Roman

by Piotr C.

Pożądanie. Czułość. Wariacka miłość. I książę na białym koniu!
O tym marzą kobiety, prawda?
A co gdyby książę okazał się zatwardziałym singlem, który uważa, że dzisiejsze randki noszą znamiona łamania praw człowieka?

Roman emocje czuje głównie wtedy, gdy otwiera arkusz Excela, kroi steka albo patrzy na Pałac Kultury ze swojego apartamentu na 29 piętrze.

Eldorado trwa do momentu, aż jego szef, Chemiczny Ali, wysyła go na przymusowy urlop. W styczniu! Roman walczy, ale nikomu nie udało się jeszcze wygrać z lisicami z działu HR. Rezerwuje więc bilety na Jamajkę.

Jeden telefon sprawia, że zamiast na wyspę z lazurową wodą trafia na zabitą dechami, skutą lodem pomorską wieś. Zamiast luksusu czeka na niego zrujnowana chałupa, w której musi zamieszkać.

Kogo tam spotka?

Czy największa miłość twojego życia może trwać tylko cztery tygodnie?

Genres: Audiobook

240 pages, Paperback

First published September 28, 2022

About the author

Facebook: czarnypisze

Reviews

[Fantomowa · Rating 1 out of 5]

Strasznie prymitywna. Odgrzewane kotlety z bloga plus nieśmieszne żarty z memów. Nie polecam. Współczuje panu z audiobooka, że musiał to czytać.

[Karolina · Rating 1 out of 5]

Czytałam tę książkę zamiast oglądać TikToki po pracy, ale nie wiem czy to jest jakoś szczególnie bardziej wartościowa rozrywka. Pamiętam, że Pokolenie Ikea było jakimś moim guilty pleasure, ale teraz czytanie Piotra C. to tylko guilt. Za karę muszę przeczytać dwie dodatkowe książki w moim wyzwaniu czytelniczym, bo to się liczy ujemnie.

[Angelika · Rating 1 out of 5]

Przesłuchane tylko dlatego, żeby przetestować głos legendarnego Filipa Kosiora. I nawet to brzmienie nie uratowało tejże „fabuły”...

[Magdalena · Rating 3 out of 5]

Kim jest Piotr C. tego nie wie nikt, z wyjątkiem samego autora. Dla szerokiej grupy czytelników to autor, który zasłynął niegdyś,, i też w ten sposób zaskarbił sobie popularność za sprawą nieco skandalizującej powieści o współczesnych zjadaczach chleba tj. „Pokolenia Ikea”. Przyzna, że od czasów tego debiutu śledzę kolejne odsłony pisarskiej działalności Pana Piotra, tym bardziej, że też środowisko, o którym pisze w jakiś sposób jest mi na co dzień bliskie, w końcu to prawniczy światek, do którego sama przynależę.
Zazwyczaj też w książkach Piotra C. nie brak dosadności ukazującej współczesnych trzydziesto- i czterdziestolatków jako zapracowanych seksoholików uzależnionych od alkoholu i substancji psychoaktywnych, wspinających się po kolejnych szczeblach korpokariery, na sam szczyt drabiny, dążąc po już coraz mniej satysfakcjonującą, ilość zer na koncie.
Sięgając po „Roman(s)” trochę bałam się, że i tym razem bohaterem będzie niezaspokojony samiec alfa poszukający szybkich wrażeń z mniej lub bardziej wyselekcjonowanymi kobiecymi zdobyczami, co to im szybciej da się je zaciągnąć do łóżka, po wieczorze podlanym kilkoma kieliszkami wina, tym lepiej. I tu zaskoczenie, gdyż mam wrażenie, że bardziej sentymentalna strona obudziła się w autorze, a poszukiwanie okazji na szybki numerek, zeszło na plan dalszy oddając pole dążeniu do poszukiwania spełnienia w stabilnym, poważnym związku. Można byłoby wręcz powiedzieć – nareszcie. W końcu ile można czytać, że każdy współczesny facet to klon Piotrusia Pana, co to chciałby dorosnąć i mieć swoją Wendy, ale równie ważny jest dla niego gang straconych chłopców, świetnie bawiących się w dorosłej Nibylandii bez zobowiązań i bez uczuciowych kontraktów, przypieczętowanych faktyczną damsko-męską relacją wykraczają poza schemat zdobądź, zalicz, zapomnij.
Tym razem bohater Piotra C. wysłany na przymusowy urlop ogarniając życiowy bałagan, w tym spadkowe sprawy, trafia na sielskie anielskie Mazury, do starej drewnianej chaty, w której życie toczy się zupełnie innym rytmem i w której pogoń w wyścigu szczurów na nikim nie robi wrażenia. To co zaś liczy się znacznie bardziej to międzyludzkie relacje, które budują ludzką wrażliwość. I tu ogromny plus za zmienioną optykę tej powieści.
To co zostało natomiast bez zmian, i chwałą Bogu, to poczucie humoru, duża dawka sarkazmu i ironii, która sprawia, że czas spędzony nad Roman(s)em to przyjemna chwila wytchnienia, zapewniająca odskocznię od codziennej rzeczywistości. Jeśli zatem poszukujecie odrobiny lżejszej literatury, a styl Piotra C. nie jest Wam obcy warto przekonać się samemu jak w tej nowej odsłonie wypadł Autor. Jedno jest pewne, nawet największe ponuraki powinny przynajmniej podnieść koniuszek języka, ci co mają niższy prób wytrzymałości na ponuractwo powinni zanosić się śmiechem. Ja znalazłam się gdzieś pośrodku😊

[Nina · Rating 5 out of 5]

Roman jest typowym warszawskim korpoludkiem. Skończył prawo lecz pracuje w finansach. Na prywatne życie, na jakieś trwałe miłosne związki brak mu czasu, a po prawdzie, także ochoty. Choć kandydatek, takich na jedną, dwie randki, zaaranżowane przez przyjaciół, bynajmniej nie brakuje. Chce i ma szanse zostać partnerem spółki, dla której pracuje, ale najpierw musi wykorzystać zaległy urlop. Jest zima, jednak los decyduje, że zamiast na ciepłą Jamajkę trafia do zapadłej dziury na polskim Pomorzu. Zostaje tam właścicielem stuletniej leśniczówki, zapisanej mu w spadku przez właśnie zmarłego stryja. Razem z domem odziedziczył psa i sympatycznego sąsiada, pana Tadeusza. Do pobliskiego pensjonatu, prowadzonego przez atrakcyjną Niki, trafia gdy przedłużająca się awaria elektryczności uniemożliwia nienawykłemu mieszczuchowi przetrwanie we „własnej” chacie.

Piotra C. wcześniej nie czytałam, choć trochę o nim jako autorze popularnych „życiówek” wiedziałam. Za parę dni ma się ukazać jego książka napisana wspólnie z Pauliną Świst, co niewątpliwie przyczyniło się do sięgnięcia po „Roman(s)”, zwłaszcza że audiobooka czyta Filip Kosior. I się nie zawiodłam. Jest to romans bezpretensjonalny, ciekawie i inteligentnie napisany. Okraszony jest fajnymi - lecz nie przemądrzałymi - refleksjami obyczajowo-egzystencjalnymi autorstwa poszczególnych bohaterów. Niki, na przykład, potrafi błyskotliwie wypunktować różnice między damskim i męskim pojmowaniem świata. Z kolei pan Tadeusz specjalizuje się w lakonicznym podsumowywaniu życiowych prawd na podstawie swych osobistych doświadczeń i przemyśleń. Najczęściej robi to przy którejś z nalewek, jakich bogatą kolekcję znalazł Roman w drewutni stryja.

[Andrakuf · Rating 4 out of 5]

To nie jest literatura najwyższych lotów i myślę, że nawet do takiej nie aspiruje. Jednak z dość sporą regularnością sięgam po tego autora i jego historie bo po prostu doskonale się je czyta. Przecież o to chodzi w literaturze, żeby czytać coś przy czym coś się przeżywa. Te historie może i są miałkie, może napisane prostym językiem, ale czytając je jakoś się człowiekowi lepiej robi na duszy. Jest moment uśmiechu, jest łza wzruszenia i moment zastanowienia a jeszcze dodatkowo jak jest się w kiepskim stanie psychicznym to taka lektura pozwala się choć na chwilę oderwać i zapomnieć między jedną tabletką a drugą. Czasami po to właśnie są takie historie, żeby na chwilę zająć głowę i dać chwilę wytchnienia i ucieczki od ponurej rzeczywistości.

[Kasia Sabuk · Rating 2 out of 5]

Kiedyś połknęłam „To o nas” i w sumie bardzo mi się spodobała ale jakoś tak drogi moje i Piotra C się gdzieś rozeszły. Ostatnio znajoma mi o tym autorze przypomniała i jak tylko pojawił się eBook to zachłannie się na niego rzuciłam. Poszło migiem, bo jednego wieczoru zaczęłam, kolejnego poranka skończyłam i miałam takie uczucie - mehhh….

Albo ja jestem inna i nie taka jak 10 lat temu, albo autor za bardzo popłynął wizją korporacyjnej Warszawki i sposobu na życia młodych gniewnych. No i jeszcze ta Rita….. No jakoś całość mnie nie zwaliła z nóg. Ale tak suma sumarum, na ciepły wieczór pod kocykiem po długim korporacyjnym dniu albo niezobowiązujące czytadło na plaży to rozrywka całkiem okej.

[Kate · Rating 5 out of 5]

Odmienna nieco od poprzednich powieść, o mezczyźnie - pracoholiku, który poznaje swoje emocje na wygwizdowie górnym, gdzie spędza miesiąc w odziedziczonym po stryju domu.
Dla mnie zaskoczeniem było odkrycie, jakie universuum Piotr C. stworzył. Postaci z poprzednich powieści wplatające się w sytuacje, z jakimi spotyka się Roman. Czy choćby wzmianka o nich (Rygiel, Czarny i Olga, Wielki Jo, Lisice). Nawet jest wzmianka o głównej postaci z późniejszej powieści "Solista. Czyli on, ona i jego żona".
Drugą kwestią jaka mnie zaskoczyła, był epilog. Ale tutaj nie będę zdradzać szczegółów.

[Lukasz · Rating 3 out of 5]

Pomysł sztampowy ale i tak interesujący. Za dużo „cool tekstów” , cynizmu na sile i mądrości życiowych. Lepiej gdyby autor skupił się na przemianie bohatera i jego życiu w dziczy bo tam był spory potencjał. Mam nadzieje ze to jakiś wstęp do prawdziwej ksiazki, która połączy wątki z innych książek Piotra C w jeden opus magnum.

[books_hour · Rating 4 out of 5]

Bardzo przyjemny, pełen humoru, niezbyt banalny romans. Postaci są ciekawe i nietuzinkowe. Występują sceny 18+ ale w wyważonych proporcjach pomiędzy dobrem smakiem, a słodkim szaleństwem. Bardzo odpowiada mi forma narracji, która pozwala poznać myśli obu stron występujących w danej sytuacji. Daje mocna 4 i polecam jako lekturę na rozluźnienie.

[nat · Rating 1 out of 5]

Książka do przeczytani w kilka godzin. Nic specjalnego, rozrywka średnia. Mam wrażenie, ze autor stara sie być zabawny i „cięty” w pisaniu dialogów, ale wychodzi to raczej żenująco.

[Bartosz Robaszewski · Rating 5 out of 5]

Ale ja po prostu lubię jego styl

[Agata · Rating 4 out of 5]

Czytało się lekko i przyjemnie, ale jeśli ktoś oczekuje arcydzieła literatury, to nie ten adres

[Martyna Turowska · Rating 3 out of 5]

2,5

[Paweł Czarnecki · Rating 5 out of 5]

Niewiele w tym Piotra C., gdyż bardziej przypomina powieści Michalak, ale za to szybko można mieć to z głowy

[Jakub · Rating 5 out of 5]

Najlepsza

[Pittowa · Rating 3 out of 5]

Lubię twórczość Piotra C, bo nie jest wymagająca. I w takiej formie ją oceniam. Sięgając po tę książkę liczyłam na popową powieść i taką dostałam. Prości bohaterowie, nawet ciekawy background.