Καλικούτσα

by Κώστας Σωτηρίου

Γωγώ Γέρου είναι το ονοματεπώνυμο της ηρωίδας. Γεννημένη στα μέσα της δεκαετίας του ’50, παιδί μιας απλής «συνηθισμένης» οικογένειας που έχει ήδη εκπληρώσει και πληρώσει τη συμμετοχή της στους αγώνες της Αριστεράς.
Η ηρωίδα μεγαλώνει μέσα στη χούντα, είναι έφηβη στα γεγονότα του Πολυτεχνείου και ζει την ενηλικίωσή της με τη Μεταπολίτευση. Απογοητεύεται χωρίς να αποθαρρύνεται, ερωτεύεται, αναπολεί και ονειρεύεται.
Εγγονή μιας ιδιαίτερης «ρωσίδας» γιαγιάς και ανιψιά επαναπατριζόμενου πολιτικού πρόσφυγα, προσπαθεί να καταλάβει, να δεχτεί χωρίς να συγχωρήσει την απόσταση λόγων και έργων που βλέπει γύρω της.
Μέσα από την αφήγησή της, άλλοτε ψύχραιμη, σχεδόν ψυχρή κι άλλοτε εν θερμώ, κοντά στα όρια, ξετυλίγεται η ιστορία της μεταχουντικής Ελλάδας έτσι όπως τη βίωσαν και τη βιώνουν οι αποκαλούμενοι «μέσοι» Έλληνες. Άνθρωποι μέσης εκπαίδευσης, μέσης οικονομικής κατάστασης, μέσης καλλιέργειας, που στα δύσκολα ακόμη και άνυδρα χρόνια «γράφουν» την ιστορία.

280 pages, Paperback

Published January 1, 2022

About the author

Ο Κώστας Σωτηρίου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957 και σπούδασε στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου των Πατρών. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός. Με τον Νίκο Θεοτοκά έχει γράψει τα μυθιστορήματα "Οι αχινοί" (Καστανιώτης, 1996) και "Ο νάμπυκας" (Νεφέλη, 1997). Άλλα του βιβλία: "Κοντραπόστο" (Νεφέλη, 1998), "Ο παναμάς" (Νεφέλη, 1999), "Σκύλος χωρίς όνομα" (Εστία, 2001).

Reviews

[Μαρία Δριμή · Rating 3 out of 5]

Πρόσωπα και γεγονότα οικεία, μια ολόκληρη εποχή που πέρασε, αφήγηση στρωτή και ενδιαφέρουσα. Σα να σου διηγείται μια παλιά φίλη τη ζωή της.

[MimbleWimble___ Elli Maria Moutsopoulou · Rating 4 out of 5]

Αρκετές αναχρονιστικές αντιλήψεις και εσωτερικευμένος μισογυνισμουλης, τα δέχτηκα ως χαρακτηριστικό της ηρωίδας η οποία στα νιάτα της υπήρξε δυναμική, επαναστάτρια με τον τρόπο της, πολυτικοποιημενη και για την εποχή εκείνη φεμινίστρια.


Είναι κάποια βιβλία σαν γλυκό του κουταλιού..

..θυμάμαι τις γιορτές στο σχολείο, η αγαπημένη μου ήταν αυτή του Πολυτεχνείου, δάκρυα κυλούσαν στα μάγουλα κάθε φορά...
Τρομάζω με εκείνους που λένε: " ναι αλλά στη Χούντα έφτιαξαν δρόμους.." ,
άραγε έχουν άγνοια ή ασπάζονται τον φασισμό;

Μεγαλώνοντας διάβασα, έμαθα,
πώς έγινε το πραξικόπημα, πώς έπεσε η Χούντα,
τα αίσχη της μεταπολίτευσης. Σήμερα πληρώνουμε ακόμη αυτά τα αίσχη και σαν να μην έφταναν αυτά έρχονται και προστίθενται καθημερινά καινούργια.

Το μυθιστόρημα του Κ. Σωτηρίου μας ταξιδεύει πίσω στο χρόνο• αφηγήτρια του η τότε δυναμική, αριστερή και φεμινίστρια Γωγώ, διηγείται όλα τα σημαντικά γεγονότα, πώς επηρεάστηκε η οικογένειά της, η ελληνική και κυπριακή κοινωνία. Μέσα από την αφήγησή της, η οποία γίνεται με έναν ιδιαίτερα χιουμοριστικό τρόπο και μια απλότητα που είναι αδύνατον να μη σε κερδίσει, παρουσιάζεται η παθογένεια της ελληνικής οικογένειας σε ΟΛΟ της το μεγαλείο. Η θέση της γυναίκας τότε, ο ρόλος της ως φροντίστρια που όταν μιλούσαν οι άντρες σώπαινε, η πολιτική μετανάστευση, η φυλάκιση των αριστερών, ο αγώνας τους αλλά και η "μεταμόρφωσή" τους σε δεξιούς. Παρουσιάζεται επίσης η σάπια ελληνική κοινωνία του σήμερα, οι βολεμένοι, οι αδικίες που βίωσαν οι γονείς μας αλλά και μεις, η οικονομική μετανάστευση, τα παιδιά που πεθαίνουν από "τυχαίους" εξοστρακισμούς, το μεταναστευτικό αλλά κι η ελληνική οικογένεια που αναπαράγει στερεότυπα κατά των γυναικών και καμαρώνει για τον γιόκα της..
(Αυτές οι αναχρονιστικές αντιλήψεις, τα στοιχεία εσωτερικευμένου μισογυνισμού αλλά και ρατσισμού, κάποιες φορές με εκνεύρισαν αρκετά.. όμως αφότου συζήτησα με φίλες και
τα αποδέχτηκα με τη λογική πως είναι χαρακτηριστικό της σημερινής κοινωνίας, που δε γίνεται να χαθεί έτσι απλά.)

Όσοι αγαπάτε Ζώρζ Σαρή, σπεύσατε.

[Μανούλες και πατερούληδες,
σταματήστε να μεγαλώνετε τα αγόρια σας λες και είναι πρίγκιπες, καμιά "τσούλα" δε θα σας τους πειράξει,
για την ιστορία, προς το παρόν, μόνο οι γιοι σας πειράζουν,
βιάζουν,
σκοτώνουν.]

[Vasilis · Rating 5 out of 5]

Από τα πολύ ωραία βιβλία που έχω διαβάσει. Έχει όλα όσα θέλω να θυμάμαι και να ξεχνάω συγχρόνως από την καθημερινότητα στην Ελλάδα. Παρουσιάζει με τον πιο γλαφυρό τρόπο μία μεσοαστική οικογένεια και όλες τις ανησυχίες, σκέψεις, και δυσκολίες που πέρασαν από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μετά. Και είναι πολλά αυτά που περάσανε από την Ελλάδα τα τελευταία 80 χρόνια. Θα το συνιστούσα ανεπιφύλακτα.