcowej nocy. Mała Frania trafia pod dach Wawrzyńca i Rozalii, jako podrzutek. To dramatyczny moment dla rodziny. Tej samej nocy Rozalia traci swoje najmłodsze dziecię - Nastkę.
Wydawać, by się mogło, że dziecko - podrzutek nie znalazło się tu przypadkiem...
Autorka wplata perypetie Wilanowskich w codzienne życie mieszkańców. Nie brak tu tradycji, zwyczajów i ludowych wierzeń. Nie raz uśmiechnęłam się pod nosem przypominając sobie opowieści swojej babci.
Część starszego pokolenia jeszcze żyje okrucieństwem Wielkiej Wojny, tak jak Wawrzyniec, który cierpi na zespół stresu pourazowego - kto jednak wtedy mógł zdawać sobie sprawę z jego problemów.
Młode pokolenie żyje trochę inaczej, chce smakować życia, bawić i kochać. Ale życie to nie bal i często zamiast żywych kolorów przybiera różne odcienie szarości.
Nikt nie przeczuwa, że widmo drugiej wojny czai się za rogiem.
Każdy z bohaterów zachwyca swoją autentycznością, są z życia wycięci. Nie każdego darzymy sympatią, niektórych wręcz nie da się polubić, ale nie można im zarzucić nieprawdziwości.
Szczególnie bliskie są mi kobiece postacie.
Na przestrzeni lat ich sztywno ustalone role się zmieniaj. Już prawie wolno im marzyć i mieć swoje pragnienia. Siła wilamowskich kobiet jest niepodważalna. A męska część, cóż, to przeważnie kłopoty😉.
To podróż i przygoda niezwykła w swej zwykłości. W bohaterach pani Anny Sakowicz można odnaleźć losy własnych przodków.
Autorka przerywa swoją opowieść w kulminacyjnym momencie. Początek wojny niesie ze sobą łzy, strach i ludzkie dramaty. Jednak to jeszcze nie koniec, już wkrótce zostaną opowiedziane dalsze losy bohaterów sagi muślinowej, obejmujące lata 1939-1950. Cieszę się na tę lekturę🤗.
A muślinową sagę z całego serca polecam👍.
Skrawki przeszłości - muślinowa saga 1928-1939 to niezwykła opowieść o zwykłych ludziach, która przenosi nas do dawno minionego świata naszych pradziadków i dziadków.
Każda rodzina ma swoje historie, ich odkrywanie może być fascynującą przygodą. Jednak żywoty wielu z nich przysłonięte są mgłą tajemnicy i wtedy do gry wchodzi wyobraźnia, która nadaje rysów i charakteru bohaterom - tak jest właśnie z tą sagą. Inspiracją do napisania powieści stały się skrawki losów przodków autorki. Szczypta prawdy przeplata się z wyobraźnią, tworząc emocjonalną całość, która zostaje z czytelnikiem na dłużej.
Autorka przenosi nas do Lidzbarka i okolic końca lat dwudziestych i w lata trzydzieste XX w.
Lidzbark przed odzyskaniem niepodległości leżał na pograniczu dwóch zaborów: pruskiego i rosyjskiego. Dlatego też społeczeństwo tego miasta jest różnorodne, wielokulturowe i wielonarodowościowe. Tworzy mieszankę, gdzie podziały są nieuniknione i dają o sobie znać.
Losy mieszkańców wpisane są w historyczne tło, jest ono nieodłącznym elementem, każdej dobrze opowiedzianej sagi. A ta, właśnie taka jest.
Bohaterzy tej powieści to rodzina Wilamowskich. Wawrzyniec szanowany krawiec, jego żona Rozalia i ośmioro dzieci.
Autorka zgrabnie porusza się na linii czasu i barwnie maluje słowami losy poszczególnych członków rodziny. A jest to samo życie.
Powieść zaczyna się współcześnie od pogrzebu Franciszki Wilamowskiej, by cofnąć nas w czasie, do roku jej narodzin.
Postać Franciszki będzie się przewijać, łącząc nicią losy Wilamowskich. Nici i muśliny nie są tu bez znaczenia, przecież głowa rodziny to krawiec, mistrz w swoim fachu, a i życie może być krawiecką metaforą. Ludzie są jak skrawki materiałów, tworzą relacje i powiązania między sobą jak patchworki. Szew nie zawsze jest mocny, rozdarcia mogą się pojawić i nie zawsze można je zszyć na nowo.
Wszystko zaczyna się pewnej marcowej nocy. Mała Frania trafia pod dach Wawrzyńca i Rozalii, jako podrzutek. To dramatyczny moment dla rodziny. Tej samej nocy Rozalia traci swoje najmłodsze dziecię - Nastkę.
Wydawać, by się mogło, że dziecko - podrzutek nie znalazło się tu przypadkiem...
Autorka wplata perypetie Wilanowskich w codzienne życie mieszkańców. Nie brak tu tradycji, zwyczajów i ludowych wierzeń. Nie raz uśmiechnęłam się pod nosem przypominając sobie opowieści swojej babci.
Część starszego pokolenia jeszcze żyje okrucieństwem Wielkiej Wojny, tak jak Wawrzyniec, który cierpi na zespół stresu pourazowego - kto jednak wtedy mógł zdawać sobie sprawę z jego problemów.
Młode pokolenie żyje trochę inaczej, chce smakować życia, bawić i kochać. Ale życie to nie bal i często zamiast żywych kolorów przybiera różne odcienie szarości.
Nikt nie przeczuwa, że widmo drugiej wojny czai się za rogiem.
Każdy z bohaterów zachwyca swoją autentycznością, są z życia wycięci. Nie każdego darzymy sympatią, niektórych wręcz nie da się polubić, ale nie można im zarzucić nieprawdziwości.
Szczególnie bliskie są mi kobiece postacie.
Na przestrzeni lat ich sztywno ustalone role się zmieniaj. Już prawie wolno im marzyć i mieć swoje pragnienia. Siła wilamowskich kobiet jest niepodważalna. A męska część, cóż, to przeważnie kłopoty😉.
To podróż i przygoda niezwykła w swej zwykłości. W bohaterach pani Anny Sakowicz można odnaleźć losy własnych przodków.
Autorka przerywa swoją opowieść w kulminacyjnym momencie. Początek wojny niesie ze sobą łzy, strach i ludzkie dramaty. Jednak to jeszcze nie koniec, już wkrótce zostaną opowiedziane dalsze losy bohaterów sagi muślinowej, obejmujące lata 1939-1950. Cieszę się na tę lekturę🤗.
A muślinową sagę z całego serca polecam👍.
May 3, 2023
Skrawki przeszłości. Saga Muślinowa. Tom 1
Trochę po premierze, ale z wielkim sercem przychodzę dziś do was, ponieważ ostatnio miałam przyjemność przeczytać książkę autorstwa Anny Sakowicz „Skrawki przeszłości” które skradły moje serce, a to za sprawą rodziny Wilamowskiej. To ile ta rodzina przeszła dowiesz się czytając tę pozycję. Zapraszam do zapóźniania się z opisem, ponieważ poznasz wstęp do losów bohaterów, o których już nie zapomnisz. Strata dziecka, wojna, chronienie za wszelką cenę ogniska domowego i odbudowa tego, co się rozkruszyło nie należy do łatwych rzeczy, a do tego, jeżeli pada na barki kobiety, żony przekonasz się, że „Siła jest kobieta”.
Rozalia jest żoną krawca Wawrzyńca. Pewnego dnia młoda dziewczyna rodzi dziecko, które jest jej odebrane, tłumacząc, że syn urodził się martwy. Winnym domu umiera inna dziewczynka, której nie było dane przeżyć kilka dni. Los związał życie tej młodej dziewczyny i jej dziecka z rodziną Wilamowskich, ale o szczegółach już musicie sami się przekonać. Nie martwcie się to początek książki, więc taka zachęta, żeby poznać tajemnice, które zawsze kiedyś muszą być odkryte.
Wojna nigdy nie była, nie jest i nie będzie idealnym rozwiązaniem problemów, konfliktów. Najbardziej cierpią wszyscy mieszkańcy danego miasta, państwa itp. Nie jestem w stanie wyobrazić sobie jak bardzo boli utrata dziecka, wychowywanie cudzego, rozpad rodziny i nadzieja, że może kiedyś jeszcze ujrzę wszystkich bliskich przy jednym stole. Ten tom to wstęp do tego, co dzieje się w drugim, więc polecam zacząć od początku. Muszę przyznać, że popłakałam się w niektórych momentach, a tym bardziej w drugiej części, ale o tym w kolejnej recenzji, więc zachęcam do obserwowania. W książce przedstawione są losy z czasów 1939-1950 więc z historii wiesz, że w tym okresie bycie człowiekiem czasem równało się upodleniem, jak i porzuceniem wszelkich praw do poprawnego traktowania, gdzie religia była tępiona oraz wmawiano nam, że miłość dwojga ludzi nie mogłaby się udać, bo mocno zakorzenione poglądy często niszczyły życie naszych dzieci. Patrząc dziś na młodych ludzi nie jestem w stanie wyobrazić sobie, żeby podczas wybuchy wojny oddaliby tyle co nasi bohaterowie, ale to oczywiście moje zdanie, które nie każdemu może się spodobać.
Z całego serca polecam tę książkę, bo to historia naszych dziadków, rodziców, a może nas samych.
Trochę po premierze, ale z wielkim sercem przychodzę dziś do was, ponieważ ostatnio miałam przyjemność przeczytać książkę autorstwa Anny Sakowicz „Skrawki przeszłości” które skradły moje serce, a to za sprawą rodziny Wilamowskiej. To ile ta rodzina przeszła dowiesz się czytając tę pozycję. Zapraszam do zapóźniania się z opisem, ponieważ poznasz wstęp do losów bohaterów, o których już nie zapomnisz. Strata dziecka, wojna, chronienie za wszelką cenę ogniska domowego i odbudowa tego, co się rozkruszyło nie należy do łatwych rzeczy, a do tego, jeżeli pada na barki kobiety, żony przekonasz się, że „Siła jest kobieta”.
Rozalia jest żoną krawca Wawrzyńca. Pewnego dnia młoda dziewczyna rodzi dziecko, które jest jej odebrane, tłumacząc, że syn urodził się martwy. Winnym domu umiera inna dziewczynka, której nie było dane przeżyć kilka dni. Los związał życie tej młodej dziewczyny i jej dziecka z rodziną Wilamowskich, ale o szczegółach już musicie sami się przekonać. Nie martwcie się to początek książki, więc taka zachęta, żeby poznać tajemnice, które zawsze kiedyś muszą być odkryte.
Wojna nigdy nie była, nie jest i nie będzie idealnym rozwiązaniem problemów, konfliktów. Najbardziej cierpią wszyscy mieszkańcy danego miasta, państwa itp. Nie jestem w stanie wyobrazić sobie jak bardzo boli utrata dziecka, wychowywanie cudzego, rozpad rodziny i nadzieja, że może kiedyś jeszcze ujrzę wszystkich bliskich przy jednym stole. Ten tom to wstęp do tego, co dzieje się w drugim, więc polecam zacząć od początku. Muszę przyznać, że popłakałam się w niektórych momentach, a tym bardziej w drugiej części, ale o tym w kolejnej recenzji, więc zachęcam do obserwowania. W książce przedstawione są losy z czasów 1939-1950 więc z historii wiesz, że w tym okresie bycie człowiekiem czasem równało się upodleniem, jak i porzuceniem wszelkich praw do poprawnego traktowania, gdzie religia była tępiona oraz wmawiano nam, że miłość dwojga ludzi nie mogłaby się udać, bo mocno zakorzenione poglądy często niszczyły życie naszych dzieci. Patrząc dziś na młodych ludzi nie jestem w stanie wyobrazić sobie, żeby podczas wybuchy wojny oddaliby tyle co nasi bohaterowie, ale to oczywiście moje zdanie, które nie każdemu może się spodobać.
Z całego serca polecam tę książkę, bo to historia naszych dziadków, rodziców, a może nas samych.
November 19, 2022
Szukaliście kiedyś informacji na temat swoich przodków, a może skrupulatnie tworzycie drzewo genealogiczne? Mnie do tego nigdy nie ciągnęło, by poznać swoje korzenie/historię mojej rodziny. Wystarczyły mi opowieści moich dziadków, prababci i wujka, którzy bardzo obrazowo przedstawiał historię pamiętające okrutne czasy wojny.
W „Skrawkach przeszłości” Anna Sakowicz dzieli się historią swoich najbliższych. To swoisty rodzaj pamiętnika, zlepek wspomnieć, dokumentów, pamiątek rodzinnych, przeplatanych fikcją literacką.
Autorka z czułością i zaangażowaniem opisuje losy zwykłych ludzi, ich codzienność, szacunek do pracy, do starszych w rodzinie , opisuje niepowodzenia, małe radości, podejmowane decyzje, które nie zawsze okazują się dobre.
W "Skrawkach przeszłości" przenosimy się do 1928r., kiedy to panował kryzys gospodarczy a czasy były niespokojne, naznaczone rychłym rozpoczęciem wojny. Oprócz toczących się dyskusji politycznych, toczyło się najzwyczajniejsze, codzienne życie ludzi zupełnie takich jak my.
Książka napisana w świetnym stylu jak przystało na Panią Sakowicz. Doskonałe odniesienia do epoki, dzięki temu, autorka zbliżyła nas to do bohaterów i w bardzo łatwy sposób z czasów współczesnych mieliśmy możliwość przeniesienia się do tamtejszych panujacych realiów. Każdy z bohaterów posiada coś tajemniczego i nieprzewidywalnego; błyskotliwość, burzliwą przeszłość coś co czyni go wyjątkowym. W zachęcający sposób zapraszając czytelnika do swojego domu, by towarzyszyć im w historii, jaką mają do przedstawienia.
Czytelnik z ogromnym zainteresowaniem śledzi ich poczynania, zwyczaje, przekonania, wierzenia ludowe. Wspólnie z nimi przeżywa śmierć najbliższych, przygotowania do świąt, jak również uczestniczy w codziennych obowiązkach.
To także opowieść o młodych ludziach. O ich planach i niespełnionych marzeniach. O miłościach, trudnych, wymagających, które muszą przejść długą drogę, by się odnaleźć i zrozumieć. To historia o chęci poczucia przynależności do społeczeństwa, chęci rozwinięcia skrzydeł w kraju gdzie w kobiecym świat jest określony przez konwenanse, a ich miejsce jest odgórnie przyporządkowany do roli żony, matki i gosposi domowej. W "Skrawkach przeszłości" jesteśmy świadkami stawiania pierwszych kroków kobiety które mają możliwość decydowania o sobie, uczestniczenia w wyborach, czy nawet tego, że jedna z bohaterek zdecyduje się zamienić spódnice na spodnie , co jest niecodziennym widokiem w tamtych czasach.
To powieść w której zaznaczone są różnice kulturowe, pojawia się także wątek antysemityzmu, który ma bezpośredni wpływ na relacje między członkami rodziny Wilanowskich.
***
Sagi, opowieści o przeszłości są dla mnie czymś fascynującym, dlatego też powieść Anny Sakowicz zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Nie mogę doczekać się drugiego tomu. Koniec części pierwszej to rozpoczęcie tragicznego w skutkach wybuchu wojny, który jawi się jako koniec pewnej epoki, marzeń bohaterów i koniec dotychczasowego życia. Wojna, która wciąż będzie żyć w ludziach i nie da się jej wymazać.
Polecam serdecznie!
W „Skrawkach przeszłości” Anna Sakowicz dzieli się historią swoich najbliższych. To swoisty rodzaj pamiętnika, zlepek wspomnieć, dokumentów, pamiątek rodzinnych, przeplatanych fikcją literacką.
Autorka z czułością i zaangażowaniem opisuje losy zwykłych ludzi, ich codzienność, szacunek do pracy, do starszych w rodzinie , opisuje niepowodzenia, małe radości, podejmowane decyzje, które nie zawsze okazują się dobre.
W "Skrawkach przeszłości" przenosimy się do 1928r., kiedy to panował kryzys gospodarczy a czasy były niespokojne, naznaczone rychłym rozpoczęciem wojny. Oprócz toczących się dyskusji politycznych, toczyło się najzwyczajniejsze, codzienne życie ludzi zupełnie takich jak my.
Książka napisana w świetnym stylu jak przystało na Panią Sakowicz. Doskonałe odniesienia do epoki, dzięki temu, autorka zbliżyła nas to do bohaterów i w bardzo łatwy sposób z czasów współczesnych mieliśmy możliwość przeniesienia się do tamtejszych panujacych realiów. Każdy z bohaterów posiada coś tajemniczego i nieprzewidywalnego; błyskotliwość, burzliwą przeszłość coś co czyni go wyjątkowym. W zachęcający sposób zapraszając czytelnika do swojego domu, by towarzyszyć im w historii, jaką mają do przedstawienia.
Czytelnik z ogromnym zainteresowaniem śledzi ich poczynania, zwyczaje, przekonania, wierzenia ludowe. Wspólnie z nimi przeżywa śmierć najbliższych, przygotowania do świąt, jak również uczestniczy w codziennych obowiązkach.
To także opowieść o młodych ludziach. O ich planach i niespełnionych marzeniach. O miłościach, trudnych, wymagających, które muszą przejść długą drogę, by się odnaleźć i zrozumieć. To historia o chęci poczucia przynależności do społeczeństwa, chęci rozwinięcia skrzydeł w kraju gdzie w kobiecym świat jest określony przez konwenanse, a ich miejsce jest odgórnie przyporządkowany do roli żony, matki i gosposi domowej. W "Skrawkach przeszłości" jesteśmy świadkami stawiania pierwszych kroków kobiety które mają możliwość decydowania o sobie, uczestniczenia w wyborach, czy nawet tego, że jedna z bohaterek zdecyduje się zamienić spódnice na spodnie , co jest niecodziennym widokiem w tamtych czasach.
To powieść w której zaznaczone są różnice kulturowe, pojawia się także wątek antysemityzmu, który ma bezpośredni wpływ na relacje między członkami rodziny Wilanowskich.
***
Sagi, opowieści o przeszłości są dla mnie czymś fascynującym, dlatego też powieść Anny Sakowicz zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Nie mogę doczekać się drugiego tomu. Koniec części pierwszej to rozpoczęcie tragicznego w skutkach wybuchu wojny, który jawi się jako koniec pewnej epoki, marzeń bohaterów i koniec dotychczasowego życia. Wojna, która wciąż będzie żyć w ludziach i nie da się jej wymazać.
Polecam serdecznie!
October 16, 2022
[Współpraca reklamowa] Wydawnictwo Luna
Wolicie czytać polskich czy zagranicznych autorów? Ja coraz częściej sięgam po polskich i odkrywam coraz więcej perełek. Wśród nich na pewno znajduje się Pani Anna Sakowicz.
Autorka zabiera nas małego miasteczka, Lidzbarku. W tej miejscowości mieszka Wawrzyniec wraz z żoną, Rozalią i dziećmi. Kobieta niedawno urodziła. Jest zmęczona i wszystko ją boli. I chociaż wie, że nie powinno się brać noworodka do łóżka i tam go karmić, to jednak ulega pokusie położenia się. Po godzinie budzi się. W pokoju jest nie tylko ciemno, ale i cicho. Zbyt cicho. Rozalia spostrzega, że jej mała córeczka – Nastka, nie żyje. Podczas karmienia została przyduszona.
W te samą noc do domu Wawrzyńca puka pewien mężczyzna i podaje mu zawiniątko. Jedynie co mówi, to to, że jest to mała Wilamowska i odchodzi. Nowe dziecko przyjmuje drugie imię Nastki, czyli Franciszka. Dlaczego tajemniczy mężczyzna podrzuca dziecko akurat Wawrzyńcowi? I kogo to jest córka? Wawrzyńca czy może jego nastoletniego syna, Mietka?
Poszukiwania matki nie są łatwe. Wawrzyniec domyśla się kto jest rodzicami dziecka. Czy prawda kiedykolwiek ujrzy światło dziennie? Jakie to będzie miało wpływ na losy całej rodziny? Przekonajcie się sami.
Pani Ania Sakowicz jest autorką ponad 20 tytułów. Parę z jej książek już czytałam i sięgając po kolejną, „Skrawki przeszłości”, nie rozczarowałam się. Autorka posiada lekkie pióro, a wykreowane przez nią bohaterowie są bardzo barwnymi i różnymi pod względem charakteru postaciami. To co podoba mi się w tej książce najbardziej to świetne połączenie zwykłego życia mieszkańców Lidzbarku. (Miasteczka położonego na granicy byłych zaborów pruskiego i rosyjskiego) z wydarzeniami historycznymi. Akcja książki bowiem toczy się w okresie międzywojennym. W czasie, o którym często zapominamy. Obok narastającego napięcia z powodu zbliżającej się II Wojny Światowej, toczy się życie takie jak wszędzie. Młodzi chcą kochać i być kochani. Przezywają swoje pierwsze miłości. Chłopcy szukają przygód a dorośli – zwłaszcza mężczyźni- rozmawiają o polityce, w której nie ma spokoju. Coraz częściej mówi się o przejęciu władzy w Niemczech przez Adolfa Hitlera. Bardzo podobały się opisy ich życia jak i dialogów. Nie są one przekoloryzowane. Są bardzo naturalne, co sprawia, że czyta się książkę przyjemnie i lekko. Autorka zadbała o detale. Ze szczegółami opisała co dzieje się w polskiej rodzinie. Jej przywiązania do tradycji i zwyczajów i podejście do życia. Zwłaszcza kobiet, które w tamtym okresie miały tendencję do buntowania się i walki o swoje. Nawet dialogi są napisane językiem jakim posługiwano się kiedyś.
„Skrawki przeszłości” tom 1, jest osadzony w latach 1928-1939. Akcja kolejnego, którego nie mogę się już doczekać, to lata wojny i to co działo się po wojnie.
Jeśli lubicie takie sagi rodzinne, w których nie brak tajemnic, skandali a także szantażu, to bardzo polecam „Skrawki przeszłości”.
Wolicie czytać polskich czy zagranicznych autorów? Ja coraz częściej sięgam po polskich i odkrywam coraz więcej perełek. Wśród nich na pewno znajduje się Pani Anna Sakowicz.
Autorka zabiera nas małego miasteczka, Lidzbarku. W tej miejscowości mieszka Wawrzyniec wraz z żoną, Rozalią i dziećmi. Kobieta niedawno urodziła. Jest zmęczona i wszystko ją boli. I chociaż wie, że nie powinno się brać noworodka do łóżka i tam go karmić, to jednak ulega pokusie położenia się. Po godzinie budzi się. W pokoju jest nie tylko ciemno, ale i cicho. Zbyt cicho. Rozalia spostrzega, że jej mała córeczka – Nastka, nie żyje. Podczas karmienia została przyduszona.
W te samą noc do domu Wawrzyńca puka pewien mężczyzna i podaje mu zawiniątko. Jedynie co mówi, to to, że jest to mała Wilamowska i odchodzi. Nowe dziecko przyjmuje drugie imię Nastki, czyli Franciszka. Dlaczego tajemniczy mężczyzna podrzuca dziecko akurat Wawrzyńcowi? I kogo to jest córka? Wawrzyńca czy może jego nastoletniego syna, Mietka?
Poszukiwania matki nie są łatwe. Wawrzyniec domyśla się kto jest rodzicami dziecka. Czy prawda kiedykolwiek ujrzy światło dziennie? Jakie to będzie miało wpływ na losy całej rodziny? Przekonajcie się sami.
Pani Ania Sakowicz jest autorką ponad 20 tytułów. Parę z jej książek już czytałam i sięgając po kolejną, „Skrawki przeszłości”, nie rozczarowałam się. Autorka posiada lekkie pióro, a wykreowane przez nią bohaterowie są bardzo barwnymi i różnymi pod względem charakteru postaciami. To co podoba mi się w tej książce najbardziej to świetne połączenie zwykłego życia mieszkańców Lidzbarku. (Miasteczka położonego na granicy byłych zaborów pruskiego i rosyjskiego) z wydarzeniami historycznymi. Akcja książki bowiem toczy się w okresie międzywojennym. W czasie, o którym często zapominamy. Obok narastającego napięcia z powodu zbliżającej się II Wojny Światowej, toczy się życie takie jak wszędzie. Młodzi chcą kochać i być kochani. Przezywają swoje pierwsze miłości. Chłopcy szukają przygód a dorośli – zwłaszcza mężczyźni- rozmawiają o polityce, w której nie ma spokoju. Coraz częściej mówi się o przejęciu władzy w Niemczech przez Adolfa Hitlera. Bardzo podobały się opisy ich życia jak i dialogów. Nie są one przekoloryzowane. Są bardzo naturalne, co sprawia, że czyta się książkę przyjemnie i lekko. Autorka zadbała o detale. Ze szczegółami opisała co dzieje się w polskiej rodzinie. Jej przywiązania do tradycji i zwyczajów i podejście do życia. Zwłaszcza kobiet, które w tamtym okresie miały tendencję do buntowania się i walki o swoje. Nawet dialogi są napisane językiem jakim posługiwano się kiedyś.
„Skrawki przeszłości” tom 1, jest osadzony w latach 1928-1939. Akcja kolejnego, którego nie mogę się już doczekać, to lata wojny i to co działo się po wojnie.
Jeśli lubicie takie sagi rodzinne, w których nie brak tajemnic, skandali a także szantażu, to bardzo polecam „Skrawki przeszłości”.
May 8, 2023
Uwielbiam sagi z prawdziwą historią w tle, więc postanowiłam wysłuchać audiobooka Anny Sakowicz pod tytułem "Skrawki przeszłości". Jest to bardzo wzruszająca powieść. Poznałam losy rodziny Wilamowskich oraz ich przyjaciół i wrogów. W pierwszej części "Muślinowej sagi" poruszamy się w latach 1928-1939. Bardzo emocjonująca historia. Autorka Anna Sakowicz zabiera nas do świata przed wybuchem drugiej wojny światowej. Dzięki niej mogłam przekonać się, jak żyło się ludziom w tamtych czasach. Podoba mi się gwara, którą posługiwali się niektórzy bohaterowie.
Od czego zaczęła się ta historia? Od śmierci Franciszki Wilamowskiej. Marzyła, żeby dożyć swoich setnych urodzin. Niestety zmarła, kilka lat przed nimi. Prawie całe swoje życie mieszkała w Lidzbarku. Jej wnuczka Natalia i wnuk jej starszej siostry Kuba byli zainteresowani odkryciem historii ich rodziny. Oglądali zdjęcia i zapiski Franciszki. Dzięki nim cofamy się w czasie.
Maria Serafin i jej mąż Jan Wilamowski mieli dwóch synów: Wawrzyńca i Witolda. Pierwszy z nich ożenił się z Rozalią Romanowską. To było idealne małżeństwo. On był znanym krawcem, a ona wychowywała gromadkę ich wspólnych dzieci. Ich dzieci to: Mieczysław, Czesława, Henryk, Elżbieta, Agnieszka, Jurek, Walenty, Anastazja i Franciszka. Z ostatnią dwójką wystąpiły pewne nieoczekiwane problemy, ale o nich dowiecie się podczas czytania tej książki. Powiem jedno, dzięki sytuacji z nimi związanej wylałam morze łez. Bardzo emocjonalna historia. Witold ożenił się z Magdaleną Ostrowską i razem doczekali się czwórki dzieci: Józefy, Bogumiły, Matyldy i Janiny.
Jeżeli chcecie poznać historię tej licznej rodziny, to odsyłam was do książki "Skrawki przeszłości". Od siebie dodam, że warto ją przeczytać.
Ciekawa fabuła, dobra akcja i różnorodni bohaterowie. Wkręciłam się w losy tej rodziny. Słuchając tego audiobooka, czułam się jakbym tam była.
Czy wy znacie swoje drzewo genealogiczne? Czy chcielibyście tak jak Kuba i Natalia poznać swoje korzenie?
Polecam.
Ta saga jest po prostu rewelacyjna.
Od czego zaczęła się ta historia? Od śmierci Franciszki Wilamowskiej. Marzyła, żeby dożyć swoich setnych urodzin. Niestety zmarła, kilka lat przed nimi. Prawie całe swoje życie mieszkała w Lidzbarku. Jej wnuczka Natalia i wnuk jej starszej siostry Kuba byli zainteresowani odkryciem historii ich rodziny. Oglądali zdjęcia i zapiski Franciszki. Dzięki nim cofamy się w czasie.
Maria Serafin i jej mąż Jan Wilamowski mieli dwóch synów: Wawrzyńca i Witolda. Pierwszy z nich ożenił się z Rozalią Romanowską. To było idealne małżeństwo. On był znanym krawcem, a ona wychowywała gromadkę ich wspólnych dzieci. Ich dzieci to: Mieczysław, Czesława, Henryk, Elżbieta, Agnieszka, Jurek, Walenty, Anastazja i Franciszka. Z ostatnią dwójką wystąpiły pewne nieoczekiwane problemy, ale o nich dowiecie się podczas czytania tej książki. Powiem jedno, dzięki sytuacji z nimi związanej wylałam morze łez. Bardzo emocjonalna historia. Witold ożenił się z Magdaleną Ostrowską i razem doczekali się czwórki dzieci: Józefy, Bogumiły, Matyldy i Janiny.
Jeżeli chcecie poznać historię tej licznej rodziny, to odsyłam was do książki "Skrawki przeszłości". Od siebie dodam, że warto ją przeczytać.
Ciekawa fabuła, dobra akcja i różnorodni bohaterowie. Wkręciłam się w losy tej rodziny. Słuchając tego audiobooka, czułam się jakbym tam była.
Czy wy znacie swoje drzewo genealogiczne? Czy chcielibyście tak jak Kuba i Natalia poznać swoje korzenie?
Polecam.
Ta saga jest po prostu rewelacyjna.
January 4, 2023
Jest to książka obyczajowa, która opowiada nam o pewnej rodzinie i ich życiu. Autorka przedstawia nam ich trudności a przede wszystkim codzienne życie w nie tak dawnych, mogłoby się wydawać, czasach. Niby czasy nie tak dawne a jednak życie naszych bohaterów nas zaskakuje. Ich przyzwyczajenia i schematy teraz nie miały by racji bytu. Myślałam że będę się nudzić na tej książce, ponieważ obyczajówki to nie jest mój typ. Mimo to pozytywnie się zaskoczyłam i nie mogę doczekać się kontynuacji. Jeszcze po takim zakończeniu, a raczej jego braku. Akcja książki kończy się w trakcie fabuły i to jeszcze w takim momencie! hah Nie mniej jednak książka bardzo mi się podobała. Wszystko w tej historii się klei i nic nie odstaje od reszty. Czytając ją, miałam wrażenie jakbym rzeczywiście była w tym mieście i żyła razem z naszymi bohaterami. Jestem pod ogromnym wrażeniem jak autorka ukazała nam tamte czasy i w jaki umiejętny sposób nam je opisała. Nie mogę się doczekać kolejnego tomu a wiem że ma się pojawić już w kwietniu tego roku!
Recenzja z mojego ig @zuziawydro
Recenzja z mojego ig @zuziawydro
Displaying 1 - 7 of 7 reviews