‘Surapati’ van Robin Raven is het verhaal van een Balinese jongen, die tot slaaf gemaakt wordt en verkocht aan een VOC-koopman in Batavia. Hier wordt hij Untung, de knecht van Pieter Cnoll. Hij krijgt een verboden relatie met de dochter van koopman Bitter en wordt gevangengezet. Hij ontsnapt en wordt als Surapati guerrillaleider en later regent. Hij sterft in 1706 de heldendood in een beslissende veldslag met de VOC. Indonesië eert hem sinds 1975 als nationale held. ‘Surapati’ van Robin Raven is een onweerstaanbare combinatie van historie, legende en literaire fictie.
Mooi en goed geschreven boek over een Indonesische verzetsheld in de VOC-tijd. Taalgebruik is af en toe vreemd maar daar stoort alleen de kenner zich aan :). Minpuntje is dat het verhaal aan het einde wel heel snel gaat. Een paar hoofdstukken extra over laatste periode in het leven van surapati was goed geweest. Desondanks aanrader voor wie geïnteresseerd is in (koloniale) geschiedenis
Schrijfstijl is zo makkelijk en kinderlijk dat het soms gewoon irritant is. Sommige stukken zijn erg langdradig en overbodig.
Erg veel personages worden steeds opnieuw voorgesteld, veel zouden meer diepgang mogen hebben of weg gelaten kunnen worden. Echter zijn er wel meerdere interessante personages, beetje weg gegooide potentie.
Interessant hoe verschillende geloven samen komen in dit boek.
Ik weet niet in hoeverre dit verhaal geloofwaardig is. Sommige gebeurtenissen zijn gewoon echt vrij ongeloofwaardig, maar misschien is dat ook niet de bedoeling, is de betekenis / boodschap van het verhaal belangrijker dan de echtheid. Toch had ik een meer en realistischer beeld verwacht van het verhaal van surapati en de VOC, ik hoopte om meer kennis op te doen over wat de nederlanders hebben gedaan tijdens het kolonialisme, over de slavernij.
“De enige weg door de duisternis is er dwars doorheen. Zijn muur is ingestordt en hij is bedolven onder het puin en de stenen. Nu is hij vrij, nu moet hij opnieuw beginnen. Bouwen aan een nieuwe, onzekere toekomst.”
“Hij is onrustig, een kruidvat vol emoties. Boosheid, verdriet en wanhoop strijden in hem om de voorrang. Wat is zijn leven tot nu toe waard geweest? Wat stelde het voor? … En nu is hij hier. Een vrij man in de bossen van Java. Maar is dit thuis? Zeker niet. Hij is een vluchteling die nergens thuis is. Niet op Bali, maar ook niet op Java. Hij is niet eens thuis in zijn eigen hoofd.”
Ik moest mezelf best door het boek heenslaan op het begin, had het idee dat ik nog aan het begin van surapati’s reis was toen ik al ver in het boek was. Naarmate werd het iets makkelijker erdoorheen te komen maar ik verwachtte meer van het verhaal.
Het einde (de laatste bladzijden en het epiloog, epiloog) waren wel verrassend mooi, onverwachts realistisch.