Het fluwelen labyrint

by Jan van Aken

Einar heeft gebroken met zijn vroegere leven. De stad waarin hij woont is hij steeds meer gaan zien als een draaikolk die hem mee de diepte in wil zuigen. Maar hij ontmoette er ook zijn onbereikbare geliefde Isida. Als hij op een dag een briefje van haar aantreft, besluit hij nog één poging te doen om haar te vinden, al beseft hij dat zij in twee werelden leven die steeds verder uit elkaar drijven.

Genres: Literature

348 pages, Paperback

First published October 1, 2005

Reviews

[Marco]

Een bijzonder ingewikkelde en zeer realistische drugsroman gesitueerd in Amsterdam.

[Taru Luojola]

Tämä on ensimmäinen hollanninkielinen romaani, jonka olen koskaan lukenut. Päädyin valitsemaan tämän kirjan melko lailla mielivaltaisesti, sillä viime syksynä Amsterdamissa käydessäni halusin ostaa sieltä jonkin hollantilaisen romaanin, jotta pääsisin parantamaan kielitaitoani. Tällainen sitten sattui olemaan kirjakaupassa edulliseen hintaan, vaikutti äkkiä vilkaistuna lukukelpoiselta, ja tarkemmin miettimättä sitten ostin.

No, itse lukeminen sujuikin yllättävän hyvin, kun ottaa huomioon, että olen vasta viisi kuukautta opiskellut hollantia. Ensimmäisten sivujen kohdalla tukeuduin vielä paljon sanakirjaan, mutta sitten annoin fiiliksen viedä ja huomasin ymmärtäväni lukemaani varsin hyvin ihan ruotsintaitojeni ansiosta. Pintatasolla mitään oleellista tuskin jäi ymmärtämättä, mutta varmasti isommat syvällisyydet lipuivat silmieni ohi. Sikäli kun tässä kirjassa sellaisia on.

Niin, kirjahan kertoo nuorten aikuisten päihde- ja seksisekoiluista 1980-luvun Amsterdamissa. Hohhoijaa, harvinaisen epäkiinnostava aihe, mutta jostain syystä se jäi minulta kirjakaupassa huomaamatta, ehkä en olisi tätä kirjaa valinnutkaan, jos olisin tiennyt teemoista enemmän. No ei siinä mitään, jos kirjoitetaan seksploitaatiota ja törkyä ja julkaistaan se limaisena pokkarina, mutta kun tämä nyt kaikesta ulkoasusta päätellen yrittää olla ns. vakavaa kirjallisuutta. Tai sitten tämä on pitkälle vietyä trollausta, jota minä heikohkon kielitaitoni vuoksi en ihan hiffannut.

Itse asiassa kirjoitinhan minäkin viime vuosikymmenellä vastaavanlaisia (tosin huomattavasti päihteettömämpiä), Porvoon erinomaisuutta ylistäviä Posliinimestari-seksitarinoita, että ehkä olenkin vain kateellinen siitä, että joku hollantilainen jannu onnistui saamaan vastaavalla trollauksella kustannussopimuksen, kun taas minun oli tyytyminen omakustantamiseen.

[mcq]

Dit is de reden dat ik lees.

Van Aken neemt ons mee in dit zwartgallig sprookje vol mythologische verwijzingen naar de drugsscene van Amsterdam in de jaren tachtig. Het verhaal draait om de liefde tussen Einar en Isida verteld met behulp van een dagboek en onsamenhangende anekdotes. Van Aken neemt je op subtiele wijze mee in de schemerwereld van Einar en zijn kroeggenoten. De aandacht die het vereist om in het verhaal te komen is zeker de moeite waard omdat deze structuur het verhaal juist zo sterk maakt. Dit is absoluut een van mijn favoriete boeken geworden dus mocht je moeite hebben in het begin, zet door en laat je meevoeren als Einar naar het schimmenrijk en terug.

[Chantal]

Mooi verhaal, op bijzondere wijze geschreven. De stijl van de schrijver is even inkomen, maar wanneer je er dan eenmaal in zit leg je het boek niet meer weg. Ik denk dat de schrijfstijl past bij de leef- en denkwijze van de hoofdpersoon. Er zitten ook echt mooie boekenwoorden in dit boek, daar houd ik van :)

[Martin Voogd]

Interessant verhaal over drugsverslaving en het Amsterdam van de jaren '80. Ik vond het jammer dat er zo weinig werd verteld over het verleden van de hoofdpersoon (Einar). Ondanks dat dit een bewuste keuze was van de schrijver, zoals op een van de laatste bladzijden duidelijk werd, kon ik me hierdoor minder hechten aan het personage. Wat ook niet hielp, was dat er door de vertelvorm een zekere afstand werd bewaard tot Einar. Het boeiendst vond ik de rol die de stad in het verhaal speelde, met name de stadsvernieuwing die zich in de jaren tachtig heeft voltrokken. Ondanks de ellende heeft het ruwe Amsterdam wel iets fascinerends (zelfs aantrekkelijks, maar allicht vooral in theorie). Zeker geen slecht boek en ik twijfel niet om nog iets van Jan van Aken te lezen, dus 3,5 sterren.

[Rebecca]

Ik ben ongeveer op 1/3 gekomen.
Gekocht voor gratis reizen, wat dit jaar door corona niet doorging.
Erg onsmakelijk, gaat over drugs.

[Joris Van]

Enige niet middeleeuwse boek en toch weer wel. Over overleven. De schrijver zegt dingen door ze te omschrijven/indirect. De verhaallijn is ook als een labyrinth met open eind.

[Alex Knipping]

Einar op zoek naar zijn geliefde Isida. Als je dat zo leest, dan zou de eerste associatie er een met een mythologisch verhaal kunnen zijn, een sage met Germaanse helden of goden. De werkelijkheid waarin het verhaal zich afspeelt, de junkie-scene rond de Wallen in Amsterdam, lijkt in schril contrast te staan met de gebruikelijke decors van de mythen en sagen. En toch past het, op een vreemde manier. Het is het universele verhaal van een verloren gegane liefde, misschien wel een onmogelijke. Het wordt ook niet helemaal duidelijk wat 'echt gebeurd' is en wat een gereconstrueerde werkelijkheid is, een vermoeden van hoe het verhaal zich ontwikkelde en hoe de afloop was. Want hoe betrouwbaar kan een geheugen zijn als je brein stijf staat van de heroïne of cocaïne? Ook het vertelperspectief wisselt soms ongemerkt, zodat je niet weet of je door de ogen van Einar kijkt of door die van een paar vrienden, die een schrift met de aantekeningen van Einar vinden. En passant leer je als lezer ook nog een heleboel over acid, smack, basen en chinezen. Je weet maar nooit of het nog van pas komt. Misschien is het zelfs wel zo dat de zieke maar mooie Isida symbool staat voor de stad Amsterdam, verdorven maar prachtig, een stad waar je naar kunt verlangen en waar je met plezier kunt wonen, maar die nooit de jouwe wordt als je er niet bent geboren.

[Jan]

Korte kenschets: de hoofdpersoon zwerft, het verhaal zwerft.
Einar waart rond in het Fluwelen Labyrinth – de binnenstad van Amsterdam – in de jaren 1980. Hij dacht dat hij daaraan ontsnapt was, want afgekickt, maar hij ziet om naar zijn geliefde Isida, die is blijven gebruiken.

De roman begint als volgt: “In het jaar van de dubbele krakeling, van Moëbius’ symmetrische tweespan en de gepaarde oneindigheid (want zo raasden zijn gedachten voort), rond het midden van de maand augustus, worstelde Einar, de hoofdpersoon van dit verhaal, zich naar de oppervlakte.
Waarvan had hij gedroomd? Van háár natuurlijk.”

Hij raakt opnieuw geconfronteerd met de wereld van drug en prostitutie. Dit geeft een zekere richtingloosheid in zijn bestaan, dat anderzijds gevoed wordt door de gerichtheid, de hang naar dé vrouw in zijn leven.
Van de grote hoeveelheid gebeurtenissen neemt de lezer kennis via enkele schakels: het dagboek van Einar, geïnterpreteerd door enkele vrienden van Einar. Deze veelstemmigheid maakt het moeizaam om de draad op te pakken en vast te houden.
Van Aken heeft mij door de grote intensiteit waarmee hij het verhaal als geheel vertelt, weten te boeien. Knap gedaan. JM

[Marten]

Prettig boek. Eigen stijl, toon en thema's, maar doet wel een beetje denken aan De Tandeloze Tijd.

[Oggie]

Mooie sfeerschets van de - voor mij onbekende - drugswereld in Amsterdam, en de daarbij behorende subculturen. Goed ineengevlochten verhaal, mooi geschreven.