Βαθμολογία: 7/10
Τρίτο βιβλίο του Γουίτλι Στρίμπερ που διαβάζω, μετά το καλογραμμένο και άκρως ενδιαφέρον "Οι λυκάνθρωποι" και το ψυχαγωγικό μεν αλλά προβληματικό "2012: Ο πόλεμος για τις ψυχές", τα οποία διάβασα το 2014. Τα δυο προηγούμενα βιβλία ήταν μυθιστορήματα, αυτό που μόλις τελείωσα υποτίθεται ότι είναι αληθινή ιστορία, με τον συγγραφέα να περιγράφει τις εμπειρίες του από τις επαφές του με άγνωστα και παράξενα όντα, εξωγήινης προέλευσης. Ο Στρίμπερ αναλύει όλες τις παράξενες συναντήσεις του με το Άγνωστο, με περίεργα πλάσματα αλλά και αντικείμενα, συνομιλεί με ειδικούς και ψυχιάτρους για το θέμα αυτό, μέσω ύπνωσης επιστρέφει στο παρελθόν και θυμάται γεγονότα, ενώ παράλληλα προσπαθεί να κατανοήσει τις επαφές του με τα άγνωστα όντα και τους λόγους για τους οποίους τον πλησίασαν.
Αμφιβάλλω πολύ αν όλα όσα περιγράφει ο Στρίμπερ είναι αληθινά, αν και προσωπικά είμαι αρκετά δεκτικός ως προς την ύπαρξη των εξωγήινων και την πιθανή επαφή τους με κάποιους ανθρώπους. Πάντως όσα περιγράφονται έχουν το ενδιαφέρον τους, είτε είναι πραγματικά είτε όχι, κάποιες περιγραφές των "εμπειριών" του συγγραφέα μου πρόσφεραν αρκετές ανατριχίλες. Όμως κουράστηκα λιγάκι από την μονοτονία της όλης ιστορίας, τα μπρος πίσω στον χρόνο και ορισμένες μπερδεμένες καταστάσεις. Και ειδικά προς το τέλος με την όλη "τριαδικότητα", τις διάφορες αναφορές και τις φιλοσοφικές του προσπάθειες, μ'έκανε να βαρεθώ σε μεγάλο βαθμό. Μάλιστα κάποιες σελίδες τις ξεπέταξα τσάκα τσάκα, διαβάζοντάς τες διαγωνίως. Η γραφή δεν ξεχωρίζει ιδιαίτερα, σίγουρα είναι ευκολοδιάβαστη, αλλά μου φάνηκε κάπως επίπεδη και με έλλειψη συναισθημάτων.
Σαν βιβλίο έχει το ενδιαφέρον του, αν δεν πιστεύετε ότι οι εμπειρίες που περιγράφει ο Στρίμπερ είναι αληθινές, μπορείτε κάλλιστα να το διαβάσετε σαν ένα μυθιστόρημα του Φανταστικού, με στοιχεία τρόμου και επιστημονικής φαντασίας. Να σας πω την αλήθεια, εγώ ως τέτοιο το διάβασα. Όσον αφορά τον συγγραφέα, έχει γράψει αρκετά ενδιαφέροντα μυθιστορήματα τρόμου και επιστημονικής φαντασίας (εκτός από αυτά που διάβασα, υπάρχουν και τα The Hunger, Warday, The Grays, Nature's End, Majestic και άλλα πολλά) και είναι κρίμα που κάποια από αυτά δεν έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.